古诗词 - 中国最美古诗词

南野书怀

险途吁可憎，浅俗寖浇竞。xiǎn tú xū kě zēng，qiǎn sú jìn jiāo jìng。进物莫若利，趋时不如佞。jìn wù mò ruò lì，qū shí bù rú nìng。吾道何由亨，谗人方丑正。wú dào hé yóu hēng，chán rén fāng chǒu zhèng。予生与时戾，所赋得刚劲。yǔ shēng yǔ shí lì，suǒ fù dé gāng jìn。力古耻浮文，论经斥非圣。lì gǔ chǐ fú wén，lùn jīng chì fēi shèng。强勉悦时事，难乎易天性。qiáng miǎn yuè shí shì，nán hū yì tiān xìng。木舌不卷柔，枯株微荫映。mù shé bù juǎn róu，kū zhū wēi yīn yìng。沿洄避风波，进退触机阱。yán huí bì fēng bō，jìn tuì chù jī jǐng。八载脱流铨，恩与万家令。bā zài tuō liú quán，ēn yǔ wàn jiā lìng。移官瘴岭下，亲闱阻温清。yí guān zhàng lǐng xià，qīn wéi zǔ wēn qīng。南荒地多暑，岚氛午犹暝。nán huāng dì duō shǔ，lán fēn wǔ yóu míng。因思古令尹，舒惨系民命。yīn sī gǔ lìng yǐn，shū cǎn xì mín mìng。士元都下治，汲黯辞以病。shì yuán dōu xià zhì，jí àn cí yǐ bìng。几欲慕伊人，去就得非轻。jǐ yù mù yī rén，qù jiù dé fēi qīng。虽然万夫长，亦足观以政。suī rán wàn fū zhǎng，yì zú guān yǐ zhèng。升进由渐阶，困穷亦前定。shēng jìn yóu jiàn jiē，kùn qióng yì qián dìng。所以勤吏术，欧民一其行。suǒ yǐ qín lì shù，ōu mín yī qí xíng。澄清疏浚源，披攘塞邪径。chéng qīng shū jùn yuán，pī rǎng sāi xié jìng。吏手不得纵，奸豪无敢横。lì shǒu bù dé zòng，jiān háo wú gǎn héng。训染所难入，未免加笞榜。xùn rǎn suǒ nán rù，wèi miǎn jiā chī bǎng。宿黠殊欲悛，良民适相庆。sù xiá shū yù quān，liáng mín shì xiāng qìng。仅慰百里心，莫耸四海听。jǐn wèi bǎi lǐ xīn，mò sǒng sì hǎi tīng。世人重苟且，耳目非卓夐。shì rén zhòng gǒu qiě，ěr mù fēi zhuó xiòng。庸儿难共议，宁与智者争。yōng ér nán gòng yì，níng yǔ zhì zhě zhēng。咄哉蝇虫痴，不喜圭玉莹。duō zāi yíng chóng chī，bù xǐ guī yù yíng。尔舌徒扬箕，吾心本如镜。ěr shé tú yáng jī，wú xīn běn rú jìng。质诸古圣贤，周孔与扬孟。zhì zhū gǔ shèng xián，zhōu kǒng yǔ yáng mèng。当时穷达间，犹不免讥评。dāng shí qióng dá jiān，yóu bù miǎn jī píng。况于吾徒者，得谤适为幸。kuàng yú wú tú zhě，dé bàng shì wèi xìng。丈夫抱事业，力行以待聘。zhàng fū bào shì yè，lì xíng yǐ dài pìn。神龙潜于渊，不耻群蛙黾。shén lóng qián yú yuān，bù chǐ qún wā mǐn。骐骥絷于野，无嫌困泥泞。qí jì zhí yú yě，wú xián kùn ní nìng。一旦亨天衢，挺身立朝廷。yī dàn hēng tiān qú，tǐng shēn lì cháo tíng。礼义张国维，威福尊君柄。lǐ yì zhāng guó wéi，wēi fú zūn jūn bǐng。接武皋夔际，致主勋华盛。jiē wǔ gāo kuí jì，zhì zhǔ xūn huá shèng。名将日月垂，功与天地并。míng jiāng rì yuè chuí，gōng yǔ tiān dì bìng。彼已乌足论，摅怀成笑咏。bǐ yǐ wū zú lùn，shū huái chéng xiào yǒng。