古诗词 - 中国最美古诗词

两头纤纤

两头纤纤枣子核，半白半黑纸上墨。liǎng tóu xiān xiān zǎo zi hé，bàn bái bàn hēi zhǐ shàng mò。腷腷膊膊手趁拍，磊磊落落山头石。bì bì bó bó shǒu chèn pāi，lěi lěi luò luò shān tóu shí。

龟蒙山上泉如涌，白石河边雨已流。guī méng shān shàng quán rú yǒng，bái shí hé biān yǔ yǐ liú。乔木烟深迷故国，黄芦风急战高秋。qiáo mù yān shēn mí gù guó，huáng lú fēng jí zhàn gāo qiū。新科一变人方锐，旧学都忘我可羞。xīn kē yī biàn rén fāng ruì，jiù xué dōu wàng wǒ kě xiū。驱马远来徒自苦，敢将衡鉴定三州。qū mǎ yuǎn lái tú zì kǔ，gǎn jiāng héng jiàn dìng sān zhōu。

次韵和张道济长官

宋：孔平仲

万里悄然若有霜，南山秋色两苍苍。wàn lǐ qiāo rán ruò yǒu shuāng，nán shān qiū sè liǎng cāng cāng。巳经晚雨驱除热，更得西风断送凉。sì jīng wǎn yǔ qū chú rè，gèng dé xī fēng duàn sòng liáng。瀚海人空云弄白，吴江波阔叶吹黄。hàn hǎi rén kōng yún nòng bái，wú jiāng bō kuò yè chuī huáng。知君昨夜书帷梦，半在亲庭半在乡。zhī jūn zuó yè shū wéi mèng，bàn zài qīn tíng bàn zài xiāng。

饮梦锡官舍出文君西子小小画真

宋：孔平仲

西施苏小卓文君，画笔相传窈窕真。xī shī sū xiǎo zhuó wén jūn，huà bǐ xiāng chuán yǎo tiǎo zhēn。虽有金珠并粉黛，恨无笑语与精神。suī yǒu jīn zhū bìng fěn dài，hèn wú xiào yǔ yǔ jīng shén。一樽美酒留连客，千载芳魂著莫人。yī zūn měi jiǔ liú lián kè，qiān zài fāng hún zhù mò rén。醉眼恍然迷不觉，自惭心地尚埃尘。zuì yǎn huǎng rán mí bù jué，zì cán xīn dì shàng āi chén。

寄常父二首其二

宋：孔平仲

不得家书又几朝，思亲梦断不堪招。bù dé jiā shū yòu jǐ cháo，sī qīn mèng duàn bù kān zhāo。欲归每恨川途远，久客空惊岁月消。yù guī měi hèn chuān tú yuǎn，jiǔ kè kōng jīng suì yuè xiāo。雪意尚浓云黯淡，角声吹绝晚萧条。xuě yì shàng nóng yún àn dàn，jiǎo shēng chuī jué wǎn xiāo tiáo。相看惟有兄相近，回首时能慰寂寥。xiāng kàn wéi yǒu xiōng xiāng jìn，huí shǒu shí néng wèi jì liáo。

哦亭

宋：孔平仲

点点花芽拨草根，深春终日在东园。diǎn diǎn huā yá bō cǎo gēn，shēn chūn zhōng rì zài dōng yuán。烟筠冉冉阴相乱，燕雀啾啾语自繁。yān yún rǎn rǎn yīn xiāng luàn，yàn què jiū jiū yǔ zì fán。倚伏万端宁有定，是非一致亦何言。yǐ fú wàn duān níng yǒu dìng，shì fēi yī zhì yì hé yán。谁能伴我哦亭上，烂漫同斟浊酒樽。shuí néng bàn wǒ ó tíng shàng，làn màn tóng zhēn zhuó jiǔ zūn。

青州席上

宋：孔平仲

笙歌相引入东园，二月青州花正繁。shēng gē xiāng yǐn rù dōng yuán，èr yuè qīng zhōu huā zhèng fán。银幕四围香兽暖，绣茵十幅舞靴翻。yín mù sì wéi xiāng shòu nuǎn，xiù yīn shí fú wǔ xuē fān。游人见此心应乐，野客颓然思已烦。yóu rén jiàn cǐ xīn yīng lè，yě kè tuí rán sī yǐ fán。向晚凭栏得潇洒，狂风吹雨出云门。xiàng wǎn píng lán dé xiāo sǎ，kuáng fēng chuī yǔ chū yún mén。

上曾子固

宋：孔平仲

海邦穷僻想知音，疋马春风入岱阴。hǎi bāng qióng pì xiǎng zhī yīn，pǐ mǎ chūn fēng rù dài yīn。千里山川忘道远，一门兄弟辱恩深。qiān lǐ shān chuān wàng dào yuǎn，yī mén xiōng dì rǔ ēn shēn。发扬底滞先生德，振拔崎岖长者心。fā yáng dǐ zhì xiān shēng dé，zhèn bá qí qū zhǎng zhě xīn。更以诗篇壮行色，东归胜挟万黄金。gèng yǐ shī piān zhuàng xíng sè，dōng guī shèng xié wàn huáng jīn。

和常父见寄

宋：孔平仲

济南风物称闲官，兄弟偕游意益欢。jì nán fēng wù chēng xián guān，xiōng dì xié yóu yì yì huān。幽圃水声从地涌，画桥山色逼人寒。yōu pǔ shuǐ shēng cóng dì yǒng，huà qiáo shān sè bī rén hán。别来梦想犹相接，他处尘埃不足观。bié lái mèng xiǎng yóu xiāng jiē，tā chù chén āi bù zú guān。寂寞东斋又经夏，落花新叶共谁看。jì mò dōng zhāi yòu jīng xià，luò huā xīn yè gòng shuí kàn。

银河咏

宋：孔平仲

江湖有客卧孤城，每见银河眼亦明。jiāng hú yǒu kè wò gū chéng，měi jiàn yín hé yǎn yì míng。万里长风吹不断，一番微雨洗尤清。wàn lǐ zhǎng fēng chuī bù duàn，yī fān wēi yǔ xǐ yóu qīng。星辰白石参差乱，云气飞梁倏忽生。xīng chén bái shí cān chà luàn，yún qì fēi liáng shū hū shēng。牛女东西波浪隔，夜寒天阔不胜情。niú nǚ dōng xī bō làng gé，yè hán tiān kuò bù shèng qíng。

学舍

宋：孔平仲

簿领如棼处处忙，日华偏向此中长。bù lǐng rú fén chù chù máng，rì huá piān xiàng cǐ zhōng zhǎng。吟馀林表孤云改，梦觉窗间小雨凉。yín yú lín biǎo gū yún gǎi，mèng jué chuāng jiān xiǎo yǔ liáng。佩玉上趋承斗极，棹歌深入钓沧浪。pèi yù shàng qū chéng dòu jí，zhào gē shēn rù diào cāng làng。何如潇洒诗书局，不在山林不庙堂。hé rú xiāo sǎ shī shū jú，bù zài shān lín bù miào táng。

风雨有秋色率然成小诗呈道济长官

宋：孔平仲

学馆人归静若山，久阴梅湿上衣冠。xué guǎn rén guī jìng ruò shān，jiǔ yīn méi shī shàng yī guān。酣酣雨意牵愁远，飒飒秋声吹梦寒。hān hān yǔ yì qiān chóu yuǎn，sà sà qiū shēng chuī mèng hán。竹笋解包堆屋角，蓼花抽穗出墙端。zhú sǔn jiě bāo duī wū jiǎo，liǎo huā chōu suì chū qiáng duān。此时最忆吴江上，千顷烟波一钓竿。cǐ shí zuì yì wú jiāng shàng，qiān qǐng yān bō yī diào gān。

游田氏池亭

宋：孔平仲

磅礴青山入望长，古城东下见回塘。bàng bó qīng shān rù wàng zhǎng，gǔ chéng dōng xià jiàn huí táng。云阴更杂梧桐影，野气仍连菡萏香。yún yīn gèng zá wú tóng yǐng，yě qì réng lián hàn dàn xiāng。久处尘埃思浣濯，忽逢虚旷自清凉。jiǔ chù chén āi sī huàn zhuó，hū féng xū kuàng zì qīng liáng。主人华发能谈笑，犹抚归鞍恨夕阳。zhǔ rén huá fā néng tán xiào，yóu fǔ guī ān hèn xī yáng。

寄常父

宋：孔平仲

海上穷秋白日阴，霜飙猎猎稍相侵。hǎi shàng qióng qiū bái rì yīn，shuāng biāo liè liè shāo xiāng qīn。手持黄菊江南意，目送征鸿万里心。shǒu chí huáng jú jiāng nán yì，mù sòng zhēng hóng wàn lǐ xīn。每想清谈真丽瞩，欲弹流水少知音。měi xiǎng qīng tán zhēn lì zhǔ，yù dàn liú shuǐ shǎo zhī yīn。东山兄弟非难继，谁敢先为招隐吟。dōng shān xiōng dì fēi nán jì，shuí gǎn xiān wèi zhāo yǐn yín。

十月旦怀梦锡

宋：孔平仲

去岁开炉郡中起，芙蓉幕下醉相邀。qù suì kāi lú jùn zhōng qǐ，fú róng mù xià zuì xiāng yāo。今年两事俱萧索，白日孤城转寂寥。jīn nián liǎng shì jù xiāo suǒ，bái rì gū chéng zhuǎn jì liáo。缘饰新茶烹小凤，咨嗟名画展苍雕。yuán shì xīn chá pēng xiǎo fèng，zī jiē míng huà zhǎn cāng diāo。长篇稿出依然在，千里思君不可招。zhǎng piān gǎo chū yī rán zài，qiān lǐ sī jūn bù kě zhāo。

知郡姚驾部十月三日生日

宋：孔平仲

冰为清洁玉为淳，籍籍名家第一人。bīng wèi qīng jié yù wèi chún，jí jí míng jiā dì yī rén。皂盖已颁东郡政，彩衣犹侍北堂亲。zào gài yǐ bān dōng jùn zhèng，cǎi yī yóu shì běi táng qīn。遐年此去随长景，和气生来得少春。xiá nián cǐ qù suí zhǎng jǐng，hé qì shēng lái dé shǎo chūn。何以献公今日寿，仙山不朽海无津。hé yǐ xiàn gōng jīn rì shòu，xiān shān bù xiǔ hǎi wú jīn。