古诗词 - 中国最美古诗词

忆黄梅江雪思家

墙角垂杨绿剩。qiáng jiǎo chuí yáng lǜ shèng。岸觜误，枫红尽。àn zī wù，fēng hóng jǐn。凝望酒船来，一晌等此际。níng wàng jiǔ chuán lái，yī shǎng děng cǐ jì。江天便飞鸥也没，芦花里、几个乌篷厮并。jiāng tiān biàn fēi ōu yě méi，lú huā lǐ jǐ gè wū péng sī bìng。梦归迥，故山扉刚掩定。mèng guī jiǒng，gù shān fēi gāng yǎn dìng。玉瓶汲墙阴井。yù píng jí qiáng yīn jǐng。月华端正鹤初醒。yuè huá duān zhèng hè chū xǐng。痴绝园童，要扫开梅影。chī jué yuán tóng，yào sǎo kāi méi yǐng。寒翠满修竹，吾庐三径。hán cuì mǎn xiū zhú，wú lú sān jìng。

柳梢青·荻港即目

清：易顺鼎

独木桥斜。dú mù qiáo xié。做成寒色，几点昏鸦。zuò chéng hán sè，jǐ diǎn hūn yā。疏树西山，夕阳江寺，残雪人家。shū shù xī shān，xī yáng jiāng sì，cán xuě rén jiā。问伊浪只淘沙。wèn yī làng zhǐ táo shā。怎淘去年华梦华。zěn táo qù nián huá mèng huá。柳已无丝，枫还有叶，梅又将花。liǔ yǐ wú sī，fēng hái yǒu yè，méi yòu jiāng huā。

八归·雪中登鹊矶寺

清：易顺鼎

苔藏绿篆，枫堆红锦，僧影冷坐瘦石。tái cáng lǜ zhuàn，fēng duī hóng jǐn，sēng yǐng lěng zuò shòu shí。暮寒似恋无人处，更把几层砖塔，舍为鸦宅。mù hán shì liàn wú rén chù，gèng bǎ jǐ céng zhuān tǎ，shě wèi yā zhái。竹里穿来惊路断，早四面都围青雪。zhú lǐ chuān lái jīng lù duàn，zǎo sì miàn dōu wéi qīng xuě。最爱听、脆响敲时，误道玉钗折。zuì ài tīng cuì xiǎng qiāo shí，wù dào yù chāi zhé。幽绝还堪眺远，蟂矶荻港，指点风帆如叶。yōu jué hái kān tiào yuǎn，xiāo jī dí gǎng，zhǐ diǎn fēng fān rú yè。一鸥飞处，一豚吹处，浪与芦花争白。yī ōu fēi chù，yī tún chuī chù，làng yǔ lú huā zhēng bái。叹浮生似梦，且办孤琴两吟屐。tàn fú shēng shì mèng，qiě bàn gū qín liǎng yín jī。愁来否、试凭高看，六代青山，如今华了发。chóu lái fǒu shì píng gāo kàn，liù dài qīng shān，rú jīn huá le fā。

贺新凉采石太白楼，用洪稚存、黄仲则两家集中太白墓原韵

清：易顺鼎

江月都愁老。jiāng yuè dōu chóu lǎo。何苦向南朝一带，照他凭吊。hé kǔ xiàng nán cháo yī dài，zhào tā píng diào。采石荒矶闲系艇，有客倚阑而眺。cǎi shí huāng jī xián xì tǐng，yǒu kè yǐ lán ér tiào。谁看见吴宫花草。shuí kàn jiàn wú gōng huā cǎo。楼影千年流不去，缓商量毕竟诗人好。lóu yǐng qiān nián liú bù qù，huǎn shāng liàng bì jìng shī rén hǎo。须记取，醉中稿。xū jì qǔ，zuì zhōng gǎo。狂吟那顾先生笑。kuáng yín nà gù xiān shēng xiào。为神州骚沉雅坏，特来相告。wèi shén zhōu sāo chén yǎ huài，tè lái xiāng gào。更问锦袍归水后，清气收还多少。gèng wèn jǐn páo guī shuǐ hòu，qīng qì shōu hái duō shǎo。可许我骑鲸三岛。kě xǔ wǒ qí jīng sān dǎo。如此江山浑寂寞，但风帆几点和沙鸟。rú cǐ jiāng shān hún jì mò，dàn fēng fān jǐ diǎn hé shā niǎo。怀古意，怎生了。huái gǔ yì，zěn shēng le。

望远行·采石步仲则元韵

清：易顺鼎

骊宫百亩。lí gōng bǎi mǔ。谁压定，不许潜蟉飞去。shuí yā dìng，bù xǔ qián liú fēi qù。赖此云根，一拳怪石，守御奔涛如戍。lài cǐ yún gēn，yī quán guài shí，shǒu yù bēn tāo rú shù。偏让当年，王气轻销龙虎。piān ràng dāng nián，wáng qì qīng xiāo lóng hǔ。怎送完兴废，单留愁住。zěn sòng wán xīng fèi，dān liú chóu zhù。愁处。chóu chù。指点英雄陈迹，战垒与、寒鸦同数。zhǐ diǎn yīng xióng chén jì，zhàn lěi yǔ hán yā tóng shù。姑孰山多，历阳城远，分作两行红树。gū shú shān duō，lì yáng chéng yuǎn，fēn zuò liǎng xíng hóng shù。且把南朝撇过，乌江北望，更吊亡秦三户。qiě bǎ nán cháo piē guò，wū jiāng běi wàng，gèng diào wáng qín sān hù。剩一楼风月，谪仙长据。shèng yī lóu fēng yuè，zhé xiān zhǎng jù。

十拍子雪月夜起望江涛，慨然有作

清：易顺鼎

皓魄西生易没，长江东去难还。hào pò xī shēng yì méi，zhǎng jiāng dōng qù nán hái。多少精灵来更往，总在寒云断苇边。duō shǎo jīng líng lái gèng wǎng，zǒng zài hán yún duàn wěi biān。一灯红不然。yī dēng hóng bù rán。两岸沙明似昼，中流浪涌如山。liǎng àn shā míng shì zhòu，zhōng liú làng yǒng rú shān。谁把鱼龙千古雪，洗得英雄白骨寒。shuí bǎ yú lóng qiān gǔ xuě，xǐ dé yīng xióng bái gǔ hán。月华都怕看。yuè huá dōu pà kàn。

子夜歌游莫愁湖，并展徐中山、曾文正遗像，湖上有王壬秋丈楹帖，辨莫愁非妓，与鄙见正同，词中因并申此意

清：易顺鼎

想当年、是何玉貌，今日问名犹艳。xiǎng dāng nián shì hé yù mào，jīn rì wèn míng yóu yàn。早赢过无愁，六代四纪，明皇不算。zǎo yíng guò wú chóu，liù dài sì jì，míng huáng bù suàn。蒋妹第三，桃家行二，住处都非远。jiǎng mèi dì sān，táo jiā xíng èr，zhù chù dōu fēi yuǎn。到春时相约湔裙，只怕鸳边月底，影儿还见。dào chūn shí xiāng yuē jiān qún，zhǐ pà yuān biān yuè dǐ，yǐng ér hái jiàn。却因甚一双太傅，苦要前来厮占。què yīn shén yī shuāng tài fù，kǔ yào qián lái sī zhàn。闻道西湖，一双少保，有小青为伴。wén dào xī hú，yī shuāng shǎo bǎo，yǒu xiǎo qīng wèi bàn。信千秋胜地，英雄儿女分半。xìn qiān qiū shèng dì，yīng xióng ér nǚ fēn bàn。此水冰清，其人可想，休当秦淮看。cǐ shuǐ bīng qīng，qí rén kě xiǎng，xiū dāng qín huái kàn。笑南朝宫井，胭脂辱痕难浣。xiào nán cháo gōng jǐng，yān zhī rǔ hén nán huàn。

八六子·秦淮雪后，一碧成冰，万影都销，凄然赋此

清：易顺鼎

扫微波。sǎo wēi bō。泪华冰透，脂痕雪艳消磨。lèi huá bīng tòu，zhī hén xuě yàn xiāo mó。记一绿流云不断，万红行雨曾过，影儿有么。jì yī lǜ liú yún bù duàn，wàn hóng xíng yǔ céng guò，yǐng ér yǒu me。官河残粉犹多。guān hé cán fěn yóu duō。葬玉浑教成冢，销金莫更名锅。zàng yù hún jiào chéng zhǒng，xiāo jīn mò gèng míng guō。懒重问、画船如燕，茜衫如蝶，而今不许，私留月住，谁能暗把春窝。lǎn zhòng wèn huà chuán rú yàn，qiàn shān rú dié，ér jīn bù xǔ，sī liú yuè zhù，shuí néng àn bǎ chūn wō。奈愁何。nài chóu hé。青溪夜闻鬼歌。qīng xī yè wén guǐ gē。

木兰花慢·题莫愁湖

清：易顺鼎

指垂杨影里，曾住过，六朝人。zhǐ chuí yáng yǐng lǐ，céng zhù guò，liù cháo rén。奈艳极生愁，琼花过斧，玉树供薪。nài yàn jí shēng chóu，qióng huā guò fǔ，yù shù gōng xīn。朱门。zhū mén。已无双燕，让寻常百姓玳梁存。yǐ wú shuāng yàn，ràng xún cháng bǎi xìng dài liáng cún。红藕鸳鸯消夏，碧桃蝴蝶嬉春。hóng ǒu yuān yāng xiāo xià，bì táo hú dié xī chūn。香魂。xiāng hún。水为传真。shuǐ wèi chuán zhēn。化一朵，石城云。huà yī duǒ，shí chéng yún。算只有当年，破瓜时候，略皱眉痕。suàn zhǐ yǒu dāng nián，pò guā shí hòu，lüè zhòu méi hén。湖名。hú míng。未同西子，笑伊家常对若耶颦。wèi tóng xī zi，xiào yī jiā cháng duì ruò yé pín。闻道年年风月，管租更有王孙。wén dào nián nián fēng yuè，guǎn zū gèng yǒu wáng sūn。

蝶恋花·翠微亭

清：易顺鼎

绝顶天风闻粥鼓。jué dǐng tiān fēng wén zhōu gǔ。红笠青鞋，小伴枯禅住。hóng lì qīng xié，xiǎo bàn kū chán zhù。万点愁来如密雨。wàn diǎn chóu lái rú mì yǔ。和鸦飞满无人处。hé yā fēi mǎn wú rén chù。六代离宫留寸础。liù dài lí gōng liú cùn chǔ。玉砌雕阑，付与东流去。yù qì diāo lán，fù yǔ dōng liú qù。二水三山都易主。èr shuǐ sān shān dōu yì zhǔ。斜阳尚恋前朝树。xié yáng shàng liàn qián cháo shù。

六州歌头·金陵吊古

清：易顺鼎

金陵雪后，来访帝王家。jīn líng xuě hòu，lái fǎng dì wáng jiā。龙和虎，莺和燕，豕和蛇。lóng hé hǔ，yīng hé yàn，shǐ hé shé。剩栖鸦。shèng qī yā。此日经行处，白门市，青溪埭，红板路，乌衣巷，寂无哗。cǐ rì jīng xíng chù，bái mén shì，qīng xī dài，hóng bǎn lù，wū yī xiàng，jì wú huā。欲问秦淮，旧院烟笼水，水更笼沙。yù wèn qín huái，jiù yuàn yān lóng shuǐ，shuǐ gèng lóng shā。甚当年商女，沦落也天涯。shén dāng nián shāng nǚ，lún luò yě tiān yá。一曲琵琶，后庭花。yī qū pí pá，hòu tíng huā。念陵十一，楼十四，阑十二，暮云遮。niàn líng shí yī，lóu shí sì，lán shí èr，mù yún zhē。鹦鹉墓，麒麟冢，草交加。yīng wǔ mù，qí lín zhǒng，cǎo jiāo jiā。树槎牙。shù chá yá。废苑都栽菜，新编出，竹篱笆。fèi yuàn dōu zāi cài，xīn biān chū，zhú lí bā。儿女泪，英雄血，尚留些。ér nǚ lèi，yīng xióng xuè，shàng liú xiē。不解长江何意，浑淘尽、六代繁华。bù jiě zhǎng jiāng hé yì，hún táo jǐn liù dài fán huá。但凭高希望，斜日大如瓜。dàn píng gāo xī wàng，xié rì dà rú guā。吹起寒笳。chuī qǐ hán jiā。

离亭燕独行金陵山水间，赋此凭吊

清：易顺鼎

过了降旗无数。guò le jiàng qí wú shù。留着酒旗如故。liú zhe jiǔ qí rú gù。儿女英雄哀怨事，都付吴船白纻。ér nǚ yīng xióng āi yuàn shì，dōu fù wú chuán bái zhù。天堑险何曾，多少渔翁飞渡。tiān qiàn xiǎn hé céng，duō shǎo yú wēng fēi dù。山是愁痕吹聚。shān shì chóu hén chuī jù。水是泪痕流做。shuǐ shì lèi hén liú zuò。青史成堆堆不了，堆作几堆黄土。qīng shǐ chéng duī duī bù le，duī zuò jǐ duī huáng tǔ。如此好江南，让与斜阳来住。rú cǐ hǎo jiāng nán，ràng yǔ xié yáng lái zhù。

小桃红买碧桃二本，供之莫愁小影前，赋此纪事

清：易顺鼎

粉染南朝白，脂染东风碧。fěn rǎn nán cháo bái，zhī rǎn dōng fēng bì。犹想当年阿侯，生小脸痕靧雪。yóu xiǎng dāng nián ā hóu，shēng xiǎo liǎn hén huì xuě。把红儿供养郁金堂，要沾些福泽。bǎ hóng ér gōng yǎng yù jīn táng，yào zhān xiē fú zé。旧作王家妾，今作卢家客。jiù zuò wáng jiā qiè，jīn zuò lú jiā kè。曾住乌衣玳梁，双燕也还认得。céng zhù wū yī dài liáng，shuāng yàn yě hái rèn dé。错疑他姊妹嫁欢来，惹个侬愁绝。cuò yí tā zǐ mèi jià huān lái，rě gè nóng chóu jué。

迈陂塘雨花台吊古，用黄仲则白纻山元韵

清：易顺鼎

满金陵，谁相识者，出城聊伴梁武。mǎn jīn líng，shuí xiāng shí zhě，chū chéng liáo bàn liáng wǔ。马头飞起残山雪，似学天花乱舞。mǎ tóu fēi qǐ cán shān xuě，shì xué tiān huā luàn wǔ。杯独举。bēi dú jǔ。笑王气，成烟冷到龙和虎。xiào wáng qì，chéng yān lěng dào lóng hé hǔ。空花无据。kōng huā wú jù。算一样南朝，何处行乐，此老计真误。suàn yī yàng nán cháo，hé chù xíng lè，cǐ lǎo jì zhēn wù。才知道，为着兰成一赋。cái zhī dào，wèi zhe lán chéng yī fù。不然写向何处。bù rán xiě xiàng hé chù。几间萧寺零星在，犹算伊家片土。jǐ jiān xiāo sì líng xīng zài，yóu suàn yī jiā piàn tǔ。斜照苦。xié zhào kǔ。又送得，侬家笠影鞭丝去。yòu sòng dé，nóng jiā lì yǐng biān sī qù。归途趁取。guī tú chèn qǔ。怕暝色昏黄，西州门外，容易打更鼓。pà míng sè hūn huáng，xī zhōu mén wài，róng yì dǎ gèng gǔ。

南浦·泊镇江，用黄仲则此题此韵

清：易顺鼎

鱼龙何事破工夫，万里送愁来。yú lóng hé shì pò gōng fū，wàn lǐ sòng chóu lái。到此划然此去，海雪涌千堆。dào cǐ huà rán cǐ qù，hǎi xuě yǒng qiān duī。绝不惊心佛鼓，被风涛赚得也成雷。jué bù jīng xīn fú gǔ，bèi fēng tāo zhuàn dé yě chéng léi。指江山金粉楼台。zhǐ jiāng shān jīn fěn lóu tái。金碧都是劫余灰。jīn bì dōu shì jié yú huī。试解腰间紫竹，把鱼云蜑雨尽吹开。shì jiě yāo jiān zǐ zhú，bǎ yú yún dàn yǔ jǐn chuī kāi。一笑者般形胜，能费几朵才。yī xiào zhě bān xíng shèng，néng fèi jǐ duǒ cái。红煞夕阳悬北固，英雄不见使人哀。hóng shā xī yáng xuán běi gù，yīng xióng bù jiàn shǐ rén āi。趁今宵明月招邀，浮玉共倾杯。chèn jīn xiāo míng yuè zhāo yāo，fú yù gòng qīng bēi。

念奴娇·登金山绝顶，次陆放翁招韩无咎游金山原韵

清：易顺鼎

尺筇犹在，笑顽仙何必，身骑黄鹄。chǐ qióng yóu zài，xiào wán xiān hé bì，shēn qí huáng gǔ。倒瞰蛟宫惊欲坠，落日烧红如烛。dào kàn jiāo gōng jīng yù zhuì，luò rì shāo hóng rú zhú。北去云帆，西飞月镜，怪底人生速。běi qù yún fān，xī fēi yuè jìng，guài dǐ rén shēng sù。翛然青气，白鸥才是吾属。xiāo rán qīng qì，bái ōu cái shì wú shǔ。欲写转眼南朝，荡胸东海，恨山中无竹。yù xiě zhuǎn yǎn nán cháo，dàng xiōng dōng hǎi，hèn shān zhōng wú zhú。更为坡翁诗在上，漫教轻续。gèng wèi pō wēng shī zài shàng，màn jiào qīng xù。三两渔踪，一双僧影，占断江天绿。sān liǎng yú zōng，yī shuāng sēng yǐng，zhàn duàn jiāng tiān lǜ。妙高台顶，破空聊弄青玉。miào gāo tái dǐng，pò kōng liáo nòng qīng yù。

采桑子·扬州吊古

清：易顺鼎

词人帝子归何处，大业繁华。cí rén dì zi guī hé chù，dà yè fán huá。小杜才华。xiǎo dù cái huá。吊过宫斜又狭斜。diào guò gōng xié yòu xiá xié。岭红堤翠浑如旧，开尽梅花，落尽杨花。lǐng hóng dī cuì hún rú jiù，kāi jǐn méi huā，luò jǐn yáng huā。只换南朝不换鸦。zhǐ huàn nán cháo bù huàn yā。

扬州慢·舟泊广陵，用白石道人原韵赋感

清：易顺鼎

远树髡烟，冻沟胶雪，过江第一邮程。yuǎn shù kūn yān，dòng gōu jiāo xuě，guò jiāng dì yī yóu chéng。叹隋家万柳，总未返春青。tàn suí jiā wàn liǔ，zǒng wèi fǎn chūn qīng。想前度红桥战火，玉箫低哭，月也愁兵。xiǎng qián dù hóng qiáo zhàn huǒ，yù xiāo dī kū，yuè yě chóu bīng。让秋坟、诗鬼年年，来唱芜城。ràng qiū fén shī guǐ nián nián，lái chàng wú chéng。竹西响寂，只黄昏吹角还惊。zhú xī xiǎng jì，zhǐ huáng hūn chuī jiǎo hái jīng。甚镜国居鹦，脂天过马，冷换柔情。shén jìng guó jū yīng，zhī tiān guò mǎ，lěng huàn róu qíng。大业繁华影子，如萤绿，堕水无声。dà yè fán huá yǐng zi，rú yíng lǜ，duò shuǐ wú shēng。怕樊川重到，珠帘旧路都生。pà fán chuān zhòng dào，zhū lián jiù lù dōu shēng。

望江南题扬州画舫录

清：易顺鼎

衫色碧，唤玉上歌桡。shān sè bì，huàn yù shàng gē ráo。帘卷十三都袅袅，桥横廿四总迢迢。lián juǎn shí sān dōu niǎo niǎo，qiáo héng niàn sì zǒng tiáo tiáo。分外月华高。fēn wài yuè huá gāo。寻芳晚，胜地已无聊。xún fāng wǎn，shèng dì yǐ wú liáo。红芍楼台千日酒，绿杨城郭万家箫。hóng sháo lóu tái qiān rì jiǔ，lǜ yáng chéng guō wàn jiā xiāo。春影让他描。chūn yǐng ràng tā miáo。

喜迁莺·露筋祠

清：易顺鼎

灵旗风大。líng qí fēng dà。怅春阴换尽，都飞凉霭。chàng chūn yīn huàn jǐn，dōu fēi liáng ǎi。鱼地铺冰，蟾天浸月，不照寻常眉黛。yú dì pù bīng，chán tiān jìn yuè，bù zhào xún cháng méi dài。小蚊已辞秋帐，成就芳名百代。xiǎo wén yǐ cí qiū zhàng，chéng jiù fāng míng bǎi dài。泪休洒，自翠蛾无恙，青蝇安在。lèi xiū sǎ，zì cuì é wú yàng，qīng yíng ān zài。香街。xiāng jiē。飘水佩。piāo shuǐ pèi。闻道花时，开遍祠门外。wén dào huā shí，kāi biàn cí mén wài。旧内钩斜，南朝脂井，应笑此湖清太。jiù nèi gōu xié，nán cháo zhī jǐng，yīng xiào cǐ hú qīng tài。红颜尽成庙食，命薄生前何害。hóng yán jǐn chéng miào shí，mìng báo shēng qián hé hài。柳丝待，待系船重到，绿云如海。liǔ sī dài，dài xì chuán zhòng dào，lǜ yún rú hǎi。