古诗词 - 中国最美古诗词

观舞

宴馆簇金丝，绣茵呈舞旋。yàn guǎn cù jīn sī，xiù yīn chéng wǔ xuán。云鬟应节低，莲步随歌转。yún huán yīng jié dī，lián bù suí gē zhuǎn。势多体不犯，妙绝乃习贯。shì duō tǐ bù fàn，miào jué nǎi xí guàn。含笑有馀情，小揖更微盼。hán xiào yǒu yú qíng，xiǎo yī gèng wēi pàn。

宁采

宋：孔平仲

宁采粪上英，莫折园中柳。níng cǎi fèn shàng yīng，mò zhé yuán zhōng liǔ。人情愈薄恶，变态在回首。rén qíng yù báo è，biàn tài zài huí shǒu。纷纷苦相攻，把臂曾缔友。fēn fēn kǔ xiāng gōng，bǎ bì céng dì yǒu。阴机多鬼祸，似此奚可久。yīn jī duō guǐ huò，shì cǐ xī kě jiǔ。巧言奋南箕，定籍挂北斗。qiǎo yán fèn nán jī，dìng jí guà běi dòu。豺虎虽不食，且使乌啄口。chái hǔ suī bù shí，qiě shǐ wū zhuó kǒu。

城南

宋：孔平仲

密州三月犹有寒，地平更在大海上。mì zhōu sān yuè yóu yǒu hán，dì píng gèng zài dà hǎi shàng。昨朝雨止气已晴，今日繁阴北风壮。zuó cháo yǔ zhǐ qì yǐ qíng，jīn rì fán yīn běi fēng zhuàng。城南蹙水傍城流，几处垂杨系小舟。chéng nán cù shuǐ bàng chéng liú，jǐ chù chuí yáng xì xiǎo zhōu。传闻寂寂无车马，红杏夭桃各自稠。chuán wén jì jì wú chē mǎ，hóng xìng yāo táo gè zì chóu。

春风

宋：孔平仲

春风扫浮云，万里青天出。chūn fēng sǎo fú yún，wàn lǐ qīng tiān chū。三星次第呈，明月入我室。sān xīng cì dì chéng，míng yuè rù wǒ shì。昨宵苦阴雨，并坐不见膝。zuó xiāo kǔ yīn yǔ，bìng zuò bù jiàn xī。相去能几时，皎皎如白日。xiāng qù néng jǐ shí，jiǎo jiǎo rú bái rì。

送梦锡往齐州

宋：孔平仲

望君之行车，既远目亦收。wàng jūn zhī xíng chē，jì yuǎn mù yì shōu。惟有随君心，千里不能休。wéi yǒu suí jūn xīn，qiān lǐ bù néng xiū。我兄在历城，相别岁已周。wǒ xiōng zài lì chéng，xiāng bié suì yǐ zhōu。音问月三四，东西交置邮。yīn wèn yuè sān sì，dōng xī jiāo zhì yóu。岂如一相见，君今涉其州。qǐ rú yī xiāng jiàn，jūn jīn shè qí zhōu。为我道亡恙，深言致绸缪。wèi wǒ dào wáng yàng，shēn yán zhì chóu móu。先驰魂梦往，迎子鹊山头。xiān chí hún mèng wǎng，yíng zi què shān tóu。

晚出

宋：孔平仲

空城鸟欲栖，渐夕收炎暑。kōng chéng niǎo yù qī，jiàn xī shōu yán shǔ。槐叶绿生风，椿花落如雨。huái yè lǜ shēng fēng，chūn huā luò rú yǔ。出门何所适，有口不敢语。chū mén hé suǒ shì，yǒu kǒu bù gǎn yǔ。披豁向青天，望销云一缕。pī huō xiàng qīng tiān，wàng xiāo yún yī lǚ。

常父寄半夏

宋：孔平仲

齐州多半夏，采自鹊山阳。qí zhōu duō bàn xià，cǎi zì què shān yáng。累累圆且白，千里远寄将。lèi lèi yuán qiě bái，qiān lǐ yuǎn jì jiāng。新妇初解包，诸子喜若狂。xīn fù chū jiě bāo，zhū zi xǐ ruò kuáng。皆云已法制，无滑可以尝。jiē yún yǐ fǎ zhì，wú huá kě yǐ cháng。大儿强占据，端坐斥四旁。dà ér qiáng zhàn jù，duān zuò chì sì páng。次女出其腋，一攫已半亡。cì nǚ chū qí yè，yī jué yǐ bàn wáng。须臾被辛螫，弃馀不复藏。xū yú bèi xīn shì，qì yú bù fù cáng。竞以手扪舌，啼噪满中堂。jìng yǐ shǒu mén shé，tí zào mǎn zhōng táng。父至笑且惊，亟使啖以姜。fù zhì xiào qiě jīng，jí shǐ dàn yǐ jiāng。中宵方稍定，久此灯烛光。zhōng xiāo fāng shāo dìng，jiǔ cǐ dēng zhú guāng。大钧播万物，不择窳与良。dà jūn bō wàn wù，bù zé yǔ yǔ liáng。虎掌出深谷，鸢头蔽高冈。hǔ zhǎng chū shēn gǔ，yuān tóu bì gāo gāng。春草善杀鱼，野葛挽人肠。chūn cǎo shàn shā yú，yě gé wǎn rén cháng。各以类自播，敢问孰主张。gè yǐ lèi zì bō，gǎn wèn shú zhǔ zhāng。水玉名虽佳，神农录之方。shuǐ yù míng suī jiā，shén nóng lù zhī fāng。其外则皎洁，其中慕坚刚。qí wài zé jiǎo jié，qí zhōng mù jiān gāng。奈何蕴毒性，入口有所伤。nài hé yùn dú xìng，rù kǒu yǒu suǒ shāng。老兄好服食，似此亦可防。lǎo xiōng hǎo fú shí，shì cǐ yì kě fáng。急难我辈事，感惕成此章。jí nán wǒ bèi shì，gǎn tì chéng cǐ zhāng。

送董监部

宋：孔平仲

西风槐半黄，行客车马动。xī fēng huái bàn huáng，xíng kè chē mǎ dòng。扬鞭望都城，壮气不可控。yáng biān wàng dōu chéng，zhuàng qì bù kě kòng。朝廷新改科，诗赋斥无用。cháo tíng xīn gǎi kē，shī fù chì wú yòng。君能通古书，义理善折衷。jūn néng tōng gǔ shū，yì lǐ shàn zhé zhōng。先锋陈典谟，后骑出歌贡。xiān fēng chén diǎn mó，hòu qí chū gē gòng。以兹趋大敌，坐可图百中。yǐ zī qū dà dí，zuò kě tú bǎi zhōng。青春闻喜处，醉弁宫花重。qīng chūn wén xǐ chù，zuì biàn gōng huā zhòng。去矣当自强，勿作思归梦。qù yǐ dāng zì qiáng，wù zuò sī guī mèng。

惜别为从道作

宋：孔平仲

尝闻直谅冠三友，自古才难非特今。cháng wén zhí liàng guān sān yǒu，zì gǔ cái nán fēi tè jīn。今也胁肩事谄笑，君独苦口工规箴。jīn yě xié jiān shì chǎn xiào，jūn dú kǔ kǒu gōng guī zhēn。我常从之求过失，箕踞慢骂犹甘心。wǒ cháng cóng zhī qiú guò shī，jī jù màn mà yóu gān xīn。其言未必俱中理，披沙往往逢黄金。qí yán wèi bì jù zhōng lǐ，pī shā wǎng wǎng féng huáng jīn。今将去矣谁复嗣，已觉别恨凌秋阴。jīn jiāng qù yǐ shuí fù sì，yǐ jué bié hèn líng qiū yīn。胸中抖擞宜一尽，留作更允相思深。xiōng zhōng dǒu sǒu yí yī jǐn，liú zuò gèng yǔn xiāng sī shēn。

送从道

宋：孔平仲

去年风云搅天暗，君马区区之海涯。qù nián fēng yún jiǎo tiān àn，jūn mǎ qū qū zhī hǎi yá。今年苦寒又访别，正是去年行役时。jīn nián kǔ hán yòu fǎng bié，zhèng shì qù nián xíng yì shí。信阳虽远重来得，小桃常探春消息。xìn yáng suī yuǎn zhòng lái dé，xiǎo táo cháng tàn chūn xiāo xī。如今官满去不返，又见花开谁记忆。rú jīn guān mǎn qù bù fǎn，yòu jiàn huā kāi shuí jì yì。乾坤浩荡归无乡，岁月峥嵘老相逼。qián kūn hào dàng guī wú xiāng，suì yuè zhēng róng lǎo xiāng bī。一官奔走随所使，后期会合知南北。yī guān bēn zǒu suí suǒ shǐ，hòu qī huì hé zhī nán běi。篇诗惜别人少和，须知此别真可惜。piān shī xī bié rén shǎo hé，xū zhī cǐ bié zhēn kě xī。黄髯半醉舌若蜚，它日樽前无此客。huáng rán bàn zuì shé ruò fēi，tā rì zūn qián wú cǐ kè。

出城

宋：孔平仲

驻马河之西，送车皆已返。zhù mǎ hé zhī xī，sòng chē jiē yǐ fǎn。郊原人渐少，风物秋将晚。jiāo yuán rén jiàn shǎo，fēng wù qiū jiāng wǎn。身如独鸟轻，意与青山远。shēn rú dú niǎo qīng，yì yǔ qīng shān yuǎn。

迷途

宋：孔平仲

吹灯治行装，戴月即前路。chuī dēng zhì xíng zhuāng，dài yuè jí qián lù。深村苦多歧，乃使行者误。shēn cūn kǔ duō qí，nǎi shǐ xíng zhě wù。东西皆可往，曲折何所遇。dōng xī jiē kě wǎng，qū zhé hé suǒ yù。泥中虎斗迹，草木新封墓。ní zhōng hǔ dòu jì，cǎo mù xīn fēng mù。阴云忽以兴，四顾增恐惧。yīn yún hū yǐ xīng，sì gù zēng kǒng jù。及今亦谁咎，初失在跬步。jí jīn yì shuí jiù，chū shī zài kuǐ bù。林木杳峥嵘，邱原莽回互。lín mù yǎo zhēng róng，qiū yuán mǎng huí hù。虽闻叱牛声，欲问不知处。suī wén chì niú shēng，yù wèn bù zhī chù。

费县

宋：孔平仲

途经古费邑，遗堞草莱平。tú jīng gǔ fèi yì，yí dié cǎo lái píng。东瞻龟蒙山，西望颛臾城。dōng zhān guī méng shān，xī wàng zhuān yú chéng。弗扰以畔召，仲尼犹欲行。fú rǎo yǐ pàn zhào，zhòng ní yóu yù xíng。许由亦有冢，孑孑何独清。xǔ yóu yì yǒu zhǒng，jié jié hé dú qīng。

遇雨

宋：孔平仲

客行日暮饥且渴，况值漫山雨未绝。kè xíng rì mù jī qiě kě，kuàng zhí màn shān yǔ wèi jué。蜀黍林中气惨淡，黄牛冈头路曲折。shǔ shǔ lín zhōng qì cǎn dàn，huáng niú gāng tóu lù qū zhé。狂风乱掣纸伞飞，瘦马屡拜油裳裂。kuáng fēng luàn chè zhǐ sǎn fēi，shòu mǎ lǚ bài yóu shang liè。记得默斋端坐时，惟爱滂?洗烦热。jì dé mò zhāi duān zuò shí，wéi ài pāng tuó xǐ fán rè。

宵兴

宋：孔平仲

宵兴视星斗，侧身坐长叹。xiāo xīng shì xīng dòu，cè shēn zuò zhǎng tàn。秋风忽已至，万木鸣珊珊。qiū fēng hū yǐ zhì，wàn mù míng shān shān。垂髫初执卷，结发乃弹冠。chuí tiáo chū zhí juǎn，jié fā nǎi dàn guān。功名当及时，一失何由还。gōng míng dāng jí shí，yī shī hé yóu hái。丈夫惜少壮，日月如走丸。zhàng fū xī shǎo zhuàng，rì yuè rú zǒu wán。念躬累尚寡，筋力无所难。niàn gōng lèi shàng guǎ，jīn lì wú suǒ nán。白首佩黄金，意气亦已阑。bái shǒu pèi huáng jīn，yì qì yì yǐ lán。所以飞腾心，顾盼生羽翰。suǒ yǐ fēi téng xīn，gù pàn shēng yǔ hàn。诗人咏嵩高，不尔歌考槃。shī rén yǒng sōng gāo，bù ěr gē kǎo pán。胡为两未决，碌碌守一官。hú wèi liǎng wèi jué，lù lù shǒu yī guān。

呈梦锡

宋：孔平仲

妻孥能相期，每出必遽还。qī nú néng xiāng qī，měi chū bì jù hái。如其归稍晚，必谒郑推官。rú qí guī shāo wǎn，bì yè zhèng tuī guān。

呈梦锡

宋：孔平仲

与君来往半岁馀，三日不见已为疏。yǔ jūn lái wǎng bàn suì yú，sān rì bù jiàn yǐ wèi shū。入门褫带不相揖，下马且复休仆夫。rù mén chǐ dài bù xiāng yī，xià mǎ qiě fù xiū pū fū。形骸礼数不足问，但论肝鬲之何如。xíng hái lǐ shù bù zú wèn，dàn lùn gān gé zhī hé rú。昨朝万事俱拨置，与子斋中同负炉。zuó cháo wàn shì jù bō zhì，yǔ zi zhāi zhōng tóng fù lú。去时苦寒冒风雪，归路清辉踏霜月。qù shí kǔ hán mào fēng xuě，guī lù qīng huī tà shuāng yuè。但取樽前笑语欢，岂知门外阴晴别。dàn qǔ zūn qián xiào yǔ huān，qǐ zhī mén wài yīn qíng bié。

韩大夫城

宋：孔平仲

大夫今安在，唯有废城存。dà fū jīn ān zài，wéi yǒu fèi chéng cún。流水抱沙曲，依依杨柳村。liú shuǐ bào shā qū，yī yī yáng liǔ cūn。居者五六家，荆榛深闭门。jū zhě wǔ liù jiā，jīng zhēn shēn bì mén。青青麦陇直，蔼蔼桑枝繁。qīng qīng mài lǒng zhí，ǎi ǎi sāng zhī fán。牛羊任所适，僮稚更不喧。niú yáng rèn suǒ shì，tóng zhì gèng bù xuān。啼鸟静逾远，落花风自翻。tí niǎo jìng yú yuǎn，luò huā fēng zì fān。昔称老农贱，吾意野人尊。xī chēng lǎo nóng jiàn，wú yì yě rén zūn。谋身莽无定，太息视乾坤。móu shēn mǎng wú dìng，tài xī shì qián kūn。

青州作

宋：孔平仲

京东地平夷，自古四战国。jīng dōng dì píng yí，zì gǔ sì zhàn guó。九州此居三，山海在封域。jiǔ zhōu cǐ jū sān，shān hǎi zài fēng yù。北趋京洛近，南卷江淮直。běi qū jīng luò jìn，nán juǎn jiāng huái zhí。富饶足鱼盐，饱暖遍牟麦。fù ráo zú yú yán，bǎo nuǎn biàn móu mài。英雄欲飞腾，假此为羽翼。yīng xióng yù fēi téng，jiǎ cǐ wèi yǔ yì。隆准蹙秦亡，金蟆伺唐隙。lóng zhǔn cù qín wáng，jīn má cì táng xì。方今不忧此，所重只西北。fāng jīn bù yōu cǐ，suǒ zhòng zhǐ xī běi。兵防最寡少，主帅失铨择。bīng fáng zuì guǎ shǎo，zhǔ shuài shī quán zé。蒿莱蔽城隍，绣涩满戈戟。hāo lái bì chéng huáng，xiù sè mǎn gē jǐ。慢为盗之资，忽者祸所植。màn wèi dào zhī zī，hū zhě huò suǒ zhí。吾视士大夫，赳赳半雄特。wú shì shì dà fū，jiū jiū bàn xióng tè。歌谣尚慷慨，阔达本多匿。gē yáo shàng kāng kǎi，kuò dá běn duō nì。腹心宜先安，豫备乃长策。fù xīn yí xiān ān，yù bèi nǎi zhǎng cè。众方诵太平，我乃虞盗贼。zhòng fāng sòng tài píng，wǒ nǎi yú dào zéi。虽言亦谁听，痛哭损肝膈。suī yán yì shuí tīng，tòng kū sǔn gān gé。

立秋日呈梦锡

宋：孔平仲

今日才立秋，凉风已萧瑟。jīn rì cái lì qiū，liáng fēng yǐ xiāo sè。我不感时节，念子行有日。wǒ bù gǎn shí jié，niàn zi xíng yǒu rì。忆初同赴官，相后惟一月。yì chū tóng fù guān，xiāng hòu wéi yī yuè。子先脱然去，我独不得发。zi xiān tuō rán qù，wǒ dú bù dé fā。江边舍未还，汴上生计足。jiāng biān shě wèi hái，biàn shàng shēng jì zú。古之仕为荣，今则富者福。gǔ zhī shì wèi róng，jīn zé fù zhě fú。子随鸿鹄高，我恋升斗食。zi suí hóng gǔ gāo，wǒ liàn shēng dòu shí。岂徒别离悲，更有长太息。qǐ tú bié lí bēi，gèng yǒu zhǎng tài xī。