古诗词 - 中国最美古诗词

南华山

北行近千里，迷复忘西东。běi xíng jìn qiān lǐ，mí fù wàng xī dōng。行行至南华，忽忽如梦中。xíng xíng zhì nán huá，hū hū rú mèng zhōng。佛化知几尘，患乃与我同。fú huà zhī jǐ chén，huàn nǎi yǔ wǒ tóng。有形终归灭，不灭惟真空。yǒu xíng zhōng guī miè，bù miè wéi zhēn kōng。笑看曹溪水，门前坐松风。xiào kàn cáo xī shuǐ，mén qián zuò sōng fēng。

发吉州

宋：文天祥

己卯六月初一日，苍然亭下楚囚立。jǐ mǎo liù yuè chū yī rì，cāng rán tíng xià chǔ qiú lì。山河颠倒纷雨泣，乙亥七夕此何夕。shān hé diān dào fēn yǔ qì，yǐ hài qī xī cǐ hé xī。煌煌斗牛剑光湿，戈鋋彗云雷电击。huáng huáng dòu niú jiàn guāng shī，gē chán huì yún léi diàn jī。三百馀年火为德，须臾风雨天地黑。sān bǎi yú nián huǒ wèi dé，xū yú fēng yǔ tiān dì hēi。皇纲解纽地维折，妾妇偷生自为贼。huáng gāng jiě niǔ dì wéi zhé，qiè fù tōu shēng zì wèi zéi。英雄扼腕怒须赤，贯日血忠死穷北。yīng xióng è wàn nù xū chì，guàn rì xuè zhōng sǐ qióng běi。首阳风流落南国，正气未亡人未息。shǒu yáng fēng liú luò nán guó，zhèng qì wèi wáng rén wèi xī。青原万丈光赫赫，大江东去日夜白。qīng yuán wàn zhàng guāng hè hè，dà jiāng dōng qù rì yè bái。

采石

宋：文天祥

不上峨眉二十岁，重来为堕山河泪。bù shàng é méi èr shí suì，zhòng lái wèi duò shān hé lèi。今人不见虞允文，古人曾有樊若水。jīn rén bù jiàn yú yǔn wén，gǔ rén céng yǒu fán ruò shuǐ。长江阔处平如驿，况此介然衣带窄。zhǎng jiāng kuò chù píng rú yì，kuàng cǐ jiè rán yī dài zhǎi。欲从谪仙捉月去，安得然犀照神物。yù cóng zhé xiān zhuō yuè qù，ān dé rán xī zhào shén wù。

怀忠襄

宋：文天祥

平生王佐心，世运蹈衰末。píng shēng wáng zuǒ xīn，shì yùn dǎo shuāi mò。齐虏谁复封，楚囚讵当脱。qí lǔ shuí fù fēng，chǔ qiú jù dāng tuō。金陵虽怀古，尚友在风烈。jīn líng suī huái gǔ，shàng yǒu zài fēng liè。褒忠侈遗庙，夫子我先达。bāo zhōng chǐ yí miào，fū zi wǒ xiān dá。

送行中斋三首

宋：文天祥

秋风晚正烈，客衣早知寒。qiū fēng wǎn zhèng liè，kè yī zǎo zhī hán。把衣不能别，更尽此日欢。bǎ yī bù néng bié，gèng jǐn cǐ rì huān。出门一万里，风沙浩漫漫。chū mén yī wàn lǐ，fēng shā hào màn màn。岂无儿女情，为君思汍澜。qǐ wú ér nǚ qíng，wèi jūn sī wán lán。百年有时尽，千载无馀观。bǎi nián yǒu shí jǐn，qiān zài wú yú guān。明明君臣义，公独为其难。míng míng jūn chén yì，gōng dú wèi qí nán。愿持丹一寸，写入青琅玕。yuàn chí dān yī cùn，xiě rù qīng láng gān。会有抚卷人，孤灯起长叹。huì yǒu fǔ juǎn rén，gū dēng qǐ zhǎng tàn。

送行中斋三首

宋：文天祥

神龙荡失水，驯扰终未得。shén lóng dàng shī shuǐ，xùn rǎo zhōng wèi dé。威凤虽在薮，肯顾鸡鹜食。wēi fèng suī zài sǒu，kěn gù jī wù shí。所以古之人，受变心不易。suǒ yǐ gǔ zhī rén，shòu biàn xīn bù yì。亳鼎已迁周，西山竟肌瘠。bó dǐng yǐ qiān zhōu，xī shān jìng jī jí。豫子身自漆，长弘血成碧。yù zi shēn zì qī，zhǎng hóng xuè chéng bì。何尝怨废兴，而或二心迹。hé cháng yuàn fèi xīng，ér huò èr xīn jì。坚白不在缁，羔裘良自惜。jiān bái bù zài zī，gāo qiú liáng zì xī。此谊公素明，俗见或未识。cǐ yì gōng sù míng，sú jiàn huò wèi shí。

送行中斋三首

宋：文天祥

嗟予抱区区，畴昔同里闬。jiē yǔ bào qū qū，chóu xī tóng lǐ hàn。过从三十年，知心不知面。guò cóng sān shí nián，zhī xīn bù zhī miàn。零落忽重逢，家亡市朝变。líng luò hū zhòng féng，jiā wáng shì cháo biàn。茕茕蹈海馀，踽踽南冠殿。qióng qióng dǎo hǎi yú，jǔ jǔ nán guān diàn。剧谈泥涂际，握手鞍马倦。jù tán ní tú jì，wò shǒu ān mǎ juàn。依依斯文意，苦恨十年晚。yī yī sī wén yì，kǔ hèn shí nián wǎn。鲁仲偶不逢，随世本非愿。lǔ zhòng ǒu bù féng，suí shì běn fēi yuàn。灵胥目未抉，端欲诣所见。líng xū mù wèi jué，duān yù yì suǒ jiàn。及兹万里别，一夕肠百转。jí zī wàn lǐ bié，yī xī cháng bǎi zhuǎn。余生谅须臾，孤感横九县。yú shēng liàng xū yú，gū gǎn héng jiǔ xiàn。庶几太尉事，万一中丞传。shù jǐ tài wèi shì，wàn yī zhōng chéng chuán。

望扬州

宋：文天祥

阮籍临广武，杜甫登吹台。ruǎn jí lín guǎng wǔ，dù fǔ dēng chuī tái。高情发慷慨，前人后人哀。gāo qíng fā kāng kǎi，qián rén hòu rén āi。江左遘阳运，铜驼化飞灰。jiāng zuǒ gòu yáng yùn，tóng tuó huà fēi huī。二十四桥月，楚囚今日来。èr shí sì qiáo yuè，chǔ qiú jīn rì lái。

发高邮

宋：文天祥

初出高沙门，轻舫绕城楼。chū chū gāo shā mén，qīng fǎng rào chéng lóu。一水何曲折，百年此绸缪。yī shuǐ hé qū zhé，bǎi nián cǐ chóu móu。北望渺无际，飞鸟翔平畴。běi wàng miǎo wú jì，fēi niǎo xiáng píng chóu。寒芜入荒落，日薄行人愁。hán wú rù huāng luò，rì báo xíng rén chóu。行行行湖曲，万顷涵清秋。xíng xíng xíng hú qū，wàn qǐng hán qīng qiū。大风吹樯倒，如荡彭蠡舟。dà fēng chuī qiáng dào，rú dàng péng lí zhōu。欲寄故乡泪，使入长江流。yù jì gù xiāng lèi，shǐ rù zhǎng jiāng liú。篙人为我言，此水通淮头。gāo rén wèi wǒ yán，cǐ shuǐ tōng huái tóu。前与黄河合，同作沧海沤。qián yǔ huáng hé hé，tóng zuò cāng hǎi ōu。踟蹰忽失意，拭泪泪不收。chí chú hū shī yì，shì lèi lèi bù shōu。吴会日已远，回首重悠悠。wú huì rì yǐ yuǎn，huí shǒu zhòng yōu yōu。驰驱梁赵郊，壮士何离忧。chí qū liáng zhào jiāo，zhuàng shì hé lí yōu。吾道久矣东，陆沈古神州。wú dào jiǔ yǐ dōng，lù shěn gǔ shén zhōu。我今戴南冠，何异有北投。wǒ jīn dài nán guān，hé yì yǒu běi tóu。不能裂肝脑，直气摩斗牛。bù néng liè gān nǎo，zhí qì mó dòu niú。但愿光岳合，休明复商周。dàn yuàn guāng yuè hé，xiū míng fù shāng zhōu。不使殊方魄，终为异物羞。bù shǐ shū fāng pò，zhōng wèi yì wù xiū。

淮安军

宋：文天祥

楚州城门外，白杨吹悲风。chǔ zhōu chéng mén wài，bái yáng chuī bēi fēng。累累死人冢，死向锋镝中。lèi lèi sǐ rén zhǒng，sǐ xiàng fēng dī zhōng。岂无匹妇冤，定无万夫雄。qǐ wú pǐ fù yuān，dìng wú wàn fū xióng。中原在其北，登城望何穷。zhōng yuán zài qí běi，dēng chéng wàng hé qióng。

过淮河宿阚石有感

宋：文天祥

北征垂半年，依依只南土。běi zhēng chuí bàn nián，yī yī zhǐ nán tǔ。今晨渡淮河，始觉非故宇。jīn chén dù huái hé，shǐ jué fēi gù yǔ。江乡已无家，三年一羁旅。jiāng xiāng yǐ wú jiā，sān nián yī jī lǚ。龙翔在何方，乃我妻子所。lóng xiáng zài hé fāng，nǎi wǒ qī zi suǒ。昔也无柰何，忽已置念虑。xī yě wú nài hé，hū yǐ zhì niàn lǜ。今行日已近，使我泪如雨。jīn xíng rì yǐ jìn，shǐ wǒ lèi rú yǔ。我为纲常谋，有身不得顾。wǒ wèi gāng cháng móu，yǒu shēn bù dé gù。妻兮莫望夫，子兮莫望父。qī xī mò wàng fū，zi xī mò wàng fù。天长与地久，此恨极千古。tiān zhǎng yǔ dì jiǔ，cǐ hèn jí qiān gǔ。来生业缘在，骨肉当如故。lái shēng yè yuán zài，gǔ ròu dāng rú gù。

发淮安

宋：文天祥

九月初二日，车马发淮安。jiǔ yuè chū èr rì，chē mǎ fā huái ān。行行重行行，天地何不宽。xíng xíng zhòng xíng xíng，tiān dì hé bù kuān。烟火无一家，荒草青漫漫。yān huǒ wú yī jiā，huāng cǎo qīng màn màn。恍如泛沧海，身坐玻瓈盘。huǎng rú fàn cāng hǎi，shēn zuò bō lí pán。时时逢北人，什伍扶征鞍。shí shí féng běi rén，shén wǔ fú zhēng ān。云我戍江南，当军身属官。yún wǒ shù jiāng nán，dāng jūn shēn shǔ guān。北人适吴楚，所忧地少寒。běi rén shì wú chǔ，suǒ yōu dì shǎo hán。江南有游子，风雪上燕山。jiāng nán yǒu yóu zi，fēng xuě shàng yàn shān。

发宿迁县

宋：文天祥

夜梦入星槎，晓行随斗柄。yè mèng rù xīng chá，xiǎo xíng suí dòu bǐng。衣暖露自乾，鬓寒冰欲凝。yī nuǎn lù zì qián，bìn hán bīng yù níng。将军戴铁笠，壮士敲金镫。jiāng jūn dài tiě lì，zhuàng shì qiāo jīn dèng。白眼睨青天，我生不有命。bái yǎn nì qīng tiān，wǒ shēng bù yǒu mìng。

望邳州

宋：文天祥

中原行几日，今日才见山。zhōng yuán xíng jǐ rì，jīn rì cái jiàn shān。问山在何处，云在徐邳间。wèn shān zài hé chù，yún zài xú pī jiān。邳州山，徐州水，项籍不还韩信死。pī zhōu shān，xú zhōu shuǐ，xiàng jí bù hái hán xìn sǐ。龙争虎斗不肯止，烟草漫漫青万里。lóng zhēng hǔ dòu bù kěn zhǐ，yān cǎo màn màn qīng wàn lǐ。古来刘季号英雄，樊崇至今已千岁。gǔ lái liú jì hào yīng xióng，fán chóng zhì jīn yǐ qiān suì。

徐州道中

宋：文天祥

彭城古官道，日中十马驰。péng chéng gǔ guān dào，rì zhōng shí mǎ chí。咫尺不见人，扑面黄尘飞。zhǐ chǐ bù jiàn rén，pū miàn huáng chén fēi。白头汉王缟素师，美人燕罢项羽啼。bái tóu hàn wáng gǎo sù shī，měi rén yàn bà xiàng yǔ tí。一时混战四十万，天昏地黑睢水湄。yī shí hùn zhàn sì shí wàn，tiān hūn dì hēi suī shuǐ méi。乃知大风扬沙失白昼，自是地利非天时。nǎi zhī dà fēng yáng shā shī bái zhòu，zì shì dì lì fēi tiān shí。汉王仓皇问道西，一儿一女嘻其危。hàn wáng cāng huáng wèn dào xī，yī ér yī nǚ xī qí wēi。太公吕后去不归，俎上宁有生还时。tài gōng lǚ hòu qù bù guī，zǔ shàng níng yǒu shēng hái shí。未央称寿太上皇，巍然女娲帝中闱。wèi yāng chēng shòu tài shàng huáng，wēi rán nǚ wā dì zhōng wéi。终然富贵自有命，造物颠倒真小儿。zhōng rán fù guì zì yǒu mìng，zào wù diān dào zhēn xiǎo ér。

彭城行

宋：文天祥

连山四围合，吕梁贯其中。lián shān sì wéi hé，lǚ liáng guàn qí zhōng。河南大都会，故有项王宫。hé nán dà dōu huì，gù yǒu xiàng wáng gōng。晋牧连杨豫，虎视北方雄。jìn mù lián yáng yù，hǔ shì běi fāng xióng。唐时燕子楼，风流张建封。táng shí yàn zi lóu，fēng liú zhāng jiàn fēng。西望睢阳城，只与汴水通。xī wàng suī yáng chéng，zhǐ yǔ biàn shuǐ tōng。太平黄楼赋，尚能想遗风。tài píng huáng lóu fù，shàng néng xiǎng yí fēng。迩来百馀年，正朔归江东。ěr lái bǎi yú nián，zhèng shuò guī jiāng dōng。遗民死欲尽，莽然狐兔丛。yí mín sǐ yù jǐn，mǎng rán hú tù cóng。我从南方来，停骖抚遗踪。wǒ cóng nán fāng lái，tíng cān fǔ yí zōng。故河蓄潢潦，荒城翳秋蓬。gù hé xù huáng lǎo，huāng chéng yì qiū péng。凄凉戏马台，憔悴巨佛峰。qī liáng xì mǎ tái，qiáo cuì jù fú fēng。沧海变桑田，陵谷代不同。cāng hǎi biàn sāng tián，líng gǔ dài bù tóng。朝为朱门贵，暮作行旅穷。cháo wèi zhū mén guì，mù zuò xíng lǚ qióng。乘除信物理，感慨系所逢。chéng chú xìn wù lǐ，gǎn kǎi xì suǒ féng。古来贤达人，一醉万虑空。gǔ lái xián dá rén，yī zuì wàn lǜ kōng。如此独醒何，悲风逐征鸿。rú cǐ dú xǐng hé，bēi fēng zhú zhēng hóng。

燕子楼

宋：文天祥

自别张公子，婵娟不下楼。zì bié zhāng gōng zi，chán juān bù xià lóu。遂令楼上燕，百岁称风流。suì lìng lóu shàng yàn，bǎi suì chēng fēng liú。我游彭城门，来吊楚王阙。wǒ yóu péng chéng mén，lái diào chǔ wáng quē。问楼在何处，城东草如雪。wèn lóu zài hé chù，chéng dōng cǎo rú xuě。蛾眉代不乏，埋没安足论。é méi dài bù fá，mái méi ān zú lùn。因何张家妾，名与山川存。yīn hé zhāng jiā qiè，míng yǔ shān chuān cún。自古皆有死，忠义长不没。zì gǔ jiē yǒu sǐ，zhōng yì zhǎng bù méi。但传美人心，不说美人色。dàn chuán měi rén xīn，bù shuō měi rén sè。

戏马台

宋：文天祥

九月初九日，客游戏马台。jiǔ yuè chū jiǔ rì，kè yóu xì mǎ tái。黄花弄朝露，古人花飞埃。huáng huā nòng cháo lù，gǔ rén huā fēi āi。今人哀后人，后人复今哀。jīn rén āi hòu rén，hòu rén fù jīn āi。世事那可及，泪落茱萸杯。shì shì nà kě jí，lèi luò zhū yú bēi。

发彭城

宋：文天祥

今朝正重九，行人意迟迟。jīn cháo zhèng zhòng jiǔ，xíng rén yì chí chí。回首戏马台，野花发葳蕤。huí shǒu xì mǎ tái，yě huā fā wēi ruí。草埋范增冢，云见樊哙旗。cǎo mái fàn zēng zhǒng，yún jiàn fán kuài qí。时节正如此，道路将何之。shí jié zhèng rú cǐ，dào lù jiāng hé zhī。我爱陶渊明，甲子题新诗。wǒ ài táo yuān míng，jiǎ zi tí xīn shī。白衣送酒来，把菊卧东篱。bái yī sòng jiǔ lái，bǎ jú wò dōng lí。

沛歌

宋：文天祥

秦世失其鹿，丰沛发龙颜。qín shì shī qí lù，fēng pèi fā lóng yán。王侯与将相，不出徐济间。wáng hóu yǔ jiāng xiāng，bù chū xú jì jiān。当时数公起，四海王气闲。dāng shí shù gōng qǐ，sì hǎi wáng qì xián。至今尚想见，虹光照人寰。zhì jīn shàng xiǎng jiàn，hóng guāng zhào rén huán。我来千载下，吊古泪如潸。wǒ lái qiān zài xià，diào gǔ lèi rú shān。白云落荒草，隐隐芒砀山。bái yún luò huāng cǎo，yǐn yǐn máng dàng shān。黄河天下雄，南去不复还。huáng hé tiān xià xióng，nán qù bù fù hái。乃知盈虚故，天道如循环。nǎi zhī yíng xū gù，tiān dào rú xún huán。卢王旧封地，今日殽函关。lú wáng jiù fēng dì，jīn rì xiáo hán guān。