古诗词 - 中国最美古诗词

杜秋娘诗

京江水清滑，生女白如脂。jīng jiāng shuǐ qīng huá，shēng nǚ bái rú zhī。其间杜秋者，不劳朱粉施。qí jiān dù qiū zhě，bù láo zhū fěn shī。老濞即山铸，后庭千双眉。lǎo bì jí shān zhù，hòu tíng qiān shuāng méi。秋持玉斝醉，与唱金缕衣。qiū chí yù jiǎ zuì，yǔ chàng jīn lǚ yī。濞既白首叛，秋亦红泪滋。bì jì bái shǒu pàn，qiū yì hóng lèi zī。吴江落日渡，灞岸绿杨垂。wú jiāng luò rì dù，bà àn lǜ yáng chuí。联裾见天子，盼眄独依依。lián jū jiàn tiān zi，pàn miǎn dú yī yī。椒壁悬锦幕，镜奁蟠蛟螭。jiāo bì xuán jǐn mù，jìng lián pán jiāo chī。低鬟认新宠，窈袅复融怡。dī huán rèn xīn chǒng，yǎo niǎo fù róng yí。月上白璧门，桂影凉参差。yuè shàng bái bì mén，guì yǐng liáng cān chà。金阶露新重，闲捻紫箫吹。jīn jiē lù xīn zhòng，xián niǎn zǐ xiāo chuī。莓苔夹城路，南苑雁初飞。méi tái jiā chéng lù，nán yuàn yàn chū fēi。红粉羽林仗，独赐辟邪旗。hóng fěn yǔ lín zhàng，dú cì pì xié qí。归来煮豹胎，餍饫不能饴。guī lái zhǔ bào tāi，yàn yù bù néng yí。咸池升日庆，铜雀分香悲。xián chí shēng rì qìng，tóng què fēn xiāng bēi。雷音后车远，事往落花时。léi yīn hòu chē yuǎn，shì wǎng luò huā shí。燕禖得皇子，壮发绿緌緌。yàn méi dé huáng zi，zhuàng fā lǜ ruí ruí。画堂授傅姆，天人亲捧持。huà táng shòu fù mǔ，tiān rén qīn pěng chí。虎睛珠络褓，金盘犀镇帷。hǔ jīng zhū luò bǎo，jīn pán xī zhèn wéi。长杨射熊罴，武帐弄哑咿。zhǎng yáng shè xióng pí，wǔ zhàng nòng yǎ yī。渐抛竹马剧，稍出舞鸡奇。jiàn pāo zhú mǎ jù，shāo chū wǔ jī qí。崭崭整冠佩，侍宴坐瑶池。zhǎn zhǎn zhěng guān pèi，shì yàn zuò yáo chí。眉宇俨图画，神秀射朝辉。méi yǔ yǎn tú huà，shén xiù shè cháo huī。一尺桐偶人，江充知自欺。yī chǐ tóng ǒu rén，jiāng chōng zhī zì qī。王幽茅土削，秋放故乡归。wáng yōu máo tǔ xuē，qiū fàng gù xiāng guī。觚棱拂斗极，回首尚迟迟。gū léng fú dòu jí，huí shǒu shàng chí chí。四朝三十载，似梦复疑非。sì cháo sān shí zài，shì mèng fù yí fēi。潼关识旧吏，吏发已如丝。tóng guān shí jiù lì，lì fā yǐ rú sī。却唤吴江渡，舟人那得知。què huàn wú jiāng dù，zhōu rén nà dé zhī。归来四邻改，茂苑草菲菲。guī lái sì lín gǎi，mào yuàn cǎo fēi fēi。清血洒不尽，仰天知问谁。qīng xuè sǎ bù jǐn，yǎng tiān zhī wèn shuí。寒衣一匹素，夜借邻人机。hán yī yī pǐ sù，yè jiè lín rén jī。我昨金陵过，闻之为歔欷。wǒ zuó jīn líng guò，wén zhī wèi xū xī。自古皆一贯，变化安能推。zì gǔ jiē yī guàn，biàn huà ān néng tuī。夏姬灭两国，逃作巫臣姬。xià jī miè liǎng guó，táo zuò wū chén jī。西子下姑苏，一舸逐鸱夷。xī zi xià gū sū，yī gě zhú chī yí。织室魏豹俘，作汉太平基。zhī shì wèi bào fú，zuò hàn tài píng jī。误置代籍中，两朝尊母仪。wù zhì dài jí zhōng，liǎng cháo zūn mǔ yí。光武绍高祖，本系生唐儿。guāng wǔ shào gāo zǔ，běn xì shēng táng ér。珊瑚破高齐，作婢舂黄糜。shān hú pò gāo qí，zuò bì chōng huáng mí。萧后去扬州，突厥为阏氏。xiāo hòu qù yáng zhōu，tū jué wèi è shì。女子固不定，士林亦难期。nǚ zi gù bù dìng，shì lín yì nán qī。射钩后呼父，钓翁王者师。shè gōu hòu hū fù，diào wēng wáng zhě shī。无国要孟子，有人毁仲尼。wú guó yào mèng zi，yǒu rén huǐ zhòng ní。秦因逐客令，柄归丞相斯。qín yīn zhú kè lìng，bǐng guī chéng xiāng sī。安知魏齐首，见断箦中尸。ān zhī wèi qí shǒu，jiàn duàn zé zhōng shī。给丧蹶张辈，廊庙冠峨危。gěi sàng jué zhāng bèi，láng miào guān é wēi。珥貂七叶贵，何妨戎虏支。ěr diāo qī yè guì，hé fáng róng lǔ zhī。苏武却生返，邓通终死饥。sū wǔ què shēng fǎn，dèng tōng zhōng sǐ jī。主张既难测，翻覆亦其宜。zhǔ zhāng jì nán cè，fān fù yì qí yí。地尽有何物，天外复何之。dì jǐn yǒu hé wù，tiān wài fù hé zhī。指何为而捉，足何为而驰。zhǐ hé wèi ér zhuō，zú hé wèi ér chí。耳何为而听，目何为而窥。ěr hé wèi ér tīng，mù hé wèi ér kuī。己身不自晓，此外何思惟。jǐ shēn bù zì xiǎo，cǐ wài hé sī wéi。因倾一樽酒，题作杜秋诗。yīn qīng yī zūn jiǔ，tí zuò dù qiū shī。愁来独长咏，聊可以自怡。chóu lái dú zhǎng yǒng，liáo kě yǐ zì yí。