诗词作者名句古籍

王之道

朝代：

三国(178) 五代十国(2281) 元(50916) 南北朝(491) 唐(38807) 宋(190430) 明(165497) 晋(181) 汉(362) 清(86334) 秦(7) 金(1111) 隋(1055)

和王觉民松轩诗

宋：王之道

苍髯绿发三四椽，茅斋高下轻且轩。cāng rán lǜ fā sān sì chuán，máo zhāi gāo xià qīng qiě xuān。清风入夜可人意，来与夫子调朱弦。qīng fēng rù yè kě rén yì，lái yǔ fū zi diào zhū xián。连日秋阴荡残暑，抖擞烦襟欲轻举。lián rì qiū yīn dàng cán shǔ，dǒu sǒu fán jīn yù qīng jǔ。简编灯火置勿论，且快蛟龙得云雨。jiǎn biān dēng huǒ zhì wù lùn，qiě kuài jiāo lóng dé yún yǔ。

追和东坡郭熙秋山示王觉民

宋：王之道

平生最爱烟水闲，不知岁月磨江山。píng shēng zuì ài yān shuǐ xián，bù zhī suì yuè mó jiāng shān。干戈七载厌奔走，清霜夜入飞蓬间。gàn gē qī zài yàn bēn zǒu，qīng shuāng yè rù fēi péng jiān。我家山水擅平远，未向郭熙见秋晚。wǒ jiā shān shuǐ shàn píng yuǎn，wèi xiàng guō xī jiàn qiū wǎn。惊鸿断处抹微云，野水尽头横翠巘。jīng hóng duàn chù mǒ wēi yún，yě shuǐ jǐn tóu héng cuì yǎn。林塘绿净明拒霜，似与枫叶骄秋阳。lín táng lǜ jìng míng jù shuāng，shì yǔ fēng yè jiāo qiū yáng。东坡山谷妙言语，珠玉倍增山水光。dōng pō shān gǔ miào yán yǔ，zhū yù bèi zēng shān shuǐ guāng。乱离记得承平日，政出多门事如发。luàn lí jì dé chéng píng rì，zhèng chū duō mén shì rú fā。伤心北猗归何时，园苑荒凉万年石。shāng xīn běi yī guī hé shí，yuán yuàn huāng liáng wàn nián shí。

次韵袁望回见赠兼简杨德润

宋：王之道

长堤十里荷花雨，隐约尘头南去路。zhǎng dī shí lǐ hé huā yǔ，yǐn yuē chén tóu nán qù lù。故人恋恋不能忘，又遣长须寄新语。gù rén liàn liàn bù néng wàng，yòu qiǎn zhǎng xū jì xīn yǔ。锦囊玉轴缠朱丝，开缄恍觉云烟飞。jǐn náng yù zhóu chán zhū sī，kāi jiān huǎng jué yún yān fēi。青山未许松柏老，绿野会致牛羊肥。qīng shān wèi xǔ sōng bǎi lǎo，lǜ yě huì zhì niú yáng féi。嗟予衰滞烦訾相，十年相对江湖上。jiē yǔ shuāi zhì fán zī xiāng，shí nián xiāng duì jiāng hú shàng。苦吟猛省爆鸭脚，剧论旋惊烂熊掌。kǔ yín měng shěng bào yā jiǎo，jù lùn xuán jīng làn xióng zhǎng。分携令我重回首，日月漂流易成久。fēn xié lìng wǒ zhòng huí shǒu，rì yuè piāo liú yì chéng jiǔ。因风频寄数行书，毋蹈从前作诗瘦。yīn fēng pín jì shù xíng shū，wú dǎo cóng qián zuò shī shòu。比邻先生倦不出，德齿俱尊时第一。bǐ lín xiān shēng juàn bù chū，dé chǐ jù zūn shí dì yī。何妨杖屦日过逢，白酒黄鸡醉秋色。hé fáng zhàng jù rì guò féng，bái jiǔ huáng jī zuì qiū sè。

按麦行和魏定父韵

宋：王之道

号啼莫怪妻儿疏，麦秋恰了偿官租。hào tí mò guài qī ér shū，mài qiū qià le cháng guān zū。嘘嚅湿沫鱼在陆，伤时令我思唐虞。xū rú shī mò yú zài lù，shāng shí lìng wǒ sī táng yú。平生学易有何说，大要丰财贵知节。píng shēng xué yì yǒu hé shuō，dà yào fēng cái guì zhī jié。相扶相吊来流亡，问言豆叶何时黄。xiāng fú xiāng diào lái liú wáng，wèn yán dòu yè hé shí huáng。远哉天道所不晓，人比前年孰多少。yuǎn zāi tiān dào suǒ bù xiǎo，rén bǐ qián nián shú duō shǎo。

清江引用苏养直韵示王觉民

宋：王之道

荷叶亭亭绿满塘，秋炎深得盖鸳鸯。hé yè tíng tíng lǜ mǎn táng，qiū yán shēn dé gài yuān yāng。晚来江上西风急，收拾莲红付拒霜。wǎn lái jiāng shàng xī fēng jí，shōu shí lián hóng fù jù shuāng。万山摇落见森樾，翠影萧萧冷梳发。wàn shān yáo luò jiàn sēn yuè，cuì yǐng xiāo xiāo lěng shū fā。请君无作宋玉悲，来赋江楼望明月。qǐng jūn wú zuò sòng yù bēi，lái fù jiāng lóu wàng míng yuè。

清江曲追和鲁直韵

宋：王之道

鬓边残雪几春秋，自说生来不解忧。bìn biān cán xuě jǐ chūn qiū，zì shuō shēng lái bù jiě yōu。晚食得鱼吹荻火，秋盘寻笋舣松舟。wǎn shí dé yú chuī dí huǒ，qiū pán xún sǔn yǐ sōng zhōu。布裙斗酒不须恶，明月清风且相乐。bù qún dòu jiǔ bù xū è，míng yuè qīng fēng qiě xiāng lè。紫宸朝去醉眠时，初日寒林正摇落。zǐ chén cháo qù zuì mián shí，chū rì hán lín zhèng yáo luò。

追和苏养直饭牛歌

宋：王之道

时来富贵非所忧，公卿何必皆黑头。shí lái fù guì fēi suǒ yōu，gōng qīng hé bì jiē hēi tóu。力田孰若逢有秋，异哉宁戚亲饭牛。lì tián shú ruò féng yǒu qiū，yì zāi níng qī qīn fàn niú。商歌未绝惊齐侯，遂从仲父盟葵丘。shāng gē wèi jué jīng qí hóu，suì cóng zhòng fù méng kuí qiū。勋业无闻死不休，磻溪有叟垂直钩。xūn yè wú wén sǐ bù xiū，pán xī yǒu sǒu chuí zhí gōu。

次韵陶监丞茂安见赠

宋：王之道

三年重见须川湄，舍舟东去何驱驰。sān nián zhòng jiàn xū chuān méi，shě zhōu dōng qù hé qū chí。王事靡盬莫遑息，人生所贵心相知。wáng shì mí gǔ mò huáng xī，rén shēng suǒ guì xīn xiāng zhī。经从往返两过我，一言意厚何多为。jīng cóng wǎng fǎn liǎng guò wǒ，yī yán yì hòu hé duō wèi。向来江夏倾盖日，翕然誉望推麟仪。xiàng lái jiāng xià qīng gài rì，xī rán yù wàng tuī lín yí。才猷伏火丹九转，用之功效堪扶衰。cái yóu fú huǒ dān jiǔ zhuǎn，yòng zhī gōng xiào kān fú shuāi。重阳初过雨新霁，乾坤六合方平夷。zhòng yáng chū guò yǔ xīn jì，qián kūn liù hé fāng píng yí。边城残寇何足灭，庙堂胜算那容窥。biān chéng cán kòu hé zú miè，miào táng shèng suàn nà róng kuī。相逢问我出世法，嗟我茅塞同荒陂。xiāng féng wèn wǒ chū shì fǎ，jiē wǒ máo sāi tóng huāng bēi。因君扣击发深省，沉迷可笑群昏随。yīn jūn kòu jī fā shēn shěng，chén mí kě xiào qún hūn suí。我闻摩诘老居士，后身楼至今王维。wǒ wén mó jí lǎo jū shì，hòu shēn lóu zhì jīn wáng wéi。忽然惠顾有缘契，恍若宿雾青天披。hū rán huì gù yǒu yuán qì，huǎng ruò sù wù qīng tiān pī。愿君为我取妙善，此界示现无边慈。yuàn jūn wèi wǒ qǔ miào shàn，cǐ jiè shì xiàn wú biān cí。

和成都张通叔韵简范伟明

宋：王之道

高楼半天夸奕奕，一室萧然再经昔。gāo lóu bàn tiān kuā yì yì，yī shì xiāo rán zài jīng xī。君今盘礴知几时，邂逅相逢俱是客。jūn jīn pán bó zhī jǐ shí，xiè hòu xiāng féng jù shì kè。襟怀磊落我辈人，倾盖便觉情相亲。jīn huái lěi luò wǒ bèi rén，qīng gài biàn jué qíng xiāng qīn。欲知富贵未干没，岷山锦水钟精神。yù zhī fù guì wèi gàn méi，mín shān jǐn shuǐ zhōng jīng shén。范侯国学同舍友，闻与吾人最亲厚。fàn hóu guó xué tóng shě yǒu，wén yǔ wú rén zuì qīn hòu。别来不寄一行书，有便何妨为予取。bié lái bù jì yī xíng shū，yǒu biàn hé fáng wèi yǔ qǔ。

赠蓑衣道人

宋：王之道

七年两见西湖滨，似向贱贫求贵人。qī nián liǎng jiàn xī hú bīn，shì xiàng jiàn pín qiú guì rén。安民扶世在豪杰，贵人何必皆岩莘。ān mín fú shì zài háo jié，guì rén hé bì jiē yán shēn。嗟予坎壈今老矣，糊口相煎未能已。jiē yǔ kǎn lǎn jīn lǎo yǐ，hú kǒu xiāng jiān wèi néng yǐ。愿君莫作贵人看，岁晚庶几长不死。yuàn jūn mò zuò guì rén kàn，suì wǎn shù jǐ zhǎng bù sǐ。

寄白香岩县丞

宋：王之道

香山誉望不可攀，香山之后传香岩。xiāng shān yù wàng bù kě pān，xiāng shān zhī hòu chuán xiāng yán。香岩硉矹耸人目，香岩秀气超尘凡。xiāng yán lù wù sǒng rén mù，xiāng yán xiù qì chāo chén fán。香岩之风清可掬，终日哦松适幽独。xiāng yán zhī fēng qīng kě jū，zhōng rì ó sōng shì yōu dú。愧我无能老杜门，何时一笑披青云。kuì wǒ wú néng lǎo dù mén，hé shí yī xiào pī qīng yún。

题魏吉老若水轩

宋：王之道

世情孔甘似醇酒，沾沾未必应心口。shì qíng kǒng gān shì chún jiǔ，zhān zhān wèi bì yīng xīn kǒu。覆手为雨翻手云，馀耳安能保长久。fù shǒu wèi yǔ fān shǒu yún，yú ěr ān néng bǎo zhǎng jiǔ。魏侯风味真可人，汪汪万顷江湖春。wèi hóu fēng wèi zhēn kě rén，wāng wāng wàn qǐng jiāng hú chūn。相从丱岁今白发，坐对小轩聊欠伸。xiāng cóng guàn suì jīn bái fā，zuò duì xiǎo xuān liáo qiàn shēn。

和沈次韩王觉民韵

宋：王之道

二公才致同清壮，顾我无能但蕲向。èr gōng cái zhì tóng qīng zhuàng，gù wǒ wú néng dàn qí xiàng。只今连璧复有谁，伯仲未可轻第行。zhǐ jīn lián bì fù yǒu shuí，bó zhòng wèi kě qīng dì xíng。小人老矣病且衰，目光近在牛背上。xiǎo rén lǎo yǐ bìng qiě shuāi，mù guāng jìn zài niú bèi shàng。何当策蹇拟高谈，岁晚寒云连雪障。hé dāng cè jiǎn nǐ gāo tán，suì wǎn hán yún lián xuě zhàng。

教授颜端行出示所和老杜曲江章因次韵

宋：王之道

浮云卷尽秋天高，月光照水翻金涛。fú yún juǎn jǐn qiū tiān gāo，yuè guāng zhào shuǐ fān jīn tāo。临溪酌月羞溪毛。lín xī zhuó yuè xiū xī máo。举杯未饮欲谁酬，兹非沈谢须刘曹。jǔ bēi wèi yǐn yù shuí chóu，zī fēi shěn xiè xū liú cáo。

教授颜端行出示所和老杜曲江章因次韵

宋：王之道

清夜无眠想千古，一字茫然堕沙莽。qīng yè wú mián xiǎng qiān gǔ，yī zì máng rán duò shā mǎng。贤否纷纷固难数。xián fǒu fēn fēn gù nán shù。楼头漏声寂不闻，策策寒窗叶鸣雨。lóu tóu lòu shēng jì bù wén，cè cè hán chuāng yè míng yǔ。

教授颜端行出示所和老杜曲江章因次韵

宋：王之道

富贵从今信在天，君看黍稌多秋田。fù guì cóng jīn xìn zài tiān，jūn kàn shǔ tú duō qiū tián。金风玉宇秋无边。jīn fēng yù yǔ qiū wú biān。白屋青云朝暮耳，正如农父须逢年。bái wū qīng yún cháo mù ěr，zhèng rú nóng fù xū féng nián。

定慧院海棠追和东坡呈虞季然陈德夫

宋：王之道

春来何处无花木，偶向招提见君独。chūn lái hé chù wú huā mù，ǒu xiàng zhāo tí jiàn jūn dú。一枝着雨湿红妆，便觉群芳自尘俗。yī zhī zhe yǔ shī hóng zhuāng，biàn jué qún fāng zì chén sú。嘤嘤幽鸟竞迁乔，皎皎絷驹聊在谷。yīng yīng yōu niǎo jìng qiān qiáo，jiǎo jiǎo zhí jū liáo zài gǔ。人生富贵会有日，莫以青云轻白屋。rén shēng fù guì huì yǒu rì，mò yǐ qīng yún qīng bái wū。固应遗策暂驻马，况复过屠宜得肉。gù yīng yí cè zàn zhù mǎ，kuàng fù guò tú yí dé ròu。无心杜老吟不到，半醉杨妃睡难足。wú xīn dù lǎo yín bù dào，bàn zuì yáng fēi shuì nán zú。态浓意远谁得似，空想当年丽人淑。tài nóng yì yuǎn shuí dé shì，kōng xiǎng dāng nián lì rén shū。嗟予坎壈世所鄙，正坐甲壬无背腹。jiē yǔ kǎn lǎn shì suǒ bǐ，zhèng zuò jiǎ rén wú bèi fù。少甘糠籺老葵藿，自笑清癯类霜竹。shǎo gān kāng hé lǎo kuí huò，zì xiào qīng qú lèi shuāng zhú。看花把酒发浩叹，反复新诗三过目。kàn huā bǎ jiǔ fā hào tàn，fǎn fù xīn shī sān guò mù。仇池老人已仙去，千载东坡与西蜀。chóu chí lǎo rén yǐ xiān qù，qiān zài dōng pō yǔ xī shǔ。思之展转不可见，夜梦乘风跨黄鹄。sī zhī zhǎn zhuǎn bù kě jiàn，yè mèng chéng fēng kuà huáng gǔ。朱唇翠袖妙今古，我欲宫商歌作曲。zhū chún cuì xiù miào jīn gǔ，wǒ yù gōng shāng gē zuò qū。翻愁刻鹄难复工，唐突西施却成触。fān chóu kè gǔ nán fù gōng，táng tū xī shī què chéng chù。

次韵寄荀晋仲简陈夫子

宋：王之道

二老亭亭双属玉，交映霜馀半溪绿。èr lǎo tíng tíng shuāng shǔ yù，jiāo yìng shuāng yú bàn xī lǜ。才高一世妙言语，落笔珠玑烂盈掬。cái gāo yī shì miào yán yǔ，luò bǐ zhū jī làn yíng jū。时来钓叟为三公，傅岩莘野谁雌雄。shí lái diào sǒu wèi sān gōng，fù yán shēn yě shuí cí xióng。纷纷俗态任冷暖，风云早晚腾蛟龙。fēn fēn sú tài rèn lěng nuǎn，fēng yún zǎo wǎn téng jiāo lóng。中兴复见宣和盛，须信人心协天命。zhōng xīng fù jiàn xuān hé shèng，xū xìn rén xīn xié tiān mìng。真从僵仆正邦基，更向膏肓起民病。zhēn cóng jiāng pū zhèng bāng jī，gèng xiàng gāo huāng qǐ mín bìng。尺书寄我三长篇，管中窥豹非其全。chǐ shū jì wǒ sān zhǎng piān，guǎn zhōng kuī bào fēi qí quán。墨渝纸敝未释手，晴窗飞尽沉香烟。mò yú zhǐ bì wèi shì shǒu，qíng chuāng fēi jǐn chén xiāng yān。嗟予留滞濡须坞，梦寐斯文属燕许。jiē yǔ liú zhì rú xū wù，mèng mèi sī wén shǔ yàn xǔ。何当单骑造斋榻，遂使高轩出城府。hé dāng dān qí zào zhāi tà，suì shǐ gāo xuān chū chéng fǔ。春风回首归萌芽，又促畦丁种早瓜。chūn fēng huí shǒu guī méng yá，yòu cù qí dīng zhǒng zǎo guā。我心倾写会有日，为言已办浮江槎。wǒ xīn qīng xiě huì yǒu rì，wèi yán yǐ bàn fú jiāng chá。

再用奴字韵寄李廷吉

宋：王之道

霜馀菊暗荷叶枯，千头喜见君家奴。shuāng yú jú àn hé yè kū，qiān tóu xǐ jiàn jūn jiā nú。离离丹实照绿叶，不减五松官大夫。lí lí dān shí zhào lǜ yè，bù jiǎn wǔ sōng guān dà fū。迩来万木冻欲死，东君信到梅花须。ěr lái wàn mù dòng yù sǐ，dōng jūn xìn dào méi huā xū。一枝亚竹斜照水，便觉清香无处无。yī zhī yà zhú xié zhào shuǐ，biàn jué qīng xiāng wú chù wú。李君江南我江北，正如员峤邻方壶。lǐ jūn jiāng nán wǒ jiāng běi，zhèng rú yuán jiào lín fāng hú。操修迥与世俗异，政事赖有神明扶。cāo xiū jiǒng yǔ shì sú yì，zhèng shì lài yǒu shén míng fú。文书甚简民甚喜，老吏往往寒无襦。wén shū shén jiǎn mín shén xǐ，lǎo lì wǎng wǎng hán wú rú。项侯秀发西楚后，作诗语带山仙癯。xiàng hóu xiù fā xī chǔ hòu，zuò shī yǔ dài shān xiān qú。愿因徐辟见孟子，折简未敢先招呼。yuàn yīn xú pì jiàn mèng zi，zhé jiǎn wèi gǎn xiān zhāo hū。异时鼎社遂酣畅，会使王衍悲黄垆。yì shí dǐng shè suì hān chàng，huì shǐ wáng yǎn bēi huáng lú。

酬秦寿之见赠三首

宋：王之道

人言韩孟才相高，欲将诗骨追诗涛。rén yán hán mèng cái xiāng gāo，yù jiāng shī gǔ zhuī shī tāo。可怜寒谷瘦不毛。kě lián hán gǔ shòu bù máo。青蒿倚松亦浪语，遂令后世称同曹。qīng hāo yǐ sōng yì làng yǔ，suì lìng hòu shì chēng tóng cáo。

总941条«‹40 41 424344 45 46 ›»