古诗词 - 中国最美古诗词

两头纤纤

两头纤纤枣子核，半白半黑纸上墨。liǎng tóu xiān xiān zǎo zi hé，bàn bái bàn hēi zhǐ shàng mò。腷腷膊膊手趁拍，磊磊落落山头石。bì bì bó bó shǒu chèn pāi，lěi lěi luò luò shān tóu shí。

缭绕龙山半府阴，春来漂泊阻登临。liáo rào lóng shān bàn fǔ yīn，chūn lái piāo pō zǔ dēng lín。蓬莱阁下花多少，清旷亭前水浅深。péng lái gé xià huā duō shǎo，qīng kuàng tíng qián shuǐ qiǎn shēn。暮霭漫天迷望目，东风绝海送归心。mù ǎi màn tiān mí wàng mù，dōng fēng jué hǎi sòng guī xīn。新诗亦有思家意，应记当年共醉吟。xīn shī yì yǒu sī jiā yì，yīng jì dāng nián gòng zuì yín。

昼眠呈梦锡

宋：孔平仲

百忙之际一闲身，更有高眠可诧君。bǎi máng zhī jì yī xián shēn，gèng yǒu gāo mián kě chà jūn。春入四支浓似酒，风吹孤梦乱如云。chūn rù sì zhī nóng shì jiǔ，fēng chuī gū mèng luàn rú yún。诸生弦诵何妨静，满席图书不废勤。zhū shēng xián sòng hé fáng jìng，mǎn xí tú shū bù fèi qín。向晚欠伸徐出户，落花帘外自纷纷。xiàng wǎn qiàn shēn xú chū hù，luò huā lián wài zì fēn fēn。

初食牂牁菜

宋：孔平仲

九仙山中牂牁菜，几日春风长绿苗。jiǔ xiān shān zhōng zāng kē cài，jǐ rì chūn fēng zhǎng lǜ miáo。有客提携到深巷，自言采掇下青霄。yǒu kè tí xié dào shēn xiàng，zì yán cǎi duō xià qīng xiāo。口尝异味虽珍美，目断孤云却寂寥。kǒu cháng yì wèi suī zhēn měi，mù duàn gū yún què jì liáo。千里思亲不独饱，慨然食罢一长谣。qiān lǐ sī qīn bù dú bǎo，kǎi rán shí bà yī zhǎng yáo。

兄长寄五诗依韵和寄诗各有所怀

宋：孔平仲

忆昔西寻山下园，芙蓉香里醉颓然。yì xī xī xún shān xià yuán，fú róng xiāng lǐ zuì tuí rán。幽篁迸笋无馀地，老木交阴不计年。yōu huáng bèng sǔn wú yú dì，lǎo mù jiāo yīn bù jì nián。彻幕旋迎秦望雨，泛杯旁引鉴湖泉。chè mù xuán yíng qín wàng yǔ，fàn bēi páng yǐn jiàn hú quán。旧游寂寞今谁到，应有秋苔长绿钱。jiù yóu jì mò jīn shuí dào，yīng yǒu qiū tái zhǎng lǜ qián。

兄长寄五诗依韵和寄诗各有所怀

宋：孔平仲

昔同访客到山阴，马上相随不废吟。xī tóng fǎng kè dào shān yīn，mǎ shàng xiāng suí bù fèi yín。平视溪流绿烟远，回看府宅白云深。píng shì xī liú lǜ yān yuǎn，huí kàn fǔ zhái bái yún shēn。纷纷落麈陪高论，艳艳浮蛆劝满斟。fēn fēn luò zhǔ péi gāo lùn，yàn yàn fú qū quàn mǎn zhēn。宾主如今各分散，诗成长咏作吴音。bīn zhǔ rú jīn gè fēn sàn，shī chéng zhǎng yǒng zuò wú yīn。

兄长寄五诗依韵和寄诗各有所怀

宋：孔平仲

蓬莱彼此一闲身，把酒临风送晚春。péng lái bǐ cǐ yī xián shēn，bǎ jiǔ lín fēng sòng wǎn chūn。城邑万家供气象，湖山千里助精神。chéng yì wàn jiā gōng qì xiàng，hú shān qiān lǐ zhù jīng shén。深林鸟语留连客，野径花香著莫人。shēn lín niǎo yǔ liú lián kè，yě jìng huā xiāng zhù mò rén。今日天涯共怊怅，归心夜夜转车轮。jīn rì tiān yá gòng chāo chàng，guī xīn yè yè zhuǎn chē lún。

兄长寄五诗依韵和寄诗各有所怀

宋：孔平仲

忆昔幽寻到井仪，繁花落尽绿阴时。yì xī yōu xún dào jǐng yí，fán huā luò jǐn lǜ yīn shí。云迷步武多相失，风入襟怀只自知。yún mí bù wǔ duō xiāng shī，fēng rù jīn huái zhǐ zì zhī。金斗倒垂交劝饮，玉蟾分面各题诗。jīn dòu dào chuí jiāo quàn yǐn，yù chán fēn miàn gè tí shī。淋浪醉墨留西壁，好事于今刻作碑。lín làng zuì mò liú xī bì，hǎo shì yú jīn kè zuò bēi。

兄长寄五诗依韵和寄诗各有所怀

宋：孔平仲

昔寻小隐到王家，早出归时逼晚衙。xī xún xiǎo yǐn dào wáng jiā，zǎo chū guī shí bī wǎn yá。胜奕高亭弄纹局，撷芳深径采新茶。shèng yì gāo tíng nòng wén jú，xié fāng shēn jìng cǎi xīn chá。竹边云过阴相得，莲外风来气益嘉。zhú biān yún guò yīn xiāng dé，lián wài fēng lái qì yì jiā。夜坐西堂有馀兴，解酲更进一银瓜。yè zuò xī táng yǒu yú xīng，jiě chéng gèng jìn yī yín guā。

六月五日

宋：孔平仲

洒汗通宵已废眠，起来犹觉眼生烟。sǎ hàn tōng xiāo yǐ fèi mián，qǐ lái yóu jué yǎn shēng yān。黄埃滚滚人行地，赤气腾腾日出天。huáng āi gǔn gǔn rén xíng dì，chì qì téng téng rì chū tiān。纨扇急挥风亦热，银瓶空挂井无泉。wán shàn jí huī fēng yì rè，yín píng kōng guà jǐng wú quán。狂心于此思霜雪，安得师文扣羽弦。kuáng xīn yú cǐ sī shuāng xuě，ān dé shī wén kòu yǔ xián。

喜雨上太守

宋：孔平仲

曾佩金章祷象龙，滂沱飞雨出无穷。céng pèi jīn zhāng dǎo xiàng lóng，pāng tuó fēi yǔ chū wú qióng。泰山吐雾连朝暗，东海驱波半夜空。tài shān tǔ wù lián cháo àn，dōng hǎi qū bō bàn yè kōng。爽压炎蒸民少病，润流枯涸岁将丰。shuǎng yā yán zhēng mín shǎo bìng，rùn liú kū hé suì jiāng fēng。黄堂下视相欢意，助以袁宏一扇风。huáng táng xià shì xiāng huān yì，zhù yǐ yuán hóng yī shàn fēng。

送蔡充道赴密院召

宋：孔平仲

弹剑常为猛虎吟，扫清夷虏丈夫心。dàn jiàn cháng wèi měng hǔ yín，sǎo qīng yí lǔ zhàng fū xīn。人留海上烟花老，梦入塞垣冰雪深。rén liú hǎi shàng yān huā lǎo，mèng rù sāi yuán bīng xuě shēn。千里枢庭驰召节，几年家府探归音。qiān lǐ shū tíng chí zhào jié，jǐ nián jiā fǔ tàn guī yīn。此行傥未封侯贵，一策犹能绾万金。cǐ xíng tǎng wèi fēng hóu guì，yī cè yóu néng wǎn wàn jīn。

七月二十六日

宋：孔平仲

蕲州小簟琴光枕，学馆无人日午时。qí zhōu xiǎo diàn qín guāng zhěn，xué guǎn wú rén rì wǔ shí。睡去沈酣本避暑，梦回展转却添疲。shuì qù shěn hān běn bì shǔ，mèng huí zhǎn zhuǎn què tiān pí。倏忽云雷出天意，清凉风雨报秋思。shū hū yún léi chū tiān yì，qīng liáng fēng yǔ bào qiū sī。世间此味宜无比，只说羲皇已自卑。shì jiān cǐ wèi yí wú bǐ，zhǐ shuō xī huáng yǐ zì bēi。

谢梦锡见临

宋：孔平仲

雪月交光夜正寒，何人相伴语更阑。xuě yuè jiāo guāng yè zhèng hán，hé rén xiāng bàn yǔ gèng lán。惟君枉驾时能慰，令我幽居意解欢。wéi jūn wǎng jià shí néng wèi，lìng wǒ yōu jū yì jiě huān。小仆旋来荧火烛，病妻无力治杯盘。xiǎo pū xuán lái yíng huǒ zhú，bìng qī wú lì zhì bēi pán。清谈已倦还观史，冷淡相看不厌难。qīng tán yǐ juàn hái guān shǐ，lěng dàn xiāng kàn bù yàn nán。

送张通判

宋：孔平仲

清若冰壶断若金，孜孜常见恤民深。qīng ruò bīng hú duàn ruò jīn，zī zī cháng jiàn xù mín shēn。三年佐郡神明政，一旦归朝父老心。sān nián zuǒ jùn shén míng zhèng，yī dàn guī cháo fù lǎo xīn。遗爱海波无断处，去思秋色有馀阴。yí ài hǎi bō wú duàn chù，qù sī qiū sè yǒu yú yīn。临行曲为留旬日，少慰攀辕泪满襟。lín xíng qū wèi liú xún rì，shǎo wèi pān yuán lèi mǎn jīn。

西行

宋：孔平仲

缭绕西行入乱山，白云深处据征鞍。liáo rào xī xíng rù luàn shān，bái yún shēn chù jù zhēng ān。荞花着雨相争秀，枣颊迎阳一半丹。qiáo huā zhe yǔ xiāng zhēng xiù，zǎo jiá yíng yáng yī bàn dān。鞅掌未能逃物役，乾坤何处托身安。yāng zhǎng wèi néng táo wù yì，qián kūn hé chù tuō shēn ān。莒台东向情无限，那更秋风作暮寒。jǔ tái dōng xiàng qíng wú xiàn，nà gèng qiū fēng zuò mù hán。