古诗词 - 中国最美古诗词

游桃源一百韵

沅江清悠悠，连山郁岑寂。yuán jiāng qīng yōu yōu，lián shān yù cén jì。回流抱绝巘，皎镜含虚碧。huí liú bào jué yǎn，jiǎo jìng hán xū bì。昏旦递明媚，烟岚分委积。hūn dàn dì míng mèi，yān lán fēn wěi jī。香蔓垂绿潭，暴龙照孤碛。xiāng màn chuí lǜ tán，bào lóng zhào gū qì。渊明著前志，子骥思远蹠。yuān míng zhù qián zhì，zi jì sī yuǎn zhí。寂寂无何乡，密尔天地隔。jì jì wú hé xiāng，mì ěr tiān dì gé。金行太元岁，渔者偶探赜。jīn xíng tài yuán suì，yú zhě ǒu tàn zé。寻花得幽踪，窥洞穿闇隙。xún huā dé yōu zōng，kuī dòng chuān àn xì。依微闻鸡犬，豁达值阡陌。yī wēi wén jī quǎn，huō dá zhí qiān mò。居人互将迎，笑语如平昔。jū rén hù jiāng yíng，xiào yǔ rú píng xī。广乐虽交奏，海禽心不怿。guǎng lè suī jiāo zòu，hǎi qín xīn bù yì。挥手一来归，故溪无处觅。huī shǒu yī lái guī，gù xī wú chù mì。绵绵五百载，市朝几迁革。mián mián wǔ bǎi zài，shì cháo jǐ qiān gé。有路在壶中，无人知地脉。yǒu lù zài hú zhōng，wú rén zhī dì mài。皇家感至道，圣祚自天锡。huáng jiā gǎn zhì dào，shèng zuò zì tiān xī。金阙传本枝，玉函留宝历。jīn quē chuán běn zhī，yù hán liú bǎo lì。禁山开秘宇，复户洁灵宅。jìn shān kāi mì yǔ，fù hù jié líng zhái。蕊检香氛氲，醮坛烟幂幂。ruǐ jiǎn xiāng fēn yūn，jiào tán yān mì mì。我来尘外躅，莹若朝星析。wǒ lái chén wài zhú，yíng ruò cháo xīng xī。崖转对翠屏，水穷留画鹢。yá zhuǎn duì cuì píng，shuǐ qióng liú huà yì。三休俯乔木，千级扳峭壁。sān xiū fǔ qiáo mù，qiān jí bān qiào bì。旭日闻撞钟，彩云迎蹑屐。xù rì wén zhuàng zhōng，cǎi yún yíng niè jī。遂登最高顶，纵目还楚泽。suì dēng zuì gāo dǐng，zòng mù hái chǔ zé。平湖见草青，远岸连霞赤。píng hú jiàn cǎo qīng，yuǎn àn lián xiá chì。幽寻如梦想，绵思属空阒。yōu xún rú mèng xiǎng，mián sī shǔ kōng qù。夤缘且忘疲，耽玩近成癖。yín yuán qiě wàng pí，dān wán jìn chéng pǐ。清猿伺晓发，瑶草凌寒坼。qīng yuán cì xiǎo fā，yáo cǎo líng hán chè。祥禽舞葱茏，珠树摇玓瓅。xiáng qín wǔ cōng lóng，zhū shù yáo dì lì。羽人顾我笑，劝我税归轭。yǔ rén gù wǒ xiào，quàn wǒ shuì guī è。霓裳何飘飖，童颜洁白皙。ní shang hé piāo yáo，tóng yán jié bái xī。重岩是藩屏，驯鹿受羁靮。zhòng yán shì fān píng，xùn lù shòu jī dí。楼居弥清霄，萝茑成翠帟。lóu jū mí qīng xiāo，luó niǎo chéng cuì yì。仙翁遗竹杖，王母留桃核。xiān wēng yí zhú zhàng，wáng mǔ liú táo hé。姹女飞丹砂，青童护金液。chà nǚ fēi dān shā，qīng tóng hù jīn yè。宝气浮鼎耳，神光生剑脊。bǎo qì fú dǐng ěr，shén guāng shēng jiàn jí。虚无天乐来，僁窣鬼兵役。xū wú tiān lè lái，xiè sū guǐ bīng yì。丹丘肃朝礼，玉札工紬绎。dān qiū sù cháo lǐ，yù zhá gōng chóu yì。枕中淮南方，床下阜乡舄。zhěn zhōng huái nán fāng，chuáng xià fù xiāng xì。明灯坐遥夜，幽籁听淅沥。míng dēng zuò yáo yè，yōu lài tīng xī lì。因话近世仙，耸然心神惕。yīn huà jìn shì xiān，sǒng rán xīn shén tì。乃言瞿氏子，骨状非凡格。nǎi yán qú shì zi，gǔ zhuàng fēi fán gé。往事黄先生，群儿多侮剧。wǎng shì huáng xiān shēng，qún ér duō wǔ jù。謷然不屑意，元气贮肝膈。áo rán bù xiè yì，yuán qì zhù gān gé。往往游不归，洞中观博弈。wǎng wǎng yóu bù guī，dòng zhōng guān bó yì。言高未易信，犹复加诃责。yán gāo wèi yì xìn，yóu fù jiā hē zé。一旦前致辞，自云仙期迫。yī dàn qián zhì cí，zì yún xiān qī pò。言师有道骨，前事常被谪。yán shī yǒu dào gǔ，qián shì cháng bèi zhé。如今三山上，名字在真籍。rú jīn sān shān shàng，míng zì zài zhēn jí。悠然谢主人，后岁当来觌。yōu rán xiè zhǔ rén，hòu suì dāng lái dí。言毕依庭树，如烟去无迹。yán bì yī tíng shù，rú yān qù wú jì。观者皆失次，惊追纷络绎。guān zhě jiē shī cì，jīng zhuī fēn luò yì。日暮山径穷，松风自萧槭。rì mù shān jìng qióng，sōng fēng zì xiāo qī。适逢修蛇见，瞋目光激射。shì féng xiū shé jiàn，chēn mù guāng jī shè。如严三清居，不使恣搜索。rú yán sān qīng jū，bù shǐ zì sōu suǒ。唯馀步纲势，八趾在沙砾。wéi yú bù gāng shì，bā zhǐ zài shā lì。至今东北隅，表以坛上石。zhì jīn dōng běi yú，biǎo yǐ tán shàng shí。列仙徒有名，世人非目击。liè xiān tú yǒu míng，shì rén fēi mù jī。如何庭庑际，白日振飞翮。rú hé tíng wǔ jì，bái rì zhèn fēi hé。洞天岂幽远，得道如咫尺。dòng tiān qǐ yōu yuǎn，dé dào rú zhǐ chǐ。一气无死生，三光自迁易。yī qì wú sǐ shēng，sān guāng zì qiān yì。因思人间世，前路何狭窄。yīn sī rén jiān shì，qián lù hé xiá zhǎi。瞥然此生中，善祝期满百。piē rán cǐ shēng zhōng，shàn zhù qī mǎn bǎi。大方播群类，秀气肖翕辟。dà fāng bō qún lèi，xiù qì xiào xī pì。性静本同和，物牵成阻厄。xìng jìng běn tóng hé，wù qiān chéng zǔ è。是非斗方寸，荤血昏精魄。shì fēi dòu fāng cùn，hūn xuè hūn jīng pò。遂令多夭伤，犹喜见斑白。suì lìng duō yāo shāng，yóu xǐ jiàn bān bái。喧喧车马驰，苒苒桑榆夕。xuān xuān chē mǎ chí，rǎn rǎn sāng yú xī。共安缇绣荣，不悟泥途适。gòng ān tí xiù róng，bù wù ní tú shì。纷吾本孤贱，世业在逢掖。fēn wú běn gū jiàn，shì yè zài féng yē。九流宗指归，百氏旁捃摭。jiǔ liú zōng zhǐ guī，bǎi shì páng jùn zhí。公卿偶慰荐，乡曲缪推择。gōng qīng ǒu wèi jiàn，xiāng qū móu tuī zé。居安白社贫，至傲玄纁辟。jū ān bái shè pín，zhì ào xuán xūn pì。功名希自取，簪组俟扬历。gōng míng xī zì qǔ，zān zǔ qí yáng lì。书府蚤怀铅，射宫曾发的。shū fǔ zǎo huái qiān，shè gōng céng fā de。起草香生帐，坐曹乌集柏。qǐ cǎo xiāng shēng zhàng，zuò cáo wū jí bǎi。赐燕聆箫韶，侍祠阅琮璧。cì yàn líng xiāo sháo，shì cí yuè cóng bì。尝闻履忠信，可以行蛮貊。cháng wén lǚ zhōng xìn，kě yǐ xíng mán mò。自述希古心，忘恃干时画。zì shù xī gǔ xīn，wàng shì gàn shí huà。巧言忽成锦，苦志徒食檗。qiǎo yán hū chéng jǐn，kǔ zhì tú shí bò。平地生峰峦，深心有矛戟。píng dì shēng fēng luán，shēn xīn yǒu máo jǐ。层波一震荡，弱植忽沦溺。céng bō yī zhèn dàng，ruò zhí hū lún nì。北渚吊灵均，长岑思亭伯。běi zhǔ diào líng jūn，zhǎng cén sī tíng bó。祸来昧几兆，事去空叹息。huò lái mèi jǐ zhào，shì qù kōng tàn xī。尘累与时深，流年随漏滴。chén lèi yǔ shí shēn，liú nián suí lòu dī。才能疑木雁，报施迷夷蹠。cái néng yí mù yàn，bào shī mí yí zhí。楚奏絷钟仪，商歌劳宁戚。chǔ zòu zhí zhōng yí，shāng gē láo níng qī。禀生非悬解，对镜方感激。bǐng shēng fēi xuán jiě，duì jìng fāng gǎn jī。自从婴网罗，每事问龟策。zì cóng yīng wǎng luó，měi shì wèn guī cè。王正降雷雨，环玦赐迁斥。wáng zhèng jiàng léi yǔ，huán jué cì qiān chì。倘伏夷平人，誓将依羽客。tǎng fú yí píng rén，shì jiāng yī yǔ kè。买山构精舍，领徒开讲席。mǎi shān gòu jīng shě，lǐng tú kāi jiǎng xí。冀无身外忧，自有闲中益。jì wú shēn wài yōu，zì yǒu xián zhōng yì。道芽期日就，尘虑乃冰释。dào yá qī rì jiù，chén lǜ nǎi bīng shì。且欲遗姓名，安能慕竹帛。qiě yù yí xìng míng，ān néng mù zhú bó。长生尚学致，一溉岂虚掷。zhǎng shēng shàng xué zhì，yī gài qǐ xū zhì。芝术资糇粮，烟霞拂巾帻。zhī shù zī hóu liáng，yān xiá fú jīn zé。黄石履看堕，洪崖肩可拍。huáng shí lǚ kàn duò，hóng yá jiān kě pāi。聊复嗟蜉蝣，何烦哀虺蜴。liáo fù jiē fú yóu，hé fán āi huī yì。青囊既深味，琼葩亦屡摘。qīng náng jì shēn wèi，qióng pā yì lǚ zhāi。纵无西山资，犹免长戚戚。zòng wú xī shān zī，yóu miǎn zhǎng qī qī。

刘禹锡

刘禹锡（772－842），字梦得，汉族，中国唐朝彭城（今徐州）人，祖籍洛阳，唐朝文学家，哲学家，自称是汉中山靖王后裔，曾任监察御史，是王叔文政治改革集团的一员。唐代中晚期著名诗人，有“诗豪”之称。他的家庭是一个世代以儒学相传的书香门第。政治上主张革新，是王叔文派政治革新活动的中心人物之一。后来永贞革新失败被贬为朗州司马（今湖南常德）。据湖南常德历史学家、收藏家周新国先生考证刘禹锡被贬为朗州司马其间写了著名的“汉寿城春望”。刘禹锡的作品>>

猜您喜欢