古诗词 - 中国最美古诗词

渡浙江

晚霞销尽月明钩，万顷无风一水浮。wǎn xiá xiāo jǐn yuè míng gōu，wàn qǐng wú fēng yī shuǐ fú。长怕舟师深击楫，自令洄洑起中流。zhǎng pà zhōu shī shēn jī jí，zì lìng huí fú qǐ zhōng liú。

游衢州府园

宋：叶适

破疑庵里押衙石，尘外堂中急就章。pò yí ān lǐ yā yá shí，chén wài táng zhōng jí jiù zhāng。犹有春风为披拂，看人歌舞过残阳。yóu yǒu chūn fēng wèi pī fú，kàn rén gē wǔ guò cán yáng。

再过云庵

宋：叶适

寥寥夜角难禁夜，滑滑山鸡只记昏。liáo liáo yè jiǎo nán jìn yè，huá huá shān jī zhǐ jì hūn。风景不随人老大，苍松无语对修筠。fēng jǐng bù suí rén lǎo dà，cāng sōng wú yǔ duì xiū yún。

次王道夫舟中韵三首

宋：叶适

鸲鹆收声避鷅鹠，田家蚕麦已知秋。qú yù shōu shēng bì lì liú，tián jiā cán mài yǐ zhī qiū。西湖风物无人共，时有跳鱼入过舟。xī hú fēng wù wú rén gòng，shí yǒu tiào yú rù guò zhōu。

次王道夫舟中韵三首

宋：叶适

櫜弓听乐心肝尽，拔剑论功目眦豪。gāo gōng tīng lè xīn gān jǐn，bá jiàn lùn gōng mù zì háo。鸣鸟不闻千仞远，抟风鹰隼顿能高。míng niǎo bù wén qiān rèn yuǎn，tuán fēng yīng sǔn dùn néng gāo。

次王道夫舟中韵三首

宋：叶适

旧读凯歌追小雅，近看羽檄过西京。jiù dú kǎi gē zhuī xiǎo yǎ，jìn kàn yǔ xí guò xī jīng。中兴文字须公等，容我春山带犊耕。zhōng xīng wén zì xū gōng děng，róng wǒ chūn shān dài dú gēng。

因在秀州寄王道夫诗三首

宋：叶适

衮衮红尘五月留，来时落木不胜秋。gǔn gǔn hóng chén wǔ yuè liú，lái shí luò mù bù shèng qiū。只今春事浓如许，万里沧浪又一舟。zhǐ jīn chūn shì nóng rú xǔ，wàn lǐ cāng làng yòu yī zhōu。

因在秀州寄王道夫诗三首

宋：叶适

鱼龙远避水光浮，草木怒长山意豪。yú lóng yuǎn bì shuǐ guāng fú，cǎo mù nù zhǎng shān yì háo。独立和风清宿酒，晚云收尽月痕高。dú lì hé fēng qīng sù jiǔ，wǎn yún shōu jǐn yuè hén gāo。

因在秀州寄王道夫诗三首

宋：叶适

潘君狂甚诗能古，叶子文高世莫惊。pān jūn kuáng shén shī néng gǔ，yè zi wén gāo shì mò jīng。何处有田求二顷，向来三月决归耕。hé chù yǒu tián qiú èr qǐng，xiàng lái sān yuè jué guī gēng。

牡丹乘春芳，风雨苦相妒。mǔ dān chéng chūn fāng，fēng yǔ kǔ xiāng dù。朝来小庭中，零落已无数。cháo lái xiǎo tíng zhōng，líng luò yǐ wú shù。魂销梓泽园，肠断马嵬路。hún xiāo zǐ zé yuán，cháng duàn mǎ wéi lù。尽日向栏干，踟蹰不能去。jǐn rì xiàng lán gàn，chí chú bù néng qù。

冯公岭

宋：叶适

冯公此山民，昔开此山居。féng gōng cǐ shān mín，xī kāi cǐ shān jū。屈盘五十里，陟降皆林庐。qū pán wǔ shí lǐ，zhì jiàng jiē lín lú。公今去不存，耕凿自有馀。gōng jīn qù bù cún，gēng záo zì yǒu yú。风篁生谷隧，雨旆来岩虚。fēng huáng shēng gǔ suì，yǔ pèi lái yán xū。人随乱云入，咫尺声相呼。rén suí luàn yún rù，zhǐ chǐ shēng xiāng hū。四时草木香，异类果蔌腴。sì shí cǎo mù xiāng，yì lèi guǒ sù yú。采薪得崖花，结缀成襟裾。cǎi xīn dé yá huā，jié zhuì chéng jīn jū。此亦佳窟宅，可对幽人娱。cǐ yì jiā kū zhái，kě duì yōu rén yú。何必种桃源，始入仙者图。hé bì zhǒng táo yuán，shǐ rù xiān zhě tú。瓯闽两邦士，汹汹日夜趋。ōu mǐn liǎng bāng shì，xiōng xiōng rì yè qū。辛勤起芒屩，邂逅乘轮车。xīn qín qǐ máng juē，xiè hòu chéng lún chē。山人老白首，名氏不见书。shān rén lǎo bái shǒu，míng shì bù jiàn shū。我独何为者，拊身念居诸。wǒ dú hé wèi zhě，fǔ shēn niàn jū zhū。

吴江华严塔院赠了洪讲师

宋：叶适

具区以为潴，吴江以为裨。jù qū yǐ wèi zhū，wú jiāng yǐ wèi bì。自专一方浸，尽纳海所遗。zì zhuān yī fāng jìn，jǐn nà hǎi suǒ yí。逝川无发叹，丽泽可求师。shì chuān wú fā tàn，lì zé kě qiú shī。昔人会心地，今为鱼鸟资。xī rén huì xīn dì，jīn wèi yú niǎo zī。飞者自无极，游者自无涯。fēi zhě zì wú jí，yóu zhě zì wú yá。造物不谆谆，亦莫分何谁。zào wù bù zhūn zhūn，yì mò fēn hé shuí。此时余与子，相遇相谐嬉。cǐ shí yú yǔ zi，xiāng yù xiāng xié xī。曾观烟雨外，未满苍茫思。céng guān yān yǔ wài，wèi mǎn cāng máng sī。复来秋风后，重有骚屑悲。fù lái qiū fēng hòu，zhòng yǒu sāo xiè bēi。不及日月入，烂焉堕轮规。bù jí rì yuè rù，làn yān duò lún guī。尚见波涛惊，累然拥丘坻。shàng jiàn bō tāo jīng，lèi rán yōng qiū chí。况彼琐细者，蒲菼争纷披。kuàng bǐ suǒ xì zhě，pú tǎn zhēng fēn pī。当年吴季子，德合无醇疵。dāng nián wú jì zi，dé hé wú chún cī。范蠡之所矜，视之渺毫厘。fàn lí zhī suǒ jīn，shì zhī miǎo háo lí。末路张季鹰，适意亦见推。mò lù zhāng jì yīng，shì yì yì jiàn tuī。人才非一端，事近苦易移。rén cái fēi yī duān，shì jìn kǔ yì yí。常恐后生辈，风流日凌迟。cháng kǒng hòu shēng bèi，fēng liú rì líng chí。县忧公家迫，俗陋栋宇卑。xiàn yōu gōng jiā pò，sú lòu dòng yǔ bēi。子将跨大阁，对此连天弥。zi jiāng kuà dà gé，duì cǐ lián tiān mí。英雄久销歇，枯槁乃光辉。yīng xióng jiǔ xiāo xiē，kū gǎo nǎi guāng huī。置余一榻处，析理定兴衰。zhì yú yī tà chù，xī lǐ dìng xīng shuāi。

送赵景明知江陵县

宋：叶适

吾友赵景明，材绝世不近。wú yǒu zhào jǐng míng，cái jué shì bù jìn。疏通无流连，豪俊有细谨。shū tōng wú liú lián，háo jùn yǒu xì jǐn。尤精人间事，照见肝膈隐。yóu jīng rén jiān shì，zhào jiàn gān gé yǐn。忽然奋须髯，万事供指准。hū rán fèn xū rán，wàn shì gōng zhǐ zhǔn。汉士兴伐胡，唐军业诛镇。hàn shì xīng fá hú，táng jūn yè zhū zhèn。久已受褒封，谁能困嘲摈。jiǔ yǐ shòu bāo fēng，shuí néng kùn cháo bìn。四十七年前，时节忧患尽。sì shí qī nián qián，shí jié yōu huàn jǐn。去作江陵公，风雨结愁愠。qù zuò jiāng líng gōng，fēng yǔ jié chóu yùn。昔称长官贵，今叹服劳窘。xī chēng zhǎng guān guì，jīn tàn fú láo jiǒng。夜光傥无因，早晦行自引。yè guāng tǎng wú yīn，zǎo huì xíng zì yǐn。田园多遁夫，未必抱奇蕴。tián yuán duō dùn fū，wèi bì bào qí yùn。勉发千钧机，一射强虏殒。miǎn fā qiān jūn jī，yī shè qiáng lǔ yǔn。

送郑景元

宋：叶适

兄弟同升难，高材自摧角。xiōng dì tóng shēng nán，gāo cái zì cuī jiǎo。官多复不记，四载礼南岳。guān duō fù bù jì，sì zài lǐ nán yuè。一朝尽室去，菲食遭岁恶。yī cháo jǐn shì qù，fēi shí zāo suì è。丈夫轩豁意，快紧出鹰鹗。zhàng fū xuān huō yì，kuài jǐn chū yīng è。忍事得无惭，信有古人学。rěn shì dé wú cán，xìn yǒu gǔ rén xué。建安虽闽壤，桂树美可乐。jiàn ān suī mǐn rǎng，guì shù měi kě lè。合抱更连理，丛生荫州郭。hé bào gèng lián lǐ，cóng shēng yīn zhōu guō。岁月历悠长，根株见龈腭。suì yuè lì yōu zhǎng，gēn zhū jiàn kěn è。终当作大厦，积功在云壑。zhōng dāng zuò dà shà，jī gōng zài yún hè。尚友如此君，苍天未为薄。shàng yǒu rú cǐ jūn，cāng tiān wèi wèi báo。

题贾俨不忘室

宋：叶适

贾子好修士，躬耕鹿岩阿。jiǎ zi hǎo xiū shì，gōng gēng lù yán ā。茂木俯青泉，幽处堪逶迤。mào mù fǔ qīng quán，yōu chù kān wēi yí。有室净棐几，图史参前罗。yǒu shì jìng fěi jǐ，tú shǐ cān qián luó。独能取我语，标榜相巍峨。dú néng qǔ wǒ yǔ，biāo bǎng xiāng wēi é。我语不必记，子意故足多。wǒ yǔ bù bì jì，zi yì gù zú duō。物之徇外者，迅若横流波。wù zhī xùn wài zhě，xùn ruò héng liú bō。当其一念觉，胼胝驻崩涡。dāng qí yī niàn jué，pián zhī zhù bēng wō。神丸起痿瘵，厚纩还暄和。shén wán qǐ wěi zhài，hòu kuàng hái xuān hé。伦类苟通明，轨辙宁舛讹。lún lèi gǒu tōng míng，guǐ zhé níng chuǎn é。但忧所见弱，缭如附松萝。dàn yōu suǒ jiàn ruò，liáo rú fù sōng luó。舆薪岂不睹，奈此斤斧何。yú xīn qǐ bù dǔ，nài cǐ jīn fǔ hé。勿令学高山，所至才献坡。wù lìng xué gāo shān，suǒ zhì cái xiàn pō。如于众稊稗，收拾同颖禾。rú yú zhòng tí bài，shōu shí tóng yǐng hé。虽云善端在，坐悼良时过。suī yún shàn duān zài，zuò dào liáng shí guò。子先发曹掾，仁义躬濯磨。zi xiān fā cáo yuàn，rén yì gōng zhuó mó。活人不知数，一善禳众瘥。huó rén bù zhī shù，yī shàn ráng zhòng chài。每识饭牛下，有作宁戚歌。měi shí fàn niú xià，yǒu zuò níng qī gē。至今乡里敬，墓柏垂霜柯。zhì jīn xiāng lǐ jìng，mù bǎi chuí shuāng kē。子质复粹美，藻火兼佩珂。zi zhì fù cuì měi，zǎo huǒ jiān pèi kē。中夜再三叹，警策自诋诃。zhōng yè zài sān tàn，jǐng cè zì dǐ hē。未合者参辰，巳逝者江河。wèi hé zhě cān chén，sì shì zhě jiāng hé。所愿天爵尊，非必贵决科。suǒ yuàn tiān jué zūn，fēi bì guì jué kē。

超然堂

宋：叶适

晨兴诣曹参使驿，传呼趋庭头颈屈。chén xīng yì cáo cān shǐ yì，chuán hū qū tíng tóu jǐng qū。退归阖户胥吏玩，过门掉臂不入室。tuì guī hé hù xū lì wán，guò mén diào bì bù rù shì。宅舍空荒转颓漏，驺仆蓝缕常寒乞。zhái shě kōng huāng zhuǎn tuí lòu，zōu pū lán lǚ cháng hán qǐ。此堂岂可更超然，乍可鞅掌中怫郁。cǐ táng qǐ kě gèng chāo rán，zhà kě yāng zhǎng zhōng fú yù。每怜庄周齐物论，遣词旷荡违经律。měi lián zhuāng zhōu qí wù lùn，qiǎn cí kuàng dàng wéi jīng lǜ。独称松柏受正命，舜何人哉尽伦匹。dú chēng sōng bǎi shòu zhèng mìng，shùn hé rén zāi jǐn lún pǐ。萍实浮沉江汉远，剑气腾掷牛斗出。píng shí fú chén jiāng hàn yuǎn，jiàn qì téng zhì niú dòu chū。招徕凤麟已悠缓，琢磨圭璧强坚密。zhāo lái fèng lín yǐ yōu huǎn，zuó mó guī bì qiáng jiān mì。檐擎自贵竭人力，起倒相因废天质。yán qíng zì guì jié rén lì，qǐ dào xiāng yīn fèi tiān zhì。古今问学满天下，分寸毫厘难细诘。gǔ jīn wèn xué mǎn tiān xià，fēn cùn háo lí nán xì jí。以兹凛凛观万事，口不敢言心自失。yǐ zī lǐn lǐn guān wàn shì，kǒu bù gǎn yán xīn zì shī。今朝幸续省仓米，且以糜煎饱时日。jīn cháo xìng xù shěng cāng mǐ，qiě yǐ mí jiān bǎo shí rì。

再过吴江赠僧了洪

宋：叶适

回飙掩夹浦，势与黑楼颃。huí biāo yǎn jiā pǔ，shì yǔ hēi lóu háng。连袂上长桥，身弱屡见扛。lián mèi shàng zhǎng qiáo，shēn ruò lǚ jiàn káng。苟无倾覆忧，恣横未易当。gǒu wú qīng fù yōu，zì héng wèi yì dāng。坐定互惊愕，师云乃其常。zuò dìng hù jīng è，shī yún nǎi qí cháng。有时气力雄，驾浪拍此邦。yǒu shí qì lì xióng，jià làng pāi cǐ bāng。熟风无失舟，小艇来茫茫。shú fēng wú shī zhōu，xiǎo tǐng lái máng máng。始悟寡所谙，论改色据张。shǐ wù guǎ suǒ ān，lùn gǎi sè jù zhāng。炫小以为大，空令事难量。xuàn xiǎo yǐ wèi dà，kōng lìng shì nán liàng。玩变不睹微，亦乖智之方。wán biàn bù dǔ wēi，yì guāi zhì zhī fāng。已矣勿复云，闻钟过石塘。yǐ yǐ wù fù yún，wén zhōng guò shí táng。

陈同甫抱膝斋二首

宋：叶适

昔人但抱膝，将军拥和銮。xī rén dàn bào xī，jiāng jūn yōng hé luán。徒知许国易，未信藏身难。tú zhī xǔ guó yì，wèi xìn cáng shēn nán。功虽愆岁晚，誉已塞世间。gōng suī qiān suì wǎn，yù yǐ sāi shì jiān。今人但抱膝，流俗忌长叹。jīn rén dàn bào xī，liú sú jì zhǎng tàn。儒书所不传，群士欲焚删。rú shū suǒ bù chuán，qún shì yù fén shān。讥诃致囚棰，一饭不得安。jī hē zhì qiú chuí，yī fàn bù dé ān。珠玉无先容，松柏有后艰。zhū yù wú xiān róng，sōng bǎi yǒu hòu jiān。内窥深深息，仰视冥冥翰。nèi kuī shēn shēn xī，yǎng shì míng míng hàn。勿要两脾消，且令四体胖。wù yào liǎng pí xiāo，qiě lìng sì tǐ pàng。徘徊重徘徊，夜雪埋前山。pái huái zhòng pái huái，yè xuě mái qián shān。

陈同甫抱膝斋二首

宋：叶适

音骇则难听，问骇则难答。yīn hài zé nán tīng，wèn hài zé nán dá。我欲终言之，复恐来尊沓。wǒ yù zhōng yán zhī，fù kǒng lái zūn dá。培风鹏未高，弱水海不纳。péi fēng péng wèi gāo，ruò shuǐ hǎi bù nà。匹夫负独志，经史考离合。pǐ fū fù dú zhì，jīng shǐ kǎo lí hé。手捩二千年，柔条起衰飒。shǒu liè èr qiān nián，róu tiáo qǐ shuāi sà。念烈傥天回，意大须事匝。niàn liè tǎng tiān huí，yì dà xū shì zā。偶然不施用，甘尽斋中榻。ǒu rán bù shī yòng，gān jǐn zhāi zhōng tà。宁为楚人弓，亡矢任挽踏。níng wèi chǔ rén gōng，wáng shǐ rèn wǎn tà。莫作隋侯珠，弹射坠埃壒。mò zuò suí hóu zhū，dàn shè zhuì āi ài。

灵岩

宋：叶适

穹窿右俯眉，天平左垂鬓。qióng lóng yòu fǔ méi，tiān píng zuǒ chuí bìn。吴人宅沮洳，兹山抑其镇。wú rén zhái jǔ rù，zī shān yì qí zhèn。 ?起为表著，突兀数寻仞。qǐ wèi biǎo zhù，tū wù shù xún rèn。樛松颇坚瘦，立石乃荣润。jiū sōng pǒ jiān shòu，lì shí nǎi róng rùn。兼有千里陂，杳霭来远韵。jiān yǒu qiān lǐ bēi，yǎo ǎi lái yuǎn yùn。宜乎登椒丘，摆落思奋迅。yí hū dēng jiāo qiū，bǎi luò sī fèn xùn。吴主未亡时，绝色馆孤峻。wú zhǔ wèi wáng shí，jué sè guǎn gū jùn。歌声妙欸乃，俎品穷蛤蜃。gē shēng miào āi nǎi，zǔ pǐn qióng há shèn。援琴固停晷，解甲仍转瞬。yuán qín gù tíng guǐ，jiě jiǎ réng zhuǎn shùn。终归寂寞人，破釜煮枯堇。zhōng guī jì mò rén，pò fǔ zhǔ kū jǐn。陈迹不足吊，新缔何劳问。chén jì bù zú diào，xīn dì hé láo wèn。三年姑苏驿，空望此塔近。sān nián gū sū yì，kōng wàng cǐ tǎ jìn。适当熟食节，暖气无已吝。shì dāng shú shí jié，nuǎn qì wú yǐ lìn。豪风增春愁，异雪损花信。háo fēng zēng chūn chóu，yì xuě sǔn huā xìn。聊以壮游衍，归受儿女冁。liáo yǐ zhuàng yóu yǎn，guī shòu ér nǚ chǎn。