古诗词 - 中国最美古诗词

诗词作者名句古籍

忆秦娥

愁无语。chóu wú yǔ。黄昏庭院黄梅雨。huáng hūn tíng yuàn huáng méi yǔ。黄梅雨。huáng méi yǔ。新愁一寸，旧愁千缕。xīn chóu yī cùn，jiù chóu qiān lǚ。杜鹃叫断空山苦。dù juān jiào duàn kōng shān kǔ。相思欲计人何许。xiāng sī yù jì rén hé xǔ。一重云断，一重山阻。yī zhòng yún duàn，yī zhòng shān zǔ。

「程垓」字正伯，眉山（今属四川）人。苏轼中表程之才（字正辅）之孙。淳熙十三年（1186）游临安，陆游为其所藏山谷帖作跋，未几归蜀。撰有帝王君臣论及时务利害策五十篇。绍熙三年（1192），已五十许，杨万里荐以应贤良方正科。绍熙五年（1194）乡人王称序其词，谓“程正伯以诗词名，乡之人所知也。余顷岁游都下，数见朝士，往往亦称道正伯佳句”。冯煦《蒿庵论词》：“程正伯凄婉绵丽，与草窗所录《绝妙好词》家法相近。”有《书舟词》（一作《书舟雅词》）一卷。程垓的作品>>

猜您喜欢

水龙吟

夜来风雨匆匆，故园定是花无几。yè lái fēng yǔ cōng cōng，gù yuán dìng shì huā wú jǐ。愁多怨极，等闲孤负，一年芳意。chóu duō yuàn jí，děng xián gū fù，yī nián fāng yì。柳困桃慵，杏青梅小，对人容易。liǔ kùn táo yōng，xìng qīng méi xiǎo，duì rén róng yì。算好春长在，好花长见，原只是、人憔悴。suàn hǎo chūn zhǎng zài，hǎo huā zhǎng jiàn，yuán zhǐ shì rén qiáo cuì。回首池南旧事，恨星星、不堪重记。huí shǒu chí nán jiù shì，hèn xīng xīng bù kān zhòng jì。如今但有，看花老眼，伤时清泪。rú jīn dàn yǒu，kàn huā lǎo yǎn，shāng shí qīng lèi。不怕逢花瘦，只愁怕、老来风味。bù pà féng huā shòu，zhǐ chóu pà lǎo lái fēng wèi。待繁红乱处，留云借月，也须拼醉。dài fán hóng luàn chù，liú yún jiè yuè，yě xū pīn zuì。

最高楼

旧时心事，说着两眉羞。jiù shí xīn shì，shuō zhe liǎng méi xiū。长记得、凭肩游。zhǎng jì dé píng jiān yóu。缃裙罗袜桃花岸，薄衫轻扇杏花楼。xiāng qún luó wà táo huā àn，báo shān qīng shàn xìng huā lóu。几番行，几番醉，几番留。jǐ fān xíng，jǐ fān zuì，jǐ fān liú。也谁料、春风吹已断。yě shuí liào chūn fēng chuī yǐ duàn。又谁料、朝云飞亦散。yòu shuí liào cháo yún fēi yì sàn。天易老，恨难酬。tiān yì lǎo，hèn nán chóu。蜂儿不解知人苦，燕儿不解说人愁。fēng ér bù jiě zhī rén kǔ，yàn ér bù jiě shuō rén chóu。旧情怀，消不尽，几时休。jiù qíng huái，xiāo bù jǐn，jǐ shí xiū。

满江红·其一忆别

门掩垂杨，宝香度、翠帘重叠。mén yǎn chuí yáng，bǎo xiāng dù cuì lián zhòng dié。春寒在，罗衣初试，素肌犹怯。chūn hán zài，luó yī chū shì，sù jī yóu qiè。薄霭笼花天欲暮，小风送角声初咽。báo ǎi lóng huā tiān yù mù，xiǎo fēng sòng jiǎo shēng chū yàn。但独褰、幽幌悄无言，伤初别。dàn dú qiān yōu huǎng qiāo wú yán，shāng chū bié。衣上雨，眉间月。yī shàng yǔ，méi jiān yuè。滴不尽，颦空切。dī bù jǐn，pín kōng qiè。羡栖梁归燕，入帘双蝶。xiàn qī liáng guī yàn，rù lián shuāng dié。愁绪多于花絮乱，柔肠过似丁香结。chóu xù duō yú huā xù luàn，róu cháng guò shì dīng xiāng jié。问甚时、重理锦囊书，从头说。wèn shén shí zhòng lǐ jǐn náng shū，cóng tóu shuō。

南浦·春暮

金鸭懒薰香，向晚来，春酲一枕无绪。jīn yā lǎn xūn xiāng，xiàng wǎn lái，chūn chéng yī zhěn wú xù。浓绿涨瑶窗，东风外、吹尽乱红飞絮。nóng lǜ zhǎng yáo chuāng，dōng fēng wài chuī jǐn luàn hóng fēi xù。无言伫立，断肠惟有流莺语。wú yán zhù lì，duàn cháng wéi yǒu liú yīng yǔ。碧云欲暮，空惆怅韶华，一时虚度。bì yún yù mù，kōng chóu chàng sháo huá，yī shí xū dù。追思旧日心情，记题叶西楼，吹花南浦。zhuī sī jiù rì xīn qíng，jì tí yè xī lóu，chuī huā nán pǔ。老去觉欢疏，伤春恨、都付断云残雨。lǎo qù jué huān shū，shāng chūn hèn dōu fù duàn yún cán yǔ。黄昏院落，问谁犹在凭栏处。huáng hūn yuàn luò，wèn shuí yóu zài píng lán chù。可堪杜宇，空只解声声，催他春去。kě kān dù yǔ，kōng zhǐ jiě shēng shēng，cuī tā chūn qù。

满江红·其二

水远山明，秋容淡、不禁摇落。shuǐ yuǎn shān míng，qiū róng dàn bù jìn yáo luò。况正是、楼台高处，晚凉犹薄。kuàng zhèng shì lóu tái gāo chù，wǎn liáng yóu báo。月在衣裳风在袖，冰生枕簟香生幕。yuè zài yī shang fēng zài xiù，bīng shēng zhěn diàn xiāng shēng mù。算四时、佳处是清秋，须行乐。suàn sì shí jiā chù shì qīng qiū，xū xíng lè。东篱下，西窗角。dōng lí xià，xī chuāng jiǎo。寻旧菊，催新酌。xún jiù jú，cuī xīn zhuó。笑广平何事，对秋萧索。xiào guǎng píng hé shì，duì qiū xiāo suǒ。摇叶声声深院宇，折荷寸寸闲池阁。yáo yè shēng shēng shēn yuàn yǔ，zhé hé cùn cùn xián chí gé。待归来、闲把木犀花，重薰却。dài guī lái xián bǎ mù xī huā，zhòng xūn què。

摊破江城子/江城梅花引

娟娟霜月又侵门。juān juān shuāng yuè yòu qīn mén。对黄昏。duì huáng hūn。怯黄昏。qiè huáng hūn。愁把梅花，独自泛清尊。chóu bǎ méi huā，dú zì fàn qīng zūn。酒又难禁花又恼，漏声远，一更更，总断魂。jiǔ yòu nán jìn huā yòu nǎo，lòu shēng yuǎn，yī gèng gèng，zǒng duàn hún。断魂。duàn hún。断魂。duàn hún。不堪闻。bù kān wén。被半温。bèi bàn wēn。香半温。xiāng bàn wēn。睡也睡也，睡不稳、谁与温存。shuì yě shuì yě，shuì bù wěn shuí yǔ wēn cún。只有床前、红烛伴啼痕。zhǐ yǒu chuáng qián hóng zhú bàn tí hén。一夜无眠连晓角，人瘦也，比梅花，瘦几分。yī yè wú mián lián xiǎo jiǎo，rén shòu yě，bǐ méi huā，shòu jǐ fēn。

木兰花慢

倩娇莺姹燕，说不尽、此时情。qiàn jiāo yīng chà yàn，shuō bù jǐn cǐ shí qíng。正小院春阑，芳园昼锁，人去花零。zhèng xiǎo yuàn chūn lán，fāng yuán zhòu suǒ，rén qù huā líng。凭高试回望眼，奈遥山远水隔重云。píng gāo shì huí wàng yǎn，nài yáo shān yuǎn shuǐ gé zhòng yún。谁遣风狂雨横，便教无计留春。shuí qiǎn fēng kuáng yǔ héng，biàn jiào wú jì liú chūn。谁知雁杳与鸿冥。shuí zhī yàn yǎo yǔ hóng míng。自难寄丁宁。zì nán jì dīng níng。纵柳院颦深，桃门笑在，知属何人。zòng liǔ yuàn pín shēn，táo mén xiào zài，zhī shǔ hé rén。衣篝几回忘了，奈残香、犹有旧时熏。yī gōu jǐ huí wàng le，nài cán xiāng yóu yǒu jiù shí xūn。空使风头卷絮，为他飘荡花城。kōng shǐ fēng tóu juǎn xù，wèi tā piāo dàng huā chéng。

八声甘州

问东君、既解遣花开，不合放花飞。wèn dōng jūn jì jiě qiǎn huā kāi，bù hé fàng huā fēi。念春风枝上，一分花减，一半春归。niàn chūn fēng zhī shàng，yī fēn huā jiǎn，yī bàn chūn guī。忍见千红万翠，容易涨桃溪。rěn jiàn qiān hóng wàn cuì，róng yì zhǎng táo xī。花自随流水，无计追随。huā zì suí liú shuǐ，wú jì zhuī suí。不忍凭高南望，记旧时行处，芳意菲菲。bù rěn píng gāo nán wàng，jì jiù shí xíng chù，fāng yì fēi fēi。叹年来春减，花与故人非。tàn nián lái chūn jiǎn，huā yǔ gù rén fēi。总使、梁园赋在，奈长卿、老去亦何为。zǒng shǐ liáng yuán fù zài，nài zhǎng qīng lǎo qù yì hé wèi。空搔首，乱云堆里，立尽斜晖。kōng sāo shǒu，luàn yún duī lǐ，lì jǐn xié huī。

洞庭春色/沁园春

锦字亲裁，泪巾偷裛，细说旧时。jǐn zì qīn cái，lèi jīn tōu yì，xì shuō jiù shí。记笑桃门巷，妆窥宝靥，弄花庭前，香湿罗衣。jì xiào táo mén xiàng，zhuāng kuī bǎo yè，nòng huā tíng qián，xiāng shī luó yī。几度相随游冶去，任月细风尖犹未归。jǐ dù xiāng suí yóu yě qù，rèn yuè xì fēng jiān yóu wèi guī。多少事，有垂杨眼见，红烛心知。duō shǎo shì，yǒu chuí yáng yǎn jiàn，hóng zhú xīn zhī。如今事都过也，但赢得、双鬓成丝。rú jīn shì dōu guò yě，dàn yíng dé shuāng bìn chéng sī。叹半妆红豆，相思有分，两分青镜，重合难期。tàn bàn zhuāng hóng dòu，xiāng sī yǒu fēn，liǎng fēn qīng jìng，zhòng hé nán qī。惆怅一春飞絮，梦悠扬教人分付谁。chóu chàng yī chūn fēi xù，mèng yōu yáng jiào rén fēn fù shuí。销魂处，又梨花雨暗，半掩重扉。xiāo hún chù，yòu lí huā yǔ àn，bàn yǎn zhòng fēi。

四代好/宴清都

翠幕东风早。cuì mù dōng fēng zǎo。兰窗梦，又被莺声惊觉。lán chuāng mèng，yòu bèi yīng shēng jīng jué。起来空对，平阶弱絮，满庭芳草。qǐ lái kōng duì，píng jiē ruò xù，mǎn tíng fāng cǎo。厌厌未忺怀抱。yàn yàn wèi xiān huái bào。记柳外、人家曾到。jì liǔ wài rén jiā céng dào。凭画阑、那更春好花好，酒好人好。píng huà lán nà gèng chūn hǎo huā hǎo，jiǔ hǎo rén hǎo。春好尚恐阑珊，花好又怕，飘零难保。chūn hǎo shàng kǒng lán shān，huā hǎo yòu pà，piāo líng nán bǎo。直饶酒好□渑，未抵意中人好。zhí ráo jiǔ hǎo miǎn，wèi dǐ yì zhōng rén hǎo。相逢尽拼醉倒。xiāng féng jǐn pīn zuì dào。况人与、才情未老。kuàng rén yǔ cái qíng wèi lǎo。又岂关、春去春来，花愁花恼。yòu qǐ guān chūn qù chūn lái，huā chóu huā nǎo。

玉漏迟

一春浑不见，那堪又是，花飞时节。yī chūn hún bù jiàn，nà kān yòu shì，huā fēi shí jié。忍对危栏数曲，暮云千叠。rěn duì wēi lán shù qū，mù yún qiān dié。门外星星柳眼，看还似、当时风月。mén wài xīng xīng liǔ yǎn，kàn hái shì dāng shí fēng yuè。愁万结。chóu wàn jié。凭谁为我，殷勤低说。píng shuí wèi wǒ，yīn qín dī shuō。不是惯却春心，奈新燕传情，旧莺饶舌。bù shì guàn què chūn xīn，nài xīn yàn chuán qíng，jiù yīng ráo shé。冷篆馀香，莫放等闲消歇。lěng zhuàn yú xiāng，mò fàng děng xián xiāo xiē。纵使繁红褪尽，犹自有、荼蘼堪折。zòng shǐ fán hóng tuì jǐn，yóu zì yǒu tú mí kān zhé。魂梦切。hún mèng qiè。如今不奈，飞来蝴蝶。rú jīn bù nài，fēi lái hú dié。

折红英/撷芳词

桃花暖。táo huā nuǎn。杨花乱。yáng huā luàn。可怜朱户春强半。kě lián zhū hù chūn qiáng bàn。长记忆。zhǎng jì yì。探芳日。tàn fāng rì。笑凭郎肩，殢红偎碧。xiào píng láng jiān，tì hóng wēi bì。惜惜惜。xī xī xī。春宵短。chūn xiāo duǎn。离肠断。lí cháng duàn。泪痕长向东风满。lèi hén zhǎng xiàng dōng fēng mǎn。凭青翼。píng qīng yì。问消息。wèn xiāo xī。花谢春归，几时来得。huā xiè chūn guī，jǐ shí lái dé。忆忆忆。yì yì yì。

瑶阶草

空山子规叫，月破黄昏冷。kōng shān zi guī jiào，yuè pò huáng hūn lěng。帘幕风轻，绿暗红又尽。lián mù fēng qīng，lǜ àn hóng yòu jǐn。自从别后，粉销香腻，一春成病。zì cóng bié hòu，fěn xiāo xiāng nì，yī chūn chéng bìng。那堪昼闲日永。nà kān zhòu xián rì yǒng。恨难整。hèn nán zhěng。起来无语，绿萍破处池光净。qǐ lái wú yǔ，lǜ píng pò chù chí guāng jìng。闷理残妆，照花独自怜瘦影。mèn lǐ cán zhuāng，zhào huā dú zì lián shòu yǐng。睡来又怕，饮来越醉，醒来却闷。shuì lái yòu pà，yǐn lái yuè zuì，xǐng lái què mèn。看谁似我孤令。kàn shuí shì wǒ gū lìng。

碧牡丹

睡起情无著。shuì qǐ qíng wú zhù。晓雨尽，春寒弱。xiǎo yǔ jǐn，chūn hán ruò。酒盏飘零，几日顿疏行乐。jiǔ zhǎn piāo líng，jǐ rì dùn shū xíng lè。试数花枝，问此情何若。shì shù huā zhī，wèn cǐ qíng hé ruò。为谁开，为谁落。wèi shuí kāi，wèi shuí luò。正愁却。zhèng chóu què。不是花情薄。bù shì huā qíng báo。花元笑人萧索。huā yuán xiào rén xiāo suǒ。旧观千红，至今冷梦难托。jiù guān qiān hóng，zhì jīn lěng mèng nán tuō。燕麦春风，更几人惊觉。yàn mài chūn fēng，gèng jǐ rén jīng jué。对花羞，为花恶。duì huā xiū，wèi huā è。

满庭芳·时在临安晚秋登临

南月惊乌，西风破雁，又是秋满平湖。nán yuè jīng wū，xī fēng pò yàn，yòu shì qiū mǎn píng hú。采莲人尽，寒色战菰蒲。cǎi lián rén jǐn，hán sè zhàn gū pú。旧信江南好景，一万里、轻觅莼鲈。jiù xìn jiāng nán hǎo jǐng，yī wàn lǐ qīng mì chún lú。谁知道，吴侬未识，蜀客已情孤。shuí zhī dào，wú nóng wèi shí，shǔ kè yǐ qíng gū。凭高，增怅望，湘云尽处，都是平芜。píng gāo，zēng chàng wàng，xiāng yún jǐn chù，dōu shì píng wú。问故乡何日，重见吾庐。wèn gù xiāng hé rì，zhòng jiàn wú lú。纵有荷纫芰制，终不似、菊短篱疏。zòng yǒu hé rèn jì zhì，zhōng bù shì jú duǎn lí shū。归情远，三更雨梦，依旧绕庭梧。guī qíng yuǎn，sān gèng yǔ mèng，yī jiù rào tíng wú。

总143条12 3 4 5 6 7 ›»