古诗词 - 中国最美古诗词

潘歙州寄纸三百番石砚一枚

永叔新诗笑原父，不将澄心纸寄予。yǒng shū xīn shī xiào yuán fù，bù jiāng chéng xīn zhǐ jì yǔ。澄心纸出新安郡，腊月敲冰滑有馀。chéng xīn zhǐ chū xīn ān jùn，là yuè qiāo bīng huá yǒu yú。潘侯不独能致纸，罗纹细砚镌龙尾。pān hóu bù dú néng zhì zhǐ，luó wén xì yàn juān lóng wěi。墨花磨碧涵鼠须，玉方舞盘蛇与虺。mò huā mó bì hán shǔ xū，yù fāng wǔ pán shé yǔ huī。其纸如彼砚如此，穷儒有之应瞰鬼。qí zhǐ rú bǐ yàn rú cǐ，qióng rú yǒu zhī yīng kàn guǐ。

八月七日始见白髭一茎

宋：梅尧臣

昔见白髭惊，今见白髭喜。xī jiàn bái zī jīng，jīn jiàn bái zī xǐ。人将拔去之，我独不然耳。rén jiāng bá qù zhī，wǒ dú bù rán ěr。拔之既更生，留之何所耻。bá zhī jì gèng shēng，liú zhī hé suǒ chǐ。白日傥日拔，日拔讵能已。bái rì tǎng rì bá，rì bá jù néng yǐ。黑壮不为贵，白衰不为鄙。hēi zhuàng bù wèi guì，bái shuāi bù wèi bǐ。道德保于中，任从髭发齿。dào dé bǎo yú zhōng，rèn cóng zī fā chǐ。

送僧了素游庐山

宋：梅尧臣

平生爱庐山，梦寝不可去。píng shēng ài lú shān，mèng qǐn bù kě qù。江上饶贾船，偶来看已饫。jiāng shàng ráo jiǎ chuán，ǒu lái kàn yǐ yù。释子言南游，徘徊瞻瀑布。shì zi yán nán yóu，pái huái zhān pù bù。月飞金熨斗，光展千尺素。yuè fēi jīn yùn dòu，guāng zhǎn qiān chǐ sù。嫦娥呼织女，机杼勿复措。cháng é hū zhī nǚ，jī zhù wù fù cuò。必虞山鬼笑，皎洁无纤污。bì yú shān guǐ xiào，jiǎo jié wú xiān wū。尔若见远公，赠之为坐具。ěr ruò jiàn yuǎn gōng，zèng zhī wèi zuò jù。

送方进士游庐山

宋：梅尧臣

长风沙浪屋许大，罗刹石齿水下排。zhǎng fēng shā làng wū xǔ dà，luó shā shí chǐ shuǐ xià pái。历此二险过湓浦，始见瀑布悬苍崖。lì cǐ èr xiǎn guò pén pǔ，shǐ jiàn pù bù xuán cāng yá。系舟上岸入松径，三日踏穿新蜡鞋。xì zhōu shàng àn rù sōng jìng，sān rì tà chuān xīn là xié。路盘深谷出岭望，后山日照前山霾。lù pán shēn gǔ chū lǐng wàng，hòu shān rì zhào qián shān mái。偶逢风雨恐衣湿，侧倚石胁人相乖。ǒu féng fēng yǔ kǒng yī shī，cè yǐ shí xié rén xiāng guāi。雨收不觉在高处，却见童仆提携偕。yǔ shōu bù jué zài gāo chù，què jiàn tóng pū tí xié xié。水声不绝鸟声好，药草香气侵人怀。shuǐ shēng bù jué niǎo shēng hǎo，yào cǎo xiāng qì qīn rén huái。老僧避俗去足跣，野客就涧开门䦱。lǎo sēng bì sú qù zú xiǎn，yě kè jiù jiàn kāi mén wěi。树岩隐映见寺刹，层层杳杳跻云阶。shù yán yǐn yìng jiàn sì shā，céng céng yǎo yǎo jī yún jiē。坞田将穫乌雀横，秋果正熟猴猿?。wù tián jiāng huò wū què héng，qiū guǒ zhèng shú hóu yuán zhāi。东林淡齑应似旧，唯此足以待尔侪。dōng lín dàn jī yīng shì jiù，wéi cǐ zú yǐ dài ěr chái。子心洒落撇然往，我方尘垢难磨揩。zi xīn sǎ luò piē rán wǎng，wǒ fāng chén gòu nán mó kāi。

读日者传答俞生

宋：梅尧臣

宋忠为大夫，贾谊为博士。sòng zhōng wèi dà fū，jiǎ yì wèi bó shì。同与休沐下，访卜长安市。tóng yǔ xiū mù xià，fǎng bo zhǎng ān shì。吾不如二人，读书无举跬。wú bù rú èr rén，dú shū wú jǔ kuǐ。借曰当乘肥，乘肥非我指。jiè yuē dāng chéng féi，chéng féi fēi wǒ zhǐ。唯思泉石间，坐卧松风美。wéi sī quán shí jiān，zuò wò sōng fēng měi。

九月六日登舟再和潘歙州纸砚

宋：梅尧臣

文房四宝出二郡，迩来赏爱君与予。wén fáng sì bǎo chū èr jùn，ěr lái shǎng ài jūn yǔ yǔ。予传澄心古纸样，君使制之精意馀。yǔ chuán chéng xīn gǔ zhǐ yàng，jūn shǐ zhì zhī jīng yì yú。自兹重咏南堂纸，将今世人知首尾。zì zī zhòng yǒng nán táng zhǐ，jiāng jīn shì rén zhī shǒu wěi。又得水底碧玉腴，溪匠畏持如抱虺。yòu dé shuǐ dǐ bì yù yú，xī jiàng wèi chí rú bào huī。拜贶双珍不可辞，年衰只怕歔歈鬼。bài kuàng shuāng zhēn bù kě cí，nián shuāi zhǐ pà xū yú guǐ。

九月十一日下昭亭舟中

宋：梅尧臣

平生山野性，坐卧爱流水。píng shēng shān yě xìng，zuò wò ài liú shuǐ。适从昭亭来，兴自明河起。shì cóng zhāo tíng lái，xīng zì míng hé qǐ。小舟浮轻槎，身入星辰里。xiǎo zhōu fú qīng chá，shēn rù xīng chén lǐ。饮牛谁家郎，照鬓谁家子。yǐn niú shuí jiā láng，zhào bìn shuí jiā zi。隔岸心相望，翻然洲鹊喜。gé àn xīn xiāng wàng，fān rán zhōu què xǐ。滩头磷磷石，欲赠畏指毁。tān tóu lín lín shí，yù zèng wèi zhǐ huǐ。留取自支机，成都无卜士。liú qǔ zì zhī jī，chéng dōu wú bo shì。

和张簿宁国山门六题其一山门

宋：梅尧臣

青山中穴为大门，下通轨辙高莫论。qīng shān zhōng xué wèi dà mén，xià tōng guǐ zhé gāo mò lùn。飞云出纳不计限，双峙平削无刀痕。fēi yún chū nà bù jì xiàn，shuāng zhì píng xuē wú dāo hén。入门复见田园美，田外峰峦回抱尊。rù mén fù jiàn tián yuán měi，tián wài fēng luán huí bào zūn。栖灵畜怪不可诘，夔魈往往来守阍。qī líng chù guài bù kě jí，kuí xiāo wǎng wǎng lái shǒu hūn。

将离宣城寄吴正仲

宋：梅尧臣

吴均诗语多奇揭，苦倩鸳鸯谢明月。wú jūn shī yǔ duō qí jiē，kǔ qiàn yuān yāng xiè míng yuè。昭亭川上此禽闲，为寄吴郎我西发。zhāo tíng chuān shàng cǐ qín xián，wèi jì wú láng wǒ xī fā。西归千里浮轻舟，夜观蟾光逆水流。xī guī qiān lǐ fú qīng zhōu，yè guān chán guāng nì shuǐ liú。水流东海月西海，各去虽殊意常在。shuǐ liú dōng hǎi yuè xī hǎi，gè qù suī shū yì cháng zài。月偏皎皎随人行，水亦沄沄非浪改。yuè piān jiǎo jiǎo suí rén xíng，shuǐ yì yún yún fēi làng gǎi。酒盆龙杓闲到吟，梅花重叶将谁采。jiǔ pén lóng biāo xián dào yín，méi huā zhòng yè jiāng shuí cǎi。

汤珙秘校遗沉水管笔一枝

宋：梅尧臣

沉香细干天通中，束毫为呼诸葛翁。chén xiāng xì gàn tiān tōng zhōng，shù háo wèi hū zhū gé wēng。久从海上厌持握，乞与阮籍书途穷。jiǔ cóng hǎi shàng yàn chí wò，qǐ yǔ ruǎn jí shū tú qióng。物珍岂宜贱子有，更后应合归王公。wù zhēn qǐ yí jiàn zi yǒu，gèng hòu yīng hé guī wáng gōng。虚堂净几尘不到，砚傍置架珊瑚红。xū táng jìng jǐ chén bù dào，yàn bàng zhì jià shān hú hóng。乃知用遇自有处，君今莫叹居蒿蓬。nǎi zhī yòng yù zì yǒu chù，jūn jīn mò tàn jū hāo péng。

舣舟昭亭送都官暂归钱塘

宋：梅尧臣

前枉大梁城，诗赋嘉入幕。qián wǎng dà liáng chéng，shī fù jiā rù mù。兹对昭亭山，将行还有作。zī duì zhāo tíng shān，jiāng xíng hái yǒu zuò。别离此与彼，终始情不薄。bié lí cǐ yǔ bǐ，zhōng shǐ qíng bù báo。我为解羁马，君乃高飞鹤。wǒ wèi jiě jī mǎ，jūn nǎi gāo fēi hè。尘蹄未能息，健翅怀栖泊。chén tí wèi néng xī，jiàn chì huái qī pō。寻巢望吴田，一傍华亭郭。xún cháo wàng wú tián，yī bàng huá tíng guō。况多丹顶雏，坐看翔寥廓。kuàng duō dān dǐng chú，zuò kàn xiáng liáo kuò。

依韵公择察推

宋：梅尧臣

君来何所闻，君去何所见。jūn lái hé suǒ wén，jūn qù hé suǒ jiàn。自古慕虚名，往往轻既面。zì gǔ mù xū míng，wǎng wǎng qīng jì miàn。窃常恃赋禀，平直如劲箭。qiè cháng shì fù bǐng，píng zhí rú jìn jiàn。是以五十年，长甘守贫贱。shì yǐ wǔ shí nián，zhǎng gān shǒu pín jiàn。相逢嗟未几，遽远剧飞电。xiāng féng jiē wèi jǐ，jù yuǎn jù fēi diàn。今虽行已晚，多谢勤相唁。jīn suī xíng yǐ wǎn，duō xiè qín xiāng yàn。

晏成续

宋：梅尧臣

始于欧阳永叔席，乃识双井绝品茶。shǐ yú ōu yáng yǒng shū xí，nǎi shí shuāng jǐng jué pǐn chá。次逢江东许子春，又出鹰爪与露芽。cì féng jiāng dōng xǔ zi chūn，yòu chū yīng zhǎo yǔ lù yá。鹰爪断之中有光，碾成雪色浮乳花。yīng zhǎo duàn zhī zhōng yǒu guāng，niǎn chéng xuě sè fú rǔ huā。晏公风流丞相族，以此五色论等差。yàn gōng fēng liú chéng xiāng zú，yǐ cǐ wǔ sè lùn děng chà。远走犀兵至蓬巷，青蒻出箧封题加。yuǎn zǒu xī bīng zhì péng xiàng，qīng ruò chū qiè fēng tí jiā。纹柘冰瓷作精具，灵味一啜驱昏邪。wén zhè bīng cí zuò jīng jù，líng wèi yī chuài qū hūn xié。神还气王读高咏，六十五篇金出沙。shén hái qì wáng dú gāo yǒng，liù shí wǔ piān jīn chū shā。已从锻鍊出至宝，终老不变传幽遐。yǐ cóng duàn liàn chū zhì bǎo，zhōng lǎo bù biàn chuán yōu xiá。自惟平昔所得者，何异瓦砾空盈车。zì wéi píng xī suǒ dé zhě，hé yì wǎ lì kōng yíng chē。涤心洗腑强为答，愈苦愈拙徒兴嗟。dí xīn xǐ fǔ qiáng wèi dá，yù kǔ yù zhuō tú xīng jiē。

留题开元寺仙上人平云阁

宋：梅尧臣

背市面山色，平目观白云。bèi shì miàn shān sè，píng mù guān bái yún。渔舟溪上歌，游客栏边闻。yú zhōu xī shàng gē，yóu kè lán biān wén。俯檐翠柏瘦，蔓篱秋实蕡。fǔ yán cuì bǎi shòu，màn lí qiū shí fén。偶来心意静，尘虑如扫坌。ǒu lái xīn yì jìng，chén lǜ rú sǎo bèn。

别张景嵩

宋：梅尧臣

我虽识君晚，君能知我心。wǒ suī shí jūn wǎn，jūn néng zhī wǒ xīn。我心昭亭水，见底无尺寻。wǒ xīn zhāo tíng shuǐ，jiàn dǐ wú chǐ xún。照之不为隐，测之不为深。zhào zhī bù wèi yǐn，cè zhī bù wèi shēn。鱼虾既混混，藻荇亦侵侵。yú xiā jì hùn hùn，zǎo xìng yì qīn qīn。终当至沧海，浴日开黄金。zhōng dāng zhì cāng hǎi，yù rì kāi huáng jīn。君当下滩去，石浪激寒音。jūn dāng xià tān qù，shí làng jī hán yīn。犹能洗君目，病瞖云销岑。yóu néng xǐ jūn mù，bìng yì yún xiāo cén。

江口遇刘纠曹赴鄂州寄张大卿

宋：梅尧臣

我同陶渊明，远忆颜光禄。wǒ tóng táo yuān míng，yuǎn yì yán guāng lù。得钱留酒家，醉卧江芜绿。dé qián liú jiǔ jiā，zuì wò jiāng wú lǜ。故人已贵身独贱，篱根枯死佳花菊。gù rén yǐ guì shēn dú jiàn，lí gēn kū sǐ jiā huā jú。孤鸿飞去鹦鹉洲，寄声高楼谢黄鹄。gū hóng fēi qù yīng wǔ zhōu，jì shēng gāo lóu xiè huáng gǔ。使君本是洛阳人，尝怜酩酊铜驼曲。shǐ jūn běn shì luò yáng rén，cháng lián mǐng dīng tóng tuó qū。休将玉笛城上吹，武昌老人听不足。xiū jiāng yù dí chéng shàng chuī，wǔ chāng lǎo rén tīng bù zú。已知清音通九霄，定应悔说蕲州竹。yǐ zhī qīng yīn tōng jiǔ xiāo，dìng yīng huǐ shuō qí zhōu zhú。

寄李献甫

宋：梅尧臣

何言自我去，眼前一似空。hé yán zì wǒ qù，yǎn qián yī shì kōng。城中岂无人，过目犹飞虫。chéng zhōng qǐ wú rén，guò mù yóu fēi chóng。又厌尘事多，枳棘生胸中。yòu yàn chén shì duō，zhǐ jí shēng xiōng zhōng。安知秋江水，净碧如磨铜。ān zhī qiū jiāng shuǐ，jìng bì rú mó tóng。尚恨有世累，不及垂钓翁。shàng hèn yǒu shì lèi，bù jí chuí diào wēng。望望当速来，止琴视孤鸿。wàng wàng dāng sù lái，zhǐ qín shì gū hóng。

次韵和马都官宛溪浮桥

宋：梅尧臣

在昔当阳侯，建桥临大川。zài xī dāng yáng hóu，jiàn qiáo lín dà chuān。洪波不为阻，驰道南北连。hóng bō bù wèi zǔ，chí dào nán běi lián。何此小溪上，拟象坦且平。hé cǐ xiǎo xī shàng，nǐ xiàng tǎn qiě píng。马头分朱栏，水底裁碧天。mǎ tóu fēn zhū lán，shuǐ dǐ cái bì tiān。白雨紧大笮，断虹生横舷。bái yǔ jǐn dà zé，duàn hóng shēng héng xián。游鱼不可见，车骑久临渊。yóu yú bù kě jiàn，chē qí jiǔ lín yuān。

寄隐静山怀贤长老

宋：梅尧臣

山有枇杷树，树多猕猴群。shān yǒu pí pá shù，shù duō mí hóu qún。高僧心不著，一似五峰云。gāo sēng xīn bù zhù，yī shì wǔ fēng yún。随飙来溪口，石上起氤氲。suí biāo lái xī kǒu，shí shàng qǐ yīn yūn。果熟猕猴去，自向瀑涧分。guǒ shú mí hóu qù，zì xiàng pù jiàn fēn。

次韵和马都官苦热

宋：梅尧臣

日光亭午时，赫若镕黄金。rì guāng tíng wǔ shí，hè ruò róng huáng jīn。鸣鸢不生风，流云不成阴。míng yuān bù shēng fēng，liú yún bù chéng yīn。赤地有焦土，烈野无沃霖。chì dì yǒu jiāo tǔ，liè yě wú wò lín。涸潭深幽幽，枯岳高岑岑。hé tán shēn yōu yōu，kū yuè gāo cén cén。火龙将焚鬣，阳乌多渴心。huǒ lóng jiāng fén liè，yáng wū duō kě xīn。肌肤非木石，絺绤烦衣襟。jī fū fēi mù shí，chī xì fán yī jīn。冰盘不可见，空对琼玖吟。bīng pán bù kě jiàn，kōng duì qióng jiǔ yín。