古诗词 - 中国最美古诗词

长相思

桃花开。táo huā kāi。李花开。lǐ huā kāi。燕子寻侬特地来。yàn zi xún nóng tè dì lái。卷帘红雪堆。juǎn lián hóng xuě duī。想斜街。xiǎng xié jiē。梦斜街。mèng xié jiē。小院沉沉闻坠钗。xiǎo yuàn chén chén wén zhuì chāi。绿天浑似苔。lǜ tiān hún shì tái。

春锁。chūn suǒ。人坐。rén zuò。小楼寒。xiǎo lóu hán。相见时难。xiāng jiàn shí nán。泪弹。lèi dàn。俏和影儿双倚阑。qiào hé yǐng ér shuāng yǐ lán。团栾。tuán luán。月斜依旧单。yuè xié yī jiù dān。斗帐流苏金络索。dòu zhàng liú sū jīn luò suǒ。围四角。wéi sì jiǎo。生怕啼莺觉。shēng pà tí yīng jué。画廊东。huà láng dōng。无路通。wú lù tōng。愁红。chóu hóng。海棠花底风。hǎi táng huā dǐ fēng。

月华清·新得绿衣，又埋紫玉，仍衔蝉之劫也。用旧韵悼之

清：易顺鼎

玉碎惊心，珠啼霣魄，好春从此难贮。yù suì jīng xīn，zhū tí yǔn pò，hǎo chūn cóng cǐ nán zhù。架月飞愁，照惯白蒙蒙路。jià yuè fēi chóu，zhào guàn bái méng méng lù。怎写成故纸离鸾，浑不让年芳似羽。zěn xiě chéng gù zhǐ lí luán，hún bù ràng nián fāng shì yǔ。酸语。suān yǔ。奈静禅行榻，又挑泥絮。nài jìng chán xíng tà，yòu tiāo ní xù。暗绿庭深几许。àn lǜ tíng shēn jǐ xǔ。似瞥过朝云，飘忽神女。shì piē guò cháo yún，piāo hū shén nǚ。为恋金栊，忘却前尘悽苦。wèi liàn jīn lóng，wàng què qián chén qī kǔ。要寻到花外情天，把小小双魂交付。yào xún dào huā wài qíng tiān，bǎ xiǎo xiǎo shuāng hún jiāo fù。还住。hái zhù。认旧红无恙，土华吹雨。rèn jiù hóng wú yàng，tǔ huá chuī yǔ。

露华廧外梨花数株

清：易顺鼎

素仙玉立，化此花倾国，还似无花。sù xiān yù lì，huà cǐ huā qīng guó，hái shì wú huā。万红自静，倚天澹绝朝霞。wàn hóng zì jìng，yǐ tiān dàn jué cháo xiá。唤起绿云如水，伴小楼诗梦生涯。huàn qǐ lǜ yún rú shuǐ，bàn xiǎo lóu shī mèng shēng yá。浑不辨江南去路，缟月银沙。hún bù biàn jiāng nán qù lù，gǎo yuè yín shā。初过洗妆微雨，比浴罢莹肌，未隔单纱。chū guò xǐ zhuāng wēi yǔ，bǐ yù bà yíng jī，wèi gé dān shā。纷廧白处，笼寒知在谁家。fēn qiáng bái chù，lóng hán zhī zài shuí jiā。浑是一庭松雪，替春人飞尽年华。hún shì yī tíng sōng xuě，tì chūn rén fēi jǐn nián huá。东阑远，东风又还远些。dōng lán yuǎn，dōng fēng yòu hái yuǎn xiē。

天香·白桂花

清：易顺鼎

爪雪银痕，肤云玉气，鍊颜饮罢铅液。zhǎo xuě yín hén，fū yún yù qì，liàn yán yǐn bà qiān yè。旧隐琼楼，圆因金粟，小谪仍皈净业。jiù yǐn qióng lóu，yuán yīn jīn sù，xiǎo zhé réng guī jìng yè。亭台水浸，秋到了人间无迹。tíng tái shuǐ jìn，qiū dào le rén jiān wú jì。不辨香来何处，飞仙广寒宫阙。bù biàn xiāng lái hé chù，fēi xiān guǎng hán gōng quē。几度娥池潮汐。jǐ dù é chí cháo xī。照三生影还明白，断羽霓裳，天上飘零曾识。zhào sān shēng yǐng hái míng bái，duàn yǔ ní shang，tiān shàng piāo líng céng shí。下界尘红自远，算万劫修成最空色。xià jiè chén hóng zì yuǎn，suàn wàn jié xiū chéng zuì kōng sè。凉透单衫，满身是月。liáng tòu dān shān，mǎn shēn shì yuè。

庆清朝慢梨花

清：易顺鼎

帐浅飞云，壶深买雨，小楼全在花中。zhàng qiǎn fēi yún，hú shēn mǎi yǔ，xiǎo lóu quán zài huā zhōng。寻常缟夜，透帘别样玲珑。xún cháng gǎo yè，tòu lián bié yàng líng lóng。院落常如有月，把香魂浸得溶溶。yuàn luò cháng rú yǒu yuè，bǎ xiāng hún jìn dé róng róng。诗梦醒，却还似梦，坐远惺忪。shī mèng xǐng，què hái shì mèng，zuò yuǎn xīng sōng。谁识天然雅素，向瑶台独立，一笑春空。shuí shí tiān rán yǎ sù，xiàng yáo tái dú lì，yī xiào chūn kōng。澹雯化绿，清气暗接仙蓬。dàn wén huà lǜ，qīng qì àn jiē xiān péng。撩乱玉人心眼，最愁他燕子无踪。liāo luàn yù rén xīn yǎn，zuì chóu tā yàn zi wú zōng。三生事，只将明白，交付东风。sān shēng shì，zhǐ jiāng míng bái，jiāo fù dōng fēng。

月下笛·紫帆以此调题余词卷，仍用玉田原韵答之

清：易顺鼎

昏黑关河，软红人海，十年呼友。hūn hēi guān hé，ruǎn hóng rén hǎi，shí nián hū yǒu。琴心剑首。qín xīn jiàn shǒu。和他恩怨都瘦。hé tā ēn yuàn dōu shòu。吴霜燕月层层梦，也照过青衫泪否。wú shuāng yàn yuè céng céng mèng，yě zhào guò qīng shān lèi fǒu。怎盟鸥万里，蜑篷烧烛，雪华如手。zěn méng ōu wàn lǐ，dàn péng shāo zhú，xuě huá rú shǒu。茗后。míng hòu。同怀旧。tóng huái jiù。感建业春芜，灵和秋柳。gǎn jiàn yè chūn wú，líng hé qiū liǔ。清愁漫有。qīng chóu màn yǒu。玉箫吹得成叟。yù xiāo chuī dé chéng sǒu。仙天睡了禅天坐，悄不信蛮天住久。xiān tiān shuì le chán tiān zuò，qiāo bù xìn mán tiān zhù jiǔ。算难遇是知音，且向花前酹酒。suàn nán yù shì zhī yīn，qiě xiàng huā qián lèi jiǔ。

月下笛·紫帆以此调题余词卷，仍用玉田原韵答之

清：易顺鼎

兰畹金荃，霏香秀笔，几人吾友。lán wǎn jīn quán，fēi xiāng xiù bǐ，jǐ rén wú yǒu。空华转首。kōng huá zhuǎn shǒu。飞来瑶想都瘦。fēi lái yáo xiǎng dōu shòu。红云懒向仙龛住，尚记得三生事否。hóng yún lǎn xiàng xiān kān zhù，shàng jì dé sān shēng shì fǒu。想醉魂曾到，骊宫雪舞，寸珠归手。xiǎng zuì hún céng dào，lí gōng xuě wǔ，cùn zhū guī shǒu。定后。dìng hòu。情禅旧。qíng chán jiù。写南渡乌丝，压他苏柳。xiě nán dù wū sī，yā tā sū liǔ。侬家也有。nóng jiā yě yǒu。洞庭添个渔叟。dòng tíng tiān gè yú sǒu。海天万古生明月，怎一件青琴葬久。hǎi tiān wàn gǔ shēng míng yuè，zěn yī jiàn qīng qín zàng jiǔ。只休学郁轮袍，甘向长安侑酒。zhǐ xiū xué yù lún páo，gān xiàng zhǎng ān yòu jiǔ。

应天长·春夜闻归雁声

清：易顺鼎

渔篷晒月，猎箭响云，相呼正失归侣。yú péng shài yuè，liè jiàn xiǎng yún，xiāng hū zhèng shī guī lǚ。万里玉门心眼，家山在何处。wàn lǐ yù mén xīn yǎn，jiā shān zài hé chù。一程风，一程雨。yī chéng fēng，yī chéng yǔ。算减了一程黄雾。suàn jiǎn le yī chéng huáng wù。怎还把一带高楼，紧紧围住。zěn hái bǎ yī dài gāo lóu，jǐn jǐn wéi zhù。关缺剩寒补。guān quē shèng hán bǔ。不尽秋声，如水乱流去。bù jǐn qiū shēng，rú shuǐ luàn liú qù。最苦夕阳官道，茫然与春遇。zuì kǔ xī yáng guān dào，máng rán yǔ chūn yù。干花暝迷旧路。gàn huā míng mí jiù lù。怕错认那回红树。pà cuò rèn nà huí hóng shù。又唤起湘客吹镫，年少羁旅。yòu huàn qǐ xiāng kè chuī dèng，nián shǎo jī lǚ。

月下笛·紫帆结想西湖，填此词见示，余亦柳莺心许，梅鹤神交者也。依韵答之

清：易顺鼎

南渡当年，湖山只解，玉成词友。nán dù dāng nián，hú shān zhǐ jiě，yù chéng cí yǒu。松云白首。sōng yún bái shǒu。老仙多半吟瘦。lǎo xiān duō bàn yín shòu。销金锅里销家国，销得尽红鹃泪否。xiāo jīn guō lǐ xiāo jiā guó，xiāo dé jǐn hóng juān lèi fǒu。只苎萝斜照，一般贫贱，浣纱春手。zhǐ zhù luó xié zhào，yī bān pín jiàn，huàn shā chūn shǒu。雨后。yǔ hòu。香尘旧。xiāng chén jiù。想苏小妆楼，依然垂柳。xiǎng sū xiǎo zhuāng lóu，yī rán chuí liǔ。花赀若有。huā zī ruò yǒu。莺边来作邻叟。yīng biān lái zuò lín sǒu。飘零自是才人福，落得伴寒梅睡久。piāo líng zì shì cái rén fú，luò dé bàn hán méi shuì jiǔ。算我辈忒无聊，万里蛮村问酒。suàn wǒ bèi tè wú liáo，wàn lǐ mán cūn wèn jiǔ。

如梦令

清：易顺鼎

昨夜花阴月浅。zuó yè huā yīn yuè qiǎn。梦到谢娘庭院。mèng dào xiè niáng tíng yuàn。瘦了小腰支，人似绿云浑软。shòu le xiǎo yāo zhī，rén shì lǜ yún hún ruǎn。春短。chūn duǎn。春短。chūn duǎn。愁满玉箫心眼。chóu mǎn yù xiāo xīn yǎn。

忆旧游·春日题五榕江阁

清：易顺鼎

正春沙有雁，晓树无莺，暗尽芳朝。zhèng chūn shā yǒu yàn，xiǎo shù wú yīng，àn jǐn fāng cháo。一尺桃花雨，恰吹愁成浪，流到诗桡。yī chǐ táo huā yǔ，qià chuī chóu chéng làng，liú dào shī ráo。东风百蛮如画，绿染瘴天娇。dōng fēng bǎi mán rú huà，lǜ rǎn zhàng tiān jiāo。奈官路斜阳，题红万里，鹃泪难消。nài guān lù xié yáng，tí hóng wàn lǐ，juān lèi nán xiāo。晴丝水窗凭，只隔望帘疏，载梦帆迢。qíng sī shuǐ chuāng píng，zhǐ gé wàng lián shū，zài mèng fān tiáo。记向横塘过，负垂杨两岸，玉手亲招。jì xiàng héng táng guò，fù chuí yáng liǎng àn，yù shǒu qīn zhāo。还将寄鸾残句，写上碧云梢。hái jiāng jì luán cán jù，xiě shàng bì yún shāo。渐人影都无，江心冷月孤荡潮。jiàn rén yǐng dōu wú，jiāng xīn lěng yuè gū dàng cháo。

江城梅花引·笛

清：易顺鼎

广寒人散踏歌收。guǎng hán rén sàn tà gē shōu。曲谁偷。qū shuí tōu。谱谁修。pǔ shuí xiū。谒帝穿云，说与世间愁。yè dì chuān yún，shuō yǔ shì jiān chóu。骨透红冰心透月，吹过了，几沧桑，凉未休。gǔ tòu hóng bīng xīn tòu yuè，chuī guò le，jǐ cāng sāng，liáng wèi xiū。飘零老仙何处楼。piāo líng lǎo xiān hé chù lóu。楚天幽。chǔ tiān yōu。一声留。yī shēng liú。睡也睡也，骊宫梦不稳银湫。shuì yě shuì yě，lí gōng mèng bù wěn yín jiǎo。十载江南，飞雨夜行舟。shí zài jiāng nán，fēi yǔ yè xíng zhōu。湘上雁风如发劲，丝气息，到层空，浑是秋。xiāng shàng yàn fēng rú fā jìn，sī qì xī，dào céng kōng，hún shì qiū。

鹧鸪天

清：易顺鼎

花气斜街锁昼冥。huā qì xié jiē suǒ zhòu míng。东风似醉不曾醒。dōng fēng shì zuì bù céng xǐng。南槽雪瓮邀浮白，内样云鞋换踏青。nán cáo xuě wèng yāo fú bái，nèi yàng yún xié huàn tà qīng。能几日，已零星。néng jǐ rì，yǐ líng xīng。燕台秀句付鹃听。yàn tái xiù jù fù juān tīng。春如梦里三更雨，人在天西万里亭。chūn rú mèng lǐ sān gèng yǔ，rén zài tiān xī wàn lǐ tíng。

高阳台·上巳日紫帆同次香、敦甫江岸踏青，赋此调寄余古欢阁，即用原韵答之

清：易顺鼎

寺顶鹃红，湖唇鸭绿，惊心此日重三。sì dǐng juān hóng，hú chún yā lǜ，jīng xīn cǐ rì zhòng sān。瘴国山多，层层裹碧如蚕。zhàng guó shān duō，céng céng guǒ bì rú cán。十年几赋燕台句，早箫街别味慵谙。shí nián jǐ fù yàn tái jù，zǎo xiāo jiē bié wèi yōng ān。怎春深、惯试离悰，水北花南。zěn chūn shēn guàn shì lí cóng，shuǐ běi huā nán。柔波照影词仙六，正蘋香夹坐，松吹分谈。róu bō zhào yǐng cí xiān liù，zhèng píng xiāng jiā zuò，sōng chuī fēn tán。有个愁人，鹦林扫地差堪。yǒu gè chóu rén，yīng lín sǎo dì chà kān。自怜不为听钟到，把禅天风信来探。zì lián bù wèi tīng zhōng dào，bǎ chán tiān fēng xìn lái tàn。两边情、鸥雨跳沙，蜑月飞岚。liǎng biān qíng ōu yǔ tiào shā，dàn yuè fēi lán。

高阳台·上巳日紫帆同次香、敦甫江岸踏青，赋此调寄余古欢阁，即用原韵答之

清：易顺鼎

鸥社清缘，鹦林净业，依然旧影张三。ōu shè qīng yuán，yīng lín jìng yè，yī rán jiù yǐng zhāng sān。恨茧重重，词仙身世如蚕。hèn jiǎn zhòng zhòng，cí xiān shēn shì rú cán。柔宵冷暖无人问，拥猩衾独自偏谙。róu xiāo lěng nuǎn wú rén wèn，yōng xīng qīn dú zì piān ān。悄随他、万里游丝，扬到宣南。qiāo suí tā wàn lǐ yóu sī，yáng dào xuān nán。落花风里侬先瘦，只听鹂欲醉，对燕疑谈。luò huā fēng lǐ nóng xiān shòu，zhǐ tīng lí yù zuì，duì yàn yí tán。细雨吹红，小桃可是能堪。xì yǔ chuī hóng，xiǎo táo kě shì néng kān。春愁似海连天绿，镇邀君打桨同探。chūn chóu shì hǎi lián tiān lǜ，zhèn yāo jūn dǎ jiǎng tóng tàn。蓦惊心、人在高楼，瘴碧遮岚。mò jīng xīn rén zài gāo lóu，zhàng bì zhē lán。

易顺鼎

长相思

河传·金荃体

月华清·新得绿衣，又埋紫玉，仍衔蝉之劫也。用旧韵悼之

露华廧外梨花数株

天香·白桂花

庆清朝慢梨花

月下笛·紫帆以此调题余词卷，仍用玉田原韵答之

月下笛·紫帆以此调题余词卷，仍用玉田原韵答之

应天长·春夜闻归雁声

月下笛·紫帆结想西湖，填此词见示，余亦柳莺心许，梅鹤神交者也。依韵答之

如梦令

忆旧游·春日题五榕江阁

江城梅花引·笛

鹧鸪天

高阳台·上巳日紫帆同次香、敦甫江岸踏青，赋此调寄余古欢阁，即用原韵答之

高阳台·上巳日紫帆同次香、敦甫江岸踏青，赋此调寄余古欢阁，即用原韵答之

钓船笛

十六字令

闲中好

凭阑人