古诗词 - 中国最美古诗词

两头纤纤

两头纤纤枣子核，半白半黑纸上墨。liǎng tóu xiān xiān zǎo zi hé，bàn bái bàn hēi zhǐ shàng mò。腷腷膊膊手趁拍，磊磊落落山头石。bì bì bó bó shǒu chèn pāi，lěi lěi luò luò shān tóu shí。

冬夜一何永，幽房寂无侣。dōng yè yī hé yǒng，yōu fáng jì wú lǚ。青灯弄微风，败叶鸣疏雨。qīng dēng nòng wēi fēng，bài yè míng shū yǔ。凄凉角声动，悲散穿云去。qī liáng jiǎo shēng dòng，bēi sàn chuān yún qù。展转卧书帷，羁愁欲谁语。zhǎn zhuǎn wò shū wéi，jī chóu yù shuí yǔ。

封川上元

宋：孔平仲

穿城不千步，十步燃一灯。chuān chéng bù qiān bù，shí bù rán yī dēng。闪闪摇斜风，荧荧若疏星。shǎn shǎn yáo xié fēng，yíng yíng ruò shū xīng。士女鱼鸟聚，鼓吹蛙黾声。shì nǚ yú niǎo jù，gǔ chuī wā mǐn shēng。蛮俗自为乐，我心愁不醒。mán sú zì wèi lè，wǒ xīn chóu bù xǐng。

瑞莲

宋：孔平仲

花开自有婵娟伴，牵人情绪迷人眼。huā kāi zì yǒu chán juān bàn，qiān rén qíng xù mí rén yǎn。寂寞双红不动时，皇英对立湘江晚。jì mò shuāng hóng bù dòng shí，huáng yīng duì lì xiāng jiāng wǎn。芳心向背如相结，媚脸高低开已半。fāng xīn xiàng bèi rú xiāng jié，mèi liǎn gāo dī kāi yǐ bàn。欲随蛱蝶采清香，堪恨绿池风浪暖。yù suí jiá dié cǎi qīng xiāng，kān hèn lǜ chí fēng làng nuǎn。

江上独步

宋：孔平仲

晚步碧江上，掀衣忽回顾。wǎn bù bì jiāng shàng，xiān yī hū huí gù。安得一叶舟，飘然五湖去。ān dé yī yè zhōu，piāo rán wǔ hú qù。浩歌风水古，醉倒烟霞暮。hào gē fēng shuǐ gǔ，zuì dào yān xiá mù。谁能逐群动，役役趋世务。shuí néng zhú qún dòng，yì yì qū shì wù。

寓目

宋：孔平仲

白日照园林，悲风久萧索。bái rì zhào yuán lín，bēi fēng jiǔ xiāo suǒ。横秋只鹘健，驾海孤帆逸。héng qiū zhǐ gǔ jiàn，jià hǎi gū fān yì。阴云带雨归，晴嶂排空出。yīn yún dài yǔ guī，qíng zhàng pái kōng chū。一望一高歌，凭谁纵吟笔。yī wàng yī gāo gē，píng shuí zòng yín bǐ。

题清溪图

宋：孔平仲

清溪之水清无泥，凫飞雁下太平池。qīng xī zhī shuǐ qīng wú ní，fú fēi yàn xià tài píng chí。昔人尝比翠绡舞，安得卷之必自随。xī rén cháng bǐ cuì xiāo wǔ，ān dé juǎn zhī bì zì suí。画师摹写多巧思，只用乌田数张纸。huà shī mó xiě duō qiǎo sī，zhǐ yòng wū tián shù zhāng zhǐ。戏拈秃笔扫成图，浓淡邅回真得意。xì niān tū bǐ sǎo chéng tú，nóng dàn zhān huí zhēn dé yì。江矶钓浦远更深，昔时行处皆可寻。jiāng jī diào pǔ yuǎn gèng shēn，xī shí xíng chù jiē kě xún。张公好雅心不俗，眉山先生为楚吟。zhāng gōng hǎo yǎ xīn bù sú，méi shān xiān shēng wèi chǔ yín。公今奉使庾岭南，峡中乔林与天参。gōng jīn fèng shǐ yǔ lǐng nán，xiá zhōng qiáo lín yǔ tiān cān。白云摇曳入船户，清猿呼啸窥江潭。bái yún yáo yè rù chuán hù，qīng yuán hū xiào kuī jiāng tán。天霾不开地多热，佛桑山丹赤如血。tiān mái bù kāi dì duō rè，fú sāng shān dān chì rú xuè。此时一展清溪图，洒若胸中贮冰雪。cǐ shí yī zhǎn qīng xī tú，sǎ ruò xiōng zhōng zhù bīng xuě。南方不可以久留，祝公归来此中州。nán fāng bù kě yǐ jiǔ liú，zhù gōng guī lái cǐ zhōng zhōu。枕白石兮漱清流，芦声战雨曷若扬风之拔木，渔烟凝晚曷若海雾之横秋。zhěn bái shí xī shù qīng liú，lú shēng zhàn yǔ hé ruò yáng fēng zhī bá mù，yú yān níng wǎn hé ruò hǎi wù zhī héng qiū。我已卜居在九江，九华庐阜郁相望。wǒ yǐ bo jū zài jiǔ jiāng，jiǔ huá lú fù yù xiāng wàng。千里思公如咫尺，扁舟棹月到池阳。qiān lǐ sī gōng rú zhǐ chǐ，biǎn zhōu zhào yuè dào chí yáng。

和萧十六人名

宋：孔平仲

赣江淹泊嗟旅滞，子夜萧萧复无睡。gàn jiāng yān pō jiē lǚ zhì，zi yè xiāo xiāo fù wú shuì。乡程千里断书来，律管仲冬迎日至。xiāng chéng qiān lǐ duàn shū lái，lǜ guǎn zhòng dōng yíng rì zhì。空山屈曲环高塔，与子游嬉同眺视。kōng shān qū qū huán gāo tǎ，yǔ zi yóu xī tóng tiào shì。日沈北陆云冥冥，晚景丹枫照川涘。rì shěn běi lù yún míng míng，wǎn jǐng dān fēng zhào chuān sì。兰房凤枕可自娱，桃李寻春旧游地。lán fáng fèng zhěn kě zì yú，táo lǐ xún chūn jiù yóu dì。便将跃马超然往，向人直不疑心事。biàn jiāng yuè mǎ chāo rán wǎng，xiàng rén zhí bù yí xīn shì。婵娟一笑应奉留，醉倚王孙宝钗坠。chán juān yī xiào yīng fèng liú，zuì yǐ wáng sūn bǎo chāi zhuì。更持大白起祝君，偕老子须坚此志。gèng chí dà bái qǐ zhù jūn，xié lǎo zi xū jiān cǐ zhì。

和萧十六人名

宋：孔平仲

式微子叹归期滞，疏钟皓月僧窗睡。shì wēi zi tàn guī qī zhì，shū zhōng hào yuè sēng chuāng shuì。满郭丹枫已送秋，李白桃红春又至。mǎn guō dān fēng yǐ sòng qiū，lǐ bái táo hóng chūn yòu zhì。绿杨朱户锁娉婷，燕赵一笑谁相视。lǜ yáng zhū hù suǒ pīng tíng，yàn zhào yī xiào shuí xiāng shì。红颜回盼能溺人，有若大川无际涘。hóng yán huí pàn néng nì rén，yǒu ruò dà chuān wú jì sì。吾曹操行薄云天，去险就平当择地。wú cáo cāo xíng báo yún tiān，qù xiǎn jiù píng dāng zé dì。严君平昔教诸子，肯向赣江为此事。yán jūn píng xī jiào zhū zi，kěn xiàng gàn jiāng wèi cǐ shì。勿损仁义纵欢娱，力与主张兴废坠。wù sǔn rén yì zòng huān yú，lì yǔ zhǔ zhāng xīng fèi zhuì。不才强使酬杜诗，搦管宁能言鄙志。bù cái qiáng shǐ chóu dù shī，nuò guǎn níng néng yán bǐ zhì。

和萧十六人名

宋：孔平仲

赣阳峤北气郁滞，晨兴何晏惟昏睡。gàn yáng jiào běi qì yù zhì，chén xīng hé yàn wéi hūn shuì。江左雄豪每自奇，学孟希韩非不至。jiāng zuǒ xióng háo měi zì qí，xué mèng xī hán fēi bù zhì。奈何进取位尚卑，上官仪检多轻视。nài hé jìn qǔ wèi shàng bēi，shàng guān yí jiǎn duō qīng shì。金朱浮华奚足恋，策马周游穷海涘。jīn zhū fú huá xī zú liàn，cè mǎ zhōu yóu qióng hǎi sì。从兹岩谷永遁逃，请师丹灶捐尘事。cóng zī yán gǔ yǒng dùn táo，qǐng shī dān zào juān chén shì。庐山简寂寻旧隐，雪窦参禅入初地。lú shān jiǎn jì xún jiù yǐn，xuě dòu cān chán rù chū dì。谁能荣谢混流俗，居常衮衮随升坠。shuí néng róng xiè hùn liú sú，jū cháng gǔn gǔn suí shēng zhuì。铺张翰墨作小诗，聊陈平昔烟霞志。pù zhāng hàn mò zuò xiǎo shī，liáo chén píng xī yān xiá zhì。

和萧十六人名

宋：孔平仲

为怜城郭太留滞，知子思家方闷睡。wèi lián chéng guō tài liú zhì，zhī zi sī jiā fāng mèn shuì。故停车马良久住，相顾雍容情益至。gù tíng chē mǎ liáng jiǔ zhù，xiāng gù yōng róng qíng yì zhì。楼高适意同一登，目极四周堪远视。lóu gāo shì yì tóng yī dēng，mù jí sì zhōu kān yuǎn shì。野田横望绕天涯，梅朵开齐映江涘。yě tián héng wàng rào tiān yá，méi duǒ kāi qí yìng jiāng sì。冬温庭筠尚抽笋，僧房乔木阴铺地。dōng wēn tíng yún shàng chōu sǔn，sēng fáng qiáo mù yīn pù dì。丘樊嘉遁素有心，萧萧思话山中事。qiū fán jiā dùn sù yǒu xīn，xiāo xiāo sī huà shān zhōng shì。清杨俊迈君自许，鲁国渊源吾不坠。qīng yáng jùn mài jūn zì xǔ，lǔ guó yuān yuán wú bù zhuì。与君诗战奈何休，抑扬雄思聊书志。yǔ jūn shī zhàn nài hé xiū，yì yáng xióng sī liáo shū zhì。

和萧十六人名

宋：孔平仲

丘樊英俊君犹滞，掩卷无言偃然睡。qiū fán yīng jùn jūn yóu zhì，yǎn juǎn wú yán yǎn rán shuì。江左思归未得归，家乡百里奚由至。jiāng zuǒ sī guī wèi dé guī，jiā xiāng bǎi lǐ xī yóu zhì。有楼望远最舒旷，蹑屐徐登极临视。yǒu lóu wàng yuǎn zuì shū kuàng，niè jī xú dēng jí lín shì。云容弄白起危巅，霞气如朱浮浅涘。yún róng nòng bái qǐ wēi diān，xiá qì rú zhū fú qiǎn sì。侵梁松影侧窥檐，飘径柳芳深委地。qīn liáng sōng yǐng cè kuī yán，piāo jìng liǔ fāng shēn wěi dì。谛法真空佛有灵，面颜安乐僧无事。dì fǎ zhēn kōng fú yǒu líng，miàn yán ān lè sēng wú shì。风摇柏直力相争，霜压橘黄香欲坠。fēng yáo bǎi zhí lì xiāng zhēng，shuāng yā jú huáng xiāng yù zhuì。夕阳城郭人渐稀，疏钟传响催归志。xī yáng chéng guō rén jiàn xī，shū zhōng chuán xiǎng cuī guī zhì。

和萧十六人名

宋：孔平仲

为文爱子都无滞，疾读数张堪醒睡。wèi wén ài zi dōu wú zhì，jí dú shù zhāng kān xǐng shuì。唱高郢曲词调古，锐比干将才力至。chàng gāo yǐng qū cí diào gǔ，ruì bǐ gàn jiāng cái lì zhì。主张衡鉴付谁人，奈何并不蒙收视。zhǔ zhāng héng jiàn fù shuí rén，nài hé bìng bù méng shōu shì。吾王尊儒跨古始，有宋登科连海涘。wú wáng zūn rú kuà gǔ shǐ，yǒu sòng dēng kē lián hǎi sì。况君当时苗裔远，酂侯喜且兴门地。kuàng jūn dāng shí miáo yì yuǎn，cuó hóu xǐ qiě xīng mén dì。少年自许升青云，衰谢安知未成事。shǎo nián zì xǔ shēng qīng yún，shuāi xiè ān zhī wèi chéng shì。栖栖孔孟尝如此，吾曹节操无颠坠。qī qī kǒng mèng cháng rú cǐ，wú cáo jié cāo wú diān zhuì。愿言雅度尚自宽，时来济物当如志。yuàn yán yǎ dù shàng zì kuān，shí lái jì wù dāng rú zhì。

八音诗呈诸公

宋：孔平仲

金罍美酒斗十千，石榴花开窗户前。jīn léi měi jiǔ dòu shí qiān，shí liú huā kāi chuāng hù qián。丝棼万事何足言，竹溪六逸方醉眠。sī fén wàn shì hé zú yán，zhú xī liù yì fāng zuì mián。匏瓜系焉虽不久，土风堪美人皆贤。páo guā xì yān suī bù jiǔ，tǔ fēng kān měi rén jiē xián。革易暌散心惘然，木在高山鱼逐泉。gé yì kuí sàn xīn wǎng rán，mù zài gāo shān yú zhú quán。

再赋

宋：孔平仲

金房此去路几千，石濑齿齿秋风前。jīn fáng cǐ qù lù jǐ qiān，shí lài chǐ chǐ qiū fēng qián。丝侵两鬓老不言，竹实已空饥凤眠。sī qīn liǎng bìn lǎo bù yán，zhú shí yǐ kōng jī fèng mián。匏笙吹作别离曲，土坏渐异思诸贤。páo shēng chuī zuò bié lí qū，tǔ huài jiàn yì sī zhū xián。革屦练服何萧然，木阴缓步寻双泉。gé jù liàn fú hé xiāo rán，mù yīn huǎn bù xún shuāng quán。

和天觉钱朝散度上馀兴之作

宋：孔平仲

金轮演法教大千，石沙蒸饭戒在前。jīn lún yǎn fǎ jiào dà qiān，shí shā zhēng fàn jiè zài qián。丝挂千钧危何言，竹映南窗犹可眠。sī guà qiān jūn wēi hé yán，zhú yìng nán chuāng yóu kě mián。匏簧弦索莫妄想，土视粉黛宁非贤。páo huáng xián suǒ mò wàng xiǎng，tǔ shì fěn dài níng fēi xián。革面匪诚君岂然，木强我只思林泉。gé miàn fěi chéng jūn qǐ rán，mù qiáng wǒ zhǐ sī lín quán。