古诗词 - 中国最美古诗词

沁园春·癸酉秋闱落解

才耶命耶，缘耶分耶，何劳问天。cái yé mìng yé，yuán yé fēn yé，hé láo wèn tiān。只华年易过，匆匆十五，清班难厕，衮衮三千。zhǐ huá nián yì guò，cōng cōng shí wǔ，qīng bān nán cè，gǔn gǔn sān qiān。下第文章，少年名字，犹累他人万口传。xià dì wén zhāng，shǎo nián míng zì，yóu lèi tā rén wàn kǒu chuán。回头笑，把几场辛苦，当作游仙。huí tóu xiào，bǎ jǐ chǎng xīn kǔ，dāng zuò yóu xiān。闲来负手江边。xián lái fù shǒu jiāng biān。要看尽人家上水船。yào kàn jǐn rén jiā shàng shuǐ chuán。尽吹吾帽落，孙山而外，让伊鞭著，祖逖之先。jǐn chuī wú mào luò，sūn shān ér wài，ràng yī biān zhù，zǔ tì zhī xiān。惨绿衣裳，愁红镫火，横笛高楼一惘然。cǎn lǜ yī shang，chóu hóng dèng huǒ，héng dí gāo lóu yī wǎng rán。归来也，向秋风老屋，重觅萝牵。guī lái yě，xiàng qiū fēng lǎo wū，zhòng mì luó qiān。

城头月·灵均祠

清：易顺鼎

荒祠落叶歌延伫。huāng cí luò yè gē yán zhù。想见愁眉宇。xiǎng jiàn chóu méi yǔ。上帝无言，美人何处。shàng dì wú yán，měi rén hé chù。湘水流终古。xiāng shuǐ liú zhōng gǔ。鬼镫数点摇秋雨。guǐ dèng shù diǎn yáo qiū yǔ。薜荔寒如许。bì lì hán rú xǔ。一卷离骚，夜深时读。yī juǎn lí sāo，yè shēn shí dú。似共灵均语。shì gòng líng jūn yǔ。

四字令

清：易顺鼎

冰轮一弦。bīng lún yī xián。冰徽七弦。bīng huī qī xián。水仙花下来弹。shuǐ xiān huā xià lái dàn。算知音最难。suàn zhī yīn zuì nán。烟痕翠峦。yān hén cuì luán。霜痕碧阑。shuāng hén bì lán。秋晓风露高寒。qiū xiǎo fēng lù gāo hán。与嫦娥共闲。yǔ cháng é gòng xián。

百字令麓峰秋眺

清：易顺鼎

夕阳在地，认衣痕人影，与山争绿。xī yáng zài dì，rèn yī hén rén yǐng，yǔ shān zhēng lǜ。已是秋光将尽了，开遍岩天晚菊。yǐ shì qiū guāng jiāng jǐn le，kāi biàn yán tiān wǎn jú。红叶中间，碧云下上，着个樵家屋。hóng yè zhōng jiān，bì yún xià shàng，zhe gè qiáo jiā wū。输他儿女，能消这样清福。shū tā ér nǚ，néng xiāo zhè yàng qīng fú。经过秋士祠荒，夏王碑坏，吊古愁千斛。jīng guò qiū shì cí huāng，xià wáng bēi huài，diào gǔ chóu qiān hú。眼底千年成代谢，几辈牢骚如仆。yǎn dǐ qiān nián chéng dài xiè，jǐ bèi láo sāo rú pū。读画烟明，游仙月冷，静抱泉声宿。dú huà yān míng，yóu xiān yuè lěng，jìng bào quán shēng sù。此间招隐，愿歌桂树遗曲。cǐ jiān zhāo yǐn，yuàn gē guì shù yí qū。

百字令麓峰秋眺

清：易顺鼎

麓宫高处，指遥天一白，湘流浩浩。lù gōng gāo chù，zhǐ yáo tiān yī bái，xiāng liú hào hào。砧杵长沙三万户，不似此间秋好。zhēn chǔ zhǎng shā sān wàn hù，bù shì cǐ jiān qiū hǎo。如此江山，几何岁月，都向愁中老。rú cǐ jiāng shān，jǐ hé suì yuè，dōu xiàng chóu zhōng lǎo。半空吹笛，僧楼云气围绕。bàn kōng chuī dí，sēng lóu yún qì wéi rào。且将上界星辰，下方烟雨，收拾归怀抱。qiě jiāng shàng jiè xīng chén，xià fāng yān yǔ，shōu shí guī huái bào。莫把登临无限感，换了尊前年少。mò bǎ dēng lín wú xiàn gǎn，huàn le zūn qián nián shǎo。屈贾词章，朱张理学，大半知名早。qū jiǎ cí zhāng，zhū zhāng lǐ xué，dà bàn zhī míng zǎo。问来袖手，暮霞几朵红悄。wèn lái xiù shǒu，mù xiá jǐ duǒ hóng qiāo。

清平乐

清：易顺鼎

倦修箫谱。juàn xiū xiāo pǔ。那得闲情绪。nà dé xián qíng xù。数点冷萤青绿处。shù diǎn lěng yíng qīng lǜ chù。摇得秋魂如雨。yáo dé qiū hún rú yǔ。衾窝着手成冰。qīn wō zhe shǒu chéng bīng。压梦更阑不成。yā mèng gèng lán bù chéng。才要思量便黑，小红楼上疏镫。cái yào sī liàng biàn hēi，xiǎo hóng lóu shàng shū dèng。

疏影·梅影，用红豆树馆韵

清：易顺鼎

胎禽倦舞。tāi qín juàn wǔ。正几枝照水，寒意如许。zhèng jǐ zhī zhào shuǐ，hán yì rú xǔ。篱院黄昏，不是亏他，香来没个寻处。lí yuàn huáng hūn，bù shì kuī tā，xiāng lái méi gè xún chù。情仙萼绿妆成夜，漫比到、世间眉妩。qíng xiān è lǜ zhuāng chéng yè，màn bǐ dào shì jiān méi wǔ。只教伊、郑重华年，休让玉箫吹去。zhǐ jiào yī zhèng zhòng huá nián，xiū ràng yù xiāo chuī qù。到此全空色相，怕无多影事，也被春误。dào cǐ quán kōng sè xiāng，pà wú duō yǐng shì，yě bèi chūn wù。和病和愁，成梦成烟，毕竟有何情趣。hé bìng hé chóu，chéng mèng chéng yān，bì jìng yǒu hé qíng qù。缟衣人远扉空闭，剩茜雪、一痕飘暮。gǎo yī rén yuǎn fēi kōng bì，shèng qiàn xuě yī hén piāo mù。看万山、寒月如潮，中有香魂欲语。kàn wàn shān hán yuè rú cháo，zhōng yǒu xiāng hún yù yǔ。

菩萨鬘

清：易顺鼎

落红满地香成阵。luò hóng mǎn dì xiāng chéng zhèn。东风吹得花心困。dōng fēng chuī dé huā xīn kùn。愁杀惜芳人。chóu shā xī fāng rén。斜阳深掩门。xié yáng shēn yǎn mén。人与春同命。rén yǔ chūn tóng mìng。春去春人病。chūn qù chūn rén bìng。无奈更销魂。wú nài gèng xiāo hún。泪痕兼雨痕。lèi hén jiān yǔ hén。

买陂塘自题天伦乐事图

清：易顺鼎

莽乾坤有情人少，天心特使相聚。mǎng qián kūn yǒu qíng rén shǎo，tiān xīn tè shǐ xiāng jù。守此一腔真血性，万劫了无忧惧。shǒu cǐ yī qiāng zhēn xuè xìng，wàn jié le wú yōu jù。谋嫁娶。móu jià qǔ。便游遍名山，也要携儿女。biàn yóu biàn míng shān，yě yào xié ér nǚ。墨花浓处。mò huā nóng chù。到地老天荒，一家骨肉，还在画中住。dào dì lǎo tiān huāng，yī jiā gǔ ròu，hái zài huà zhōng zhù。高堂上，二老发何曾素。gāo táng shàng，èr lǎo fā hé céng sù。年年青鬓如故。nián nián qīng bìn rú gù。兰心玉色为兄弟，更指谢家之树。lán xīn yù sè wèi xiōng dì，gèng zhǐ xiè jiā zhī shù。东风驻。dōng fēng zhù。只几本桃花，他日须添补。zhǐ jǐ běn táo huā，tā rì xū tiān bǔ。画师亏汝。huà shī kuī rǔ。送上界凤鸾，下方鸡犬，飞入白云去。sòng shàng jiè fèng luán，xià fāng jī quǎn，fēi rù bái yún qù。

金缕曲·题桃花扇乐府

清：易顺鼎

亡国谈风雅。wáng guó tán fēng yǎ。莽乾坤、风云破碎，飞龙战野。mǎng qián kūn fēng yún pò suì，fēi lóng zhàn yě。天子无愁行乐耳，如此江山都舍。tiān zi wú chóu xíng lè ěr，rú cǐ jiāng shān dōu shě。谁救尔儿孤妇寡。shuí jiù ěr ér gū fù guǎ。莺燕飘零烟月死，剩孤臣、骨冷梅花下。yīng yàn piāo líng yān yuè sǐ，shèng gū chén gǔ lěng méi huā xià。谱一曲，泪如泻。pǔ yī qū，lèi rú xiè。小朝廷事堪悲咤。xiǎo cháo tíng shì kān bēi zhà。算平分一行歌舞，两行戎马。suàn píng fēn yī xíng gē wǔ，liǎng xíng róng mǎ。生死江南同醉梦，苦被桃花误也。shēng sǐ jiāng nán tóng zuì mèng，kǔ bèi táo huā wù yě。红泪向扇头偷洒。hóng lèi xiàng shàn tóu tōu sǎ。中有美人才子恨，付乌丝、并作沧桑写。zhōng yǒu měi rén cái zi hèn，fù wū sī bìng zuò cāng sāng xiě。侬是唤，奈何者。nóng shì huàn，nài hé zhě。

卖花声

清：易顺鼎

小影落金尊。xiǎo yǐng luò jīn zūn。绿蘸眉痕。lǜ zhàn méi hén。东风吹急燕生嗔。dōng fēng chuī jí yàn shēng chēn。红到桃花无缝处，藏了春人。hóng dào táo huā wú fèng chù，cáng le chūn rén。旧曲惯翻新。jiù qū guàn fān xīn。不动歌尘。bù dòng gē chén。累侬千遍唤真真。lèi nóng qiān biàn huàn zhēn zhēn。分付秋波休更转，留住些魂。fēn fù qiū bō xiū gèng zhuǎn，liú zhù xiē hún。

丑奴儿令两大人之黔中，鼎以试事留湘，赋感

清：易顺鼎

膝前长跪魂如醉，感上心头。xī qián zhǎng guì hún rú zuì，gǎn shàng xīn tóu。悲上心头。bēi shàng xīn tóu。泪到湘天日夜流。lèi dào xiāng tiān rì yè liú。照人一样关山月，亲在黔州。zhào rén yī yàng guān shān yuè，qīn zài qián zhōu。儿在潭州。ér zài tán zhōu。祝汝团圞万古秋。zhù rǔ tuán luán wàn gǔ qiū。

丑奴儿令两大人之黔中，鼎以试事留湘，赋感

清：易顺鼎

莱衣要待明年舞，椿定长生。lái yī yào dài míng nián wǔ，chūn dìng zhǎng shēng。萱定长生。xuān dìng zhǎng shēng。预向离筵寿一觥。yù xiàng lí yán shòu yī gōng。大江西上孤帆远，小弟随行。dà jiāng xī shàng gū fān yuǎn，xiǎo dì suí xíng。小妹随行。xiǎo mèi suí xíng。膝下承欢待汝兄。xī xià chéng huān dài rǔ xiōng。

玲珑四犯题冰如四兄秋隐图

清：易顺鼎

人海苍茫，算桥霜店月，容易催老。rén hǎi cāng máng，suàn qiáo shuāng diàn yuè，róng yì cuī lǎo。剩水残山，何苦费些鸿爪。shèng shuǐ cán shān，hé kǔ fèi xiē hóng zhǎo。不如紧靠柴扉，要看尽古来斜照。bù rú jǐn kào chái fēi，yào kàn jǐn gǔ lái xié zhào。向青山黄叶中间，寻出秋心多少。xiàng qīng shān huáng yè zhōng jiān，xún chū qiū xīn duō shǎo。红衣偶把溪边钓。hóng yī ǒu bǎ xī biān diào。却不道枫人来早。què bù dào fēng rén lái zǎo。渔樵野局西风里，便是天然之稿。yú qiáo yě jú xī fēng lǐ，biàn shì tiān rán zhī gǎo。画工多事传真，反恐暗尘飞到。huà gōng duō shì chuán zhēn，fǎn kǒng àn chén fēi dào。且共寻诗梦，补几笔西堂草。qiě gòng xún shī mèng，bǔ jǐ bǐ xī táng cǎo。

满江红·追忆旧游四首

清：易顺鼎

立马函关，看古帝王州无恙。lì mǎ hán guān，kàn gǔ dì wáng zhōu wú yàng。问何处旗亭睹酒，双鬟曾唱。wèn hé chù qí tíng dǔ jiǔ，shuāng huán céng chàng。紫塞三千杨柳路，黄河一半桃花浪。zǐ sāi sān qiān yáng liǔ lù，huáng hé yī bàn táo huā làng。更西风、驴背古长安，增惆怅。gèng xī fēng lǘ bèi gǔ zhǎng ān，zēng chóu chàng。金鉴录，怀贤相。jīn jiàn lù，huái xián xiāng。玉关曲，思名将。yù guān qū，sī míng jiāng。记几番搔首，定军山上。jì jǐ fān sāo shǒu，dìng jūn shān shàng。割据风云王霸气，河山面目英雄样。gē jù fēng yún wáng bà qì，hé shān miàn mù yīng xióng yàng。听大江、流尽古今秋，声悲壮。tīng dà jiāng liú jǐn gǔ jīn qiū，shēng bēi zhuàng。

满江红·追忆旧游四首

清：易顺鼎

蜀道蚕丛，是贱子旧游之地。shǔ dào cán cóng，shì jiàn zi jiù yóu zhī dì。曾梦到峨眉绝顶，天风吹翠。céng mèng dào é méi jué dǐng，tiān fēng chuī cuì。丞相祠环松柏古，锦官城锁芙蓉媚。chéng xiāng cí huán sōng bǎi gǔ，jǐn guān chéng suǒ fú róng mèi。最匆匆、玉垒过浮云，英雄气。zuì cōng cōng yù lěi guò fú yún，yīng xióng qì。公孙井，残蛙吠。gōng sūn jǐng，cán wā fèi。帝子庙，寒鹃泪。dì zi miào，hán juān lèi。叹江山如此，兴亡偏易。tàn jiāng shān rú cǐ，xīng wáng piān yì。万甲裹来兵亦陡，五丁辟后山都碎。wàn jiǎ guǒ lái bīng yì dǒu，wǔ dīng pì hòu shān dōu suì。只供他、细雨剑门行，诗人未。zhǐ gōng tā xì yǔ jiàn mén xíng，shī rén wèi。

满江红·追忆旧游四首

清：易顺鼎

黄鹤仙人，招我上江边高阁。huáng hè xiān rén，zhāo wǒ shàng jiāng biān gāo gé。只不见年时吹笛，梅花曾落。zhǐ bù jiàn nián shí chuī dí，méi huā céng luò。老子南楼兴不浅，先生赤壁游真乐。lǎo zi nán lóu xīng bù qiǎn，xiān shēng chì bì yóu zhēn lè。对一洲、芳草忽生愁，才名错。duì yī zhōu fāng cǎo hū shēng chóu，cái míng cuò。江夏誉，成飘泊。jiāng xià yù，chéng piāo pō。阳春曲，都萧索。yáng chūn qū，dōu xiāo suǒ。剩劫余新柳，武昌城郭。shèng jié yú xīn liǔ，wǔ chāng chéng guō。楚国君臣神女梦，乔家夫婿英雄略。chǔ guó jūn chén shén nǚ mèng，qiáo jiā fū xù yīng xióng lüè。有隔江、山色送前朝，青如昨。yǒu gé jiāng shān sè sòng qián cháo，qīng rú zuó。

满江红·追忆旧游四首

清：易顺鼎

蛇虎丛中，那容得书生一介。shé hǔ cóng zhōng，nà róng dé shū shēng yī jiè。曾立马牂柯江上，辰龙关外。céng lì mǎ zāng kē jiāng shàng，chén lóng guān wài。狞石撑空涛力陡，蛮烟寒路山形怪。níng shí chēng kōng tāo lì dǒu，mán yān hán lù shān xíng guài。甚浮云、万叠拥边愁，乾坤隘。shén fú yún wàn dié yōng biān chóu，qián kūn ài。写未尽，飘零话。xiě wèi jǐn，piāo líng huà。偿未尽，牢骚债。cháng wèi jǐn，láo sāo zhài。且壮游此地，夜郎自大。qiě zhuàng yóu cǐ dì，yè láng zì dà。供奉窜来魑魅喜，武侯去后风云坏。gōng fèng cuàn lái chī mèi xǐ，wǔ hóu qù hòu fēng yún huài。笑靴刀、帕首走穷荒，真无赖。xiào xuē dāo pà shǒu zǒu qióng huāng，zhēn wú lài。

水调歌头·口号赠袁敬抚

清：易顺鼎

富贵固堪乐，贫贱且无忧。fù guì gù kān lè，pín jiàn qiě wú yōu。名山高于华屋，可以傲王侯。míng shān gāo yú huá wū，kě yǐ ào wáng hóu。堂上六经诸史，宇内群山万壑，海外九神州。táng shàng liù jīng zhū shǐ，yǔ nèi qún shān wàn hè，hǎi wài jiǔ shén zhōu。收入寸心里，日与百灵谋。shōu rù cùn xīn lǐ，rì yǔ bǎi líng móu。酒沽春，棋销夏，笔吟秋。jiǔ gū chūn，qí xiāo xià，bǐ yín qiū。封侯心事偶动，耳热抚吴钩。fēng hóu xīn shì ǒu dòng，ěr rè fǔ wú gōu。戏彩老莱寿母，举案伯鸾佳妇，真乐破闲愁。xì cǎi lǎo lái shòu mǔ，jǔ àn bó luán jiā fù，zhēn lè pò xián chóu。他日相访处，泛宅五湖舟。tā rì xiāng fǎng chù，fàn zhái wǔ hú zhōu。

摸鱼儿·题荷池晚泛图

清：易顺鼎

指沈沈碧琉璃样，镜中呼出凉月。zhǐ shěn shěn bì liú lí yàng，jìng zhōng hū chū liáng yuè。才把斜阳生送了，都没一丝儿热。cái bǎ xié yáng shēng sòng le，dōu méi yī sī ér rè。香成国。xiāng chéng guó。有一种秋心，要与荷花说。yǒu yī zhǒng qiū xīn，yào yǔ hé huā shuō。菱歌唱彻。líng gē chàng chè。且玉碗调冰，银镫照水，坐到满湖黑。qiě yù wǎn diào bīng，yín dèng zhào shuǐ，zuò dào mǎn hú hēi。回首看，几个名场结客。huí shǒu kàn，jǐ gè míng chǎng jié kè。黄尘衣上三尺。huáng chén yī shàng sān chǐ。谁似藕丝乡里做，消受花红水碧。shuí shì ǒu sī xiāng lǐ zuò，xiāo shòu huā hóng shuǐ bì。鸥波阔。ōu bō kuò。算小小乌篷，便是江南宅。suàn xiǎo xiǎo wū péng，biàn shì jiāng nán zhái。惹侬愁绝。rě nóng chóu jué。又采绿年年，闹红处处，飞梦到天末。yòu cǎi lǜ nián nián，nào hóng chù chù，fēi mèng dào tiān mò。