古诗词 - 中国最美古诗词

赠刘仲宪

庙堂鼎食穷水陆，风纪惠文寒耸玉。miào táng dǐng shí qióng shuǐ lù，fēng jì huì wén hán sǒng yù。而君名位不省台，常见私忧结眉目。ér jūn míng wèi bù shěng tái，cháng jiàn sī yōu jié méi mù。朅来我过白所怀，如枉末伸功未录。qiè lái wǒ guò bái suǒ huái，rú wǎng mò shēn gōng wèi lù。谆谆三代治安本，修水火金并土木。zhūn zhūn sān dài zhì ān běn，xiū shuǐ huǒ jīn bìng tǔ mù。烝民既粒教乃敷，和气春风生比屋。zhēng mín jì lì jiào nǎi fū，hé qì chūn fēng shēng bǐ wū。自从秦鞅废井田，王政丝棼民湿束。zì cóng qín yāng fèi jǐng tián，wáng zhèng sī fén mín shī shù。利归兼并富啮贫，万世祸基从此筑。lì guī jiān bìng fù niè pín，wàn shì huò jī cóng cǐ zhù。汉兴文帝殊有为，瓦砾黄金金玉粟。hàn xīng wén dì shū yǒu wèi，wǎ lì huáng jīn jīn yù sù。蠹农一切悉禁绝，千耦如云四郊绿。dù nóng yī qiè xī jìn jué，qiān ǒu rú yún sì jiāo lǜ。下及魏晋隋若唐，或耀武功或货黩。xià jí wèi jìn suí ruò táng，huò yào wǔ gōng huò huò dú。尽刳民力供上需，何异养身还饵毒。jǐn kū mín lì gōng shàng xū，hé yì yǎng shēn hái ěr dú。间时偶尔值小登，悔祸元出天公独。jiān shí ǒu ěr zhí xiǎo dēng，huǐ huò yuán chū tiān gōng dú。劝农使者徒上功，虚丽只堪文案牍。quàn nóng shǐ zhě tú shàng gōng，xū lì zhǐ kān wén àn dú。绎骚后迨五季间，竞投钱镈悬刀镯。yì sāo hòu dài wǔ jì jiān，jìng tóu qián bó xuán dāo zhuó。民间十室九呰窊，父子几何不沟渎。mín jiān shí shì jiǔ zǐ wā，fù zi jǐ hé bù gōu dú。吾元有国天所资，世祖躬历艰难熟。wú yuán yǒu guó tiān suǒ zī，shì zǔ gōng lì jiān nán shú。未遑礼乐刑政颁，首辟司农惟穑督。wèi huáng lǐ lè xíng zhèng bān，shǒu pì sī nóng wéi sè dū。至今在在著作林，枝干排云叶犹沃。zhì jīn zài zài zhù zuò lín，zhī gàn pái yún yè yóu wò。当时治效概可知，行不赍粮居露宿。dāng shí zhì xiào gài kě zhī，xíng bù jī liáng jū lù sù。兹非前圣后圣规，岂特千年万年福。zī fēi qián shèng hòu shèng guī，qǐ tè qiān nián wàn nián fú。统元欲复今何难，政坐因仍弗加勖。tǒng yuán yù fù jīn hé nán，zhèng zuò yīn réng fú jiā xù。骏奔期会夸独贤，深竟根株炫能狱。jùn bēn qī huì kuā dú xián，shēn jìng gēn zhū xuàn néng yù。毁方求媚为通融，涤垢搜瘢称干局。huǐ fāng qiú mèi wèi tōng róng，dí gòu sōu bān chēng gàn jú。呜呼是岂经远图，刑剭谁虞覆公餗。wū hū shì qǐ jīng yuǎn tú，xíng wū shuí yú fù gōng sù。孟氏古称王佐才，照世格言星日煜。mèng shì gǔ chēng wáng zuǒ cái，zhào shì gé yán xīng rì yù。论治略无奇异闻，唯说耕桑与鸡畜。lùn zhì lüè wú qí yì wén，wéi shuō gēng sāng yǔ jī chù。使当此日出此言，可必诸公尽颦蹙。shǐ dāng cǐ rì chū cǐ yán，kě bì zhū gōng jǐn pín cù。圣贤于彼非不知，但恐违天拂民欲。shèng xián yú bǐ fēi bù zhī，dàn kǒng wéi tiān fú mín yù。窃尝窥管得一斑，端本澄源在当轴。qiè cháng kuī guǎn dé yī bān，duān běn chéng yuán zài dāng zhóu。仍择师帅专抚绥，且谕臬司精考鞠。réng zé shī shuài zhuān fǔ suí，qiě yù niè sī jīng kǎo jū。的行黜陟表惰勤，重立赏罚旌慝淑。de xíng chù zhì biǎo duò qín，zhòng lì shǎng fá jīng tè shū。如斯上下不裕宁，伏锧市朝甘显戮。rú sī shàng xià bù yù níng，fú zhì shì cháo gān xiǎn lù。我闻其语汗雨如，始也解颐终项缩。wǒ wén qí yǔ hàn yǔ rú，shǐ yě jiě yí zhōng xiàng suō。半生醉梦郑卫音，一旦醒心韶濩曲。bàn shēng zuì mèng zhèng wèi yīn，yī dàn xǐng xīn sháo huò qū。刘君刘君策固佳，俯仰悠悠知者孰？传存拾沈示永箴，书著兴戎昭往躅。liú jūn liú jūn cè gù jiā，fǔ yǎng yōu yōu zhī zhě shú？chuán cún shí shěn shì yǒng zhēn，shū zhù xīng róng zhāo wǎng zhú。君不见东家求官交近侍，西家豪富相徵逐。jūn bù jiàn dōng jiā qiú guān jiāo jìn shì，xī jiā háo fù xiāng zhēng zhú。奈何温饱不自谋，日为黎黔欲长哭！nài hé wēn bǎo bù zì móu，rì wèi lí qián yù zhǎng kū！我知君心如古人，我知君才非世俗。wǒ zhī jūn xīn rú gǔ rén，wǒ zhī jūn cái fēi shì sú。子牟身远志在廷，梁父调高音振谷。zi móu shēn yuǎn zhì zài tíng，liáng fù diào gāo yīn zhèn gǔ。贾生流涕叫虎关，屈叟甘心葬鱼腹。jiǎ shēng liú tì jiào hǔ guān，qū sǒu gān xīn zàng yú fù。旧闻造物辅善良，比岁看来亦翻覆。jiù wén zào wù fǔ shàn liáng，bǐ suì kàn lái yì fān fù。纷纷已往姑莫论，目击试将吾友卜。fēn fēn yǐ wǎng gū mò lùn，mù jī shì jiāng wú yǒu bo。承家千里止一男，半夜麒麟去何速。chéng jiā qiān lǐ zhǐ yī nán，bàn yè qí lín qù hé sù。泪巾又燥女又殇，兰玉埋香见无复。lèi jīn yòu zào nǚ yòu shāng，lán yù mái xiāng jiàn wú fù。士夫固以贫为常，门户那堪祸相属。shì fū gù yǐ pín wèi cháng，mén hù nà kān huò xiāng shǔ。我尝送米犹见却，一芥他人肯轻触。wǒ cháng sòng mǐ yóu jiàn què，yī jiè tā rén kěn qīng chù。处勤节义愈凛然，风雪倒山松柏矗。chù qín jié yì yù lǐn rán，fēng xuě dào shān sōng bǎi chù。迩来踪迹尤可嗟，十倍戒途舆脱辐。ěr lái zōng jì yóu kě jiē，shí bèi jiè tú yú tuō fú。劳劳簿领头斑白，承务酬官在昏夙。láo láo bù lǐng tóu bān bái，chéng wù chóu guān zài hūn sù。否极或者泰运还，有诏吏止七品服。fǒu jí huò zhě tài yùn hái，yǒu zhào lì zhǐ qī pǐn fú。君由弱冠冠儒冠，一概谁分鸾与鹏？jūn yóu ruò guān guān rú guān，yī gài shuí fēn luán yǔ péng？世间屯难表里攻，阮籍途穷未为促。shì jiān tún nán biǎo lǐ gōng，ruǎn jí tú qióng wèi wèi cù。昨朝跋马过所居，圭荜荒凉雀堪扑。zuó cháo bá mǎ guò suǒ jū，guī bì huāng liáng què kān pū。座无裀褥甑生尘，庋有诗书盘苜蓿。zuò wú yīn rù zèng shēng chén，guǐ yǒu shī shū pán mù xu。归来叹羡原宪贫，却顾轻肥还自恧。guī lái tàn xiàn yuán xiàn pín，què gù qīng féi hái zì nǜ。蹇余亦本山野民，仕路强趋终蹐局。jiǎn yú yì běn shān yě mín，shì lù qiáng qū zhōng jí jú。向非亲命须官为，定买烟霞事耕斸。xiàng fēi qīn mìng xū guān wèi，dìng mǎi yān xiá shì gēng zhǔ。书生所见然颇同，欲奋不能宁韫椟。shū shēng suǒ jiàn rán pǒ tóng，yù fèn bù néng níng yùn dú。因知世事如意少，讵止君家为不足。yīn zhī shì shì rú yì shǎo，jù zhǐ jūn jiā wèi bù zú。子孙笋列多冥顽，玉帛山堆足忧辱。zi sūn sǔn liè duō míng wán，yù bó shān duī zú yōu rǔ。国忠贵显奴隶憎，黄宪清贫古今伏。guó zhōng guì xiǎn nú lì zēng，huáng xiàn qīng pín gǔ jīn fú。人生果在官有无，可与智言难众告。rén shēng guǒ zài guān yǒu wú，kě yǔ zhì yán nán zhòng gào。今晨霁色雨洗新，群木疏明丽朝旭。jīn chén jì sè yǔ xǐ xīn，qún mù shū míng lì cháo xù。一杯陶写千古情，我起踏筵君击筑。yī bēi táo xiě qiān gǔ qíng，wǒ qǐ tà yán jūn jī zhù。天开罗幌云千叠，地展锦屏山四簇。tiān kāi luó huǎng yún qiān dié，dì zhǎn jǐn píng shān sì cù。不须华俎饤薧鲜，政要露杯羞杞菊。bù xū huá zǔ dìng hāo xiān，zhèng yào lù bēi xiū qǐ jú。须臾酩酊彼此忘，哀玉满庭风动竹。xū yú mǐng dīng bǐ cǐ wàng，āi yù mǎn tíng fēng dòng zhú。

张养浩

张养浩（1269—1329年），汉族，字希孟，号云庄，山东济南人，元代著名散曲家。诗、文兼擅，而以散曲著称。代表作有《山坡羊·潼关怀古》等。张养浩的作品>>

猜您喜欢