古诗词 - 中国最美古诗词

和梦游春诗一百韵

昔君梦游春，梦游仙山曲。xī jūn mèng yóu chūn，mèng yóu xiān shān qū。恍若有所遇，似惬平生欲。huǎng ruò yǒu suǒ yù，shì qiè píng shēng yù。因寻菖蒲水，渐入桃花谷。yīn xún chāng pú shuǐ，jiàn rù táo huā gǔ。到一红楼家，爱之看不足。dào yī hóng lóu jiā，ài zhī kàn bù zú。池流渡清泚，草嫩蹋绿蓐。chí liú dù qīng cǐ，cǎo nèn tà lǜ rù。门柳闇全低，檐樱红半熟。mén liǔ àn quán dī，yán yīng hóng bàn shú。转行深深院，过尽重重屋。zhuǎn xíng shēn shēn yuàn，guò jǐn zhòng zhòng wū。乌龙卧不惊，青鸟飞相逐。wū lóng wò bù jīng，qīng niǎo fēi xiāng zhú。渐闻玉佩响，始辨珠履躅。jiàn wén yù pèi xiǎng，shǐ biàn zhū lǚ zhú。遥见窗下人，娉婷十五六。yáo jiàn chuāng xià rén，pīng tíng shí wǔ liù。霞光抱明月，莲艳开初旭。xiá guāng bào míng yuè，lián yàn kāi chū xù。缥缈云雨仙，氛氲兰麝馥。piāo miǎo yún yǔ xiān，fēn yūn lán shè fù。风流薄梳洗，时世宽妆束。fēng liú báo shū xǐ，shí shì kuān zhuāng shù。袖软异文绫，裾轻单丝縠。xiù ruǎn yì wén líng，jū qīng dān sī hú。裙腰银线压，梳掌金筐蹙。qún yāo yín xiàn yā，shū zhǎng jīn kuāng cù。带襭紫蒲萄，裤花红石竹。dài xié zǐ pú táo，kù huā hóng shí zhú。凝情都未语，付意微相瞩。níng qíng dōu wèi yǔ，fù yì wēi xiāng zhǔ。眉敛远山青，鬟低片云绿。méi liǎn yuǎn shān qīng，huán dī piàn yún lǜ。帐牵翡翠带，被解鸳鸯襆。zhàng qiān fěi cuì dài，bèi jiě yuān yāng fú。秀色似堪餐，秾华如可掬。xiù sè shì kān cān，nóng huá rú kě jū。半卷锦头席，斜铺绣腰褥。bàn juǎn jǐn tóu xí，xié pù xiù yāo rù。朱唇素指匀，粉汗红绵扑。zhū chún sù zhǐ yún，fěn hàn hóng mián pū。心惊睡易觉，梦断魂难续。xīn jīng shuì yì jué，mèng duàn hún nán xù。笼委独栖禽，剑分连理木。lóng wěi dú qī qín，jiàn fēn lián lǐ mù。存诚期有感，誓志贞无黩。cún chéng qī yǒu gǎn，shì zhì zhēn wú dú。京洛八九春，未曾花里宿。jīng luò bā jiǔ chūn，wèi céng huā lǐ sù。壮年徒自弃，佳会应无复。zhuàng nián tú zì qì，jiā huì yīng wú fù。鸾歌不重闻，凤兆从兹卜。luán gē bù zhòng wén，fèng zhào cóng zī bo。韦门女清贵，裴氏甥贤淑。wéi mén nǚ qīng guì，péi shì shēng xián shū。罗扇夹花灯，金鞍攒绣毂。luó shàn jiā huā dēng，jīn ān zǎn xiù gǔ。既倾南国貌，遂坦东床腹。jì qīng nán guó mào，suì tǎn dōng chuáng fù。刘阮心渐忘，潘杨意方睦。liú ruǎn xīn jiàn wàng，pān yáng yì fāng mù。新修履信第，初食尚书禄。xīn xiū lǚ xìn dì，chū shí shàng shū lù。九酝备圣贤，八珍穷水陆。jiǔ yùn bèi shèng xián，bā zhēn qióng shuǐ lù。秦家重萧史，彦辅怜卫叔。qín jiā zhòng xiāo shǐ，yàn fǔ lián wèi shū。朝馔馈独盘，夜醪倾百斛。cháo zhuàn kuì dú pán，yè láo qīng bǎi hú。亲宾盛辉赫，妓乐纷晔煜。qīn bīn shèng huī hè，jì lè fēn yè yù。宿醉才解酲，朝欢俄枕曲。sù zuì cái jiě chéng，cháo huān é zhěn qū。饮过君子争，令甚将军酷。yǐn guò jūn zi zhēng，lìng shén jiāng jūn kù。酩酊歌鹧鸪，颠狂舞鸲鹆。mǐng dīng gē zhè gū，diān kuáng wǔ qú yù。月流春夜短，日下秋天速。yuè liú chūn yè duǎn，rì xià qiū tiān sù。谢傅隙过驹，萧娘风过烛。xiè fù xì guò jū，xiāo niáng fēng guò zhú。全凋蕣花折，半死梧桐秃。quán diāo shùn huā zhé，bàn sǐ wú tóng tū。闇镜对孤鸾，哀弦留寡鹄。àn jìng duì gū luán，āi xián liú guǎ gǔ。凄凄隔幽显，冉冉移寒燠。qī qī gé yōu xiǎn，rǎn rǎn yí hán yù。万事此时休，百身何处赎。wàn shì cǐ shí xiū，bǎi shēn hé chù shú。提携小儿女，将领旧姻族。tí xié xiǎo ér nǚ，jiāng lǐng jiù yīn zú。再入朱门行，一傍青楼哭。zài rù zhū mén xíng，yī bàng qīng lóu kū。枥空无厩马，水涸失池鹜。lì kōng wú jiù mǎ，shuǐ hé shī chí wù。摇落废井梧，荒凉故篱菊。yáo luò fèi jǐng wú，huāng liáng gù lí jú。莓苔上几阁，尘土生琴筑。méi tái shàng jǐ gé，chén tǔ shēng qín zhù。舞榭缀蟏蛸，歌梁聚蝙蝠。wǔ xiè zhuì xiāo shāo，gē liáng jù biān fú。嫁分红粉妾，卖散苍头仆。jià fēn hóng fěn qiè，mài sàn cāng tóu pū。门客思彷徨，家人泣咿喔。mén kè sī páng huáng，jiā rén qì yī ō。心期正萧索，宦序仍拘局。xīn qī zhèng xiāo suǒ，huàn xù réng jū jú。怀策入崤函，驱车辞郏鄏。huái cè rù xiáo hán，qū chē cí jiá rǔ。逢时念既济，聚学思大畜。féng shí niàn jì jì，jù xué sī dà chù。端详筮仕蓍，磨拭穿杨镞。duān xiáng shì shì shī，mó shì chuān yáng zú。始从雠校职，首中贤良目。shǐ cóng chóu xiào zhí，shǒu zhōng xián liáng mù。一拔侍瑶墀，再升纡绣服。yī bá shì yáo chí，zài shēng yū xiù fú。誓酬君王宠，愿使朝廷肃。shì chóu jūn wáng chǒng，yuàn shǐ cháo tíng sù。密勿奏封章，清明操宪牍。mì wù zòu fēng zhāng，qīng míng cāo xiàn dú。鹰韝中病下，豸角当邪触。yīng gōu zhōng bìng xià，zhì jiǎo dāng xié chù。纠谬静东周，申冤动南蜀。jiū miù jìng dōng zhōu，shēn yuān dòng nán shǔ。危言诋阍寺，直气忤钧轴。wēi yán dǐ hūn sì，zhí qì wǔ jūn zhóu。不忍曲作钩，乍能折为玉。bù rěn qū zuò gōu，zhà néng zhé wèi yù。扪心无愧畏，腾口有谤讟。mén xīn wú kuì wèi，téng kǒu yǒu bàng dú。只要明是非，何曾虞祸福。zhǐ yào míng shì fēi，hé céng yú huò fú。车摧太行路，剑落酆城狱。chē cuī tài xíng lù，jiàn luò fēng chéng yù。襄汉问修途，荆蛮指殊俗。xiāng hàn wèn xiū tú，jīng mán zhǐ shū sú。谪为江府掾，遣事荆州牧。zhé wèi jiāng fǔ yuàn，qiǎn shì jīng zhōu mù。趋走谒麾幢，喧烦视鞭朴。qū zǒu yè huī chuáng，xuān fán shì biān pǔ。簿书常自领，缧囚每亲鞫。bù shū cháng zì lǐng，léi qiú měi qīn jū。竟日坐官曹，经旬旷休沐。jìng rì zuò guān cáo，jīng xún kuàng xiū mù。宅荒渚宫草，马瘦畬田粟。zhái huāng zhǔ gōng cǎo，mǎ shòu shē tián sù。薄俸等涓毫，微官同桎梏。báo fèng děng juān háo，wēi guān tóng zhì gù。月中照形影，天际辞骨肉。yuè zhōng zhào xíng yǐng，tiān jì cí gǔ ròu。鹤病翅羽垂，兽穷爪牙缩。hè bìng chì yǔ chuí，shòu qióng zhǎo yá suō。行看须间白，谁劝杯中绿。xíng kàn xū jiān bái，shuí quàn bēi zhōng lǜ。时伤大野麟，命问长沙鵩。shí shāng dà yě lín，mìng wèn zhǎng shā fú。夏梅山雨渍，秋瘴江云毒。xià méi shān yǔ zì，qiū zhàng jiāng yún dú。巴水白茫茫，楚山青簇簇。bā shuǐ bái máng máng，chǔ shān qīng cù cù。吟君七十韵，是我心所蓄。yín jūn qī shí yùn，shì wǒ xīn suǒ xù。既去诚莫追，将来幸前勖。jì qù chéng mò zhuī，jiāng lái xìng qián xù。欲除忧恼病，当取禅经读。yù chú yōu nǎo bìng，dāng qǔ chán jīng dú。须悟事皆空，无令念将属。xū wù shì jiē kōng，wú lìng niàn jiāng shǔ。请思游春梦，此梦何闪倏。qǐng sī yóu chūn mèng，cǐ mèng hé shǎn shū。艳色即空花，浮生乃焦谷。yàn sè jí kōng huā，fú shēng nǎi jiāo gǔ。良姻在嘉偶，顷克为单独。liáng yīn zài jiā ǒu，qǐng kè wèi dān dú。入仕欲荣身，须臾成黜辱。rù shì yù róng shēn，xū yú chéng chù rǔ。合者离之始，乐兮忧所伏。hé zhě lí zhī shǐ，lè xī yōu suǒ fú。愁恨僧祇长，欢荣刹那促。chóu hèn sēng qí zhǎng，huān róng shā nà cù。觉悟因傍喻，迷执由当局。jué wù yīn bàng yù，mí zhí yóu dāng jú。膏明诱闇蛾，阳焱奔痴鹿。gāo míng yòu àn é，yáng yàn bēn chī lù。贪为苦聚落，爱是悲林麓。tān wèi kǔ jù luò，ài shì bēi lín lù。水荡无明波，轮回死生辐。shuǐ dàng wú míng bō，lún huí sǐ shēng fú。尘应甘露洒，垢待醍醐浴。chén yīng gān lù sǎ，gòu dài tí hú yù。障要智灯烧，魔须慧刀戮。zhàng yào zhì dēng shāo，mó xū huì dāo lù。外熏性易染，内战心难衄。wài xūn xìng yì rǎn，nèi zhàn xīn nán nǜ。法句与心王，期君日三复。fǎ jù yǔ xīn wáng，qī jūn rì sān fù。

白居易

白居易（772年－846年），字乐天，号香山居士，又号醉吟先生，祖籍太原，到其曾祖父时迁居下邽，生于河南新郑。是唐代伟大的现实主义诗人，唐代三大诗人之一。白居易与元稹共同倡导新乐府运动，世称“元白”，与刘禹锡并称“刘白”。白居易的诗歌题材广泛，形式多样，语言平易通俗，有“诗魔”和“诗王”之称。官至翰林学士、左赞善大夫。公元846年，白居易在洛阳逝世，葬于香山。有《白氏长庆集》传世，代表诗作有《长恨歌》、《卖炭翁》、《琵琶行》等。白居易的作品>>

猜您喜欢