古诗词 - 中国最美古诗词

长安孝子贾海诗

天历元二载，西土罹荐饥。tiān lì yuán èr zài，xī tǔ lí jiàn jī。愚时拜中丞，帝曰汝往釐。yú shí bài zhōng chéng，dì yuē rǔ wǎng lí。嗷嗷三辅间，十室九困疲。áo áo sān fǔ jiān，shí shì jiǔ kùn pí。行者总沟瘠，居者恒馁而。xíng zhě zǒng gōu jí，jū zhě héng něi ér。亲戚自鱼肉，遑恤父子离。qīn qī zì yú ròu，huáng xù fù zi lí。鄠县民有贾，竭力奉母慈。hù xiàn mín yǒu jiǎ，jié lì fèng mǔ cí。阖门为口四，一妻仍一儿。hé mén wèi kǒu sì，yī qī réng yī ér。操瓢日行丐，有得归母贻。cāo piáo rì xíng gài，yǒu dé guī mǔ yí。不幸值虚往，见母颜忸怩。bù xìng zhí xū wǎng，jiàn mǔ yán niǔ ní。退省百无有，满屋风凄其。tuì shěng bǎi wú yǒu，mǎn wū fēng qī qí。以汤和糠籺，进母母不怡。yǐ tāng hé kāng hé，jìn mǔ mǔ bù yí。曰我幼汝饲，非珍即甘饴。yuē wǒ yòu rǔ sì，fēi zhēn jí gān yí。而汝今我哺，以我犬豕为。ér rǔ jīn wǒ bǔ，yǐ wǒ quǎn shǐ wèi。况我老且病，累汝无几时。kuàng wǒ lǎo qiě bìng，lèi rǔ wú jǐ shí。子惧白其妻，无言第头垂。zi jù bái qí qī，wú yán dì tóu chuí。妻曰携此子，从鬻无问谁。qī yuē xié cǐ zi，cóng yù wú wèn shuí。市呼不见售，复归泣涟洏。shì hū bù jiàn shòu，fù guī qì lián ér。子心救火急，儿命累卵危。zi xīn jiù huǒ jí，ér mìng lèi luǎn wēi。阴携至他所，恩爱从此辞。yīn xié zhì tā suǒ，ēn ài cóng cǐ cí。解衣缢不殊，反为子禁持。jiě yī yì bù shū，fǎn wèi zi jìn chí。取盆拔佩刀，手足随纷披。qǔ pén bá pèi dāo，shǒu zú suí fēn pī。绐云黄犬炙，雅于补衰宜。dài yún huáng quǎn zhì，yǎ yú bǔ shuāi yí。母知口腹美，不悟骨肉亏。mǔ zhī kǒu fù měi，bù wù gǔ ròu kuī。子幸母解颜，不计妻攒眉。zi xìng mǔ jiě yán，bù jì qī zǎn méi。余闻惊此言，怒诘官失治。yú wén jīng cǐ yán，nù jí guān shī zhì。使民至如此，赈贷犹迟疑。shǐ mín zhì rú cǐ，zhèn dài yóu chí yí。即引造行省，使细陈毫厘。jí yǐn zào xíng shěng，shǐ xì chén háo lí。且命出儿肉，阖府遍示之。qiě mìng chū ér ròu，hé fǔ biàn shì zhī。饤诸相坐前，余为失声悲。dìng zhū xiāng zuò qián，yú wèi shī shēng bēi。促掾状其故，闻上星夜驰。cù yuàn zhuàng qí gù，wén shàng xīng yè chí。或将复徭役，或将表门楣。huò jiāng fù yáo yì，huò jiāng biǎo mén méi。或斥兼金赐，或选好爵縻。huò chì jiān jīn cì，huò xuǎn hǎo jué mí。上以劝臣子，下以安期颐。shàng yǐ quàn chén zi，xià yǐ ān qī yí。廷议必不爽，命下会有时。tíng yì bì bù shuǎng，mìng xià huì yǒu shí。昔人有埋子，天怜以金遗。xī rén yǒu mái zi，tiān lián yǐ jīn yí。复有货视者，哀鸣走通逵。fù yǒu huò shì zhě，āi míng zǒu tōng kuí。亦有弃半途，完侄与相随。yì yǒu qì bàn tú，wán zhí yǔ xiāng suí。未闻刃所爱，万古犹绝奇。wèi wén rèn suǒ ài，wàn gǔ yóu jué qí。嗟哉贾生心，世俗彼乌知。jiē zāi jiǎ shēng xīn，shì sú bǐ wū zhī。毋以贾为忍，毋以贾为痴。wú yǐ jiǎ wèi rěn，wú yǐ jiǎ wèi chī。子失或再有，母失庸可追。zi shī huò zài yǒu，mǔ shī yōng kě zhuī。孰能庭桂惜，使我堂萱萎。shú néng tíng guì xī，shǐ wǒ táng xuān wēi。惟其持是心，屠子如屠狸。wéi qí chí shì xīn，tú zi rú tú lí。粤从王政圮，风靡俗亦漓。yuè cóng wáng zhèng pǐ，fēng mí sú yì lí。子囊钱贯朽，母箧无针锥。zi náng qián guàn xiǔ，mǔ qiè wú zhēn zhuī。子妾曳绮罗，母裙露肤肌。zi qiè yè qǐ luó，mǔ qún lù fū jī。不虑亲犹天，以利为根基。bù lǜ qīn yóu tiān，yǐ lì wèi gēn jī。不究身何来，以货为宗枝。bù jiū shēn hé lái，yǐ huò wèi zōng zhī。于物尚尔靳，矧乃襁褓私。yú wù shàng ěr jìn，shěn nǎi qiǎng bǎo sī。嗟哉贾生心，堪为世俗规。jiē zāi jiǎ shēng xīn，kān wèi shì sú guī。尝闻前哲言，一孝盖万疵。cháng wén qián zhé yán，yī xiào gài wàn cī。孝可包众善，孝可动两仪。xiào kě bāo zhòng shàn，xiào kě dòng liǎng yí。孝可神鬼格，孝可贤圣期。xiào kě shén guǐ gé，xiào kě xián shèng qī。能孝斯能忠，厥心自亲移。néng xiào sī néng zhōng，jué xīn zì qīn yí。愿彼为人子，终身诵吾词。yuàn bǐ wèi rén zi，zhōng shēn sòng wú cí。

张养浩

张养浩（1269—1329年），汉族，字希孟，号云庄，山东济南人，元代著名散曲家。诗、文兼擅，而以散曲著称。代表作有《山坡羊·潼关怀古》等。张养浩的作品>>

猜您喜欢