古诗词 - 中国最美古诗词

贺新郎·兄弟争涂田而讼，歌此词主和议

蜗角争多少。wō jiǎo zhēng duō shǎo。是英雄、割据乾坤，到头休了。shì yīng xióng gē jù qián kūn，dào tóu xiū le。一片泥涂荒草地，尽是鱼龙故道。yī piàn ní tú huāng cǎo dì，jǐn shì yú lóng gù dào。新堤上、风涛难保。xīn dī shàng fēng tāo nán bǎo。沧海桑田何时变，怕桑田、未变人先老。cāng hǎi sāng tián hé shí biàn，pà sāng tián wèi biàn rén xiān lǎo。休为此，生烦恼。xiū wèi cǐ，shēng fán nǎo。讼庭不许频频到。sòng tíng bù xǔ pín pín dào。这官坊、翻来覆去，有何分晓。zhè guān fāng fān lái fù qù，yǒu hé fēn xiǎo。无诤人中为第一，长讼元非吉兆。wú zhèng rén zhōng wèi dì yī，zhǎng sòng yuán fēi jí zhào。但有恨、平章不早。dàn yǒu hèn píng zhāng bù zǎo。尊酒唤回和气在，看从来、兄弟依然好。zūn jiǔ huàn huí hé qì zài，kàn cóng lái xiōng dì yī rán hǎo。把前事，付一笑。bǎ qián shì，fù yī xiào。

沁园春

宋：戴复古

请赋林堂，林堂未成，吾何赋哉。qǐng fù lín táng，lín táng wèi chéng，wú hé fù zāi。想胸中丘壑，山中风月，亭台几所，花木千栽。xiǎng xiōng zhōng qiū hè，shān zhōng fēng yuè，tíng tái jǐ suǒ，huā mù qiān zāi。应接光阴，品题胜概，须待堂成我再来。yīng jiē guāng yīn，pǐn tí shèng gài，xū dài táng chéng wǒ zài lái。听分付，是经行去处，莫放苍苔。tīng fēn fù，shì jīng xíng qù chù，mò fàng cāng tái。吾曹不堕尘埃。wú cáo bù duò chén āi。要胸次长随笑口开。yào xiōng cì zhǎng suí xiào kǒu kāi。任江湖浪迹，鸥盟雁序，功名到手，凤阁鸾台。rèn jiāng hú làng jì，ōu méng yàn xù，gōng míng dào shǒu，fèng gé luán tái。它日相寻，有逾此约，酌水浮君三百杯。tā rì xiāng xún，yǒu yú cǐ yuē，zhuó shuǐ fú jūn sān bǎi bēi。闻斯语，有冠山突兀，袍岭崔嵬。wén sī yǔ，yǒu guān shān tū wù，páo lǐng cuī wéi。

西江月

宋：戴复古

宿酒才醒又醉，春霄欲雨还晴。sù jiǔ cái xǐng yòu zuì，chūn xiāo yù yǔ hái qíng。柳边花底听莺声。liǔ biān huā dǐ tīng yīng shēng。白发莫教临镜。bái fā mò jiào lín jìng。过隙光阴易去，浮云富贵难凭。guò xì guāng yīn yì qù，fú yún fù guì nán píng。但将一笑对公卿。dàn jiāng yī xiào duì gōng qīng。我是无名百姓。wǒ shì wú míng bǎi xìng。

西江月

宋：戴复古

三过武昌台下，却逢三度重阳。sān guò wǔ chāng tái xià，què féng sān dù zhòng yáng。菊花只作旧时黄。jú huā zhǐ zuò jiù shí huáng。白雪堆人头上。bái xuě duī rén tóu shàng。昨日将军亭馆，今朝陶令壶觞。zuó rì jiāng jūn tíng guǎn，jīn cháo táo lìng hú shāng。醉来东望海茫茫。zuì lái dōng wàng hǎi máng máng。家近蓬莱方丈。jiā jìn péng lái fāng zhàng。

鹧鸪天·题赵次山鱼乐堂

宋：戴复古

圉圉洋洋各自由。yǔ yǔ yáng yáng gè zì yóu。或行或舞或沈浮。huò xíng huò wǔ huò shěn fú。观鱼未必知鱼乐，政恐清波照白头。guān yú wèi bì zhī yú lè，zhèng kǒng qīng bō zhào bái tóu。休结网，莫垂钩。xiū jié wǎng，mò chuí gōu。机心一露使鱼愁。jī xīn yī lù shǐ yú chóu。终知不是池中物，掉尾江湖汗漫游。zhōng zhī bù shì chí zhōng wù，diào wěi jiāng hú hàn màn yóu。

减字木兰花·其一寄钦州刘叔冶史君

宋：戴复古

羊城旧路。yáng chéng jiù lù。檀板一声惊客去。tán bǎn yī shēng jīng kè qù。不拟重来。bù nǐ zhòng lái。白发飘飘上越台。bái fā piāo piāo shàng yuè tái。故人居处。gù rén jū chù。曲巷深深通竹所。qū xiàng shēn shēn tōng zhú suǒ。问讯桃花。wèn xùn táo huā。欲访刘郎不在家。yù fǎng liú láng bù zài jiā。

祝英台近（别李择之诸丈后途中寄此）

宋：戴复古

泛杭川，临尘水。fàn háng chuān，lín chén shuǐ。几日共游戏。jǐ rì gòng yóu xì。歌笑开怀，酒醒又还醉。gē xiào kāi huái，jiǔ xǐng yòu hái zuì。奈何一旦分携，连宵风雨，剪不断、客愁千里。nài hé yī dàn fēn xié，lián xiāo fēng yǔ，jiǎn bù duàn kè chóu qiān lǐ。水云际。shuǐ yún jì。遥望一片飞鸿，苦是失群地。yáo wàng yī piàn fēi hóng，kǔ shì shī qún dì。满眼春风，管甚闲桃李。mǎn yǎn chūn fēng，guǎn shén xián táo lǐ。此行归老家山，相逢难又，但一味、相思而已。cǐ xíng guī lǎo jiā shān，xiāng féng nán yòu，dàn yī wèi xiāng sī ér yǐ。

望江南·仆既为宋壶山说其自说未尽处，壶山必有答语，仆自嘲三解

宋：戴复古

石屏老，家住海东云。shí píng lǎo，jiā zhù hǎi dōng yún。本是寻常田舍子，如何呼唤作诗人。běn shì xún cháng tián shě zi，rú hé hū huàn zuò shī rén。无益费精神。wú yì fèi jīng shén。千首富，不救一生贫。qiān shǒu fù，bù jiù yī shēng pín。贾岛形模元自瘦，杜陵言语不妨村。jiǎ dǎo xíng mó yuán zì shòu，dù líng yán yǔ bù fáng cūn。谁解学西昆。shuí jiě xué xī kūn。

清平乐·兴国军呈李司直

宋：戴复古

今朝欲去，忽有留人处。jīn cháo yù qù，hū yǒu liú rén chù。说与江头杨柳树，系我扁舟且住。shuō yǔ jiāng tóu yáng liǔ shù，xì wǒ biǎn zhōu qiě zhù。十分酒兴诗肠，难禁冷落秋光。shí fēn jiǔ xīng shī cháng，nán jìn lěng luò qiū guāng。借取春风一笑，狂夫到老犹狂。jiè qǔ chūn fēng yī xiào，kuáng fū dào lǎo yóu kuáng。

瑞鹤仙

宋：余玠

怪新来瘦损。guài xīn lái shòu sǔn。对镜台、霜华零乱鬓影。duì jìng tái shuāng huá líng luàn bìn yǐng。胸中恨谁省。xiōng zhōng hèn shuí shěng。正关山寂寞，暮天风景。zhèng guān shān jì mò，mù tiān fēng jǐng。貂裘渐冷。diāo qiú jiàn lěng。听梧桐、声敲露井。tīng wú tóng shēng qiāo lù jǐng。可无人、为向楼头，试问塞鸿音信。kě wú rén wèi xiàng lóu tóu，shì wèn sāi hóng yīn xìn。争忍。zhēng rěn。勾引愁绪，半掩金铺，雨欺灯晕。gōu yǐn chóu xù，bàn yǎn jīn pù，yǔ qī dēng yūn。家僮困卧，呼不应，自高枕。jiā tóng kùn wò，hū bù yīng，zì gāo zhěn。待催他、天际银蟾飞上，唤取嫦娥细问。dài cuī tā tiān jì yín chán fēi shàng，huàn qǔ cháng é xì wèn。要乾坤，表里光辉，照予醉饮。yào qián kūn，biǎo lǐ guāng huī，zhào yǔ zuì yǐn。

念奴娇

宋：吴渊

我来牛渚，聊登眺、客里襟怀如豁。wǒ lái niú zhǔ，liáo dēng tiào kè lǐ jīn huái rú huō。谁著危亭当此处，占断古今愁绝。shuí zhù wēi tíng dāng cǐ chù，zhàn duàn gǔ jīn chóu jué。江势鲸奔，山形虎踞，天险非人设。jiāng shì jīng bēn，shān xíng hǔ jù，tiān xiǎn fēi rén shè。向来舟舰，曾扫百万胡羯。xiàng lái zhōu jiàn，céng sǎo bǎi wàn hú jié。追念照水然犀，男儿当似此，英雄豪杰。zhuī niàn zhào shuǐ rán xī，nán ér dāng shì cǐ，yīng xióng háo jié。岁月匆匆留不住，鬓已星星堪镊。suì yuè cōng cōng liú bù zhù，bìn yǐ xīng xīng kān niè。云暗江天，烟昏淮地，是断魂时节。yún àn jiāng tiān，yān hūn huái dì，shì duàn hún shí jié。栏干捶碎，酒狂忠愤俱发。lán gàn chuí suì，jiǔ kuáng zhōng fèn jù fā。

水调歌头

宋：吴渊

太白已仙去，诗骨此山藏。tài bái yǐ xiān qù，shī gǔ cǐ shān cáng。胸中锦绣如屋，都乞与东皇。xiōng zhōng jǐn xiù rú wū，dōu qǐ yǔ dōng huáng。碎剪杏花千树，浓抹胭脂万点，妖艳断人肠。suì jiǎn xìng huā qiān shù，nóng mǒ yān zhī wàn diǎn，yāo yàn duàn rén cháng。晓露沐春色，晴日涨风光。xiǎo lù mù chūn sè，qíng rì zhǎng fēng guāng。孤村路，逢休暇，共徜徉。gū cūn lù，féng xiū xiá，gòng cháng yáng。酒旗斜处，□□一簇几红妆。jiǔ qí xié chù，yī cù jǐ hóng zhuāng。暂息江头烽火，无奈鬓边霜雪，聊复放疏狂。zàn xī jiāng tóu fēng huǒ，wú nài bìn biān shuāng xuě，liáo fù fàng shū kuáng。倚俟玉壶竭，未肯宝鞭扬。yǐ qí yù hú jié，wèi kěn bǎo biān yáng。

沁园春·其一寿弟相国

宋：吴渊

喜我新归，逢戎初度，关情更深。xǐ wǒ xīn guī，féng róng chū dù，guān qíng gèng shēn。正昼掩柴扉，□寻隐遁，□舒槐府，戎正经纶。zhèng zhòu yǎn chái fēi，xún yǐn dùn，shū huái fǔ，róng zhèng jīng lún。白石清泉，紫枢黄阁，□□□□□□□。bái shí qīng quán，zǐ shū huáng gé，。 □□□，□弟为宰相，兄作闲人。，dì wèi zǎi xiāng，xiōng zuò xián rén。南园借我登临。nán yuán jiè wǒ dēng lín。都不怕近前丞相瞋。dōu bù pà jìn qián chéng xiāng chēn。但曳履扶筇，堪怜独步，携壶载酒，每叹孤斟。dàn yè lǚ fú qióng，kān lián dú bù，xié hú zài jiǔ，měi tàn gū zhēn。七秩开颜，六旬屈指，风雨对床频上心。qī zhì kāi yán，liù xún qū zhǐ，fēng yǔ duì chuáng pín shàng xīn。殷勤祝，道何时回首，及早抽身。yīn qín zhù，dào hé shí huí shǒu，jí zǎo chōu shēn。

满江红·其一雨花台再用弟履齐鸟衣园韵

宋：吴渊

秋后钟山，苍翠色、可供餐食。qiū hòu zhōng shān，cāng cuì sè kě gōng cān shí。登临处、怨桃旧曲，催梅新笛。dēng lín chù yuàn táo jiù qū，cuī méi xīn dí。江近苹风随汛落，峰高松露和云滴。jiāng jìn píng fēng suí xùn luò，fēng gāo sōng lù hé yún dī。叹头童、齿豁已成翁，犹为客。tàn tóu tóng chǐ huō yǐ chéng wēng，yóu wèi kè。老怀抱，非畴昔。lǎo huái bào，fēi chóu xī。欢意思，须寻觅。huān yì sī，xū xún mì。人间世、假饶百岁，苦无多日。rén jiān shì jiǎ ráo bǎi suì，kǔ wú duō rì。已没风云豪志气，只思烟水闲踪迹。yǐ méi fēng yún háo zhì qì，zhǐ sī yān shuǐ xián zōng jì。问何年、同老转溪滨，渔钩掷。wèn hé nián tóng lǎo zhuǎn xī bīn，yú gōu zhì。

满江红·其二乌衣园

宋：吴渊

投老未归，太仓粟、尚教蚕食。tóu lǎo wèi guī，tài cāng sù shàng jiào cán shí。家山梦、秋江渔唱，晚风牛笛。jiā shān mèng qiū jiāng yú chàng，wǎn fēng niú dí。别墅流风惭莫继，新亭老泪空成滴。bié shù liú fēng cán mò jì，xīn tíng lǎo lèi kōng chéng dī。笑当年、君作主人翁，同为客。xiào dāng nián jūn zuò zhǔ rén wēng，tóng wèi kè。紫燕泊，犹如昔。zǐ yàn pō，yóu rú xī。青鬓改，难重觅。qīng bìn gǎi，nán zhòng mì。记携手、同游此处，恍如前日。jì xié shǒu tóng yóu cǐ chù，huǎng rú qián rì。且更开怀穷乐事，可怜过眼成陈迹。qiě gèng kāi huái qióng lè shì，kě lián guò yǎn chéng chén jì。把忧边、忧国许多愁，权抛掷。bǎ yōu biān yōu guó xǔ duō chóu，quán pāo zhì。

沁园春·梅

宋：吴渊

十月江南，一番春信，怕凭玉栏。shí yuè jiāng nán，yī fān chūn xìn，pà píng yù lán。正地连边塞，角声三弄；人思乡国，愁绪千般。zhèng dì lián biān sāi，jiǎo shēng sān nòng；rén sī xiāng guó，chóu xù qiān bān。草草村墟，疏疏篱落，犹记花间曾卓菴。cǎo cǎo cūn xū，shū shū lí luò，yóu jì huā jiān céng zhuó ān。茶瓯罢，问幾回吟绕，冷淡相看。chá ōu bà，wèn jǐ huí yín rào，lěng dàn xiāng kàn。堪怜。kān lián。影落溪南。yǐng luò xī nán。又月午无人更漏三。yòu yuè wǔ wú rén gèng lòu sān。虽虚林幽壑，数枝偏瘦；已存鼎鼐，一点微酸。suī xū lín yōu hè，shù zhī piān shòu；yǐ cún dǐng nài，yī diǎn wēi suān。松竹交盟，雪霜心事，断是平生不肯寒。sōng zhú jiāo méng，xuě shuāng xīn shì，duàn shì píng shēng bù kěn hán。林逋在，倩诗人此去，为语湖山。lín bū zài，qiàn shī rén cǐ qù，wèi yǔ hú shān。

多丽

宋：李子申

好人人。hǎo rén rén。去来欲见无因。qù lái yù jiàn wú yīn。记当时、藕香倚暖，岂期蝶散鹣分。jì dāng shí ǒu xiāng yǐ nuǎn，qǐ qī dié sàn jiān fēn。到而今、漫劳梦想，嗟后会、惨啼痕。dào ér jīn màn láo mèng xiǎng，jiē hòu huì cǎn tí hén。绣阁银屏，知他何处，一重山尽一重云。xiù gé yín píng，zhī tā hé chù，yī zhòng shān jǐn yī zhòng yún。暮天杳、梗踪萍迹，还是寄孤村。mù tiān yǎo gěng zōng píng jì，hái shì jì gū cūn。寂寥月，今宵为谁，虚照黄昏。jì liáo yuè，jīn xiāo wèi shuí，xū zhào huáng hūn。细追思深诚密意，黯然一饷消魂。xì zhuī sī shēn chéng mì yì，àn rán yī xiǎng xiāo hún。仗游鱼、漫传尺素，望塞雁、空噎回纹。zhàng yóu yú màn chuán chǐ sù，wàng sāi yàn kōng yē huí wén。帐衾寒、香消尘满，博山沈水更谁薰。zhàng qīn hán xiāng xiāo chén mǎn，bó shān shěn shuǐ gèng shuí xūn。断肠也、无聊情味，惟有殢芳尊。duàn cháng yě wú liáo qíng wèi，wéi yǒu tì fāng zūn。沉吟久，移灯向壁，掩上重门。chén yín jiǔ，yí dēng xiàng bì，yǎn shàng zhòng mén。

凤凰台上忆吹箫·秦淮夜月

宋：彭履道

劝客新楼，鸣筝上酒，夜凉人爱秋深。quàn kè xīn lóu，míng zhēng shàng jiǔ，yè liáng rén ài qiū shēn。何似过、赏心佳处，依约湖阴。hé shì guò shǎng xīn jiā chù，yī yuē hú yīn。东望寒光缥缈，烟水阔、短笛销沈。dōng wàng hán guāng piāo miǎo，yān shuǐ kuò duǎn dí xiāo shěn。阑干近，胜时种柳，清到如今。lán gàn jìn，shèng shí zhǒng liǔ，qīng dào rú jīn。凌波又成误约，自佩环飞去，暗想遗音。líng bō yòu chéng wù yuē，zì pèi huán fēi qù，àn xiǎng yí yīn。重省江城倦客，醉拥秋衾。zhòng shěng jiāng chéng juàn kè，zuì yōng qiū qīn。谁家一掬红泪，孤雁远、湿逗罗襟。shuí jiā yī jū hóng lèi，gū yàn yuǎn shī dòu luó jīn。石城晓，数声又递寒砧。shí chéng xiǎo，shù shēng yòu dì hán zhēn。

兰陵王·渭城朝雨

宋：彭履道

章台路。zhāng tái lù。西出重城几步。xī chū zhòng chéng jǐ bù。秦楼晓、花气未明，一霎空蒙洗高树。qín lóu xiǎo huā qì wèi míng，yī shà kōng méng xǐ gāo shù。行人半倚户。xíng rén bàn yǐ hù。飞去黄鹂自语。fēi qù huáng lí zì yǔ。秋千小，不系柳条，惟有轻阴约飞絮。qiū qiān xiǎo，bù xì liǔ tiáo，wéi yǒu qīng yīn yuē fēi xù。钿车暗相遇。diàn chē àn xiāng yù。早拂拭红巾，初放鹦鹉。zǎo fú shì hóng jīn，chū fàng yīng wǔ。闻歌犹是淋铃处。wén gē yóu shì lín líng chù。掩面鸣筝，倚垆呼酒，东风重记旧眉妩。yǎn miàn míng zhēng，yǐ lú hū jiǔ，dōng fēng zhòng jì jiù méi wǔ。报伊共歌舞。bào yī gòng gē wǔ。西去。xī qù。屡回顾。lǚ huí gù。渐客舍荒凉，嘶马先驻。jiàn kè shě huāng liáng，sī mǎ xiān zhù。玉关万里知何许。yù guān wàn lǐ zhī hé xǔ。但倦拥荒泽，瓜洲难渡。dàn juàn yōng huāng zé，guā zhōu nán dù。将军垂老，望故国，夜寒苦。jiāng jūn chuí lǎo，wàng gù guó，yè hán kǔ。

疏影·庐山瀑布

宋：彭履道

银云缥缈。yín yún piāo miǎo。正石梁倒挂，飞下晴昊。zhèng shí liáng dào guà，fēi xià qíng hào。早挽悬河，高泻鲸宫，洪声百步低小。zǎo wǎn xuán hé，gāo xiè jīng gōng，hóng shēng bǎi bù dī xiǎo。分明仙仗崆峒过，又化作，归帆杳杳。fēn míng xiān zhàng kōng dòng guò，yòu huà zuò，guī fān yǎo yǎo。倚参差，翠影红霞，远落明湖残照。yǐ cān chà，cuì yǐng hóng xiá，yuǎn luò míng hú cán zhào。曾共呼龙夭矫。céng gòng hū lóng yāo jiǎo。几回过月下，先种瑶草。jǐ huí guò yuè xià，xiān zhǒng yáo cǎo。九叠屏风，青鸟冥冥，更约谪仙重到。jiǔ dié píng fēng，qīng niǎo míng míng，gèng yuē zhé xiān zhòng dào。昨梦骑黄鹄，飞不去、和天也笑。zuó mèng qí huáng gǔ，fēi bù qù hé tiān yě xiào。等恁时、秋夜携琴，已落洞天霜晓。děng nèn shí qiū yè xié qín，yǐ luò dòng tiān shuāng xiǎo。