古诗词 - 中国最美古诗词

两头纤纤

两头纤纤枣子核，半白半黑纸上墨。liǎng tóu xiān xiān zǎo zi hé，bàn bái bàn hēi zhǐ shàng mò。腷腷膊膊手趁拍，磊磊落落山头石。bì bì bó bó shǒu chèn pāi，lěi lěi luò luò shān tóu shí。

噫戏庐山乎高哉，山连大江势横绝，虎卷龙拿起霜雪。yī xì lú shān hū gāo zāi，shān lián dà jiāng shì héng jué，hǔ juǎn lóng ná qǐ shuāng xuě。五湖七泽泻波来，百穿千孔吞吐成云雷。wǔ hú qī zé xiè bō lái，bǎi chuān qiān kǒng tūn tǔ chéng yún léi。其上自有飞瀑水，白如一疋练，半天河汉倾崔嵬。qí shàng zì yǒu fēi pù shuǐ，bái rú yī pǐ liàn，bàn tiān hé hàn qīng cuī wéi。苍苍石壁插空翠，漠漠云华自开闭。cāng cāng shí bì chā kōng cuì，mò mò yún huá zì kāi bì。水甘松香涧谷深，黄精枸杞生成林。shuǐ gān sōng xiāng jiàn gǔ shēn，huáng jīng gǒu qǐ shēng chéng lín。地无虎狼毒草木，但闻仙童玉女语笑之清音。dì wú hǔ láng dú cǎo mù，dàn wén xiān tóng yù nǚ yǔ xiào zhī qīng yīn。君不见当时匡续断世故，结庐莽草无寻处。jūn bù jiàn dāng shí kuāng xù duàn shì gù，jié lú mǎng cǎo wú xún chù。又不见渊明无心五斗米，石床醉卧呼不起。yòu bù jiàn yuān míng wú xīn wǔ dòu mǐ，shí chuáng zuì wò hū bù qǐ。真君种杏人获生，远公白莲开玉英。zhēn jūn zhǒng xìng rén huò shēng，yuǎn gōng bái lián kāi yù yīng。松肪柏实皆可饱，何必皓露栖金茎。sōng fáng bǎi shí jiē kě bǎo，hé bì hào lù qī jīn jīng。我欲攀崖采紫芝，道中逢仙一问之。wǒ yù pān yá cǎi zǐ zhī，dào zhōng féng xiān yī wèn zhī。接余之手生虹蜺，昆仑太室相追随。jiē yú zhī shǒu shēng hóng ní，kūn lún tài shì xiāng zhuī suí。玄台绛阙恣远游，旁通三岛逮十洲。xuán tái jiàng quē zì yuǎn yóu，páng tōng sān dǎo dǎi shí zhōu。柯消石烂未肯休，千秋万岁一瞑目，下视尘世如蜗牛。kē xiāo shí làn wèi kěn xiū，qiān qiū wàn suì yī míng mù，xià shì chén shì rú wō niú。

八音诗

宋：孔平仲

金风荡炎暑，六合气已清。jīn fēng dàng yán shǔ，liù hé qì yǐ qīng。石崇南山高，晨起见峥嵘。shí chóng nán shān gāo，chén qǐ jiàn zhēng róng。丝垂虫就茧，彼各有所营。sī chuí chóng jiù jiǎn，bǐ gè yǒu suǒ yíng。竹实不足饱，凤凰尚饥鸣。zhú shí bù zú bǎo，fèng huáng shàng jī míng。匏瓜固贱草，引蔓上高城。páo guā gù jiàn cǎo，yǐn màn shàng gāo chéng。土地之所宜，结子如瓶罂。tǔ dì zhī suǒ yí，jié zi rú píng yīng。革带守空文，岁月逝可惊。gé dài shǒu kōng wén，suì yuè shì kě jīng。木落行且秀，欣欣候春荣。mù luò xíng qiě xiù，xīn xīn hòu chūn róng。

八音诗

宋：孔平仲

金杯十分酒，酌子消百忧。jīn bēi shí fēn jiǔ，zhuó zi xiāo bǎi yōu。石可补青天，弃与瓦砾侔。shí kě bǔ qīng tiān，qì yǔ wǎ lì móu。丝可弦南风，织成绢素柔。sī kě xián nán fēng，zhī chéng juàn sù róu。竹帛未书功，光景忽以遒。zhú bó wèi shū gōng，guāng jǐng hū yǐ qiú。匏系久不食，栖栖江上洲。páo xì jiǔ bù shí，qī qī jiāng shàng zhōu。土鼓与蒉桴，为用先鸣球。tǔ gǔ yǔ kuì fú，wèi yòng xiān míng qiú。革带人所贱，犹列下邳侯。gé dài rén suǒ jiàn，yóu liè xià pī hóu。木有栋梁材，终当回万牛。mù yǒu dòng liáng cái，zhōng dāng huí wàn niú。

八音诗

宋：孔平仲

金谷草离离，绿珠魂已蛰。jīn gǔ cǎo lí lí，lǜ zhū hún yǐ zhé。石崇虽富贵，一散不可集。shí chóng suī fù guì，yī sàn bù kě jí。丝亦不须悲，岐亦不须泣。sī yì bù xū bēi，qí yì bù xū qì。竹林诸逸士，以醉名自立。zhú lín zhū yì shì，yǐ zuì míng zì lì。匏弦且为乐，惜此光景急。páo xián qiě wèi lè，xī cǐ guāng jǐng jí。土人劝我勤，朱紫当早拾。tǔ rén quàn wǒ qín，zhū zǐ dāng zǎo shí。革性以从容，矫揉未易入。gé xìng yǐ cóng róng，jiǎo róu wèi yì rù。木散姑自全，宁求斧斤及。mù sàn gū zì quán，níng qiú fǔ jīn jí。

八音诗

宋：孔平仲

金色晦尘垢，人疑以为鍮。jīn sè huì chén gòu，rén yí yǐ wèi tōu。石有洁白姿，昧者比琳璆。shí yǒu jié bái zī，mèi zhě bǐ lín qiú。丝缫不尽绪，谁与结绸缪。sī sāo bù jǐn xù，shuí yǔ jié chóu móu。竹可裁笙竽，奈何困薪槱。zhú kě cái shēng yú，nài hé kùn xīn yǒu。匏黄已落蒂，岁序飒惊秋。páo huáng yǐ luò dì，suì xù sà jīng qiū。土壤厌卑湿，山川嗟阻修。tǔ rǎng yàn bēi shī，shān chuān jiē zǔ xiū。革车召武士，折敌当与谋。gé chē zhào wǔ shì，zhé dí dāng yǔ móu。木铎一奋剑，为君斩倡优。mù duó yī fèn jiàn，wèi jūn zhǎn chàng yōu。

八音诗

宋：孔平仲

金弦调阴阳，诸公尽梁栋。jīn xián diào yīn yáng，zhū gōng jǐn liáng dòng。石室校图书，英才皆屈宋。shí shì xiào tú shū，yīng cái jiē qū sòng。丝侵鬓边发，濒老知无用。sī qīn bìn biān fā，bīn lǎo zhī wú yòng。竹径理旧居，蔬畦阅新种。zhú jìng lǐ jiù jū，shū qí yuè xīn zhǒng。匏刳以酌酒，自唱出歌送。páo kū yǐ zhuó jiǔ，zì chàng chū gē sòng。土燥叶可收，水清鱼益众。tǔ zào yè kě shōu，shuǐ qīng yú yì zhòng。革屦随藜杖，徜徉步方纵。gé jù suí lí zhàng，cháng yáng bù fāng zòng。木末见栖鸦，暝归街鼓动。mù mò jiàn qī yā，míng guī jiē gǔ dòng。

八音诗

宋：孔平仲

金乌卷海水，东欲上扶桑。jīn wū juǎn hǎi shuǐ，dōng yù shàng fú sāng。石性本沉滞，不能随波扬。shí xìng běn chén zhì，bù néng suí bō yáng。丝萦自作茧，渐老甘退藏。sī yíng zì zuò jiǎn，jiàn lǎo gān tuì cáng。竹会有青色，牵人幽兴长。zhú huì yǒu qīng sè，qiān rén yōu xīng zhǎng。匏羹若可饱，何必羡牛羊。páo gēng ruò kě bǎo，hé bì xiàn niú yáng。土室若可安，不须高栋梁。tǔ shì ruò kě ān，bù xū gāo dòng liáng。革以脂自柔，铁遇火则烊。gé yǐ zhī zì róu，tiě yù huǒ zé yáng。木可揉而直，惟士心有常。mù kě róu ér zhí，wéi shì xīn yǒu cháng。

又谢诸君酬和

宋：孔平仲

金兰诸益友，一一皆诗家。jīn lán zhū yì yǒu，yī yī jiē shī jiā。石音尽清越，使我惭淫哇。shí yīn jǐn qīng yuè，shǐ wǒ cán yín wa。丝棼强抽绪，语句多疵瑕。sī fén qiáng chōu xù，yǔ jù duō cī xiá。竹笺屡涂窜，谁谓点不加。zhú jiān lǚ tú cuàn，shuí wèi diǎn bù jiā。匏实虽百枚，不如一甘瓜。páo shí suī bǎi méi，bù rú yī gān guā。土朱重千钧，不如一丹砂。tǔ zhū zhòng qiān jūn，bù rú yī dān shā。革去齐梁体，羡君吐天葩。gé qù qí liáng tǐ，xiàn jūn tǔ tiān pā。木强未肯休，馀辞缀车斜。mù qiáng wèi kěn xiū，yú cí zhuì chē xié。

又奉项元师

宋：孔平仲

金刚有遗偈，难以声音求。jīn gāng yǒu yí jì，nán yǐ shēng yīn qiú。石击乃有光，是名为火不。shí jī nǎi yǒu guāng，shì míng wèi huǒ bù。丝从何处来，认著从茧抽。sī cóng hé chù lái，rèn zhù cóng jiǎn chōu。竹本由根生，根外又何由。zhú běn yóu gēn shēng，gēn wài yòu hé yóu。匏开即为勺，针屈即为钩。páo kāi jí wèi sháo，zhēn qū jí wèi gōu。土地水火风，合为一浮沤。tǔ dì shuǐ huǒ fēng，hé wèi yī fú ōu。革易固不常，沩山水牯牛。gé yì gù bù cháng，wéi shān shuǐ gǔ niú。木性无荣谢，古今春复秋。mù xìng wú róng xiè，gǔ jīn chūn fù qiū。

又奉朱明叟

宋：孔平仲

金榜阅名姓，于今二十秋。jīn bǎng yuè míng xìng，yú jīn èr shí qiū。石陨鹢退飞，才命不相谋。shí yǔn yì tuì fēi，cái mìng bù xiāng móu。丝绳可比直，应笑曲如钩。sī shéng kě bǐ zhí，yīng xiào qū rú gōu。竹未遇蔡邕，有声谁见求。zhú wèi yù cài yōng，yǒu shēng shuí jiàn qiú。匏瓜岂无蔓，奈何枝不樛。páo guā qǐ wú màn，nài hé zhī bù jiū。土俗相慢侮，有如东家丘。tǔ sú xiāng màn wǔ，yǒu rú dōng jiā qiū。革囊贮珠玉，至宝勿暗投。gé náng zhù zhū yù，zhì bǎo wù àn tóu。木若假先容，为君效绸缪。mù ruò jiǎ xiān róng，wèi jūn xiào chóu móu。

又奉周文之

宋：孔平仲

金台招俊乂，之子值明时。jīn tái zhāo jùn yì，zhī zi zhí míng shí。石蕴荆山璞，当为璧与圭。shí yùn jīng shān pú，dāng wèi bì yǔ guī。丝随物所染，在涅要不缁。sī suí wù suǒ rǎn，zài niè yào bù zī。竹箭中有筠，岁寒尚猗猗。zhú jiàn zhōng yǒu yún，suì hán shàng yī yī。匏叶异甘苦，采掇须自知。páo yè yì gān kǔ，cǎi duō xū zì zhī。土性殊美恶，栽培择所宜。tǔ xìng shū měi è，zāi péi zé suǒ yí。革急而韦缓，古人贵调胹。gé jí ér wéi huǎn，gǔ rén guì diào ér。木老雁被烹，吾师乃支离。mù lǎo yàn bèi pēng，wú shī nǎi zhī lí。

一字至七字送梦锡梦锡托疾引归

宋：孔平仲

行，行。xíng，xíng。宿驾，宵征。sù jià，xiāo zhēng。秋渐老，雨初晴。qiū jiàn lǎo，yǔ chū qíng。黄叶归思，青山去程。huáng yè guī sī，qīng shān qù chéng。身随一雁远，眼入故乡明。shēn suí yī yàn yuǎn，yǎn rù gù xiāng míng。流水光阴可惜，浮云轩冕自轻。liú shuǐ guāng yīn kě xī，fú yún xuān miǎn zì qīng。把酒日飞鹦鹉盏，寻花更到凤凰城。bǎ jiǔ rì fēi yīng wǔ zhǎn，xún huā gèng dào fèng huáng chéng。

七字至一字

宋：孔平仲

仕宦千忧出海涛，功名一笑付秋毫。shì huàn qiān yōu chū hǎi tāo，gōng míng yī xiào fù qiū háo。荣望弃如脱屣，归心断若操刀。róng wàng qì rú tuō xǐ，guī xīn duàn ruò cāo dāo。东堂展图画，北牖缀风骚。dōng táng zhǎn tú huà，běi yǒu zhuì fēng sāo。晴煎越茗，寒泛宫醪。qíng jiān yuè míng，hán fàn gōng láo。超世网，释天韬。chāo shì wǎng，shì tiān tāo。就逸，辞劳。jiù yì，cí láo。高，高。gāo，gāo。

十画四言

宋：孔平仲

亨倅沉俗，泥虬卧虹。hēng cuì chén sú，ní qiú wò hóng。星君促面，省座班封。xīng jūn cù miàn，shěng zuò bān fēng。修治克茂，果有昌宗。xiū zhì kè mào，guǒ yǒu chāng zōng。耻于便幸，宜效孤忠。chǐ yú biàn xìng，yí xiào gū zhōng。

春闺六言

宋：孔平仲

梦回红玉孤枕，日上真珠半帘。mèng huí hóng yù gū zhěn，rì shàng zhēn zhū bàn lián。云彩阴晴不定，柳梢浓淡相兼。yún cǎi yīn qíng bù dìng，liǔ shāo nóng dàn xiāng jiān。雁柱怨凭曲寄，兽炉愁逐香添。yàn zhù yuàn píng qū jì，shòu lú chóu zhú xiāng tiān。更倚危楼目断，却诉东风泪沾。gèng yǐ wēi lóu mù duàn，què sù dōng fēng lèi zhān。