古诗词 - 中国最美古诗词

谢送夏衣

南州久客困炎歊，汗浥春衫上白毛。nán zhōu jiǔ kè kùn yán xiāo，hàn yì chūn shān shàng bái máo。细葛含风常著看，此情犹胜旧绨袍。xì gé hán fēng cháng zhù kàn，cǐ qíng yóu shèng jiù tí páo。

十五年来，逢寒食节，皆在天涯。shí wǔ nián lái，féng hán shí jié，jiē zài tiān yá。叹雨濡露润，还思宰柏；风柔日媚，羞看飞花。tàn yǔ rú lù rùn，hái sī zǎi bǎi；fēng róu rì mèi，xiū kàn fēi huā。麦饭纸钱，只鸡斗酒，几误林闲噪喜鸦。mài fàn zhǐ qián，zhǐ jī dòu jiǔ，jǐ wù lín xián zào xǐ yā。天笑道，此不由乎我，也不由他。tiān xiào dào，cǐ bù yóu hū wǒ，yě bù yóu tā。鼎中炼熟丹砂，把紫府青都作一家。dǐng zhōng liàn shú dān shā，bǎ zǐ fǔ qīng dōu zuò yī jiā。想前人鹤驭，常游绛阙；浮生蝉蜕，岂恋黄沙。xiǎng qián rén hè yù，cháng yóu jiàng quē；fú shēng chán tuì，qǐ liàn huáng shā。帝命守坟，王令修墓，男子正当如是耶！又何必，待过家上冢，昼锦荣华。dì mìng shǒu fén，wáng lìng xiū mù，nán zi zhèng dāng rú shì yé！yòu hé bì，dài guò jiā shàng zhǒng，zhòu jǐn róng huá。

求纸衾

宋：谢枋得

避世知无地，危身只信天。bì shì zhī wú dì，wēi shēn zhǐ xìn tiān。宁持龚胜扇，不著挺之绵。níng chí gōng shèng shàn，bù zhù tǐng zhī mián。养性真同道，知心有宿缘。yǎng xìng zhēn tóng dào，zhī xīn yǒu sù yuán。纸衾加惠絮，晴日卧云边。zhǐ qīn jiā huì xù，qíng rì wò yún biān。

送张子高归延平

宋：谢枋得

乱世读书少，前人教子难。luàn shì dú shū shǎo，qián rén jiào zi nán。青灯长合席，红日趱归鞍。qīng dēng zhǎng hé xí，hóng rì zǎn guī ān。梅自知春近，松应耐岁寒。méi zì zhī chūn jìn，sōng yīng nài suì hán。楼高新月好，后夜与谁看。lóu gāo xīn yuè hǎo，hòu yè yǔ shuí kàn。

赠宋相士

宋：谢枋得

堕甑看无益，乘轩计亦疏。duò zèng kàn wú yì，chéng xuān jì yì shū。忍贫吾自解，过论子姑徐。rěn pín wú zì jiě，guò lùn zi gū xú。但得耆而艾，饱观诗与书。dàn dé qí ér ài，bǎo guān shī yǔ shū。时乎一杯酒，此外尽从渠。shí hū yī bēi jiǔ，cǐ wài jǐn cóng qú。

送刘治中之信州

宋：谢枋得

冰玉古溪山，治中今仕元。bīng yù gǔ xī shān，zhì zhōng jīn shì yuán。邦人敬文简，道化望曾孙。bāng rén jìng wén jiǎn，dào huà wàng céng sūn。朱子书堂在，东莱讲席存。zhū zi shū táng zài，dōng lái jiǎng xí cún。十年儒道晦，此日喜登门。shí nián rú dào huì，cǐ rì xǐ dēng mén。

挂冠

宋：谢枋得

玉皇殿下卸恩袍，羞见冥鸿惜羽毛。yù huáng diàn xià xiè ēn páo，xiū jiàn míng hóng xī yǔ máo。天地有心扶社稷，朝廷无意得英豪。tiān dì yǒu xīn fú shè jì，cháo tíng wú yì dé yīng háo。早知骨鲠撄时忌，何似山林遁迹高。zǎo zhī gǔ gěng yīng shí jì，hé shì shān lín dùn jì gāo。次第秋风到兰菊，归家痛饮读离骚。cì dì qiū fēng dào lán jú，guī jiā tòng yǐn dú lí sāo。

魏参政执拘投北，行有期，死有日，诗别二子及良友

宋：谢枋得

雪中松柏愈青青，扶植纲常在此行。xuě zhōng sōng bǎi yù qīng qīng，fú zhí gāng cháng zài cǐ xíng。天下久无龚胜洁，人间何独伯夷清。tiān xià jiǔ wú gōng shèng jié，rén jiān hé dú bó yí qīng。义高便觉生堪舍，礼重方知死甚轻。yì gāo biàn jué shēng kān shě，lǐ zhòng fāng zhī sǐ shén qīng。南八男儿终不屈，皇天上帝眼分明。nán bā nán ér zhōng bù qū，huáng tiān shàng dì yǎn fēn míng。

和詹苍崖韵

宋：谢枋得

八闽英杰盛如林，安得三忠存至今。bā mǐn yīng jié shèng rú lín，ān dé sān zhōng cún zhì jīn。旧俗风流千载事，精忠大义一般心。jiù sú fēng liú qiān zài shì，jīng zhōng dà yì yī bān xīn。早知平陆风波恶，何必巅崖云雾深。zǎo zhī píng lù fēng bō è，hé bì diān yá yún wù shēn。此日脊梁非铁硬，小颜拳爪定相侵。cǐ rì jí liáng fēi tiě yìng，xiǎo yán quán zhǎo dìng xiāng qīn。

和毛靖可韵

宋：谢枋得

孟韩相慕久悬悬，恨不论诗早十年。mèng hán xiāng mù jiǔ xuán xuán，hèn bù lùn shī zǎo shí nián。吾道不行知有命，斯文将丧更由天。wú dào bù xíng zhī yǒu mìng，sī wén jiāng sàng gèng yóu tiān。此生何恨为龚胜，来世谁能知少连。cǐ shēng hé hèn wèi gōng shèng，lái shì shuí néng zhī shǎo lián。不信无人扶宇宙，是邦豪杰已潸然。bù xìn wú rén fú yǔ zhòu，shì bāng háo jié yǐ shān rán。

和曹东谷韵

宋：谢枋得

万古纲常担上肩，脊梁铁硬对皇天。wàn gǔ gāng cháng dān shàng jiān，jí liáng tiě yìng duì huáng tiān。人生芳秽有千载，世上荣枯无百年。rén shēng fāng huì yǒu qiān zài，shì shàng róng kū wú bǎi nián。此日识公知有道，何时与我咏游仙。cǐ rì shí gōng zhī yǒu dào，hé shí yǔ wǒ yǒng yóu xiān。不为苏武即龚胜，万一因行拜杜鹃。bù wèi sū wǔ jí gōng shèng，wàn yī yīn xíng bài dù juān。

和叶爱梅

宋：谢枋得

道逢患难正当行，礼食从来孰重轻。dào féng huàn nán zhèng dāng xíng，lǐ shí cóng lái shú zhòng qīng。绿鬓行藏堪检点，白头去就要分明。lǜ bìn xíng cáng kān jiǎn diǎn，bái tóu qù jiù yào fēn míng。了知死别如龚胜，未必生还似子卿。le zhī sǐ bié rú gōng shèng，wèi bì shēng hái shì zi qīng。纬地经天文不丧，许君独擅大声名。wěi dì jīng tiān wén bù sàng，xǔ jūn dú shàn dà shēng míng。

和游古意韵

宋：谢枋得

死易程婴岂不知，十年后死未为非。sǐ yì chéng yīng qǐ bù zhī，shí nián hòu sǐ wèi wèi fēi。文辞未必改秦馆，敲朴徒能抱御衣。wén cí wèi bì gǎi qín guǎn，qiāo pǔ tú néng bào yù yī。无志何劳悲庙黍，得仁更不食山薇。wú zhì hé láo bēi miào shǔ，dé rén gèng bù shí shān wēi。儒冠有愧一厮养，何忍葵心对落晖。rú guān yǒu kuì yī sī yǎng，hé rěn kuí xīn duì luò huī。

代上张经历

宋：谢枋得

中原自古多豪杰，晋国尤多贤大夫。zhōng yuán zì gǔ duō háo jié，jìn guó yóu duō xián dà fū。学问断无虚议论，功名须有大规模。xué wèn duàn wú xū yì lùn，gōng míng xū yǒu dà guī mó。臂闲弓矢真良将，舌底诗书笑腐儒。bì xián gōng shǐ zhēn liáng jiāng，shé dǐ shī shū xiào fǔ rú。自恨两贤相识晚，不妨杯酒恣歌呼。zì hèn liǎng xián xiāng shí wǎn，bù fáng bēi jiǔ zì gē hū。

和道士陈天隐

宋：谢枋得

明知儒道本同流，未了因缘不自由。míng zhī rú dào běn tóng liú，wèi le yīn yuán bù zì yóu。紫府寥阳随念到，红尘辛苦几时休。zǐ fǔ liáo yáng suí niàn dào，hóng chén xīn kǔ jǐ shí xiū。精神常与天来往，躯壳不知谁滞留。jīng shén cháng yǔ tiān lái wǎng，qū ké bù zhī shuí zhì liú。穹壤岂无陆修静，知君认得故吾不。qióng rǎng qǐ wú lù xiū jìng，zhī jūn rèn dé gù wú bù。

和道士陈天隐

宋：谢枋得

岂不逍遥自乐真，世闲何地可容身？qǐ bù xiāo yáo zì lè zhēn，shì xián hé dì kě róng shēn？碧桃秋月原无物，丽日祥风只爱春。bì táo qiū yuè yuán wú wù，lì rì xiáng fēng zhǐ ài chūn。天上尽多知己友，尘中安得见心人。tiān shàng jǐn duō zhī jǐ yǒu，chén zhōng ān dé jiàn xīn rén。赤虬一跃蓬莱近，又恐丹邱有宿因。chì qiú yī yuè péng lái jìn，yòu kǒng dān qiū yǒu sù yīn。