古诗词 - 中国最美古诗词

白菊

不著金缕衣，寒窗弄明月。bù zhù jīn lǚ yī，hán chuāng nòng míng yuè。端宜装淡泊，自是香蓬馞。duān yí zhuāng dàn pō，zì shì xiāng péng bó。臭味真可人，风流到华发。chòu wèi zhēn kě rén，fēng liú dào huá fā。试为问东篱，定得渊明骨。shì wèi wèn dōng lí，dìng dé yuān míng gǔ。

读史

宋：薛季宣

信乃哙等伍，宏与滔比肩。xìn nǎi kuài děng wǔ，hóng yǔ tāo bǐ jiān。飨士未为过，出跨真能贤。xiǎng shì wèi wèi guò，chū kuà zhēn néng xián。物外体三极，环中无二天。wù wài tǐ sān jí，huán zhōng wú èr tiān。伤哉千古恨，颦蹙玩陈编。shāng zāi qiān gǔ hèn，pín cù wán chén biān。

送郑景元赴秀州判官诗

宋：薛季宣

恢炱煽炎毒，万里无来风。huī tái shān yán dú，wàn lǐ wú lái fēng。殿阁少微凉，况乃陌路中。diàn gé shǎo wēi liáng，kuàng nǎi mò lù zhōng。纨扇可把挥，秋高网丝虫。wán shàn kě bǎ huī，qiū gāo wǎng sī chóng。冰山岂足恃，见睍聿消融。bīng shān qǐ zú shì，jiàn xiàn yù xiāo róng。进退信惟谷，黄尘奈匆匆。jìn tuì xìn wéi gǔ，huáng chén nài cōng cōng。郑君冰雪姿，干将依崆峒。zhèng jūn bīng xuě zī，gàn jiāng yī kōng dòng。竭蹶救头然，巾车佐元戎。jié jué jiù tóu rán，jīn chē zuǒ yuán róng。生人在炽炭，吾何惮爞隆。shēng rén zài chì tàn，wú hé dàn chóng lóng。往闻开元帝，逃暑绣岭宫。wǎng wén kāi yuán dì，táo shǔ xiù lǐng gōng。偪仄政浩叹，木阴见姚崇。bī zè zhèng hào tàn，mù yīn jiàn yáo chóng。烦溽顿以消，语识静胜工。fán rù dùn yǐ xiāo，yǔ shí jìng shèng gōng。相期在此行，山泉养童蒙。xiāng qī zài cǐ xíng，shān quán yǎng tóng méng。

兄子象先罢公试归知武林动静成古风三首

宋：薛季宣

黄庭有真诣，魂升魄入渊。huáng tíng yǒu zhēn yì，hún shēng pò rù yuān。知机动以食，还反道自然。zhī jī dòng yǐ shí，hái fǎn dào zì rán。尝闻鍊色石，可用补苍天。cháng wén liàn sè shí，kě yòng bǔ cāng tiān。时哉复时哉，宁教悔在前。shí zāi fù shí zāi，níng jiào huǐ zài qián。

兄子象先罢公试归知武林动静成古风三首

宋：薛季宣

野鹤入鸡群，猿岂王孙辈。yě hè rù jī qún，yuán qǐ wáng sūn bèi。之人定忘物，未足言身世。zhī rén dìng wàng wù，wèi zú yán shēn shì。丹山两凤皇，为谁来哕哕。dān shān liǎng fèng huáng，wèi shuí lái huì huì。灵龟发与肣，可以卜隆杀。líng guī fā yǔ hán，kě yǐ bo lóng shā。

兄子象先罢公试归知武林动静成古风三首

宋：薛季宣

明珠以弹雀，得雀亦亡珠。míng zhū yǐ dàn què，dé què yì wáng zhū。扬鹜以当鹰，夫岂猎之徒。yáng wù yǐ dāng yīng，fū qǐ liè zhī tú。黄金有定价，韫椟盍藏诸。huáng jīn yǒu dìng jià，yùn dú hé cáng zhū。薰风扇馀凉，吾方爱吾庐。xūn fēng shàn yú liáng，wú fāng ài wú lú。

元夜斋居

宋：薛季宣

元夜忆年时，忘情居灏灏。yuán yè yì nián shí，wàng qíng jū hào hào。县斋今夕居，曷谓伤怀抱。xiàn zhāi jīn xī jū，hé wèi shāng huái bào。都缘人事非，不足年时好。dōu yuán rén shì fēi，bù zú nián shí hǎo。世母舍我归，屈指忧吾老。shì mǔ shě wǒ guī，qū zhǐ yōu wú lǎo。人亡不可见，此心为草草。rén wáng bù kě jiàn，cǐ xīn wèi cǎo cǎo。大人月云忌，弃我方儿褓。dà rén yuè yún jì，qì wǒ fāng ér bǎo。呱呱救婴泣，安知请丘祷。gū gū jiù yīng qì，ān zhī qǐng qiū dǎo。诸父洎诸兄，下世吁何早。zhū fù jì zhū xiōng，xià shì xū hé zǎo。悲伤失所恃，涕泪流行潦。bēi shāng shī suǒ shì，tì lèi liú xíng lǎo。哀思动时节，不见莲灯好。āi sī dòng shí jié，bù jiàn lián dēng hǎo。乡居计日长，松楸倩谁扫。xiāng jū jì rì zhǎng，sōng qiū qiàn shuí sǎo。诸母侍何期，念旧呼穹昊。zhū mǔ shì hé qī，niàn jiù hū qióng hào。

春雨

宋：薛季宣

春雨不知止，新晴旋复阴。chūn yǔ bù zhī zhǐ，xīn qíng xuán fù yīn。霏溦散秋毫，虚檐水鸣琴。fēi wēi sàn qiū háo，xū yán shuǐ míng qín。琤瑽响疏窗，庭除有馀音。chēng cōng xiǎng shū chuāng，tíng chú yǒu yú yīn。跬步莫可纵，苍苔看侵淫。kuǐ bù mò kě zòng，cāng tái kàn qīn yín。县斋知几秋，中堂漏相寻。xiàn zhāi zhī jǐ qiū，zhōng táng lòu xiāng xún。涓涓溅人衣，黯黯乏胜襟。juān juān jiàn rén yī，àn àn fá shèng jīn。发策漫如渍，明眸暗沉吟。fā cè màn rú zì，míng móu àn chén yín。翛然薄云开，风声到园林。xiāo rán báo yún kāi，fēng shēng dào yuán lín。坐觉筠筀芽，罗鞭粲修森。zuò jué yún guì yá，luó biān càn xiū sēn。巾车过坊市，沟渠涨江浔。jīn chē guò fāng shì，gōu qú zhǎng jiāng xún。言归转通渠，举头见西岑。yán guī zhuǎn tōng qú，jǔ tóu jiàn xī cén。峰青雾衔白，何堪送迎心。fēng qīng wù xián bái，hé kān sòng yíng xīn。

春雨

宋：薛季宣

春光不满百，雾雨六旬强。chūn guāng bù mǎn bǎi，wù yǔ liù xún qiáng。眠蚕老脱壳，垄麦青已黄。mián cán lǎo tuō ké，lǒng mài qīng yǐ huáng。愁云密可厌，惨澹空沧茫。chóu yún mì kě yàn，cǎn dàn kōng cāng máng。铜盘旦日出，障彼天一方。tóng pán dàn rì chū，zhàng bǐ tiān yī fāng。寒簇叹巧妇，麰蛾会飞虻。hán cù tàn qiǎo fù，móu é huì fēi méng。丰隆况忱祠，离毕占是常。fēng lóng kuàng chén cí，lí bì zhàn shì cháng。庚午直及申，此意未遽央。gēng wǔ zhí jí shēn，cǐ yì wèi jù yāng。使客困羁役，行留两亡羊。shǐ kè kùn jī yì，xíng liú liǎng wáng yáng。

雨中鹤唳

宋：薛季宣

阴霭结愁思，秋霖政霪澍。yīn ǎi jié chóu sī，qiū lín zhèng yín shù。何天唳鸣鹤，嘹喨乌云路。hé tiān lì míng hè，liáo liàng wū yún lù。九皋声甚远，底处披冥雾。jiǔ gāo shēng shén yuǎn，dǐ chù pī míng wù。定知君子化，不作乘轩污。dìng zhī jūn zi huà，bù zuò chéng xuān wū。介虮六王师，栉沐方暴露。jiè jǐ liù wáng shī，zhì mù fāng bào lù。刍挽苦不继，曷保金汤固。chú wǎn kǔ bù jì，hé bǎo jīn tāng gù。涂泥困沦没，无计开樊笯。tú ní kùn lún méi，wú jì kāi fán nú。伤古听华亭，吾心向谁布。shāng gǔ tīng huá tíng，wú xīn xiàng shuí bù。

种兰

宋：薛季宣

兰生林樾间，清芬倍幽远。lán shēng lín yuè jiān，qīng fēn bèi yōu yuǎn。野人坐官曹，兹意极不浅。yě rén zuò guān cáo，zī yì jí bù qiǎn。西窗蔽斜日，松钗架春晚。xī chuāng bì xié rì，sōng chāi jià chūn wǎn。墙阴莳花木，憔悴根日损。qiáng yīn shí huā mù，qiáo cuì gēn rì sǔn。植此山谷香，坐与前事反。zhí cǐ shān gǔ xiāng，zuò yǔ qián shì fǎn。扶疏可纫佩，心绪端有本。fú shū kě rèn pèi，xīn xù duān yǒu běn。芽生仅盈坛，高风成九畹。yá shēng jǐn yíng tán，gāo fēng chéng jiǔ wǎn。群芳颜色好，只自夸园苑。qún fāng yán sè hǎo，zhǐ zì kuā yuán yuàn。何如淡嚼蜡，草莽曾谁混。hé rú dàn jué là，cǎo mǎng céng shuí hùn。对我静无言，忘形如苯䔿。duì wǒ jìng wú yán，wàng xíng rú běn zǔn。

读东坡和靖节诗

宋：薛季宣

我读渊明诗，颇识诗外意。wǒ dú yuān míng shī，pǒ shí shī wài yì。坡公继逸响，个中有佳思。pō gōng jì yì xiǎng，gè zhōng yǒu jiā sī。取友百世上，古来独二士。qǔ yǒu bǎi shì shàng，gǔ lái dú èr shì。陶固泉石人，苏则廊庙器。táo gù quán shí rén，sū zé láng miào qì。出处了无同，声名都自异。chū chù le wú tóng，shēng míng dōu zì yì。往来不可作，矧复通姓字。wǎng lái bù kě zuò，shěn fù tōng xìng zì。神交定忘形，饮食尚知味。shén jiāo dìng wàng xíng，yǐn shí shàng zhī wèi。蕤宾中声律，片铁犹应类。ruí bīn zhōng shēng lǜ，piàn tiě yóu yīng lèi。兹文在尼父，为复昌旦事。zī wén zài ní fù，wèi fù chāng dàn shì。今时道古语，莫作今世视。jīn shí dào gǔ yǔ，mò zuò jīn shì shì。以我思惟心，充彼刚大气。yǐ wǒ sī wéi xīn，chōng bǐ gāng dà qì。芥子纳须弥，谁信略相似。jiè zi nà xū mí，shuí xìn lüè xiāng shì。

欣木亭诗

宋：薛季宣

寒威折青阳，云雨作朝暮。hán wēi zhé qīng yáng，yún yǔ zuò cháo mù。槎牙粲新绿，寂历晴川树。chá yá càn xīn lǜ，jì lì qíng chuān shù。时至物皆春，岂在云间露。shí zhì wù jiē chūn，qǐ zài yún jiān lù。之人止亭上，笑歌谁与晤。zhī rén zhǐ tíng shàng，xiào gē shuí yǔ wù。眷此荣与华，我亦知嘉孺。juàn cǐ róng yǔ huá，wǒ yì zhī jiā rú。来游对溪山，识取亭中趣。lái yóu duì xī shān，shí qǔ tíng zhōng qù。

早起次叔瞻韵

宋：薛季宣

日高政好眠，披衣意何已。rì gāo zhèng hǎo mián，pī yī yì hé yǐ。不得恋黄紬，弩头非所喜。bù dé liàn huáng chóu，nǔ tóu fēi suǒ xǐ。厌浥行露多，忘却佳山水。yàn yì xíng lù duō，wàng què jiā shān shuǐ。有客爱闲居，被发吟早起。yǒu kè ài xián jū，bèi fā yín zǎo qǐ。神清到天元，静极照物始。shén qīng dào tiān yuán，jìng jí zhào wù shǐ。公乎尚何其，我亦偶然耳。gōng hū shàng hé qí，wǒ yì ǒu rán ěr。此事叵立谈，剥剥自鸣指。cǐ shì pǒ lì tán，bō bō zì míng zhǐ。动息无端环，生人定一理。dòng xī wú duān huán，shēng rén dìng yī lǐ。

闻竞渡声

宋：薛季宣

江头闹金钲，竞渡记时序。jiāng tóu nào jīn zhēng，jìng dù jì shí xù。欲吊大夫魂，正则知何许。yù diào dà fū hún，zhèng zé zhī hé xǔ。情缘古今隔，况是都无楚。qíng yuán gǔ jīn gé，kuàng shì dōu wú chǔ。悲歌永为戏，拯溺凭谁语。bēi gē yǒng wèi xì，zhěng nì píng shuí yǔ。曰我旧家乡，湖上人如堵。yuē wǒ jiù jiā xiāng，hú shàng rén rú dǔ。船战习成风，迎神尚投黍。chuán zhàn xí chéng fēng，yíng shén shàng tóu shǔ。家居内忘物，废听何城阻。jiā jū nèi wàng wù，fèi tīng hé chéng zǔ。风闻不贰事，借问为情绪。fēng wén bù èr shì，jiè wèn wèi qíng xù。

冬至和燠酴醾有华

宋：薛季宣

我爱酴醾花，烂漫春归后。wǒ ài tú mí huā，làn màn chūn guī hòu。熏为美人佩，韵胜青州酒。xūn wèi měi rén pèi，yùn shèng qīng zhōu jiǔ。溰漼落霜霰，摇曳攲风柳。ái cuǐ luò shuāng xiàn，yáo yè qī fēng liǔ。别来能几时，梦寐依三后。bié lái néng jǐ shí，mèng mèi yī sān hòu。一线长新阳，万木新凋朽。yī xiàn zhǎng xīn yáng，wàn mù xīn diāo xiǔ。佳期尚云远，盛意胡偏厚。jiā qī shàng yún yuǎn，shèng yì hú piān hòu。秀色笑江梅，游丝入窗牖。xiù sè xiào jiāng méi，yóu sī rù chuāng yǒu。遥知此粲者，为瑞朝中否。yáo zhī cǐ càn zhě，wèi ruì cháo zhōng fǒu。银蟾待交映，天上彤云久。yín chán dài jiāo yìng，tiān shàng tóng yún jiǔ。金樽但高酌，身外闲愁剖。jīn zūn dàn gāo zhuó，shēn wài xián chóu pōu。休言桃李华，常旸又何咎。xiū yán táo lǐ huá，cháng yáng yòu hé jiù。

代者介至

宋：薛季宣

县道简书密，束身急于绳。xiàn dào jiǎn shū mì，shù shēn jí yú shéng。况复多难时，匈奴亟凭陵。kuàng fù duō nán shí，xiōng nú jí píng líng。忧危内外竞，凛若凭春冰。yōu wēi nèi wài jìng，lǐn ruò píng chūn bīng。鞭笞苦不痛，何恤寡与矜。biān chī kǔ bù tòng，hé xù guǎ yǔ jīn。初心岂得在，反身但兢兢。chū xīn qǐ dé zài，fǎn shēn dàn jīng jīng。安得事大好，官籍知有承。ān dé shì dà hǎo，guān jí zhī yǒu chéng。屈指计来月，瓜期闰云增。qū zhǐ jì lái yuè，guā qī rùn yún zēng。彼乃未易到，吾行重难能。bǐ nǎi wèi yì dào，wú xíng zhòng nán néng。百里半九十，终更讱阶升。bǎi lǐ bàn jiǔ shí，zhōng gèng rèn jiē shēng。社雨晚来急，春天雾梦梦。shè yǔ wǎn lái jí，chūn tiān wù mèng mèng。清淮万胡马，咫尺方沸腾。qīng huái wàn hú mǎ，zhǐ chǐ fāng fèi téng。期年念天远，归飞恨无䎖。qī nián niàn tiān yuǎn，guī fēi hèn wú zēng。殷勤谓典吏，用之笔缄縢。yīn qín wèi diǎn lì，yòng zhī bǐ jiān téng。

袁山春望

宋：薛季宣

密雨作春社，袁山暂登临。mì yǔ zuò chūn shè，yuán shān zàn dēng lín。迎人多野花，对镜谐道心。yíng rén duō yě huā，duì jìng xié dào xīn。于以今日态，而开去年林。yú yǐ jīn rì tài，ér kāi qù nián lín。平沙没浩荡，涨水相浮沉。píng shā méi hào dàng，zhǎng shuǐ xiāng fú chén。草绿湖万顷，峰青天一寻。cǎo lǜ hú wàn qǐng，fēng qīng tiān yī xún。无情云自闲，此理吾难任。wú qíng yún zì xián，cǐ lǐ wú nán rèn。故垒雉明玉，寒溪叠重岑。gù lěi zhì míng yù，hán xī dié zhòng cén。朅来听流泉，可用资鸣琴。qiè lái tīng liú quán，kě yòng zī míng qín。新霁石磴滑，崩波马蹄肣。xīn jì shí dèng huá，bēng bō mǎ tí hán。不知日已暮，迂回树生阴。bù zhī rì yǐ mù，yū huí shù shēng yīn。归路尚修阻，时哉羡灵禽。guī lù shàng xiū zǔ，shí zāi xiàn líng qín。

重阳马上看菊

宋：薛季宣

秋菊粲真色，落若千金卮。qiū jú càn zhēn sè，luò ruò qiān jīn zhī。对此好时序，馨香散幽奇。duì cǐ hǎo shí xù，xīn xiāng sàn yōu qí。烂漫在伊昔，邂逅不可期。làn màn zài yī xī，xiè hòu bù kě qī。吾来倦逢迎，玄黄马常驰。wú lái juàn féng yíng，xuán huáng mǎ cháng chí。二子复何事，相从意熙熙。èr zi fù hé shì，xiāng cóng yì xī xī。奔走尘埃间，一见蹙我眉。bēn zǒu chén āi jiān，yī jiàn cù wǒ méi。向之念佳赏，惭颜朵人颐。xiàng zhī niàn jiā shǎng，cán yán duǒ rén yí。

浮槎

宋：薛季宣

浮槎尔乔木，来从何处村。fú chá ěr qiáo mù，lái cóng hé chù cūn。托迹久非地，湍水撞其根。tuō jì jiǔ fēi dì，tuān shuǐ zhuàng qí gēn。一辞古岩头，去去随潺湲。yī cí gǔ yán tóu，qù qù suí chán yuán。上有飞鹭翔，下有白浪翻。shàng yǒu fēi lù xiáng，xià yǒu bái làng fān。浪激信反覆，鹭去无回骞。làng jī xìn fǎn fù，lù qù wú huí qiān。十浮将九沈，任彼回风掀。shí fú jiāng jiǔ shěn，rèn bǐ huí fēng xiān。飘泊未云已，惊落见者魂。piāo pō wèi yún yǐ，jīng luò jiàn zhě hún。今凭逝川波，故凭川上原。jīn píng shì chuān bō，gù píng chuān shàng yuán。原中复何有，草木故自蕃。yuán zhōng fù hé yǒu，cǎo mù gù zì fān。洄流溃前汀，薄命乃独存。huí liú kuì qián tīng，báo mìng nǎi dú cún。人生尽如此，株木奚足论。rén shēng jǐn rú cǐ，zhū mù xī zú lùn。