古诗词 - 中国最美古诗词

感事

潼华覆哥舒，陈涛偾次律。tóng huá fù gē shū，chén tāo fèn cì lǜ。赖有李猪儿，发愤扶唐室。lài yǒu lǐ zhū ér，fā fèn fú táng shì。长城贤已远，惟岳峻方崇。zhǎng chéng xián yǐ yuǎn，wéi yuè jùn fāng chóng。借问南朝事，江流第一功。jiè wèn nán cháo shì，jiāng liú dì yī gōng。

陪刘提点游西山

宋：薛季宣

我家西山下，早晚空翠滴。wǒ jiā xī shān xià，zǎo wǎn kōng cuì dī。漫仕鄂王城，西山怅难觅。màn shì è wáng chéng，xī shān chàng nán mì。不知寒溪上，好景天意锡。bù zhī hán xī shàng，hǎo jǐng tiān yì xī。举趾异川陆，千里共岑寂。jǔ zhǐ yì chuān lù，qiān lǐ gòng cén jì。丘园动归念，魂梦时历历。qiū yuán dòng guī niàn，hún mèng shí lì lì。东吴赛粤瓯，信美心愈戚。dōng wú sài yuè ōu，xìn měi xīn yù qī。古见似人喜，乡闬今有觌。gǔ jiàn shì rén xǐ，xiāng hàn jīn yǒu dí。且作西山游，笑颜忻自赧。qiě zuò xī shān yóu，xiào yán xīn zì nǎn。

送中司抵巴口

宋：薛季宣

将迎苦不易，浮湛良亦难。jiāng yíng kǔ bù yì，fú zhàn liáng yì nán。櫜鞬候使客，无时弄江滩。gāo jiān hòu shǐ kè，wú shí nòng jiāng tān。上碛下南浦，风云怒涛间。shàng qì xià nán pǔ，fēng yún nù tāo jiān。一叶舞轩昂，五水戏观澜。yī yè wǔ xuān áng，wǔ shuǐ xì guān lán。朝湖暮淮西，此游今等闲。cháo hú mù huái xī，cǐ yóu jīn děng xián。看尽楚山碧，信宿相与还。kàn jǐn chǔ shān bì，xìn sù xiāng yǔ hái。晴峦挂天衣，水石鸣佩环。qíng luán guà tiān yī，shuǐ shí míng pèi huán。轻舠蓑笠翁，勿与人事关。qīng dāo suō lì wēng，wù yǔ rén shì guān。相彼尘外意，心清绪为阑。xiāng bǐ chén wài yì，xīn qīng xù wèi lán。何时买扁舟，从公看孱颜。hé shí mǎi biǎn zhōu，cóng gōng kàn càn yán。

病起

宋：薛季宣

蒸郁断梅天，薰风故微细。zhēng yù duàn méi tiān，xūn fēng gù wēi xì。梦春惊已度，避暑如何计。mèng chūn jīng yǐ dù，bì shǔ rú hé jì。树老山一色，蛙喧草无艺。shù lǎo shān yī sè，wā xuān cǎo wú yì。病兴意愕然，到眼多芜秽。bìng xīng yì è rán，dào yǎn duō wú huì。

晚雨朝霁林端煜然望之皆宝珠也戏作四十字

宋：薛季宣

晚雨在林麓，朝来弄晴曦。wǎn yǔ zài lín lù，cháo lái nòng qíng xī。澜翻漾明月，粲烂生摩尼。lán fān yàng míng yuè，càn làn shēng mó ní。撒殿固无事，雨天亦何为。sā diàn gù wú shì，yǔ tiān yì hé wèi。少须风景丽，去去将安之。shǎo xū fēng jǐng lì，qù qù jiāng ān zhī。

赏雪

宋：薛季宣

晃朗长江北，天地都无色。huǎng lǎng zhǎng jiāng běi，tiān dì dōu wú sè。扁舟撑短篷，一鸟归飞亟。biǎn zhōu chēng duǎn péng，yī niǎo guī fēi jí。遮莫冻凌兢，如人酒量增。zhē mò dòng líng jīng，rú rén jiǔ liàng zēng。鳌山不是照，天地一明灯。áo shān bù shì zhào，tiān dì yī míng dēng。

二十五日雪

宋：薛季宣

裘褐透肤寒，?剌春将半。qiú hè tòu fū hán，lì lá chūn jiāng bàn。雪作絮花飞，衮衮搀零乱。xuě zuò xù huā fēi，gǔn gǔn chān líng luàn。天地合清明，虚极浮江岸。tiān dì hé qīng míng，xū jí fú jiāng àn。鸟穷栖树端，走狗欣挑撺。niǎo qióng qī shù duān，zǒu gǒu xīn tiāo cuān。埋路已旬浃，四野都弥漫。mái lù yǐ xún jiā，sì yě dōu mí màn。郊行峭无迹，惟有神光灿。jiāo xíng qiào wú jì，wéi yǒu shén guāng càn。茅檐过尺摧，炉火生无炭。máo yán guò chǐ cuī，lú huǒ shēng wú tàn。冻死未能诗，达人方大观。dòng sǐ wèi néng shī，dá rén fāng dà guān。

和贾簿雪

宋：薛季宣

早起怪吾庐，去天才一尺。zǎo qǐ guài wú lú，qù tiān cái yī chǐ。始疑大朴还，掩尽几陈迹。shǐ yí dà pǔ hái，yǎn jǐn jǐ chén jì。比屋皆可封，列土班圭璧。bǐ wū jiē kě fēng，liè tǔ bān guī bì。照我烂轻明，却似初出日。zhào wǒ làn qīng míng，què shì chū chū rì。仰头不可见，恐是老鸦食。yǎng tóu bù kě jiàn，kǒng shì lǎo yā shí。拟倩玉川子，叫阍闻帝席。nǐ qiàn yù chuān zi，jiào hūn wén dì xí。穹壤合为容，事乃非人力。qióng rǎng hé wèi róng，shì nǎi fēi rén lì。心胆为之寒，且退然枯荻。xīn dǎn wèi zhī hán，qiě tuì rán kū dí。曲身今已直，促织休唧唧。qū shēn jīn yǐ zhí，cù zhī xiū jī jī。此意可告客，苦乏郑庄驿。cǐ yì kě gào kè，kǔ fá zhèng zhuāng yì。履霜至坚冰，何当介如石。lǚ shuāng zhì jiān bīng，hé dāng jiè rú shí。鹁鸪有逐妇，相从如娣侄。bó gū yǒu zhú fù，xiāng cóng rú dì zhí。饥蹲苦树颠，到夜无入室。jī dūn kǔ shù diān，dào yè wú rù shì。自蜡登山屐，借问何所适。zì là dēng shān jī，jiè wèn hé suǒ shì。我亦无所适，皓皓期太乙。wǒ yì wú suǒ shì，hào hào qī tài yǐ。庶见太昊氏，鹢视剖我臆。shù jiàn tài hào shì，yì shì pōu wǒ yì。

黄杨生拳石间王彦材以为赠且赋之走命曰孤山贞干次韵以酬

宋：薛季宣

孤山有贞干，不比寻常木。gū shān yǒu zhēn gàn，bù bǐ xún cháng mù。蟠根怪石巅，亭亭自生育。pán gēn guài shí diān，tíng tíng zì shēng yù。百物进相高，位闰知蹙缩。bǎi wù jìn xiāng gāo，wèi rùn zhī cù suō。散叶傲风霜，樛木外林樕。sàn yè ào fēng shuāng，jiū mù wài lín sù。琴桐峄之阳，逍遥两俱足。qín tóng yì zhī yáng，xiāo yáo liǎng jù zú。夸父徒我庭，如仁示其目。kuā fù tú wǒ tíng，rú rén shì qí mù。股掌玩何言，遂可移风俗。gǔ zhǎng wán hé yán，suì kě yí fēng sú。

夜深

宋：薛季宣

为问夜何其，明灭灯将半。wèi wèn yè hé qí，míng miè dēng jiāng bàn。雨雪溅声繁，霆电流光烂。yǔ xuě jiàn shēng fán，tíng diàn liú guāng làn。初筵向阑珊，游子纷缭乱。chū yán xiàng lán shān，yóu zi fēn liáo luàn。诚知宴乐娱，不怕泥涂漶。chéng zhī yàn lè yú，bù pà ní tú huàn。斋居静无他，天德全弗畔。zhāi jū jìng wú tā，tiān dé quán fú pàn。吟彻借筇头，假山馀一爟。yín chè jiè qióng tóu，jiǎ shān yú yī guàn。

偶书

宋：薛季宣

天公不好事，月夜云埋月。tiān gōng bù hǎo shì，yuè yè yún mái yuè。游人且勿游，辜负良时节。yóu rén qiě wù yóu，gū fù liáng shí jié。霖霪涨涂淖，雷电腾飞雪。lín yín zhǎng tú nào，léi diàn téng fēi xuě。莲花灯可怜，对明不同灭。lián huā dēng kě lián，duì míng bù tóng miè。

中秋对月戏呈觅举诸兄

宋：薛季宣

君不见决明混沌江之湄，含胎吸月怀清辉。jūn bù jiàn jué míng hùn dùn jiāng zhī méi，hán tāi xī yuè huái qīng huī。圆净唾将珠与玑，又不见明视中原云月静。yuán jìng tuò jiāng zhū yǔ jī，yòu bù jiàn míng shì zhōng yuán yún yuè jìng。跳掷回旋顾形影，生儿往往皆毛颖。tiào zhì huí xuán gù xíng yǐng，shēng ér wǎng wǎng jiē máo yǐng。由来逐物未忘机，劳生吞吐知惟时。yóu lái zhú wù wèi wàng jī，láo shēng tūn tǔ zhī wéi shí。观美为人奚以为，独坐金风尘虑省。guān měi wèi rén xī yǐ wèi，dú zuò jīn fēng chén lǜ shěng。皓月斜河星耿耿，草头漙露侵肤冷。hào yuè xié hé xīng gěng gěng，cǎo tóu tuán lù qīn fū lěng。平生不解饮和歌，无人对月醉颜酡。píng shēng bù jiě yǐn hé gē，wú rén duì yuè zuì yán tuó。月朗清秋奈月何，睡思朅来刚引领。yuè lǎng qīng qiū nài yuè hé，shuì sī qiè lái gāng yǐn lǐng。林岫参差弄光景，不知月已沈西岭。lín xiù cān chà nòng guāng jǐng，bù zhī yuè yǐ shěn xī lǐng。

开窗

宋：薛季宣

溽暑欲成雨，密云犹在郊。rù shǔ yù chéng yǔ，mì yún yóu zài jiāo。开窗挹凉飙，远山见林梢。kāi chuāng yì liáng biāo，yuǎn shān jiàn lín shāo。木叶已成阴，野鸟鸣啁啁。mù yè yǐ chéng yīn，yě niǎo míng zhāo zhāo。镜静碧池湛，清冷无混淆。jìng jìng bì chí zhàn，qīng lěng wú hùn xiáo。会意纷万途，钱荷贯丛茭。huì yì fēn wàn tú，qián hé guàn cóng jiāo。寂坐一堂上，默默神明交。jì zuò yī táng shàng，mò mò shén míng jiāo。

子规恨

宋：薛季宣

风筱扣吾扉，有人来我语。fēng xiǎo kòu wú fēi，yǒu rén lái wǒ yǔ。语好不须多，都不如归去。yǔ hǎo bù xū duō，dōu bù rú guī qù。开门我见客，客子今何许。kāi mén wǒ jiàn kè，kè zi jīn hé xǔ。竹下得流虹，人言为杜宇。zhú xià dé liú hóng，rén yán wèi dù yǔ。杜宇昔王蜀，不自安当宁。dù yǔ xī wáng shǔ，bù zì ān dāng níng。相归密淫游，微行时踽踽。xiāng guī mì yín yóu，wēi xíng shí jǔ jǔ。蛟龙失水困，哀怨成飞羽。jiāo lóng shī shuǐ kùn，āi yuàn chéng fēi yǔ。规名释尔雅，兹事则然否。guī míng shì ěr yǎ，zī shì zé rán fǒu。扬雄蜀本纪，望帝亦贤主。yáng xióng shǔ běn jì，wàng dì yì xián zhǔ。仙去正啼规，去思传往古。xiān qù zhèng tí guī，qù sī chuán wǎng gǔ。不妄信斯言，王去非轻举。bù wàng xìn sī yán，wáng qù fēi qīng jǔ。苍天悲此民，故使规声苦。cāng tiān bēi cǐ mín，gù shǐ guī shēng kǔ。脱屣感斯意，八极归容与。tuō xǐ gǎn sī yì，bā jí guī róng yǔ。到今惟一人，后躅追无侣。dào jīn wéi yī rén，hòu zhú zhuī wú lǚ。所以百世下，直指不得数。suǒ yǐ bǎi shì xià，zhí zhǐ bù dé shù。声尽继以血，空教沥肝腑。shēng jǐn jì yǐ xuè，kōng jiào lì gān fǔ。其然岂其然，臣事君看取。qí rán qǐ qí rán，chén shì jūn kàn qǔ。

闻齐安杂咏板成从沈守求印蒙以为赠

宋：薛季宣

轪县西南弦子国，使君昭代文章伯。dài xiàn xī nán xián zi guó，shǐ jūn zhāo dài wén zhāng bó。气吞云梦纳东坡，心在江湖轻赤壁。qì tūn yún mèng nà dōng pō，xīn zài jiāng hú qīng chì bì。月波荡漾春山色，峥嵘洲草芊芊碧。yuè bō dàng yàng chūn shān sè，zhēng róng zhōu cǎo qiān qiān bì。政平讼简暇居多，杖屦逍遥神自适。zhèng píng sòng jiǎn xiá jū duō，zhàng jù xiāo yáo shén zì shì。到眼风光看如画，罨画溪干旧游者。dào yǎn fēng guāng kàn rú huà，yǎn huà xī gàn jiù yóu zhě。高亭矗立画不如，坐啸云屏自天写。gāo tíng chù lì huà bù rú，zuò xiào yún píng zì tiān xiě。使君好客非春申，一夔已足无馀人。shǐ jūn hǎo kè fēi chūn shēn，yī kuí yǐ zú wú yú rén。哦诗五百尽清警，立使江山景物新。ó shī wǔ bǎi jǐn qīng jǐng，lì shǐ jiāng shān jǐng wù xīn。江山景物古来有，前贤相与天长久。jiāng shān jǐng wù gǔ lái yǒu，qián xián xiāng yǔ tiān zhǎng jiǔ。近来百草渐埋没，赖有此诗为一剖。jìn lái bǎi cǎo jiàn mái méi，lài yǒu cǐ shī wèi yī pōu。使君好善人如己，锓板巾箱波远迩。shǐ jūn hǎo shàn rén rú jǐ，qǐn bǎn jīn xiāng bō yuǎn ěr。良知何独此麻城，天下行闻为商起。liáng zhī hé dú cǐ má chéng，tiān xià xíng wén wèi shāng qǐ。我拘官禁儃杭苇，跂望亭高衣带水。wǒ jū guān jìn chán háng wěi，qí wàng tíng gāo yī dài shuǐ。高唐想像赋神游，游客言诗诗信美。gāo táng xiǎng xiàng fù shén yóu，yóu kè yán shī shī xìn měi。空书从学穆清风，得见异书人见同。kōng shū cóng xué mù qīng fēng，dé jiàn yì shū rén jiàn tóng。解嘲不用潘邠老，只在先生指顾中。jiě cháo bù yòng pān bīn lǎo，zhǐ zài xiān shēng zhǐ gù zhōng。

永嘉行

宋：薛季宣

夷甫清谈平子醉，晋俗浮虚丧节义。yí fǔ qīng tán píng zi zuì，jìn sú fú xū sàng jié yì。不闲胡虏哭桑林，九伯五侯无一至。bù xián hú lǔ kū sāng lín，jiǔ bó wǔ hóu wú yī zhì。洛阳宫中胡马嘶，晋家天子行酒卮。luò yáng gōng zhōng hú mǎ sī，jìn jiā tiān zi xíng jiǔ zhī。驱出如羊晋卿士，妇辱面前争敢知。qū chū rú yáng jìn qīng shì，fù rǔ miàn qián zhēng gǎn zhī。胡儿居坐汉官立，不许纷纭但含泣。hú ér jū zuò hàn guān lì，bù xǔ fēn yún dàn hán qì。刃加颈上始觉忧，追悔前时又何及。rèn jiā jǐng shàng shǐ jué yōu，zhuī huǐ qián shí yòu hé jí。胡尘坌起昏中土，人死如麻骼如阜。hú chén bèn qǐ hūn zhōng tǔ，rén sǐ rú má gé rú fù。草莱万里无舍烟，毡帐羊裘自来去。cǎo lái wàn lǐ wú shě yān，zhān zhàng yáng qiú zì lái qù。乌旗雾合胡笳咽，无援边城肠断绝。wū qí wù hé hú jiā yàn，wú yuán biān chéng cháng duàn jué。琅琊匹马竟浮江，弃寘存心坚片铁。láng yá pǐ mǎ jìng fú jiāng，qì zhì cún xīn jiān piàn tiě。天骄一坐昭阳殿，九鼎迁移如转电。tiān jiāo yī zuò zhāo yáng diàn，jiǔ dǐng qiān yí rú zhuǎn diàn。禁声不得悲楚囚，白版金陵谩龙变。jìn shēng bù dé bēi chǔ qiú，bái bǎn jīn líng mán lóng biàn。数奇督运淳于伯，诛斩无名血流逆。shù qí dū yùn chún yú bó，zhū zhǎn wú míng xuè liú nì。若思不识是何人，却是帅师临祖逖。ruò sī bù shí shì hé rén，què shì shuài shī lín zǔ tì。

雪中送客寒溪堂

宋：薛季宣

前年送客寒溪堂，桃李璀璨寒生光。qián nián sòng kè hán xī táng，táo lǐ cuǐ càn hán shēng guāng。今年送客寒溪道，满望六花形欲槁。jīn nián sòng kè hán xī dào，mǎn wàng liù huā xíng yù gǎo。前岁今年时不同，同为送客寒光中。qián suì jīn nián shí bù tóng，tóng wèi sòng kè hán guāng zhōng。寒光山积都相似，谁信冬春长有此。hán guāng shān jī dōu xiāng shì，shuí xìn dōng chūn zhǎng yǒu cǐ。广寒宫殿不胜寒，世界琼瑶无乃是。guǎng hán gōng diàn bù shèng hán，shì jiè qióng yáo wú nǎi shì。如何名此作寒溪，炎天风色镇凄凄。rú hé míng cǐ zuò hán xī，yán tiān fēng sè zhèn qī qī。不缘送客不易到，送客情怀将何为。bù yuán sòng kè bù yì dào，sòng kè qíng huái jiāng hé wèi。君不见瑶池高宴非不奇，穆王犹自赋吾归。jūn bù jiàn yáo chí gāo yàn fēi bù qí，mù wáng yóu zì fù wú guī。

假山次叶师文韵

宋：薛季宣

大隐城居无世喧，疑星尘外非人间。dà yǐn chéng jū wú shì xuān，yí xīng chén wài fēi rén jiān。武都聊试五丁力，一笑天公为解颜。wǔ dōu liáo shì wǔ dīng lì，yī xiào tiān gōng wèi jiě yán。翠萝散作麻姑髻，枕漱从宜长饭毳。cuì luó sàn zuò má gū jì，zhěn shù cóng yí zhǎng fàn cuì。青山元自野人物，版筑徒然饰东第。qīng shān yuán zì yě rén wù，bǎn zhù tú rán shì dōng dì。无论千假须一真，坐对北山南起云。wú lùn qiān jiǎ xū yī zhēn，zuò duì běi shān nán qǐ yún。一丘一壑丈夫事，安在穷游探古文。yī qiū yī hè zhàng fū shì，ān zài qióng yóu tàn gǔ wén。平生乐处天其假，还视王公犹土苴。píng shēng lè chù tiān qí jiǎ，hái shì wáng gōng yóu tǔ jū。它时买山归敝庐，定须作屐随高下。tā shí mǎi shān guī bì lú，dìng xū zuò jī suí gāo xià。

芦花

宋：薛季宣

秋风摘索铺寒雪，败叶枯条互明灭。qiū fēng zhāi suǒ pù hán xuě，bài yè kū tiáo hù míng miè。淡荡闲塘摇夕阳，横斜断岸凌高节。dàn dàng xián táng yáo xī yáng，héng xié duàn àn líng gāo jié。无言咄咄日书空，执礼拳拳意绵蕝。wú yán duō duō rì shū kōng，zhí lǐ quán quán yì mián jué。望极氍毹铺纠结，渔歌何处声凄切。wàng jí qú shū pù jiū jié，yú gē hé chù shēng qī qiè。

柳絮

宋：薛季宣

骀荡风光将欲暮，柔条系日萦霏雾。dài dàng fēng guāng jiāng yù mù，róu tiáo xì rì yíng fēi wù。寂历闲庭芳草路，眉开青眼多情度。jì lì xián tíng fāng cǎo lù，méi kāi qīng yǎn duō qíng dù。脉脉依依愁不茹，欲翔未定邅容与。mài mài yī yī chóu bù rú，yù xiáng wèi dìng zhān róng yǔ。体轻委蜕韶华去，飘泊晴天离又聚。tǐ qīng wěi tuì sháo huá qù，piāo pō qíng tiān lí yòu jù。高低上下当何住，卷春匪蹴毬先赴。gāo dī shàng xià dāng hé zhù，juǎn chūn fěi cù qiú xiān fù。小院深沈铺月素，卿云蝉逐凌波步。xiǎo yuàn shēn shěn pù yuè sù，qīng yún chán zhú líng bō bù。扑樕追随无定处，冰霜峭觉回寒冱。pū sù zhuī suí wú dìng chù，bīng shuāng qiào jué huí hán hù。梁王有客能辞赋，苍凉雪苑知谁诉。liáng wáng yǒu kè néng cí fù，cāng liáng xuě yuàn zhī shuí sù。浮玉神山攻宝璐，屑屑虚花奈凭据。fú yù shén shān gōng bǎo lù，xiè xiè xū huā nài píng jù。还思道蕴惊人语。hái sī dào yùn jīng rén yǔ。