古诗词 - 中国最美古诗词

浣溪纱湘江舟行

系缆昏黄傍驿桥。xì lǎn hūn huáng bàng yì qiáo。柁楼吹笛雨潇潇。duò lóu chuī dí yǔ xiāo xiāo。一镫红得太无聊。yī dèng hóng dé tài wú liáo。寻梦寻烟秋冷淡，听风听水夜迢遥。xún mèng xún yān qiū lěng dàn，tīng fēng tīng shuǐ yè tiáo yáo。累侬到此又魂销。lèi nóng dào cǐ yòu hún xiāo。

忆秦娥·子规

清：易顺鼎

幽魂咽。yōu hún yàn。东风万古伤离别。dōng fēng wàn gǔ shāng lí bié。伤离别。shāng lí bié。春江是泪，春花是血。chūn jiāng shì lèi，chūn huā shì xuè。人家岁岁清明节。rén jiā suì suì qīng míng jié。关山处处销魂色。guān shān chù chù xiāo hún sè。销魂色。xiāo hún sè。红时斜日，碧时斜月。hóng shí xié rì，bì shí xié yuè。

金缕曲·乙亥元日，时在鼎州

清：易顺鼎

又到今年矣。yòu dào jīn nián yǐ。甚流光、暗中吹过，东风似水。shén liú guāng àn zhōng chuī guò，dōng fēng shì shuǐ。脱了青衫还戏彩，春在寿萱花里。tuō le qīng shān hái xì cǎi，chūn zài shòu xuān huā lǐ。听爆竹声声不止。tīng bào zhú shēng shēng bù zhǐ。笑捧一卮为母寿，倩屠苏、净把愁肠洗。xiào pěng yī zhī wèi mǔ shòu，qiàn tú sū jìng bǎ chóu cháng xǐ。饮此者，大欢喜。yǐn cǐ zhě，dà huān xǐ。梅花算个真知己。méi huā suàn gè zhēn zhī jǐ。任终朝断风残雪，闭门而已。rèn zhōng cháo duàn fēng cán xuě，bì mén ér yǐ。阿父天涯携弟妹，怅望二千余里。ā fù tiān yá xié dì mèi，chàng wàng èr qiān yú lǐ。想寂寞应无异此。xiǎng jì mò yīng wú yì cǐ。骨肉无端分五处，猛思量、旧恨重提起。gǔ ròu wú duān fēn wǔ chù，měng sī liàng jiù hèn zhòng tí qǐ。倦且坐，乌皮几。juàn qiě zuò，wū pí jǐ。

金缕曲·乙亥元日，时在鼎州

清：易顺鼎

百战英雄老。bǎi zhàn yīng xióng lǎo。向南山、短衣射虎，应弦而倒。xiàng nán shān duǎn yī shè hǔ，yīng xián ér dào。如此将才无用处，一代风云气小。rú cǐ jiāng cái wú yòng chù，yī dài fēng yún qì xiǎo。让竖子成名去了。ràng shù zi chéng míng qù le。矍铄据鞍空复尔，故将军、不画云台表。jué shuò jù ān kōng fù ěr，gù jiāng jūn bù huà yún tái biǎo。种瓜者，青门道。zhǒng guā zhě，qīng mén dào。记曾放马天山草。jì céng fàng mǎ tiān shān cǎo。剩此日溪山驴背，夕阳秋好。shèng cǐ rì xī shān lǘ bèi，xī yáng qiū hǎo。照水头颅千丈雪，波底鱼龙惊搅。zhào shuǐ tóu lú qiān zhàng xuě，bō dǐ yú lóng jīng jiǎo。野戍外角声吹晓。yě shù wài jiǎo shēng chuī xiǎo。听罢荒鸡频起舞，抚雕戈、誓把烟尘扫。tīng bà huāng jī pín qǐ wǔ，fǔ diāo gē shì bǎ yān chén sǎo。虎头相，已枯槁。hǔ tóu xiāng，yǐ kū gǎo。

金缕曲·乙亥元日，时在鼎州

清：易顺鼎

学究先生样。xué jiū xiān shēng yàng。半生来、青镫黄卷，乌皮绛帐。bàn shēng lái qīng dèng huáng juǎn，wū pí jiàng zhàng。三字头衔穷措大，不讳含酸骨相。sān zì tóu xián qióng cuò dà，bù huì hán suān gǔ xiāng。难得是斯文未丧。nán dé shì sī wén wèi sàng。一第蹉跎头白早，叹磨穿、铁砚心徒壮。yī dì cuō tuó tóu bái zǎo，tàn mó chuān tiě yàn xīn tú zhuàng。功名路，恐难望。gōng míng lù，kǒng nán wàng。济南博士江都相。jì nán bó shì jiāng dōu xiāng。溯流传汉家真派，何嫌依傍。sù liú chuán hàn jiā zhēn pài，hé xián yī bàng。辛苦儒林谋绝业，全力名山休让。xīn kǔ rú lín móu jué yè，quán lì míng shān xiū ràng。觅冷蠹堆中同葬。mì lěng dù duī zhōng tóng zàng。七贵五侯君不见，牧猪奴、转瞬青云上。qī guì wǔ hóu jūn bù jiàn，mù zhū nú zhuǎn shùn qīng yún shàng。得富贵，且无恙。dé fù guì，qiě wú yàng。

金缕曲·乙亥元日，时在鼎州

清：易顺鼎

生死蘋乡里。shēng sǐ píng xiāng lǐ。有同盟、旧鸥三两，是他知己。yǒu tóng méng jiù ōu sān liǎng，shì tā zhī jǐ。明月一江吹笛响，拿个扁舟去矣。míng yuè yī jiāng chuī dí xiǎng，ná gè biǎn zhōu qù yǐ。或雨细风斜不止。huò yǔ xì fēng xié bù zhǐ。渔弟渔兄身世感，怕沧桑、换到闲烟水。yú dì yú xiōng shēn shì gǎn，pà cāng sāng huàn dào xián yān shuǐ。渔儿女，又如此。yú ér nǚ，yòu rú cǐ。联篷夜火镫成市。lián péng yè huǒ dèng chéng shì。正家家柁楼炊饭，酒香鱼美。zhèng jiā jiā duò lóu chuī fàn，jiǔ xiāng yú měi。袖手江天垂钓罢，看尽来头去尾。xiù shǒu jiāng tiān chuí diào bà，kàn jǐn lái tóu qù wěi。问顺水顺风能几。wèn shùn shuǐ shùn fēng néng jǐ。飞到浪花头也白，况禁他、世上风波起。fēi dào làng huā tóu yě bái，kuàng jìn tā shì shàng fēng bō qǐ。渔唱远，暮霞紫。yú chàng yuǎn，mù xiá zǐ。

金缕曲·乙亥元日，时在鼎州

清：易顺鼎

无计留春住。wú jì liú chūn zhù。听帘前、一声杜宇，唤他归去。tīng lián qián yī shēng dù yǔ，huàn tā guī qù。多少莺花都命短，散了彩云无数。duō shǎo yīng huā dōu mìng duǎn，sàn le cǎi yún wú shù。剩憔悴章台旧树。shèng qiáo cuì zhāng tái jiù shù。留得缕金衫子在，认红心、碎点燕支污。liú dé lǚ jīn shān zi zài，rèn hóng xīn suì diǎn yàn zhī wū。风与月，等闲度。fēng yǔ yuè，děng xián dù。秋娘老矣凭谁顾。qiū niáng lǎo yǐ píng shuí gù。莫思量琵琶江上，荻花飘曙。mò sī liàng pí pá jiāng shàng，dí huā piāo shǔ。愁压眉尖和黛重，那有镜中人妒。chóu yā méi jiān hé dài zhòng，nà yǒu jìng zhōng rén dù。怕照影惊鸿相遇。pà zhào yǐng jīng hóng xiāng yù。月地花天无恙否，是当年、一曲销魂处。yuè dì huā tiān wú yàng fǒu，shì dāng nián yī qū xiāo hún chù。青衫客，泪如注。qīng shān kè，lèi rú zhù。

清平乐

清：易顺鼎

春波一顷。chūn bō yī qǐng。曾照惊鸿影。céng zhào jīng hóng yǐng。谁道银河天上近。shuí dào yín hé tiān shàng jìn。不似红墙太迥。bù shì hóng qiáng tài jiǒng。重来欲问桃根。zhòng lái yù wèn táo gēn。流水无情送春。liú shuǐ wú qíng sòng chūn。惆怅个侬何处，半弯眉月黄昏。chóu chàng gè nóng hé chù，bàn wān méi yuè huáng hūn。

谒金门

清：易顺鼎

春山冻。chūn shān dòng。岚气如波欲动。lán qì rú bō yù dòng。谁把春寒轻剪送。shuí bǎ chūn hán qīng jiǎn sòng。压帘帘骨重。yā lián lián gǔ zhòng。花影红沈窗缝。huā yǐng hóng shěn chuāng fèng。苔色绿浮篱空。tái sè lǜ fú lí kōng。香怕烧多金鸭痛。xiāng pà shāo duō jīn yā tòng。碧纱烟入梦。bì shā yān rù mèng。

摸鱼儿·晓发镇雄关

清：易顺鼎

挂征帆大江西上，铜琵铁板才住。guà zhēng fān dà jiāng xī shàng，tóng pí tiě bǎn cái zhù。酒醒今宵杨柳岸，又唱屯田词句。jiǔ xǐng jīn xiāo yáng liǔ àn，yòu chàng tún tián cí jù。关山路。guān shān lù。有残月微茫，认得愁来处。yǒu cán yuè wēi máng，rèn dé chóu lái chù。凭谁记取。píng shuí jì qǔ。写骡影冲寒，鸡声搅梦，行到乱峰曙。xiě luó yǐng chōng hán，jī shēng jiǎo mèng，xíng dào luàn fēng shǔ。戌楼上，催落晓星无数。xū lóu shàng，cuī luò xiǎo xīng wú shù。老兵起背镫语。lǎo bīng qǐ bèi dèng yǔ。万山一罅乾坤隘，人共乱鸦飞度。wàn shān yī xià qián kūn ài，rén gòng luàn yā fēi dù。敲战鼓。qiāo zhàn gǔ。指烟草连天，尚想前朝戍。zhǐ yān cǎo lián tiān，shàng xiǎng qián cháo shù。天西倦旅。tiān xī juàn lǚ。把老屋书声，高楼月色，分付梦回去。bǎ lǎo wū shū shēng，gāo lóu yuè sè，fēn fù mèng huí qù。

台城路龙里道中作

清：易顺鼎

五更梦压关山重，晓风鞍背吹醒。wǔ gèng mèng yā guān shān zhòng，xiǎo fēng ān bèi chuī xǐng。堠裹鸡声，岩飘虎气，人与万山俱冷。hòu guǒ jī shēng，yán piāo hǔ qì，rén yǔ wàn shān jù lěng。前村尚暝。qián cūn shàng míng。渐茅屋晨炊，树梢青凝。jiàn máo wū chén chuī，shù shāo qīng níng。杲杲初阳，马蹄踏碎乱峰影。gǎo gǎo chū yáng，mǎ tí tà suì luàn fēng yǐng。时清边尘久静。shí qīng biān chén jiǔ jìng。剩荒原废垒，吹角凄警。shèng huāng yuán fèi lěi，chuī jiǎo qī jǐng。雨抱峰黄，天归箐黑，独鸟横飞烟顶。yǔ bào fēng huáng，tiān guī qìng hēi，dú niǎo héng fēi yān dǐng。图云关近。tú yún guān jìn。算瘴月蛮花，几回相等。suàn zhàng yuè mán huā，jǐ huí xiāng děng。万里天西，寒鸦将路引。wàn lǐ tiān xī，hán yā jiāng lù yǐn。

满江红·兆儿生甫九十日，遽殇金竹寓中，口占此阕，以当一哭

清：易顺鼎

三尺桐棺，算也是、人生一度。sān chǐ tóng guān，suàn yě shì rén shēng yī dù。想死去、不如生好，儿心应悟。xiǎng sǐ qù bù rú shēng hǎo，ér xīn yīng wù。白骨竞成飘泊鬼，黄泉可有生还路。bái gǔ jìng chéng piāo pō guǐ，huáng quán kě yǒu shēng hái lù。问牂柯江水夜郎山，归何处。wèn zāng kē jiāng shuǐ yè láng shān，guī hé chù。夸麟凤，原难遇。kuā lín fèng，yuán nán yù。讥豚犬，犹难据。jī tún quǎn，yóu nán jù。拚替他一恸，两无干预。pàn tì tā yī tòng，liǎng wú gàn yù。半霎谁教昙影现，再来莫被轮回误。bàn shà shuí jiào tán yǐng xiàn，zài lái mò bèi lún huí wù。检苔根藏个小身材，随他去。jiǎn tái gēn cáng gè xiǎo shēn cái，suí tā qù。

湘月赠唐浔舫

清：易顺鼎

楚中唐勒，是景瑳朋辈，灵均弟子。chǔ zhōng táng lēi，shì jǐng cuō péng bèi，líng jūn dì zi。家在碧湘门外住，领略烟骚情思。jiā zài bì xiāng mén wài zhù，lǐng lüè yān sāo qíng sī。词卷鸣秋，酒杯问月，飘泊愁乡里。cí juǎn míng qiū，jiǔ bēi wèn yuè，piāo pō chóu xiāng lǐ。歌离吊梦，才人通病如此。gē lí diào mèng，cái rén tōng bìng rú cǐ。因甚王粲从军，祢衡投刺，同倒天涯屐。yīn shén wáng càn cóng jūn，mí héng tóu cì，tóng dào tiān yá jī。瘴水蛮花，枉题遍我辈，几行名字。zhàng shuǐ mán huā，wǎng tí biàn wǒ bèi，jǐ xíng míng zì。秋士伤心，夜郎搔首，四顾悲歌起。qiū shì shāng xīn，yè láng sāo shǒu，sì gù bēi gē qǐ。布帆无恙，与君行且归矣。bù fān wú yàng，yǔ jūn xíng qiě guī yǐ。

苏幕遮·自黔归，赴秋试，赋感

清：易顺鼎

甚功名，何意绪。shén gōng míng，hé yì xù。说到劳生，总没些儿趣。shuō dào láo shēng，zǒng méi xiē ér qù。二月行踪三月住。èr yuè xíng zōng sān yuè zhù。四月黔关，五月依然去。sì yuè qián guān，wǔ yuè yī rán qù。万重山，千里路。wàn zhòng shān，qiān lǐ lù。驴背明朝，独自和秋语。lǘ bèi míng cháo，dú zì hé qiū yǔ。我比残鸦心更苦。wǒ bǐ cán yā xīn gèng kǔ。一点归心，却在天涯树。yī diǎn guī xīn，què zài tiān yá shù。

金缕曲·乙亥除日樊城度岁作

清：易顺鼎

立马斜阳外。lì mǎ xié yáng wài。问儿时、旧经行处，雪泥安在。wèn ér shí jiù jīng xíng chù，xuě ní ān zài。犹记白云亲舍近，几度倚闾而待。yóu jì bái yún qīn shě jìn，jǐ dù yǐ lǘ ér dài。今日更车驱远迈。jīn rì gèng chē qū yuǎn mài。十载光阴俄顷耳，只添些、闲水闲山债。shí zài guāng yīn é qǐng ěr，zhǐ tiān xiē xián shuǐ xián shān zhài。说往事，总堪爱。shuō wǎng shì，zǒng kān ài。重来倦旅愁难耐。zhòng lái juàn lǚ chóu nán nài。况禁他天涯除夕，冷吟清话。kuàng jìn tā tiān yá chú xī，lěng yín qīng huà。小店高城呼酒去，箫鼓春声一派。xiǎo diàn gāo chéng hū jiǔ qù，xiāo gǔ chūn shēng yī pài。独自与残镫相对。dú zì yǔ cán dèng xiāng duì。莫向梅花频索笑，怕江南、梦醒都无赖。mò xiàng méi huā pín suǒ xiào，pà jiāng nán mèng xǐng dōu wú lài。明岁又，蹇驴背。míng suì yòu，jiǎn lǘ bèi。

百字令

清：易顺鼎

晓风残月，叹天涯、到处销魂倦矣。xiǎo fēng cán yuè，tàn tiān yá dào chù xiāo hún juàn yǐ。说到南云亲舍远，悔向长安负米。shuō dào nán yún qīn shě yuǎn，huǐ xiàng zhǎng ān fù mǐ。万里题诗，十年磨剑，命也该如此。wàn lǐ tí shī，shí nián mó jiàn，mìng yě gāi rú cǐ。儒衣僧帽，是侬前世行李。rú yī sēng mào，shì nóng qián shì xíng lǐ。多少战垒黄尘，离宫碧瓦，雨打风吹起。duō shǎo zhàn lěi huáng chén，lí gōng bì wǎ，yǔ dǎ fēng chuī qǐ。一带中原禁不得，过客几回悲喜。yī dài zhōng yuán jìn bù dé，guò kè jǐ huí bēi xǐ。土锉呼镫，沙坊问酒，且醉为佳耳。tǔ cuò hū dèng，shā fāng wèn jiǔ，qiě zuì wèi jiā ěr。高楼横笛，满天霜气如水。gāo lóu héng dí，mǎn tiān shuāng qì rú shuǐ。

秋思耗·得湘中故人书，用耒边词得秋锦书韵

清：易顺鼎

估艇南浮客。gū tǐng nán fú kè。望剪波小燕，雨平潮息。wàng jiǎn bō xiǎo yàn，yǔ píng cháo xī。深竹贮灯，浅花停磬，帘卷蜻翼。shēn zhú zhù dēng，qiǎn huā tíng qìng，lián juǎn qīng yì。正飞月山楼，万层秋绿裹瘴国。zhèng fēi yuè shān lóu，wàn céng qiū lǜ guǒ zhàng guó。寄远愁，沧水驿。jì yuǎn chóu，cāng shuǐ yì。怎蜑地开封，鱼天落款，只著一些材影，者边先黑。zěn dàn dì kāi fēng，yú tiān luò kuǎn，zhǐ zhù yī xiē cái yǐng，zhě biān xiān hēi。悽恻。qī cè。湘春久隔。xiāng chūn jiǔ gé。说冷枫依旧红积。shuō lěng fēng yī jiù hóng jī。艳才无益，惯将飘泊，偿他赋笔。yàn cái wú yì，guàn jiāng piāo pō，cháng tā fù bǐ。让钓侣青篷，楚江龙笛吹裂石。ràng diào lǚ qīng péng，chǔ jiāng lóng dí chuī liè shí。荻雪色，应更白，问甚日归来，诛茅宋玉故宅，做个词人值得。dí xuě sè，yīng gèng bái，wèn shén rì guī lái，zhū máo sòng yù gù zhái，zuò gè cí rén zhí dé。

满江红·渡黄河作

清：易顺鼎

眼底黄河，已送尽、兴亡无数。yǎn dǐ huáng hé，yǐ sòng jǐn xīng wáng wú shù。都付与、夕阳西下，乱涛东注。dōu fù yǔ xī yáng xī xià，luàn tāo dōng zhù。客子梦随鸥鹭冷，英雄气挟鱼龙怒。kè zi mèng suí ōu lù lěng，yīng xióng qì xié yú lóng nù。把闲愁万斛掷波心，奔流去。bǎ xián chóu wàn hú zhì bō xīn，bēn liú qù。倚长剑，妖鲸怖。yǐ zhǎng jiàn，yāo jīng bù。吹短角，哀鸿顾。chuī duǎn jiǎo，āi hóng gù。更高歌击楫，片帆飞渡。gèng gāo gē jī jí，piàn fān fēi dù。划破江山南北走，浮来天地中央住。huà pò jiāng shān nán běi zǒu，fú lái tiān dì zhōng yāng zhù。问书生何处觅侯封，乘槎路。wèn shū shēng hé chù mì hóu fēng，chéng chá lù。

满江红·渡黄河作

清：易顺鼎

十二金牌，天下事、不堪问矣。shí èr jīn pái，tiān xià shì bù kān wèn yǐ。竟销尽、江山半壁，西湖锅里。jìng xiāo jǐn jiāng shān bàn bì，xī hú guō lǐ。名父子全忠孝去，小朝廷要英雄死。míng fù zi quán zhōng xiào qù，xiǎo cháo tíng yào yīng xióng sǐ。叹从今寡妇与孤儿，无生理。tàn cóng jīn guǎ fù yǔ gū ér，wú shēng lǐ。朱仙镇，公营垒。zhū xiān zhèn，gōng yíng lěi。汤阴道，公乡里。tāng yīn dào，gōng xiāng lǐ。有精忠祠庙，足光桑梓。yǒu jīng zhōng cí miào，zú guāng sāng zǐ。白雁一声天水碧，黄龙余恨燕云紫。bái yàn yī shēng tiān shuǐ bì，huáng lóng yú hèn yàn yún zǐ。待招他豪杰两河魂，归来只。dài zhāo tā háo jié liǎng hé hún，guī lái zhǐ。

解佩令·寄张荫庐广榕，用竹垞韵

清：易顺鼎

听莺斜巷，试骢软陌，到花前半晌东风尽。tīng yīng xié xiàng，shì cōng ruǎn mò，dào huā qián bàn shǎng dōng fēng jǐn。烟月昏黄，画一带欢场离恨。yān yuè hūn huáng，huà yī dài huān chǎng lí hèn。个中人可怜双鬓。gè zhōng rén kě lián shuāng bìn。蛮斋春睡，香湖秋泛，引吟魂梦禅天近。mán zhāi chūn shuì，xiāng hú qiū fàn，yǐn yín hún mèng chán tiān jìn。写怨抽恩，莫轻为寻常脂粉。xiě yuàn chōu ēn，mò qīng wèi xún cháng zhī fěn。是君家玉田身分。shì jūn jiā yù tián shēn fēn。