古诗词 - 中国最美古诗词

两头纤纤

两头纤纤枣子核，半白半黑纸上墨。liǎng tóu xiān xiān zǎo zi hé，bàn bái bàn hēi zhǐ shàng mò。腷腷膊膊手趁拍，磊磊落落山头石。bì bì bó bó shǒu chèn pāi，lěi lěi luò luò shān tóu shí。

秋水浮阶溜决渠，啼猿僻在楚山隅。qiū shuǐ fú jiē liū jué qú，tí yuán pì zài chǔ shān yú。白沙翠竹江村暮，斗酒新诗终日疏。bái shā cuì zhú jiāng cūn mù，dòu jiǔ xīn shī zhōng rì shū。男儿生不成名身已老，但话夙昔伤怀抱。nán ér shēng bù chéng míng shēn yǐ lǎo，dàn huà sù xī shāng huái bào。客至从嗔不出迎，逢迎少壮非吾道。kè zhì cóng chēn bù chū yíng，féng yíng shǎo zhuàng fēi wú dào。

寄孙元忠

宋：孔平仲

自断此生休问天，焉能终日心拳拳。zì duàn cǐ shēng xiū wèn tiān，yān néng zhōng rì xīn quán quán。人生几何春已夏，况我与子非壮年。rén shēng jǐ hé chūn yǐ xià，kuàng wǒ yǔ zi fēi zhuàng nián。东流江水西飞燕，可惜刻漏随更箭。dōng liú jiāng shuǐ xī fēi yàn，kě xī kè lòu suí gèng jiàn。细推物理须行乐，只愿无事长相见。xì tuī wù lǐ xū xíng lè，zhǐ yuàn wú shì zhǎng xiāng jiàn。

寄孙元忠

宋：孔平仲

小臣鲁钝无所能，况乃疏顽临事拙。xiǎo chén lǔ dùn wú suǒ néng，kuàng nǎi shū wán lín shì zhuō。今幸乐国养微躯，主恩前后三持节。jīn xìng lè guó yǎng wēi qū，zhǔ ēn qián hòu sān chí jié。未有涓埃答圣朝，却教江汉客魂销。wèi yǒu juān āi dá shèng cháo，què jiào jiāng hàn kè hún xiāo。云白山青千万里，便应黄发老渔樵。yún bái shān qīng qiān wàn lǐ，biàn yīng huáng fā lǎo yú qiáo。

寄孙元忠

宋：孔平仲

秋风萧萧露泥泥，美人娟娟隔秋水。qiū fēng xiāo xiāo lù ní ní，měi rén juān juān gé qiū shuǐ。扬眉结义黄金台，欲向何门趿朱履。yáng méi jié yì huáng jīn tái，yù xiàng hé mén tā zhū lǚ。案头乾死读书萤，遮莫邻鸡下五更。àn tóu qián sǐ dú shū yíng，zhē mò lín jī xià wǔ gèng。老夫卧稳朝慵起，肯信吾兼吏隐名。lǎo fū wò wěn cháo yōng qǐ，kěn xìn wú jiān lì yǐn míng。

寄孙元忠

宋：孔平仲

注目寒江倚山阁，碧瓦朱甍照城郭。zhù mù hán jiāng yǐ shān gé，bì wǎ zhū méng zhào chéng guō。云物不殊乡国异，形胜有馀风土恶。yún wù bù shū xiāng guó yì，xíng shèng yǒu yú fēng tǔ è。阶面青苔老更生，况乃秋后转多蝇。jiē miàn qīng tái lǎo gèng shēng，kuàng nǎi qiū hòu zhuǎn duō yíng。巫山不见庐山远，怅望秋天虚翠屏。wū shān bù jiàn lú shān yuǎn，chàng wàng qiū tiān xū cuì píng。

寄孙元忠

宋：孔平仲

隐几萧条戴鹖冠，强移栖息一枝安。yǐn jǐ xiāo tiáo dài hé guān，qiáng yí qī xī yī zhī ān。重阳独酌杯中酒，醉把茱萸子细看。zhòng yáng dú zhuó bēi zhōng jiǔ，zuì bǎ zhū yú zi xì kàn。羞见黄花无数新，当令美味入吾唇。xiū jiàn huáng huā wú shù xīn，dāng lìng měi wèi rù wú chún。久拚野鹤如霜鬓，何用浮名绊此身。jiǔ pàn yě hè rú shuāng bìn，hé yòng fú míng bàn cǐ shēn。

寄孙元忠

宋：孔平仲

高栋层轩已自凉，青枫叶赤天雨霜。gāo dòng céng xuān yǐ zì liáng，qīng fēng yè chì tiān yǔ shuāng。自公多暇迎参伍，行酒赋诗殊未央。zì gōng duō xiá yíng cān wǔ，xíng jiǔ fù shī shū wèi yāng。共指西日不相贷，万事尽付形骸外。gòng zhǐ xī rì bù xiāng dài，wàn shì jǐn fù xíng hái wài。自笑狂夫老更狂，诗酒尚堪驱使在。zì xiào kuáng fū lǎo gèng kuáng，shī jiǔ shàng kān qū shǐ zài。

寄孙元忠

宋：孔平仲

摇落深知宋玉悲，东流之外西日微。yáo luò shēn zhī sòng yù bēi，dōng liú zhī wài xī rì wēi。寒衣处处催刀尺，谁家捣练风凄凄。hán yī chù chù cuī dāo chǐ，shuí jiā dǎo liàn fēng qī qī。篱边老却陶潜菊，前飞秃鹙后鸿鹄。lí biān lǎo què táo qián jú，qián fēi tū qiū hòu hóng gǔ。安得送我置汝旁，怅望聊歌紫芝曲。ān dé sòng wǒ zhì rǔ páng，chàng wàng liáo gē zǐ zhī qū。

寄孙元忠

宋：孔平仲

秋风淅淅吹我衣，日日江楼坐翠微。qiū fēng xī xī chuī wǒ yī，rì rì jiāng lóu zuò cuì wēi。江光隐见鼋鼍窟，水鸟衔鱼来去飞。jiāng guāng yǐn jiàn yuán tuó kū，shuǐ niǎo xián yú lái qù fēi。菱叶荷花净如拭，清簟疏帘看奕棋。líng yè hé huā jìng rú shì，qīng diàn shū lián kàn yì qí。雷声忽送千峰雨，波涛万顷堆琉璃。léi shēng hū sòng qiān fēng yǔ，bō tāo wàn qǐng duī liú lí。

寄孙元忠

宋：孔平仲

草阁柴扉星散居，远开山岳散江湖。cǎo gé chái fēi xīng sàn jū，yuǎn kāi shān yuè sàn jiāng hú。苍苔浊酒林中静，丹橘黄柑此地无。cāng tái zhuó jiǔ lín zhōng jìng，dān jú huáng gān cǐ dì wú。洞庭扬波江汉回，愿吹野水添金杯。dòng tíng yáng bō jiāng hàn huí，yuàn chuī yě shuǐ tiān jīn bēi。巢燕养雏浑去尽，邻鸡还过短墙来。cháo yàn yǎng chú hún qù jǐn，lín jī hái guò duǎn qiáng lái。

寄孙元忠

宋：孔平仲

秋来相顾尚飘蓬，兼泛沧浪学钓翁。qiū lái xiāng gù shàng piāo péng，jiān fàn cāng làng xué diào wēng。钟鼎山林各天性，知君才是济川功。zhōng dǐng shān lín gè tiān xìng，zhī jūn cái shì jì chuān gōng。万里寒空只一日，会是排风有毛质。wàn lǐ hán kōng zhǐ yī rì，huì shì pái fēng yǒu máo zhì。攀龙附凤势莫当，莫度清秋吟蟋蟀。pān lóng fù fèng shì mò dāng，mò dù qīng qiū yín xī shuài。

寄孙元忠

宋：孔平仲

诸公衮衮登台省，后来况接才华盛。zhū gōng gǔn gǔn dēng tái shěng，hòu lái kuàng jiē cái huá shèng。天涯风俗自相亲，岁暮阴阳催短景。tiān yá fēng sú zì xiāng qīn，suì mù yīn yáng cuī duǎn jǐng。江风飒飒乱帆秋，天入沧浪一钓舟。jiāng fēng sà sà luàn fān qiū，tiān rù cāng làng yī diào zhōu。愁极本凭诗遣兴，朔云寒菊倍离忧。chóu jí běn píng shī qiǎn xīng，shuò yún hán jú bèi lí yōu。

寄孙元忠

宋：孔平仲

秋水才深四五尺，风灯照夜欲三更。qiū shuǐ cái shēn sì wǔ chǐ，fēng dēng zhào yè yù sān gèng。千崖无人万壑静，新月犹悬双杵鸣。qiān yá wú rén wàn hè jìng，xīn yuè yóu xuán shuāng chǔ míng。衰颜动觅藜床坐，仰看明星当空大。shuāi yán dòng mì lí chuáng zuò，yǎng kàn míng xīng dāng kōng dà。请君一来开我愁，南浮早鼓萧湘柂。qǐng jūn yī lái kāi wǒ chóu，nán fú zǎo gǔ xiāo xiāng yí。

寄孙元忠

宋：孔平仲

可怜为人好心事，今我能书数字至。kě lián wèi rén hǎo xīn shì，jīn wǒ néng shū shù zì zhì。人生会面难再得，安得如鸟有羽翅。rén shēng huì miàn nán zài dé，ān dé rú niǎo yǒu yǔ chì。日暮聊为梁父吟，非子谁复见幽心。rì mù liáo wèi liáng fù yín，fēi zi shuí fù jiàn yōu xīn。入怀本倚昆山玉，许身愧比双南金。rù huái běn yǐ kūn shān yù，xǔ shēn kuì bǐ shuāng nán jīn。

寄孙元忠

宋：孔平仲

腐儒衰晚谬通籍，齿牙欲落真可惜。fǔ rú shuāi wǎn miù tōng jí，chǐ yá yù luò zhēn kě xī。沧浪水深青冥阔，山鬼幽忧雪霜逼。cāng làng shuǐ shēn qīng míng kuò，shān guǐ yōu yōu xuě shuāng bī。老去新知见面稀，被褐短窄鬓如丝。lǎo qù xīn zhī jiàn miàn xī，bèi hè duǎn zhǎi bìn rú sī。秋天漠漠向昏黑，独立苍茫自咏诗。qiū tiān mò mò xiàng hūn hēi，dú lì cāng máng zì yǒng shī。