古诗词 - 中国最美古诗词

玉漏迟·题次香悼亡草，即送其游白门

万花呼恨起。wàn huā hū hèn qǐ。料他都怪，词人多事。liào tā dōu guài，cí rén duō shì。如梦青春，一半有头无尾。rú mèng qīng chūn，yī bàn yǒu tóu wú wěi。撇却芙蓉旧主，问倩女先归何意。piē què fú róng jiù zhǔ，wèn qiàn nǚ xiān guī hé yì。涛井腻。tāo jǐng nì。东风肠断，扫眉才子。dōng fēng cháng duàn，sǎo méi cái zi。忏空玉劫香年，吊痴碧蟾天，苦红鹃地。chàn kōng yù jié xiāng nián，diào chī bì chán tiān，kǔ hóng juān dì。惯写伤心，连累衍波笺纸。guàn xiě shāng xīn，lián lèi yǎn bō jiān zhǐ。准备乌丝横幅，更去替南朝消泪。zhǔn bèi wū sī héng fú，gèng qù tì nán cháo xiāo lèi。江雨里。jiāng yǔ lǐ。来询蒋山家世。lái xún jiǎng shān jiā shì。

水龙吟·榕城望雨词二首，和家大人

清：易顺鼎

龙祠箫鼓黄昏，看看又上珠潭月。lóng cí xiāo gǔ huáng hūn，kàn kàn yòu shàng zhū tán yuè。碧云桑路，双鸠似悔，那回轻别。bì yún sāng lù，shuāng jiū shì huǐ，nà huí qīng bié。著甚乾忙，牧童懒向，夕阳吹笛。zhù shén qián máng，mù tóng lǎn xiàng，xī yáng chuī dí。叹年光暗里，嫩晴瞒住，已催近梅天节。tàn nián guāng àn lǐ，nèn qíng mán zhù，yǐ cuī jìn méi tiān jié。江影才堪一尺。jiāng yǐng cái kān yī chǐ。候春潮杳无消息。hòu chūn cháo yǎo wú xiāo xī。野桥急溜，遮头破伞，画中空忆。yě qiáo jí liū，zhē tóu pò sǎn，huà zhōng kōng yì。花尽都拚，千红并命，求他绿活。huā jǐn dōu pàn，qiān hóng bìng mìng，qiú tā lǜ huó。便将他活绿，减公两鬓，一丝丝白。biàn jiāng tā huó lǜ，jiǎn gōng liǎng bìn，yī sī sī bái。

水龙吟·榕城望雨词二首，和家大人

清：易顺鼎

闰春不闰春寒，艳阳醉恋千红住。rùn chūn bù rùn chūn hán，yàn yáng zuì liàn qiān hóng zhù。龟痕坼碧，虹身闭赤，漏嫌娲补。guī hén chè bì，hóng shēn bì chì，lòu xián wā bǔ。馌妇心情，此时更比，凤楼人苦。yè fù xīn qíng，cǐ shí gèng bǐ，fèng lóu rén kǔ。讶楝风暗尽，梅霖须到，偏万股晴丝误。yà liàn fēng àn jǐn，méi lín xū dào，piān wàn gǔ qíng sī wù。骊梦珠宫正午。lí mèng zhū gōng zhèng wǔ。锁灵泉飞来无路。suǒ líng quán fēi lái wú lù。城阴闻叹，绿蓑影过，金茸翠亩。chéng yīn wén tàn，lǜ suō yǐng guò，jīn rōng cuì mǔ。绀幰星言，笺天独立，杏花深处。gàn xiǎn xīng yán，jiān tiān dú lì，xìng huā shēn chù。约阿香睡醒，蓉塘踏水，唤痴龙去。yuē ā xiāng shuì xǐng，róng táng tà shuǐ，huàn chī lóng qù。

采桑子·送紫帆入吴

清：易顺鼎

柳天明月梅天雨，黄了苏州。liǔ tiān míng yuè méi tiān yǔ，huáng le sū zhōu。绿了扬州。lǜ le yáng zhōu。君到江南不许愁。jūn dào jiāng nán bù xǔ chóu。翻思那日经行处，红板桥头。fān sī nà rì jīng xíng chù，hóng bǎn qiáo tóu。白板扉头。bái bǎn fēi tóu。有个萧娘尚在不。yǒu gè xiāo niáng shàng zài bù。

字字双

清：易顺鼎

杨丝柳丝桥复桥。yáng sī liǔ sī qiáo fù qiáo。蘋叶蘋花潮复潮。píng yè píng huā cháo fù cháo。红楼月子高复高。hóng lóu yuè zi gāo fù gāo。吴娃艇子摇复摇。wú wá tǐng zi yáo fù yáo。

长亭怨社题饯春

清：易顺鼎

正人在乱红飞处。zhèng rén zài luàn hóng fēi chù。添个啼鹃，小帘朱户。tiān gè tí juān，xiǎo lián zhū hù。此际江南，落花时节甚情绪。cǐ jì jiāng nán，luò huā shí jié shén qíng xù。送侬几度。sòng nóng jǐ dù。也输到侬来作主。yě shū dào nóng lái zuò zhǔ。卖杏街楼，空阅尽年年春雨。mài xìng jiē lóu，kōng yuè jǐn nián nián chūn yǔ。同去。tóng qù。趁章台倦舞，最惜白家樊素。chèn zhāng tái juàn wǔ，zuì xī bái jiā fán sù。天涯一路。tiān yá yī lù。齐料理翠筵尊俎。qí liào lǐ cuì yán zūn zǔ。慢腾腾行马关河，静悄悄离鸾院宇。màn téng téng xíng mǎ guān hé，jìng qiāo qiāo lí luán yuàn yǔ。只密写东皇，遗爱绿阴千树。zhǐ mì xiě dōng huáng，yí ài lǜ yīn qiān shù。

长亭怨社题饯春

清：易顺鼎

枉分付万红遮路。wǎng fēn fù wàn hóng zhē lù。鹃国楼台，影儿曾贮。juān guó lóu tái，yǐng ér céng zhù。春似佳朋，尊前易散总难聚。chūn shì jiā péng，zūn qián yì sàn zǒng nán jù。要随伊去。yào suí yī qù。访天外桃花倩女。fǎng tiān wài táo huā qiàn nǚ。水远山长，试借问君家何处。shuǐ yuǎn shān zhǎng，shì jiè wèn jūn jiā hé chù。芳句。fāng jù。把莺恩蝶爱，题满绿阴窗户。bǎ yīng ēn dié ài，tí mǎn lǜ yīn chuāng hù。沉沉院宇。chén chén yuàn yǔ。只不合单留愁住。zhǐ bù hé dān liú chóu zhù。想画舫湾到苏堤，蓦几阵东风呼渡。xiǎng huà fǎng wān dào sū dī，mò jǐ zhèn dōng fēng hū dù。乍闲了游人，长日来修花谱。zhà xián le yóu rén，zhǎng rì lái xiū huā pǔ。

章台柳

清：易顺鼎

漫天絮。màn tiān xù。漫天絮。màn tiān xù。水远山长飞不住。shuǐ yuǎn shān zhǎng fēi bù zhù。遮却高楼恨易生，不如遮却春归路。zhē què gāo lóu hèn yì shēng，bù rú zhē què chūn guī lù。

潇湘神

清：易顺鼎

潇水波。xiāo shuǐ bō。湘水波。xiāng shuǐ bō。月明唱起竹枝歌。yuè míng chàng qǐ zhú zhī gē。万艳万愁呼欲出，湘花颜色似湘娥。wàn yàn wàn chóu hū yù chū，xiāng huā yán sè shì xiāng é。

促拍满路花和白仙词四首

清：易顺鼎

忠臣惭保保，孝子愧安安。zhōng chén cán bǎo bǎo，xiào zi kuì ān ān。文章还远逊，赵闲闲。wén zhāng hái yuǎn xùn，zhào xián xián。年来勋业，分付水精盘。nián lái xūn yè，fēn fù shuǐ jīng pán。末路真堪笑，一事无成，英雄儿女神仙。mò lù zhēn kān xiào，yī shì wú chéng，yīng xióng ér nǚ shén xiān。问何时委蜕如蝉。wèn hé shí wěi tuì rú chán。返我太虚天。fǎn wǒ tài xū tiān。茂陵封禅稿，任丛残。mào líng fēng chán gǎo，rèn cóng cán。御风骑气，撒手谅非难。yù fēng qí qì，sā shǒu liàng fēi nán。骨肉团栾好，蕊珠兜率，方知即在庐山。gǔ ròu tuán luán hǎo，ruǐ zhū dōu lǜ，fāng zhī jí zài lú shān。

促拍满路花和白仙词四首

清：易顺鼎

鱼龙方跋扈，鸡犬岂平安。yú lóng fāng bá hù，jī quǎn qǐ píng ān。五洲蜗角局，不能闲。wǔ zhōu wō jiǎo jú，bù néng xián。金瓯将缺，先变烂银盘。jīn ōu jiāng quē，xiān biàn làn yín pán。沧海扬尘后，荆棘铜驼，只愁泪洒神仙。cāng hǎi yáng chén hòu，jīng jí tóng tuó，zhǐ chóu lèi sǎ shén xiān。大槐宫衮衮貂蝉。dà huái gōng gǔn gǔn diāo chán。那有柱擎天。nà yǒu zhù qíng tiān。玉龙三百万，甲将残。yù lóng sān bǎi wàn，jiǎ jiāng cán。乾坤澒洞，来日大都难。qián kūn hòng dòng，lái rì dà dōu nán。披发吾行矣，儒衣僧帽，黄冠差胜文山。pī fā wú xíng yǐ，rú yī sēng mào，huáng guān chà shèng wén shān。

促拍满路花和白仙词四首

清：易顺鼎

出师留两表，王业不偏安。chū shī liú liǎng biǎo，wáng yè bù piān ān。武乡侯尽瘁，肯偷闲。wǔ xiāng hóu jǐn cuì，kěn tōu xián。回思当日，膝向草庐盘。huí sī dāng rì，xī xiàng cǎo lú pán。出处何常有，出作完人，处为忠孝神仙。chū chù hé cháng yǒu，chū zuò wán rén，chù wèi zhōng xiào shén xiān。即先生岂薄貂蝉。jí xiān shēng qǐ báo diāo chán。悲悯切人天。bēi mǐn qiè rén tiān。明知唐社稷，已将残。míng zhī táng shè jì，yǐ jiāng cán。英雄同恨，鍊石补天难。yīng xióng tóng hèn，liàn shí bǔ tiān nán。汉末还唐末，三醉岳阳，何如六出祁山。hàn mò hái táng mò，sān zuì yuè yáng，hé rú liù chū qí shān。

促拍满路花和白仙词四首

清：易顺鼎

涛声趋左蠡，岭势接南安。tāo shēng qū zuǒ lí，lǐng shì jiē nán ān。匡庐真福地，境幽闲。kuāng lú zhēn fú dì，jìng yōu xián。三天子障，虎踞与龙盘。sān tiān zi zhàng，hǔ jù yǔ lóng pán。五老峰千丈，结个茅庐，任人谤是神仙。wǔ lǎo fēng qiān zhàng，jié gè máo lú，rèn rén bàng shì shén xiān。记曾听万壑哀蝉。jì céng tīng wàn hè āi chán。乐似奏钧天。lè shì zòu jūn tiān。琪花飘满地，鸟衔残。qí huā piāo mǎn dì，niǎo xián cán。桃源洞里，秦火到应难。táo yuán dòng lǐ，qín huǒ dào yīng nán。我与昌黎异，世间屈曲，不如从汝神山。wǒ yǔ chāng lí yì，shì jiān qū qū，bù rú cóng rǔ shén shān。

促拍满路花和白仙词四首

清：易顺鼎

西湖虽可乐，南渡太偷安。xī hú suī kě lè，nán dù tài tōu ān。半闲堂上客，半闲闲。bàn xián táng shàng kè，bàn xián xián。销金锅里，蟋蟀斗千盘。xiāo jīn guō lǐ，xī shuài dòu qiān pán。炮打襄阳日，葛岭笙歌，依然人望如仙。pào dǎ xiāng yáng rì，gé lǐng shēng gē，yī rán rén wàng rú xiān。水龙吟寓感于蝉。shuǐ lóng yín yù gǎn yú chán。天水碧连天。tiān shuǐ bì lián tiān。渡江闻白雁，一声残。dù jiāng wén bái yàn，yī shēng cán。诸陵何处，花落欲寻难。zhū líng hé chù，huā luò yù xún nán。千古伤心事，年年风雨，如闻痛哭厓山。qiān gǔ shāng xīn shì，nián nián fēng yǔ，rú wén tòng kū yá shān。

促拍满路花和白仙词四首

清：易顺鼎

乌飞三匝绕，鹪寄一枝安。wū fēi sān zā rào，jiāo jì yī zhī ān。归来沧海上，且偷闲。guī lái cāng hǎi shàng，qiě tōu xián。光阴电驶，腊粥接春盘。guāng yīn diàn shǐ，là zhōu jiē chūn pán。幸有高堂寿，红颊青瞳，居然陆地神仙。xìng yǒu gāo táng shòu，hóng jiá qīng tóng，jū rán lù dì shén xiān。把莱衣愿换貂蝉。bǎ lái yī yuàn huàn diāo chán。此乐胜生天。cǐ lè shèng shēng tiān。南陔诗可诵，补编残。nán gāi shī kě sòng，bǔ biān cán。龙华会上，迦叶与阿难。lóng huá huì shàng，jiā yè yǔ ā nán。况有真仙护，今宵此地，便同蕊阙蓬山。kuàng yǒu zhēn xiān hù，jīn xiāo cǐ dì，biàn tóng ruǐ quē péng shān。

阅金经题秋蓬听雨图

清：易顺鼎

雁与新寒约，鸥将旧隐招。yàn yǔ xīn hán yuē，ōu jiāng jiù yǐn zhāo。剪灯独自话无憀。jiǎn dēng dú zì huà wú liáo。潮。cháo。流到泰娘桥。liú dào tài niáng qiáo。妆楼悄。zhuāng lóu qiāo。曾否梦吹箫。céng fǒu mèng chuī xiāo。

八声甘州·赋六忆来

清：易顺鼎

忆来时提着缕金鞋，刬袜下香阶。yì lái shí tí zhe lǚ jīn xié，chǎn wà xià xiāng jiē。似流云吐出，一轮华月，光照楼台。shì liú yún tǔ chū，yī lún huá yuè，guāng zhào lóu tái。浑把春风带到，沿路牡丹开。hún bǎ chūn fēng dài dào，yán lù mǔ dān kāi。香自伊怀里，暗扑侬怀。xiāng zì yī huái lǐ，àn pū nóng huái。底事佩声又远，早知人性急，故要迟回。dǐ shì pèi shēng yòu yuǎn，zǎo zhī rén xìng jí，gù yào chí huí。甚工夫未破，犹待小鬟催。shén gōng fū wèi pò，yóu dài xiǎo huán cuī。肯相怜停辛伫苦，为惊鸿费尽魏王才。kěn xiāng lián tíng xīn zhù kǔ，wèi jīng hóng fèi jǐn wèi wáng cái。还只怕空言少据，定所难猜。hái zhǐ pà kōng yán shǎo jù，dìng suǒ nán cāi。

八声甘州·赋六忆来

清：易顺鼎

忆坐时端正不夭斜，故意远些些。yì zuò shí duān zhèng bù yāo xié，gù yì yuǎn xiē xiē。但焚香扫地，莫思闲事，误了年华。dàn fén xiāng sǎo dì，mò sī xián shì，wù le nián huá。侬学善才童子，甘拜九莲花。nóng xué shàn cái tóng zi，gān bài jiǔ lián huā。才把双钩捻，晕起微霞。cái bǎ shuāng gōu niǎn，yūn qǐ wēi xiá。朋比薰炉何意，任海棠红绽，懒去看他。péng bǐ xūn lú hé yì，rèn hǎi táng hóng zhàn，lǎn qù kàn tā。怕起来时侯，略略有些麻。pà qǐ lái shí hóu，lüè lüè yǒu xiē má。记凭肩吹笙花底，故嗔人压损画裙沙。jì píng jiān chuī shēng huā dǐ，gù chēn rén yā sǔn huà qún shā。方锦褥镇常亲近，软玉无瑕。fāng jǐn rù zhèn cháng qīn jìn，ruǎn yù wú xiá。

八声甘州·赋六忆来

清：易顺鼎

忆食时初竟晓梅妆，对面饱端相。yì shí shí chū jìng xiǎo méi zhuāng，duì miàn bǎo duān xiāng。是天生两口，甜恩苦怨，总要同尝。shì tiān shēng liǎng kǒu，tián ēn kǔ yuàn，zǒng yào tóng cháng。还把檀郎二字，细嚼当槟榔。hái bǎ tán láng èr zì，xì jué dāng bīn láng。漱水休倾却，中有脂香。shù shuǐ xiū qīng què，zhōng yǒu zhī xiāng。闻道别来餐减，只相思一味，当作家常。wén dào bié lái cān jiǎn，zhǐ xiāng sī yī wèi，dāng zuò jiā cháng。想靓犀微露，剔着假思量。xiǎng jìng xī wēi lù，tī zhe jiǎ sī liàng。惩桃花煮成红粥，早拚他心里葬春光。chéng táo huā zhǔ chéng hóng zhōu，zǎo pàn tā xīn lǐ zàng chūn guāng。侬只梦胡麻熟否，不梦黄粱。nóng zhǐ mèng hú má shú fǒu，bù mèng huáng liáng。

八声甘州·赋六忆来

清：易顺鼎

忆眠时凤帐掩娇颦，脸印枕痕新。yì mián shí fèng zhàng yǎn jiāo pín，liǎn yìn zhěn hén xīn。任金钗压扁，罗衫摺蹙，休唤真真。rèn jīn chāi yā biǎn，luó shān zhé cù，xiū huàn zhēn zhēn。只恐和人和梦，都化作梨云。zhǐ kǒng hé rén hé mèng，dōu huà zuò lí yún。梦里何滋味？犹咽香津。mèng lǐ hé zī wèi？yóu yàn xiāng jīn。那日迥廊中酒，有猩红万点，铺作重茵。nà rì jiǒng láng zhōng jiǔ，yǒu xīng hóng wàn diǎn，pù zuò zhòng yīn。被檀奴欺负，偷解茜纱裙。bèi tán nú qī fù，tōu jiě qiàn shā qún。甚东风相扶不起，被春愁困了柳腰身。shén dōng fēng xiāng fú bù qǐ，bèi chūn chóu kùn le liǔ yāo shēn。凭仗着三生恩眷，消受横陈。píng zhàng zhe sān shēng ēn juàn，xiāo shòu héng chén。