古诗词 - 中国最美古诗词

丁丑重九前四日为余二十初度，制此书感，时在辰阳道中粉蝶儿

跳出风花套。tiào chū fēng huā tào。领了烟波教。lǐng le yān bō jiào。名枉劳。míng wǎng láo。利枉劳。lì wǎng láo。总被鸥儿笑。zǒng bèi ōu ér xiào。愁可抛。chóu kě pāo。恨可抛。hèn kě pāo。过去因缘难找。guò qù yīn yuán nán zhǎo。

这魂灵多因儿女消。zhè hún líng duō yīn ér nǚ xiāo。这心思要把君亲报。zhè xīn sī yào bǎ jūn qīn bào。这面庞看来时也是个神仙照。zhè miàn páng kàn lái shí yě shì gè shén xiān zhào。俺有日寻着洞宾呵，唱一支道情儿归去了。ǎn yǒu rì xún zhe dòng bīn hē，chàng yī zhī dào qíng ér guī qù le。

沉醉春风观音閤进香女伴词

清：易顺鼎

闹红舸须撑稳者，蹋青鞋略放松些。nào hóng gě xū chēng wěn zhě，tà qīng xié lüè fàng sōng xiē。邀来南海朝，赚得东风嫁。yāo lái nán hǎi cháo，zhuàn dé dōng fēng jià。倚阑干且吃杯茶。yǐ lán gàn qiě chī bēi chá。小坐天西水月家。xiǎo zuò tiān xī shuǐ yuè jiā。同稽首莲台座下。tóng jī shǒu lián tái zuò xià。

沉醉春风观音閤进香女伴词

清：易顺鼎

洒杨枝半瓶净露，拥莲花九座慈云。sǎ yáng zhī bàn píng jìng lù，yōng lián huā jiǔ zuò cí yún。人天渺渺因，儿女纷纷命。rén tiān miǎo miǎo yīn，ér nǚ fēn fēn mìng。甚婵娟立地成神。shén chán juān lì dì chéng shén。都是灵山现在身。dōu shì líng shān xiàn zài shēn。把一个蒲团座定。bǎ yī gè pú tuán zuò dìng。

八犯玉交枝榕城晚秋南归赋感

清：易顺鼎

山暗黄茅，水明红叶，瘴国又催行旅。shān àn huáng máo，shuǐ míng hóng yè，zhàng guó yòu cuī xíng lǚ。风色围天吹渐紧，不肯让条鸦路。fēng sè wéi tiān chuī jiàn jǐn，bù kěn ràng tiáo yā lù。停车枫径晚，听犬吠疏篱，谁家笑语。tíng chē fēng jìng wǎn，tīng quǎn fèi shū lí，shuí jiā xiào yǔ。云深处。yún shēn chù。知是翠微绝顶，榕阴儿女。zhī shì cuì wēi jué dǐng，róng yīn ér nǚ。问侬独亸玉鞭，没情没绪。wèn nóng dú duǒ yù biān，méi qíng méi xù。沉思毕竟何趣。chén sī bì jìng hé qù。早烂锦霜花无数。zǎo làn jǐn shuāng huā wú shù。曾识得春游人否。céng shí dé chūn yóu rén fǒu。有一雁微茫欲度。yǒu yī yàn wēi máng yù dù。带来几点潇湘雨。dài lái jǐ diǎn xiāo xiāng yǔ。便付与蛮江，流他日夜秋声去。biàn fù yǔ mán jiāng，liú tā rì yè qiū shēng qù。

醉垂鞭·道中寄云姬，时惟玉姬随行

清：易顺鼎

单舸载桃根。dān gě zài táo gēn。桃家妹，秋江泪，花叶寄殷勤。táo jiā mèi，qiū jiāng lèi，huā yè jì yīn qín。为卿揩泪痕。wèi qīng kāi lèi hén。玉梅将破冻，梅边梦，梦边人。yù méi jiāng pò dòng，méi biān mèng，mèng biān rén。销尽翠禽魂。xiāo jǐn cuì qín hún。孤山啼一春。gū shān tí yī chūn。

七娘子

清：易顺鼎

峰眉似有重帘护。fēng méi shì yǒu zhòng lián hù。劝数鸦、飞破溟蒙处。quàn shù yā fēi pò míng méng chù。怎把天涯，织成丝路。zěn bǎ tiān yá，zhī chéng sī lù。不知是雨还是雾。bù zhī shì yǔ hái shì wù。行秋拾箭前朝戍。xíng qiū shí jiàn qián cháo shù。坏营基、付与荒烟住。huài yíng jī fù yǔ huāng yān zhù。月黑山楼，霜红水树。yuè hēi shān lóu，shuāng hóng shuǐ shù。雁儿几点来吊古。yàn ér jǐ diǎn lái diào gǔ。

菩萨蛮·山行即目

清：易顺鼎

西风背锦吟湘客。xī fēng bèi jǐn yín xiāng kè。愁来照影蛮江碧。chóu lái zhào yǐng mán jiāng bì。画出晓行图。huà chū xiǎo xíng tú。秋山听鹧鸪。qiū shān tīng zhè gū。校书人万里。xiào shū rén wàn lǐ。怕忆停骢地。pà yì tíng cōng dì。忽见翠枇杷。hū jiàn cuì pí pá。门前一树花。mén qián yī shù huā。

鹧鸪天·五开道上

清：易顺鼎

瘴树无蝉野径幽。zhàng shù wú chán yě jìng yōu。几层云气叫钩辀。jǐ céng yún qì jiào gōu zhōu。山青少见中华店，人黑多居上古楼。shān qīng shǎo jiàn zhōng huá diàn，rén hēi duō jū shàng gǔ lóu。沽酒去，趁墟收。gū jiǔ qù，chèn xū shōu。斜门近港不通舟。xié mén jìn gǎng bù tōng zhōu。清溪锦石行踪断，照见鸳鸯影亦愁。qīng xī jǐn shí xíng zōng duàn，zhào jiàn yuān yāng yǐng yì chóu。

鹧鸪天·五开道上

清：易顺鼎

飞鸟行人路不分。fēi niǎo xíng rén lù bù fēn。樵歌更在上头闻。qiáo gē gèng zài shàng tóu wén。替秋增色惟红叶，与世相忘只白云。tì qiū zēng sè wéi hóng yè，yǔ shì xiāng wàng zhǐ bái yún。鞍月样，剑星文。ān yuè yàng，jiàn xīng wén。少年骄马向斜曛。shǎo nián jiāo mǎ xiàng xié xūn。何如结个山中屋，枯坐蒲团扫叶焚。hé rú jié gè shān zhōng wū，kū zuò pú tuán sǎo yè fén。

金缕曲·靖州道中，是张紫帆填此词见寄处，再次其韵

清：易顺鼎

一入浮生界。yī rù fú shēng jiè。问谁如青山无恙，白云无碍。wèn shuí rú qīng shān wú yàng，bái yún wú ài。十载歌离兼吊梦，宽尽沈家衣带。shí zài gē lí jiān diào mèng，kuān jǐn shěn jiā yī dài。把秋字心头遍画。bǎ qiū zì xīn tóu biàn huà。我比斜阳行更远，奈寒鸦尚隔斜阳外。wǒ bǐ xié yáng xíng gèng yuǎn，nài hán yā shàng gé xié yáng wài。还不了，蹇驴债。hái bù le，jiǎn lǘ zhài。天涯总是愁先在。tiān yá zǒng shì chóu xiān zài。感明朝坠鞭京洛，挂帆江海。gǎn míng cháo zhuì biān jīng luò，guà fān jiāng hǎi。沽酒离亭寻冷伴，惟有枫人红醉。gū jiǔ lí tíng xún lěng bàn，wéi yǒu fēng rén hóng zuì。曾见否词仙墨洒。céng jiàn fǒu cí xiān mò sǎ。诗叶亲题何处寄，趁凉波早共湘川会。shī yè qīn tí hé chù jì，chèn liáng bō zǎo gòng xiāng chuān huì。教说与，定憔悴。jiào shuō yǔ，dìng qiáo cuì。

秋蕊香·废庵访桂

清：易顺鼎

莫问黄絁翠帕。mò wèn huáng shī cuì pà。佛火苔尘同化。fú huǒ tái chén tóng huà。冷香不共万红嫁。lěng xiāng bù gòng wàn hóng jià。依旧年年开也。yī jiù nián nián kāi yě。斜阳尚瞷朱扉罅。xié yáng shàng jiàn zhū fēi xià。飘残麝，广寒闻道月明夜。piāo cán shè，guǎng hán wén dào yuè míng yè。终古无人系马。zhōng gǔ wú rén xì mǎ。

唐多令·道中二十二岁初度志感，时九月五日

清：易顺鼎

落拓少年场。luò tuò shǎo nián chǎng。吴钩锦带装。wú gōu jǐn dài zhuāng。叹人生、苦恋他乡。tàn rén shēng kǔ liàn tā xiāng。今夜鸿天烧烛了，能几日，便重阳。jīn yè hóng tiān shāo zhú le，néng jǐ rì，biàn zhòng yáng。万感比秋长。wàn gǎn bǐ qiū zhǎng。谁家正酒香。shuí jiā zhèng jiǔ xiāng。借东篱、自寿何妨。jiè dōng lí zì shòu hé fáng。我与黄花同样命，消受得，者般霜。wǒ yǔ huáng huā tóng yàng mìng，xiāo shòu dé，zhě bān shuāng。

减兰

清：易顺鼎

山楼翠槛。shān lóu cuì kǎn。此夜秋心随笛远。cǐ yè qiū xīn suí dí yuǎn。江瘴黄茅。jiāng zhàng huáng máo。何处滩声到枕高。hé chù tān shēng dào zhěn gāo。离人悽断。lí rén qī duàn。添个哀猿兼冷雁。tiān gè āi yuán jiān lěng yàn。月意朦胧。yuè yì méng lóng。也在愁中与梦中。yě zài chóu zhōng yǔ mèng zhōng。

扫花游晚秋梨花

清：易顺鼎

过骢路窄，怅坠影青旗，酒家临岸。guò cōng lù zhǎi，chàng zhuì yǐng qīng qí，jiǔ jiā lín àn。寻芳意懒。xún fāng yì lǎn。怎年年身是，离巢白燕。zěn nián nián shēn shì，lí cháo bái yàn。不道秋深，还被花神冷看。bù dào qiū shēn，hái bèi huā shén lěng kàn。梦云短。mèng yún duǎn。便香早返魂，春命都换。biàn xiāng zǎo fǎn hún，chūn mìng dōu huàn。悽恋。qī liàn。流水远。liú shuǐ yuǎn。似沦落天涯，个人初见。shì lún luò tiān yá，gè rén chū jiàn。玉容乍浣。yù róng zhà huàn。问新寒这样，几曾经惯。wèn xīn hán zhè yàng，jǐ céng jīng guàn。素国红乡，可有三生旧伴。sù guó hóng xiāng，kě yǒu sān shēng jiù bàn。雪般脸。xuě bān liǎn。记东风、那回庭院。jì dōng fēng nà huí tíng yuàn。

夜行船

清：易顺鼎

冷浸空江星一个。lěng jìn kōng jiāng xīng yī gè。正天边雁声凄堕。zhèng tiān biān yàn shēng qī duò。今夜凭阑，何人擪笛，溪上小楼惟我。jīn yè píng lán，hé rén yè dí，xī shàng xiǎo lóu wéi wǒ。暗里应流题叶过。àn lǐ yīng liú tí yè guò。至瞒他闹红单舸。zhì mán tā nào hóng dān gě。渔市船回，酒亭门闭，数点无聊灯火。yú shì chuán huí，jiǔ tíng mén bì，shù diǎn wú liáo dēng huǒ。

河渎神·题江上伏波庙

清：易顺鼎

祠枕夜滩哗。cí zhěn yè tān huā。铜鼓声中楚些。tóng gǔ shēng zhōng chǔ xiē。云台星座绣苔华。yún tái xīng zuò xiù tái huá。年年庙火神鸦。nián nián miào huǒ shén yā。雪路飞涛帆影白。xuě lù fēi tāo fān yǐng bái。山入五溪愁碧。shān rù wǔ xī chóu bì。我是旧南征客。wǒ shì jiù nán zhēng kè。夕阳江上吹笛。xī yáng jiāng shàng chuī dí。

丑奴儿船窗坐雨，兼闻雁声

清：易顺鼎

影儿守著灯儿坐，风太无聊。yǐng ér shǒu zhù dēng ér zuò，fēng tài wú liáo。雨太无聊。yǔ tài wú liáo。欺负侬家是此宵。qī fù nóng jiā shì cǐ xiāo。相逢吴楚孤篷路，人也魂销。xiāng féng wú chǔ gū péng lù，rén yě hún xiāo。雁也魂销。yàn yě hún xiāo。愁水愁山一样遥。chóu shuǐ chóu shān yī yàng yáo。

河满子·闻雁

清：易顺鼎

太液何时雪尽，洞庭此日波荒。tài yè hé shí xuě jǐn，dòng tíng cǐ rì bō huāng。水碧沙明苔两岸，湖天古怨微茫。shuǐ bì shā míng tái liǎng àn，hú tiān gǔ yuàn wēi máng。枫叶蓼花多处，勾留半在红乡。fēng yè liǎo huā duō chù，gōu liú bàn zài hóng xiāng。一路冲开雨密，数声拖得秋长。yī lù chōng kāi yǔ mì，shù shēng tuō dé qiū zhǎng。只有渔翁浑不管，中流自起鸣榔。zhǐ yǒu yú wēng hún bù guǎn，zhōng liú zì qǐ míng láng。几处高楼怕听，谁教错住潇湘。jǐ chù gāo lóu pà tīng，shuí jiào cuò zhù xiāo xiāng。

摸鱼儿

清：易顺鼎

锁湘南万重幽绿，被侬两桨寻到。suǒ xiāng nán wàn zhòng yōu lǜ，bèi nóng liǎng jiǎng xún dào。芦花雪雁摇秋响，旧国新添愁料。lú huā xuě yàn yáo qiū xiǎng，jiù guó xīn tiān chóu liào。瑶瑟调。yáo sè diào。和恨水离烟，谱出伤心稿。hé hèn shuǐ lí yān，pǔ chū shāng xīn gǎo。来将屈吊。lái jiāng qū diào。也不学袁宏，不随范蠡，不访戴安道。yě bù xué yuán hóng，bù suí fàn lí，bù fǎng dài ān dào。垂竿钓。chuí gān diào。自署渔师雅号。zì shǔ yú shī yǎ hào。却怜汀鹭先老。què lián tīng lù xiān lǎo。斜阳隔岸溪童唱，打鼓伏波祠庙。xié yáng gé àn xī tóng chàng，dǎ gǔ fú bō cí miào。人语闹。rén yǔ nào。甚青史功多，只付鱼天好。shén qīng shǐ gōng duō，zhǐ fù yú tiān hǎo。冷枫红笑。lěng fēng hóng xiào。笑柁阁炊羹，船窗唤酒，此客又来了。xiào duò gé chuī gēng，chuán chuāng huàn jiǔ，cǐ kè yòu lái le。