古诗词 - 中国最美古诗词

宫中二首

虽然自小属梨园，不识先皇玉殿门。suī rán zì xiǎo shǔ lí yuán，bù shí xiān huáng yù diàn mén。还是当时歌舞曲，今来何处最承恩。hái shì dāng shí gē wǔ qū，jīn lái hé chù zuì chéng ēn。

文战连输未息机，束书携剑定前非。wén zhàn lián shū wèi xī jī，shù shū xié jiàn dìng qián fēi。近来从听事难得，休去且无山可归。jìn lái cóng tīng shì nán dé，xiū qù qiě wú shān kě guī。匹马出门还怅望，孤云何处是因依？pǐ mǎ chū mén hái chàng wàng，gū yún hé chù shì yīn yī？斜阳驿路西风紧，遥指人烟宿翠微。xié yáng yì lù xī fēng jǐn，yáo zhǐ rén yān sù cuì wēi。

上阳宫

唐：罗邺

春半上阳花满楼，太平天子昔巡游。chūn bàn shàng yáng huā mǎn lóu，tài píng tiān zi xī xún yóu。千门虽对嵩山在，一笑还随洛水流。qiān mén suī duì sōng shān zài，yī xiào hái suí luò shuǐ liú。深锁笙歌巢燕听，遥瞻金碧路人愁。shēn suǒ shēng gē cháo yàn tīng，yáo zhān jīn bì lù rén chóu。翠华却自登仙去，肠断宫娥望不休。cuì huá què zì dēng xiān qù，cháng duàn gōng é wàng bù xiū。

旧侯家

唐：罗邺

台阁层层倚半空，绕轩澄碧御沟通。tái gé céng céng yǐ bàn kōng，rào xuān chéng bì yù gōu tōng。金钿座上歌春酒，画蜡尊前滴晓风。jīn diàn zuò shàng gē chūn jiǔ，huà là zūn qián dī xiǎo fēng。岁月不知成隙地，子孙谁更系殊功。suì yuè bù zhī chéng xì dì，zi sūn shuí gèng xì shū gōng。人间若算无荣辱，却是扁舟一钓翁。rén jiān ruò suàn wú róng rǔ，què shì biǎn zhōu yī diào wēng。

宿武安山有怀

唐：罗邺

野店暮来山畔逢，寒芜漠漠露华浓。yě diàn mù lái shān pàn féng，hán wú mò mò lù huá nóng。窗间灯在犬惊吠，溪上月沈人罢舂。chuāng jiān dēng zài quǎn jīng fèi，xī shàng yuè shěn rén bà chōng。远别只愁添雪鬓，此生何计隐云峰。yuǎn bié zhǐ chóu tiān xuě bìn，cǐ shēng hé jì yǐn yún fēng。离心却羡南飞翼，独过吴江更数重。lí xīn què xiàn nán fēi yì，dú guò wú jiāng gèng shù zhòng。

谒宁祠

唐：罗邺

春生溪岭雪初开，下马云亭酹一杯。chūn shēng xī lǐng xuě chū kāi，xià mǎ yún tíng lèi yī bēi。好是精灵偏有感，能于乡里不为灾。hǎo shì jīng líng piān yǒu gǎn，néng yú xiāng lǐ bù wèi zāi。九江贾客应遥祝，五夜神兵数此来。jiǔ jiāng jiǎ kè yīng yáo zhù，wǔ yè shén bīng shù cǐ lái。尽室唯求多降福，新年归去便风催。jǐn shì wéi qiú duō jiàng fú，xīn nián guī qù biàn fēng cuī。

经故洛城

唐：罗邺

一片危墙势恐人，墙边日日走蹄轮。yī piàn wēi qiáng shì kǒng rén，qiáng biān rì rì zǒu tí lún。筑时驱尽千夫力，崩处空为数里尘。zhù shí qū jǐn qiān fū lì，bēng chù kōng wèi shù lǐ chén。长恨往来经此地，每嗟兴废欲沾巾。zhǎng hèn wǎng lái jīng cǐ dì，měi jiē xīng fèi yù zhān jīn。那堪又向荒城过，锦雉惊飞麦陇春。nà kān yòu xiàng huāng chéng guò，jǐn zhì jīng fēi mài lǒng chūn。

老将

唐：罗邺

百战辛勤归帝乡，南班班里最南行。bǎi zhàn xīn qín guī dì xiāng，nán bān bān lǐ zuì nán xíng。弓欺猿臂秋无力，剑泣虬髯晓有霜。gōng qī yuán bì qiū wú lì，jiàn qì qiú rán xiǎo yǒu shuāng。千古耻非书玉帛，一心犹自向河湟。qiān gǔ chǐ fēi shū yù bó，yī xīn yóu zì xiàng hé huáng。年年宿卫天颜近，曾把功勋奏建章。nián nián sù wèi tiān yán jìn，céng bǎ gōng xūn zòu jiàn zhāng。

曲江春望

唐：罗邺

故国东归泽国遥，曲江晴望忆渔樵。gù guó dōng guī zé guó yáo，qū jiāng qíng wàng yì yú qiáo。都缘北阙春先到，不是南山雪易消。dōu yuán běi quē chūn xiān dào，bù shì nán shān xuě yì xiāo。瑞影玉楼开组绣，欢声丹禁奏云韶。ruì yǐng yù lóu kāi zǔ xiù，huān shēng dān jìn zòu yún sháo。虽然未得陪鸳鹭，亦酹金觞祝帝尧。suī rán wèi dé péi yuān lù，yì lèi jīn shāng zhù dì yáo。

洛水

唐：罗邺

一道潺湲溅暖莎，年年惆怅是春过。yī dào chán yuán jiàn nuǎn shā，nián nián chóu chàng shì chūn guò。莫言行路听如此，流入深宫怅更多。mò yán xíng lù tīng rú cǐ，liú rù shēn gōng chàng gèng duō。桥畔月来清见底，柳边风紧绿生波。qiáo pàn yuè lái qīng jiàn dǐ，liǔ biān fēng jǐn lǜ shēng bō。纵然满眼添归思，未把渔竿奈尔何。zòng rán mǎn yǎn tiān guī sī，wèi bǎ yú gān nài ěr hé。

闻杜鹃

唐：罗邺

花时一宿碧山前，明月东风叫杜鹃。huā shí yī sù bì shān qián，míng yuè dōng fēng jiào dù juān。孤馆觉来听夜半，羸僮相对亦无眠。gū guǎn jué lái tīng yè bàn，léi tóng xiāng duì yì wú mián。汝身哀怨犹如此，我泪纵横岂偶然。rǔ shēn āi yuàn yóu rú cǐ，wǒ lèi zòng héng qǐ ǒu rán。争得苍苍知有恨，汝身成鹤我成仙。zhēng dé cāng cāng zhī yǒu hèn，rǔ shēn chéng hè wǒ chéng xiān。

趁职单于留别阙下知己

唐：罗邺

职忝翩翩逐建牙，笈随征骑入胡沙。zhí tiǎn piān piān zhú jiàn yá，jí suí zhēng qí rù hú shā。定将千里书凭雁，应看三春雪当花。dìng jiāng qiān lǐ shū píng yàn，yīng kàn sān chūn xuě dāng huā。年长有心终报国，时清到处便营家。nián zhǎng yǒu xīn zhōng bào guó，shí qīng dào chù biàn yíng jiā。逢秋不拟同张翰，为忆鲈鱼却叹嗟。féng qiū bù nǐ tóng zhāng hàn，wèi yì lú yú què tàn jiē。

落第书怀寄友人

唐：罗邺

清世谁能便陆沈，相逢休作忆山吟。qīng shì shuí néng biàn lù shěn，xiāng féng xiū zuò yì shān yín。若教仙桂在平地，更有何人肯苦心。ruò jiào xiān guì zài píng dì，gèng yǒu hé rén kěn kǔ xīn。去国汉妃还似玉，亡家石氏岂无金。qù guó hàn fēi hái shì yù，wáng jiā shí shì qǐ wú jīn。且安怀抱莫惆怅，瑶瑟调高尊酒深。qiě ān huái bào mò chóu chàng，yáo sè diào gāo zūn jiǔ shēn。

题沧浪峡

唐：罗邺

门向红尘日日开，入门襟袖远尘埃。mén xiàng hóng chén rì rì kāi，rù mén jīn xiù yuǎn chén āi。暗香惹步涧花发，晚景逼檐溪鸟回。àn xiāng rě bù jiàn huā fā，wǎn jǐng bī yán xī niǎo huí。不为市朝行路近，有谁车马看山来。bù wèi shì cháo xíng lù jìn，yǒu shuí chē mǎ kàn shān lái。可怜严子持竿处，云水终年锁绿苔。kě lián yán zi chí gān chù，yún shuǐ zhōng nián suǒ lǜ tái。

白角簟

唐：罗邺

叠玉骈圭巧思长，露华烟魄让清光。dié yù pián guī qiǎo sī zhǎng，lù huá yān pò ràng qīng guāng。休摇雉尾当三伏，似展龙鳞在一床。xiū yáo zhì wěi dāng sān fú，shì zhǎn lóng lín zài yī chuáng。高价不唯标越绝，冷纹疑似卧潇湘。gāo jià bù wéi biāo yuè jué，lěng wén yí shì wò xiāo xiāng。杜陵他日重归去，偏称醉眠松桂堂。dù líng tā rì zhòng guī qù，piān chēng zuì mián sōng guì táng。

秋日怀江上友人

唐：罗邺

行子岂知烟水劳，西风独自泛征艘。xíng zi qǐ zhī yān shuǐ láo，xī fēng dú zì fàn zhēng sōu。酒醒孤馆秋帘卷，月满寒江夜笛高。jiǔ xǐng gū guǎn qiū lián juǎn，yuè mǎn hán jiāng yè dí gāo。黄叶梦馀归朔塞，青山家在极波涛。huáng yè mèng yú guī shuò sāi，qīng shān jiā zài jí bō tāo。去年今日逢君处，雁下芦花猿正号。qù nián jīn rì féng jūn chù，yàn xià lú huā yuán zhèng hào。